Find the Truth

In the Pāli Suttas and Vinaya

settings

{{table.suttaCol}} {{table.readCol}} {{table.titleCol}} {{table.wordsCol}} {{table.countCol}} {{table.mrCol}} {{table.linksCol}} {{table.typeCol}} {{table.quoteCol}}
{{table.wordCol}} {{table.textsCol}} {{table.matchesCol}} {{table.linksCol}}

{{results.variantsForLabel}}

Variants 1/2 columns Dictionary Multi-select Compass Help

Note:Translations, dictionaries and commentaries were not made by the Blessed One.Cross-check with Pali in 4 main nikayas.

  • Majjhima Nikāya 122Mittlere Lehrreden 122

MahāsuññatasuttaDie längere Lehrrede über die Leerheit

Evaṁ me sutaṁ—
evaṁ me → evamme (th) | evaṁ → evam (pts)
So habe ich es gehört:
ekaṁ samayaṁ bhagavā sakkesu viharati kapilavatthusmiṁ nigrodhārāme.Einmal hielt sich der Buddha im Land der Sakyer bei Kapilavatthu auf, im Banyanbaum-Kloster.

Atha kho bhagavā pubbaṇhasamayaṁ nivāsetvā pattacīvaramādāya kapilavatthuṁ piṇḍāya pāvisi.
Kapilavatthuṁ → So Si; Sky Kapilavatthusmiṁ. (pts note) | pattacīvaramādāya → pattacīvaraṁ ādāya (bjt, pts)
Da kleidete der Buddha sich am Morgen an, nahm Schale und Robe und betrat Kapilavatthu zum Almosengang.
Kapilavatthusmiṁ piṇḍāya caritvā pacchābhattaṁ piṇḍapātapaṭikkanto yena kāḷakhemakassa sakkassa vihāro tenupasaṅkami divāvihārāya.
Kāḷakhemakassa → So Sky Bu; Si Kāl-. (pts note) | tenupasaṅkami → ten upasaṁkami (pts)
Er zog um Almosen durch Kapilavatthu. Nach dem Essen, als er vom Almosengang zurückkam, ging er für die Meditation des Tages zur Hütte des Sakyers Khemaka des Dunklen.

Tena kho pana samayena kāḷakhemakassa sakkassa vihāre sambahulāni senāsanāni paññattāni honti.Zu dieser Zeit waren in der Hütte Khemakas des Dunklen viele Ruheplätze ausgebreitet worden. Addasā kho bhagavā kāḷakhemakassa sakkassa vihāre sambahulāni senāsanāni paññattāni.Der Buddha sah das Disvāna bhagavato etadahosi:
etadahosi → etad ahosi (pts)
und dachte:
“sambahulāni kho kāḷakhemakassa sakkassa vihāre senāsanāni paññattāni.„Da sind viele Ruheplätze ausgebreitet worden; Sambahulā nu kho idha bhikkhū viharantī”ti.leben hier viele Mönche und Nonnen?“

Tena kho pana samayena āyasmā ānando sambahulehi bhikkhūhi saddhiṁ ghaṭāya sakkassa vihāre cīvarakammaṁ karoti.
ghaṭāya sakkassa → ghaṭāyasakkassa (th) | ghaṭāya sakkassa → ghaṭāya-sakkassa (pts)
Zu dieser Zeit war der Ehrwürdige Ānanda zusammen mit vielen Mönchen und Nonnen dabei, in der Hütte des Sakyers Ghaṭā Roben zu fertigen.
Atha kho bhagavā sāyanhasamayaṁ paṭisallānā vuṭṭhito yena ghaṭāya sakkassa vihāro tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā paññatte āsane nisīdi.
paṭisallānā → patisallānā (bj) | sāyanhasamayaṁ → sāyaṇhasamayaṁ (sya-all) | sāyanhasamayaṁ paṭisallānā → sāyaṇhasamayaṁ patisallānā (pts) | ghaṭāya sakkassa → ghaṭāyasakkassa (th) | ghaṭāya sakkassa → ghaṭāya-sakkassa (pts) | tenupasaṅkami upasaṅkamitvā → ten upasaṁkami upasaṁkamitvā (pts)
Da kam der Buddha am späten Nachmittag aus seiner Klausur und ging zu Ghaṭās Hütte. Er setzte sich auf den ausgebreiteten Sitz
Nisajja kho bhagavā āyasmantaṁ ānandaṁ āmantesi:und sagte zum Ehrwürdigen Ānanda: “sambahulāni kho, ānanda, kāḷakhemakassa sakkassa vihāre senāsanāni paññattāni.„In der Hütte Khemakas des Dunklen sind viele Ruheplätze ausgebreitet worden; Sambahulā nu kho ettha bhikkhū viharantī”ti?
nu kho → (sya-all)
leben dort viele Mönche und Nonnen?“

“Sambahulāni, bhante, kāḷakhemakassa sakkassa vihāre senāsanāni paññattāni.

