- Aṅguttara Nikāya 3.123Nummerierte Lehrreden 3.123
- 13. Kusināravagga
Kusināravagga → bharaṇḍuvaggo (bj)13. Das Kapitel in Kusinārā
KusinārasuttaIn Kusinārā
Ekaṁ samayaṁ bhagavā kusinārāyaṁ viharati baliharaṇe vanasaṇḍe.
+ → kusinārānidānaṁ (bjt) | kusinārāyaṁ → kusinārāyam (pts)Einmal hielt sich der Buddha bei Kusinārā auf, im Opferwald.
Tatra kho bhagavā bhikkhū āmantesi:
+ → bhikkhavo ti (pts)Da wandte sich der Buddha an die Mönche und Nonnen:
“bhikkhavo”ti.
bhikkhavoti → bhaddante (pts)„Mönche und Nonnen!“
“Bhadante”ti te bhikkhū bhagavato paccassosuṁ.
bhadanteti → ti (pts)„Ehrwürdiger Herr“, antworteten sie.
Bhagavā etadavoca:
etadavoca → etad avoca (pts)Der Buddha sagte:
“Idha, bhikkhave, bhikkhu aññataraṁ gāmaṁ vā nigamaṁ vā upanissāya viharati.„Mönche und Nonnen, nehmen wir einen Mönch, der von einem Dorf oder einer Stadt unterhalten wird.
Tamenaṁ gahapati vā gahapatiputto vā upasaṅkamitvā svātanāya bhattena nimanteti.
tamenaṁ → tam enaṁ (pts)Ein Hausbesitzer oder das Kind eines Hausbesitzers begibt sich zu ihm und lädt ihn für den nächsten Tag zum Essen ein.
Ākaṅkhamāno, bhikkhave, bhikkhu adhivāseti.Wenn er will, nimmt der Mönch das an.
So tassā rattiyā accayena pubbaṇhasamayaṁ nivāsetvā pattacīvaramādāya yena tassa gahapatissa vā gahapatiputtassa vā nivesanaṁ tenupasaṅkamati; upasaṅkamitvā paññatte āsane nisīdati.
pubbaṇhasamayaṁ → pubbanhasamayaṁ (bj); pubbaṇhasamyaṁ (sya-all) | pattacīvaramādāya → pattacīvaraṁ ādāya (bjt) | pattacīvaramādāya → pattacīvaram ādāya (pts) | tenupasaṅkamati → ten upasaṅkamati (pts)Wenn die Nacht vorüber ist, kleidet er sich am Morgen an, nimmt Schale und Robe, begibt sich zum Haus dieses Hausbesitzers und setzt sich auf den ausgebreiteten Sitz.
Tamenaṁ so gahapati vā gahapatiputto vā paṇītena khādanīyena bhojanīyena sahatthā santappeti sampavāreti.
tamenaṁ → tam enaṁ (pts) | khādanīyena bhojanīyena → khādaniyena bhojaniyena (pts)Der Hausbesitzer oder sein Kind bewirten und bedienen ihn eigenhändig mit vorzüglichen frischen und gekochten Speisen.
Tassa evaṁ hoti:Es kommt ihm in den Sinn:
‘sādhu vata myāyaṁ gahapati vā gahapatiputto vā paṇītena khādanīyena bhojanīyena sahatthā santappeti sampavāretī’ti.
myāyaṁ → māyaṁ (bj, sya-all) | myāyaṁ → D., T., Tr. mayaṁ; Com. māyaṁ = maṁ ayaṁ; Ph., ChS. myāyaṁ. (pts note) | khādanīyena bhojanīyena → khādaniyena bhojaniyena (pts) | sampavāretīti → sampavāretī ti evam pi ssa hoti aho vata myāyaṁ gahapati vā gahapatiputto vā (pts)‚Es ist so gut, dass dieser Hausbesitzer mich mit vorzüglichen frischen und gekochten Speisen bewirtet.‘
Evampissa hoti:Dann denkt er:
‘aho vata māyaṁ gahapati vā gahapatiputto vā āyatimpi evarūpena paṇītena khādanīyena bhojanīyena sahatthā santappeyya sampavāreyyā’ti.
āyatimpi → āyatiṁpi (th)‚Ich hoffe wirklich, dieser Hausbesitzer wird mich auch in Zukunft mit vorzüglichen frischen und gekochten Speisen bewirten.‘
So taṁ piṇḍapātaṁ gathito mucchito ajjhosanno anādīnavadassāvī anissaraṇapañño paribhuñjati.
gathito → gadhito (sya-all, km, mr) | ajjhosanno → ajjhāpanno (bj, mr); ajjhopanno (sya-all, pts1ed ṭīkā) | ajjhosanno → ajjhopanno (pts) | gathito → gadhito (cck: syā. kaṁ. ka.) | ajjhosanno → ajjhāpanno (cck: sī. ka.); ajjhopanno (cck: ṭīkā) | ajjhopanno → Ph. gadhito, ajjhāponno. See above II. 5. 7. (pts note)Er genießt diese Speise gebunden, betört, anhänglich, blind für die Nachteile und ohne das Entrinnen zu verstehen.
So tattha kāmavitakkampi vitakketi, byāpādavitakkampi vitakketi, vihiṁsāvitakkampi vitakketi.
byāpādavitakkampi → vyāpādavitakkampi (bjt) | kāmavitakkampi → kāmavitakkam pi (pts) | byāpādavitakkampi → vyāpādavitakkam pi (pts) | vihiṁsāvitakkampi → vihiṁsāvitakkam pi (pts)Er denkt daran mit sinnlichen, böswilligen oder grausamen Gedanken.