Sambahulā bhikkhū ettha viharanti.
bhikkhū → (bj) | ettha → ettha bhikkhu (bj)
„Richtig, Herr, dort leben viele Mönche und Nonnen.
Cīvarakārasamayo no, bhante, vattatī”ti.
cīvarakārasamayo → cīvarakālasamayo (sya-all)
Gerade ist die Zeit zum Robennähen.“

“Na kho, ānanda, bhikkhu sobhati saṅgaṇikārāmo saṅgaṇikarato saṅgaṇikārāmataṁ anuyutto gaṇārāmo gaṇarato gaṇasammudito.
saṅgaṇikarato → saṅgaṇikārato (bj, pts) | saṅgaṇikārāmo saṅgaṇikarato saṅgaṇikārāmataṁ → saṁgaṇikārāmo saṁgaṇikārato saṁgaṇikārāmataṁ (pts)
„Ānanda, ein Mönch, der Gesellschaft und Gruppen genießt, der sie liebt und daran hängt, sie zu genießen, leuchtet nicht.
So vatānanda, bhikkhu saṅgaṇikārāmo saṅgaṇikarato saṅgaṇikārāmataṁ anuyutto gaṇārāmo gaṇarato gaṇasammudito yaṁ taṁ nekkhammasukhaṁ pavivekasukhaṁ upasamasukhaṁ sambodhisukhaṁ tassa sukhassa nikāmalābhī bhavissati akicchalābhī akasiralābhīti—netaṁ ṭhānaṁ vijjati.
sambodhisukhaṁ → sambodhasukhaṁ (bj, pts1ed); sambodhasukhaṁ cittekaggatāsukhaṁ (mr) | saṅgaṇikarato → saṅgaṇikārato (bj, pts) | sambodhisukhaṁ → sambodhasukhaṁ (pts) | sambodhasukhaṁ → sambodhisukhaṁ (bj: syā, machasaṁ) | sambodhisukhaṁ → sambodhasukhaṁ (sī. pī.), sambodhasukhaṁ cittekaggatāsukhaṁ (ka.) upari araṇavibhaṅgasutte pana sambodhisukhantveva dissati (cck note) | sambodhasukhaṁ → Si sambodhisukhaṁ. (pts note) | yaṁ taṁ → yantaṁ (th) | vatānanda → vat ānanda (pts) | saṅgaṇikārāmo saṅgaṇikarato saṅgaṇikārāmataṁ → saṁgaṇikārāmo saṁgaṇikārato saṁgaṇikārāmataṁ (pts) | yaṁ → yan (pts) | akasiralābhīti netaṁ → akasiralābhī ti n etaṁ (pts)
Es ist ganz unmöglich, dass ein solcher Mönch nach Wunsch, ohne Mühe und Not, das Glück der Entsagung erlangen kann, das Glück der Abgeschiedenheit, das Glück des Friedens, das Glück des Erwachens.
Yo ca kho so, ānanda, bhikkhu eko gaṇasmā vūpakaṭṭho viharati tassetaṁ bhikkhuno pāṭikaṅkhaṁ yaṁ taṁ nekkhammasukhaṁ pavivekasukhaṁ upasamasukhaṁ sambodhisukhaṁ tassa sukhassa nikāmalābhī bhavissati akicchalābhī akasiralābhīti—ṭhānametaṁ vijjati.
sambodhisukhaṁ → sambodhasukhaṁ (bj, pts) | sambodhasukhaṁ → sambodhisukhaṁ (bj: syā, machasaṁ) | yaṁ taṁ → yantaṁ (th) | tassetaṁ → tass etaṁ (pts) | pāṭikaṅkhaṁ yaṁ → pāṭikaṁkhaṁ yan (pts) | akasiralābhīti ṭhānametaṁ → akasiralābhī ti ṭhānam etaṁ (pts)
Aber man kann erwarten, dass ein Mönch, der allein lebt und sich von der Gruppe zurückzieht, nach Wunsch, ohne Mühe und Not, das Glück der Entsagung erlangen kann, das Glück der Abgeschiedenheit, das Glück des Friedens, das Glück des Erwachens – das ist gut möglich.

So vatānanda, bhikkhu saṅgaṇikārāmo saṅgaṇikarato saṅgaṇikārāmataṁ anuyutto gaṇārāmo gaṇarato gaṇasammudito sāmāyikaṁ vā kantaṁ cetovimuttiṁ upasampajja viharissati asāmāyikaṁ vā akuppanti—netaṁ ṭhānaṁ vijjati.
asāmāyikaṁ → asāmayikaṁ (bj) | saṅgaṇikarato → saṁgaṇikārato (pts) | sāmayikaṁ → sāmāyikaṁ (bj: machasaṁ) | asāmayikaṁ → asāmāyikaṁ (bj: machasaṁ) | saṅgaṇikarato → saṅgaṇikārato (bjt) | vatānanda → vat ānanda (pts) | saṅgaṇikārāmo saṅgaṇikarato saṅgaṇikārāmataṁ → saṁgaṇikārāmo saṁgaṇikārato saṁgaṇikārāmataṁ (pts) | akuppanti netaṁ → akuppan ti n etaṁ (pts)
Es ist wirklich ganz unmöglich, Ānanda, dass ein Mönch, der Gesellschaft genießt, in die Freiheit des Herzens eintreten und darin verweilen wird, weder in eine zeitweilige, angenehme, noch in die dauerhafte, unerschütterliche.
Yo ca kho so, ānanda, bhikkhu eko gaṇasmā vūpakaṭṭho viharati tassetaṁ bhikkhuno pāṭikaṅkhaṁ sāmāyikaṁ vā kantaṁ cetovimuttiṁ upasampajja viharissati asāmāyikaṁ vā akuppanti—ṭhānametaṁ vijjati.
sāmāyikaṁ → sāmayikaṁ (bj) | sāmayikaṁ → sāmāyikaṁ (bj: machasaṁ) | asāmāyikaṁ → asāmāyikaṁ (bj: machasaṁ) | tassetaṁ → tass etaṁ (pts) | akuppanti ṭhānametaṁ → akuppan ti ṭhānam etaṁ (pts)
Aber es ist gut möglich, dass ein Mönch, der allein lebt und sich von der Gruppe zurückzieht, in die Freiheit des Herzens eintreten und darin verweilen wird, entweder in eine zeitweilige, angenehme, oder in die dauerhafte, unerschütterliche.

Nāhaṁ, ānanda, ekaṁ rūpampi samanupassāmi yattha rattassa yathābhiratassa rūpassa vipariṇāmaññathābhāvā na uppajjeyyuṁ sokaparidevadukkhadomanassūpāyāsā.
ekaṁ rūpampi → ekarūpampi (bj) | sokaparidevadukkhadomanassūpāyāsā → sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā (pts) | rattassa → ratassa (bj: sīmu, machasaṁ, PTS) | yatthābhirattassa → yatthābhiratassa (bj: sīmu, machasaṁ, PTS) | rūpampi → ekarūpampi (cck: sī.) | rūpam → So Si and (?) Bu; Sky ekarūpaṁ. (pts note) | yatthābhiratassa → So Sky and Bu; Si rattassa yatthābhirattassa tassa. (pts note) | rūpampi → rūpaṁpi (th) | yathābhiratassa → yathābhirattassa (th) | sokaparidevadukkhadomanassūpāyāsā → soka parideva dukkha domanassu pāyāsā (th) | rūpampi → rūpam pi (pts)
Ānanda, ich sehe kein einziges Bild, dessen Verfall und Zugrundegehen bei jemandem, der sich danach sehnt und es begehrt, nicht zu Kummer, Klage, Schmerz, Traurigkeit und Bedrängnis führen würde.