Evarūpassāhaṁ, bhikkhave, bhikkhuno dinnaṁ na mahapphalanti vadāmi.
mahapphalanti → mahapphalaṁ (sya-all) | mahapphalanti → mahapphalan ti (pts)Eine Gabe an einen solchen Mönch ist nicht sehr fruchtbar, sage ich.
Taṁ kissa hetu?Warum ist das so?
Pamatto hi, bhikkhave, bhikkhu viharati.Weil dieser Mönch nachlässig ist.
Idha pana, bhikkhave, bhikkhu aññataraṁ gāmaṁ vā nigamaṁ vā upanissāya viharati.Nehmen wir einen anderen Mönch, der von einem Dorf oder einer Stadt unterhalten wird.
Tamenaṁ gahapati vā gahapatiputto vā upasaṅkamitvā svātanāya bhattena nimanteti.
tamenaṁ → tam enaṁ (pts)Ein Hausbesitzer oder das Kind eines Hausbesitzers begibt sich zu ihm und lädt ihn für den nächsten Tag zum Essen ein.
Ākaṅkhamāno, bhikkhave, bhikkhu adhivāseti.Wenn er will, nimmt der Mönch das an.
So tassā rattiyā accayena pubbaṇhasamayaṁ nivāsetvā pattacīvaramādāya yena tassa gahapatissa vā gahapatiputtassa vā nivesanaṁ tenupasaṅkamati; upasaṅkamitvā paññatte āsane nisīdati.
pubbaṇhasamayaṁ → pubbanhasamayaṁ (bj) | pattacīvaramādāya → pattacīvaraṁ ādāya (bjt, pts) | tenupasaṅkamati → ten upasaṅkamati (pts)Wenn die Nacht vorüber ist, kleidet er sich am Morgen an, nimmt Schale und Robe, begibt sich zum Haus dieses Hausbesitzers und setzt sich auf den ausgebreiteten Sitz.
Tamenaṁ so gahapati vā gahapatiputto vā paṇītena khādanīyena bhojanīyena sahatthā santappeti sampavāreti.
tamenaṁ → tam enaṁ (pts) | khādanīyena bhojanīyena → khādaniyena bhojaniyena (pts)Der Hausbesitzer oder sein Kind bewirten und bedienen ihn eigenhändig mit vorzüglichen frischen und gekochten Speisen.
Tassa na evaṁ hoti:Es kommt ihm nicht in den Sinn:
‘sādhu vata myāyaṁ gahapati vā gahapatiputto vā paṇītena khādanīyena bhojanīyena sahatthā santappeti sampavāretī’ti.
myāyaṁ → māyaṁ (bj, sya-all, pts) | māyaṁ → myāyaṁ (bj: machasaṁ); mayaṁ (bj: sīmu, PTS) | māyaṁ → Tr. mayaṁ; Com. māyaṁ; T. vatāyaṁ; Ph. myāyaṁ. (pts note) | khādanīyena bhojanīyena → khādaniyena bhojaniyena (pts) | sampavāretīti → sampavāretī ti (pts)‚Es ist so gut, dass dieser Hausbesitzer mich mit vorzüglichen frischen und gekochten Speisen bewirtet.‘
Evampissa na hoti:
evampissa → evam pi ssa (pts)Und er denkt nicht:
‘aho vata māyaṁ gahapati vā gahapatiputto vā āyatimpi evarūpena paṇītena khādanīyena bhojanīyena sahatthā santappeyya sampavāreyyā’ti.
māyaṁ → Tr. mayaṁ; Com. māyaṁ; T. vatāyaṁ; Ph. myāyaṁ. (pts note) | āyatimpi → āyatiṁpi (th) | āyatimpi → āyatiṁ pi (pts) | khādanīyena bhojanīyena → khādaniyena bhojaniyena (pts) | sampavāreyyāti → sampavāreyyā ti (pts)‚Ich hoffe wirklich, dieser Hausbesitzer wird mich auch in Zukunft mit vorzüglichen frischen und gekochten Speisen bewirten.‘
So taṁ piṇḍapātaṁ agathito amucchito anajjhosanno ādīnavadassāvī nissaraṇapañño paribhuñjati.
anajjhosanno → anajjhāpanno (bj); anajjhopanno (sya-all, pts) | agathito → agadhito (sya-all)Er genießt diese Speise ungebunden, nicht betört, nicht anhänglich, er sieht die Nachteile und versteht das Entrinnen.
So tattha nekkhammavitakkampi vitakketi, abyāpādavitakkampi vitakketi, avihiṁsāvitakkampi vitakketi.
abyāpādavitakkampi → avyāpādavitakkampi (bjt) | nekkhammavitakkampi → nekkhammavitakkam pi (pts) | abyāpādavitakkampi → avyāpādavitakkam pi (pts) | avihiṁsāvitakkampi → avihiṁsāvitakkam pi (pts)Er denkt daran mit entsagenden, wohlwollenden und mildherzigen Gedanken.
Evarūpassāhaṁ, bhikkhave, bhikkhuno dinnaṁ mahapphalanti vadāmi.
mahapphalanti → mahapphalaṁ (sya-all) | mahapphalanti → mahapphalan ti (pts)Eine Gabe an einen solchen Mönch ist sehr fruchtbar, sage ich.
Taṁ kissa hetu?
hetu → ketu (pts)Warum ist das so?
Appamatto hi, bhikkhave, bhikkhu viharatī”ti.
viharatīti paṭhamaṁ → viharatī ti (pts)Weil dieser Mönch beflissen ist.“