Ayaṁ kho panānanda, vihāro tathāgatena abhisambuddho yadidaṁ—
panānanda → ānanda (bj) | vihāro → vihāro tattha (sya-all) | tathāgatena → tattha tathāgatena (bj: syā) | pan → So Si Bu; Sky omit pana. (pts note) | panānanda → pan ānanda (pts)
Doch diese Meditation wurde vom Klargewordenen verstanden: nämlich
sabbanimittānaṁ amanasikārā ajjhattaṁ suññataṁ upasampajja viharituṁ.
viharituṁ → viharataṁ (si); viharati (sya-all, km, mr) | viharituṁ tatra → viharati tattha (sya-all) | viharituṁ → viharati (bj: syā) | viharituṁ → viharataṁ (cck: ka. sī.); viharati (cck: syā. kaṁ. ka.) | amanasikārā → Si am--karā. (pts note) | viharituṁ → Sky viharataṁ; Si viharati. (pts note)
innerlich in Leerheit einzutreten und darin zu verweilen, indem man den Geist von allen Merkmalen abwendet.
Tatra ce, ānanda, tathāgataṁ iminā vihārena viharantaṁ bhavanti upasaṅkamitāro bhikkhū bhikkhuniyo upāsakā upāsikāyo rājāno rājamahāmattā titthiyā titthiyasāvakā.
bhavanti → bhagavantaṁ (sya-all, km, mr) | bhavanti → bhagavantaṁ (cck: sī. syā. kaṁ. ka.) | bhavanti → Si Bhagavantaṁ. (pts note) | upasaṁkamitāro → Sky upasaṁkamitā te. (pts note) | tatra → tattha (th)
Nun angenommen, Mönche, Nonnen, Laienanhänger, Laienanhängerinnen, Herrscher und königliche Oberminister und Lehrer anderer Konfessionen und deren Schüler besuchten den Klargewordenen, während er diese Meditation übt.
Tatrānanda, tathāgato vivekaninneneva cittena vivekapoṇena vivekapabbhārena vūpakaṭṭhena nekkhammābhiratena byantībhūtena sabbaso āsavaṭṭhānīyehi dhammehi aññadatthu uyyojanikapaṭisaṁyuttaṁyeva kathaṁ kattā hoti.
aññadatthu → aññadatthuṁ (sya-all) | nekkhammābhiratena byantībhūtena → nekkhammabhiratena byantibhūtena (pts) | aññadatthu → Si a--uṁ. (pts note) | uyyojaniyapaṭisaṁyuttaṁ → So Si Bu; Sky uyyojanik-. (pts note) | āsavaṭṭhānīyehi → āsavaṭṭhāniyehi (th, pts) | tatrānanda → tatr ānanda (pts) | vivekaninneneva → vivekaninnen eva (pts) | uyyojanikapaṭisaṁyuttaṁyeva → uyyojaniyapaṭisaṁyuttaṁ yeva (pts)
In diesem Fall neigt sein Geist sich zur Abgeschiedenheit, strebt zur Abgeschiedenheit und richtet sich zur Abgeschiedenheit aus, er ist zurückgezogen und liebt die Entsagung und hat befleckende Einflüsse vollständig beseitigt; so hält er ihnen ausnahmslos einen Vortrag, in dem die Betonung darauf liegt, sie zu entlassen.

Tasmātihānanda, bhikkhu cepi ākaṅkheyya:
tasmātihānanda → tasmātiha ānanda (bj) | tasmātihānanda → tasmātih ānanda (pts) | cepi → ce pi (pts)
Wenn daher ein Mönch wünscht:
‘ajjhattaṁ suññataṁ upasampajja vihareyyan’ti, tenānanda, bhikkhunā ajjhattameva cittaṁ saṇṭhapetabbaṁ sannisādetabbaṁ ekodi kātabbaṁ samādahātabbaṁ.
ekodi kātabbaṁ → ekodikātabbaṁ (th, pts) | vihareyyanti tenānanda → vihareyyan ti ten ānanda (pts) | ajjhattameva → ajjhattam eva (pts)
‚Möge ich innerlich in Leerheit eintreten und darin verweilen!‘, so soll er seinen Geist innerlich stillen, sich setzen, eins werden und im Samādhi versinken lassen.

Kathañcānanda, bhikkhu ajjhattameva cittaṁ saṇṭhapeti sannisādeti ekodiṁ karoti samādahati?
sannisādeti ekodiṁ karoti → ekodikaroti (sya-all, km, pts1ed) | kathañcānanda → kathañca ānanda (bj) | ekodiṁ karoti → ekodikaroti (pts) | karoti → ekodikaroti (cck: sī. syā. kaṁ. pī.) | kathañcānanda → kathāñ ca ānanda (pts) | ajjhattameva → ajjhattam eva (pts)
Und wie stillt ein Mönch seinen Geist innerlich, lässt ihn sich setzen, eins werden und im Samādhi versinken?

Idhānanda, bhikkhu vivicceva kāmehi vivicca akusalehi dhammehi …pe… paṭhamaṁ jhānaṁ upasampajja viharati …pe…
pītisukham → Sky omit; Si after paṭhamaṁ jhānaṁ, continues: Dutiyaṁ jhānaṁ. Tatiyaṁ jhānaṁ. Catutthaṁ jhānaṁ upasampajja viharati. (pts note) | + → savitakkaṁ savicāraṁ vivekajaṁ pītisukhaṁ (bjt, th) | pe → spelled out in full (bjt) | idhānanda → idh ānanda (pts) | vivicceva → eva (pts) | paṭhamaṁ jhānaṁ → savitakkaṁ savicāraṁ vivekajaṁ pītisukham paṭhamajjhānaṁ (pts) | + → vitakkavicārānaṁ vūpasamā (pts)
Da tritt ein Mönch, ganz abgeschieden von den Sinnenfreuden, abgeschieden von untauglichen Eigenschaften, in die erste Vertiefung ein und verweilt darin …
dutiyaṁ jhānaṁ …
dutiyaṁ jhānaṁ → ajjhattaṁ sampasādanaṁ cetaso ekodibhāvaṁ (pts)
in die zweite Vertiefung …
tatiyaṁ jhānaṁ …
pītisukhaṁ → Sky here insert pe. (pts note) | tatiyaṁ jhānaṁ → avitakkaṁ avicāraṁ samādhijaṁ pītisukhaṁ (pts)
in die dritte Vertiefung …
catutthaṁ jhānaṁ upasampajja viharati.
catutthaṁ jhānaṁ → dutiyajjhānaṁ tatiyajjhānaṁ catutthajjhānaṁ (pts)
in die vierte Vertiefung.
Evaṁ kho, ānanda, bhikkhu ajjhattameva cittaṁ saṇṭhapeti sannisādeti ekodiṁ karoti samādahati.
ekodiṁ karoti → ekodikaroti (sya-all, pts) | ekodiṁ → ekodi (bjt) | ajjhattameva → ajjhattam eva (pts)
So stillt ein Mönch seinen Geist innerlich, lässt ihn sich setzen, eins werden und im Samādhi versinken.

So ajjhattaṁ suññataṁ manasi karoti.
manasi karoti → manasikaroti (bjt, th, pts)
Er richtet den Geist innerlich auf Leerheit aus,
Tassa ajjhattaṁ suññataṁ manasikaroto suññatāya cittaṁ na pakkhandati nappasīdati na santiṭṭhati na vimuccati.
manasikaroto → manasikaroto ajjhattaṁ (sya-all, pts) | na vimuccati → nādhimuccati (sya-all) | nappasīdati → na pasīdati (th)
aber sein Geist springt dabei nicht vorwärts, wird nicht zuversichtlich, ruhig und entschlossen.
Evaṁ santametaṁ, ānanda, bhikkhu evaṁ pajānāti:
santametaṁ → santam etaṁ (pts) | evaṁ → evam (pts)
In diesem Fall versteht er:
‘ajjhattaṁ suññataṁ kho me manasikaroto ajjhattaṁ suññatāya cittaṁ na pakkhandati nappasīdati na santiṭṭhati na vimuccatī’ti.
na vimuccatīti → nādhimuccatīti (sya-all) | suññataṁ → Si omits. (pts note) | nappasīdati → na pasīdati (th)
‚Ich richte meinen Geist innerlich auf Leerheit aus, aber mein Geist springt dabei nicht vorwärts, wird nicht zuversichtlich, ruhig und entschlossen.‘
Itiha tattha sampajāno hoti.So ist er sich der Lage bewusst. So bahiddhā suññataṁ manasi karoti …pe…
manasi karoti → manasikaroti (bjt, th, pts)
Er richtet den Geist äußerlich auf Leerheit aus …
so ajjhattabahiddhā suññataṁ manasi karoti …pe…
ajjhattabahiddhā → ajjhatta bahiddhā (th) | manasi karoti → manasikaroti (th, pts)
Er richtet den Geist innerlich und äußerlich auf Leerheit aus …
so āneñjaṁ manasi karoti.
āneñjaṁ manasi karoti → āṇañjaṁ manasikaroti (pts) | āṇañjaṁ → So Sky; Si āneñjaṁ (and infra āneñjāya). Cf. supra Sutta No. 112 (in fine) and Vol. II. p. 283. (pts note)
Er richtet den Geist auf das Unbewegte aus,
Tassa āneñjaṁ manasikaroto āneñjāya cittaṁ na pakkhandati nappasīdati na santiṭṭhati na vimuccati.
na vimuccati → nādhimuccati (sya-all) | āneñjaṁ → āṇañjaṁ (pts) | āneñjāya → āṇañje (pts) | vimuccati → vimuccatīti (pts) | nappasīdati → na pasīdati (th)
aber sein Geist springt dabei nicht vorwärts, wird nicht zuversichtlich, ruhig und entschlossen.
Evaṁ santametaṁ, ānanda, bhikkhu evaṁ pajānāti:
santametaṁ → santam etaṁ (pts) | evaṁ → evam (pts)
In diesem Fall versteht er:
‘āneñjaṁ kho me manasikaroto āneñjāya cittaṁ na pakkhandati nappasīdati na santiṭṭhati na vimuccatī’ti.
me → (sya-all) | na vimuccatīti → nādhimuccatīti (sya-all) | āneñjaṁ → āṇañjaṁ (pts) | āneñjāya → āṇañje (pts) | nappasīdati → na pasīdati (th)
‚Ich richte meinen Geist auf das Unbewegte aus, aber mein Geist springt dabei nicht vorwärts, wird nicht zuversichtlich, ruhig und entschlossen.‘
Itiha tattha sampajāno hoti.So ist er sich der Lage bewusst.

Tenānanda, bhikkhunā tasmiṁyeva purimasmiṁ samādhinimitte ajjhattameva cittaṁ saṇṭhapetabbaṁ sannisādetabbaṁ ekodi kātabbaṁ samādahātabbaṁ.
ajjhattameva → ajjhattaṁ eva (bjt) | ekodi kātabbaṁ → ekodikātabbaṁ (bjt, th, pts) | tenānanda → ten ānanda (pts) | tasmiṁyeva → tasmiṁ yeva (pts) | ajjhattameva → ajjhattam eva (pts)
Dann soll dieser Mönch seinen Geist innerlich stillen, sich setzen, eins werden und im Samādhi versinken lassen, indem er das gleiche Meditationsthema als Grundlage für die Versenkung benutzt wie zuvor.
So ajjhattaṁ suññataṁ manasi karoti.
manasi karoti → manasikaroti (bjt, th, pts)
Er richtet den Geist innerlich auf Leerheit aus,
Tassa ajjhattaṁ suññataṁ manasikaroto ajjhattaṁ suññatāya cittaṁ pakkhandati pasīdati santiṭṭhati vimuccati.und sein Geist springt dabei vorwärts und wird zuversichtlich, ruhig und entschlossen. Evaṁ santametaṁ, ānanda, bhikkhu evaṁ pajānāti:
santametaṁ → santam etaṁ (pts) | evaṁ → evam (pts)
In diesem Fall versteht er:
‘ajjhattaṁ suññataṁ kho me manasikaroto ajjhattaṁ suññatāya cittaṁ pakkhandati pasīdati santiṭṭhati vimuccatī’ti.‚Ich richte meinen Geist innerlich auf Leerheit aus, und mein Geist springt dabei vorwärts und wird zuversichtlich, ruhig und entschlossen.‘ Itiha tattha sampajāno hoti.So ist er sich der Lage bewusst. So bahiddhā suññataṁ manasi karoti …pe…
manasi karoti → manasikaroti (bjt, th, pts)
Er richtet den Geist äußerlich auf Leerheit aus …
so ajjhattabahiddhā suññataṁ manasi karoti …pe…
manasi karoti → manasikaroti (bjt, th, pts) | ajjhattabahiddhā → ajjhatta bahiddhā (th)
Er richtet den Geist innerlich und äußerlich auf Leerheit aus …
so āneñjaṁ manasi karoti.
āneñjaṁ manasi karoti → āṇañjaṁ manasikaroti (pts)
Er richtet den Geist auf das Unbewegte aus,
Tassa āneñjaṁ manasikaroto āneñjāya cittaṁ pakkhandati pasīdati santiṭṭhati vimuccati.
āneñjaṁ → āṇañjaṁ (pts) | āneñjāya → āṇañje (pts)
und sein Geist springt dabei vorwärts und wird zuversichtlich, ruhig und entschlossen.
Evaṁ santametaṁ, ānanda, bhikkhu evaṁ pajānāti:
santametaṁ → santam etaṁ (pts)
In diesem Fall versteht er:
‘āneñjaṁ kho me manasikaroto āneñjāya cittaṁ pakkhandati pasīdati santiṭṭhati vimuccatī’ti.
āneñjaṁ → āṇañjaṁ (pts) | āneñjāya → āṇañje (pts)
‚Ich richte meinen Geist auf das Unbewegte aus, und mein Geist springt dabei vorwärts und wird zuversichtlich, ruhig und entschlossen.‘
Itiha tattha sampajāno hoti.So ist er sich der Lage bewusst.

Tassa ce, ānanda, bhikkhuno iminā vihārena viharato caṅkamāya cittaṁ namati, so caṅkamati:Während ein Mönch eine solche Meditation übt, geht er, wenn sein Geist zum Gehen geneigt ist, im Gedanken: ‘evaṁ maṁ caṅkamantaṁ nābhijjhādomanassā pāpakā akusalā dhammā anvāssavissantī’ti.
anvāssavissantīti → So Si; Sky anvāsabhavissatīti. (pts note)
‚Während ich gehe, werden mich schlechte, untaugliche Eigenschaften von Begehrlichkeit und Verdrießlichkeit nicht überwältigen.‘
Itiha tattha sampajāno hoti.So ist er sich der Lage bewusst. Tassa ce, ānanda, bhikkhuno iminā vihārena viharato ṭhānāya cittaṁ namati, so tiṭṭhati:Während ein Mönch eine solche Meditation übt, steht er, wenn sein Geist zum Stehen geneigt ist, im Gedanken: ‘evaṁ maṁ ṭhitaṁ nābhijjhādomanassā pāpakā akusalā dhammā anvāssavissantī’ti.
ṭhitaṁ nābhijjhādomanassā → tiṭṭhantaṁ nābhijjhā domanassā (bj) | ṭhitaṁ → tiṭṭhantaṁ (pts) | tiṭṭhantaṁ → ṭhitaṁ (bj: sīmu, machasaṁ, syā) | tiṭṭhantaṁ → Si ṭhitaṁ. (pts note)
‚Während ich stehe, werden mich schlechte, untaugliche Eigenschaften von Begehrlichkeit und Verdrießlichkeit nicht überwältigen.‘
Itiha tattha sampajāno hoti.So ist er sich der Lage bewusst. Tassa ce, ānanda, bhikkhuno iminā vihārena viharato nisajjāya cittaṁ namati, so nisīdati:Während ein Mönch eine solche Meditation übt, sitzt er, wenn sein Geist zum Sitzen geneigt ist, im Gedanken: ‘evaṁ maṁ nisinnaṁ nābhijjhādomanassā pāpakā akusalā dhammā anvāssavissantī’ti.
nisinnaṁ → nisīdantaṁ (bj) | nisīdantaṁ → nisinnaṁ (bj: sīmu)
‚Während ich sitze, werden mich schlechte, untaugliche Eigenschaften von Begehrlichkeit und Verdrießlichkeit nicht überwältigen.‘
Itiha tattha sampajāno hoti.So ist er sich der Lage bewusst. Tassa ce, ānanda, bhikkhuno iminā vihārena viharato sayanāya cittaṁ namati, so sayati:Während ein Mönch eine solche Meditation übt, liegt er, wenn sein Geist zum Liegen geneigt ist, im Gedanken: ‘evaṁ maṁ sayantaṁ nābhijjhādomanassā pāpakā akusalā dhammā anvāssavissantī’ti.‚Während ich liege, werden mich schlechte, untaugliche Eigenschaften von Begehrlichkeit und Verdrießlichkeit nicht überwältigen.‘ Itiha tattha sampajāno hoti.So ist er sich der Lage bewusst.

Tassa ce, ānanda, bhikkhuno iminā vihārena viharato kathāya cittaṁ namati, so:
kathāya → bhassāyaṁ (si); bhāsāya (sya-all, km, pts1ed) | kathāya → bhāsāya (pts) | kathāya → bhāsāya (bj: syā) | kathāya → bhassāya (cck: sī.); bhāsāya (cck: syā. kaṁ. pī.) | bhāsāya → So Si; Sky bhassāyaṁ, which spelling it supported by Bu. (pts note)
Während ein Mönch eine solche Meditation übt, denkt er, wenn sein Geist zum Reden geneigt ist:
‘yāyaṁ kathā hīnā gammā pothujjanikā anariyā anatthasaṁhitā na nibbidāya na virāgāya na nirodhāya na upasamāya na abhiññāya na sambodhāya na nibbānāya saṁvattati, seyyathidaṁ—rājakathā corakathā mahāmattakathā senākathā bhayakathā yuddhakathā annakathā pānakathā vatthakathā sayanakathā mālākathā gandhakathā ñātikathā yānakathā gāmakathā nigamakathā nagarakathā janapadakathā itthikathā surākathā visikhākathā kumbhaṭṭhānakathā pubbapetakathā nānattakathā lokakkhāyikā samuddakkhāyikā itibhavābhavakathā iti vā iti—evarūpiṁ kathaṁ na kathessāmī’ti.
iti evarūpiṁ → evarūpaṁ (sya-all) | + → purisakathā (bjt) | anatthasaṁhitā → anatthasañhitā (th) | seyyathidaṁ → seyyathīdaṁ (th, pts) | itthikathā surākathā → itthīkathā sūrakathā (th) | surākathā → sūrakathā (pts)
‚Ich werde mich nicht auf Gespräche einlassen, die nieder, derb, gewöhnlich, unedel und nutzlos sind, die nicht zu Ernüchterung, Schwinden der Leidenschaft, Aufhören, Frieden, Einsicht, Erwachen und Erlöschen führen wie Gespräche über Könige, Räuber und Oberminister, über Heere, Bedrohungen und Kriege, über Essen, Trinken, Kleider und Schlafstellen, über Kränze und Düfte, über die Familie, Fahrzeuge, Dörfer, Marktflecken, Städte und Länder, über Frauen und Helden, Straßen- und Brunnengespräch, Gespräch über Verstorbene, über allerlei Dinge, Geschichten vom Land und vom Meer und Gespräche über Wiedergeburt in diesem oder jenem Daseinszustand.‘
Itiha tattha sampajāno hoti.So ist er sich der Lage bewusst. Yā ca kho ayaṁ, ānanda, kathā abhisallekhikā cetovinīvaraṇasappāyā ekantanibbidāya virāgāya nirodhāya upasamāya abhiññāya sambodhāya nibbānāya saṁvattati, seyyathidaṁ—appicchakathā santuṭṭhikathā pavivekakathā asaṁsaggakathā vīriyārambhakathā sīlakathā samādhikathā paññākathā vimuttikathā vimuttiñāṇadassanakathā iti: ‘evarūpiṁ kathaṁ kathessāmī’ti.
kho → (sya-all) | cetovinīvaraṇasappāyā → cetovicāraṇasappāyā (sya-all); cetovivaraṇasappāyā (pts) | evarūpiṁ → evarūpaṁ (sya-all) | cetovinīvaraṇasappāyā → cetovicāraṇasappāyā (cck: sī. syā. kaṁ.); cetovivaraṇasappāyā (cck: pī.) | cetovivaraṇasappāyā → Si cetovicāraṇas-. (pts note) | seyyathidaṁ → seyyathīdaṁ (th, pts) | vīriyārambhakathā → viriyārambhakathā (th, pts)
‚Aber ich werde an Gesprächen über Selbstaustilgung teilnehmen, die helfen, das Herz zu öffnen, und einzig zu Ernüchterung, Schwinden der Leidenschaft, Aufhören, Frieden, Einsicht, Erwachen und Erlöschen führen: nämlich an Gesprächen über Genügsamkeit, Zufriedenheit, Abgeschiedenheit, Sichfernhalten, das Aufrütteln der Energie, Tugend, Versenkung, Weisheit, Freiheit und das Erkennen und Sehen der Freiheit.‘
Itiha tattha sampajāno hoti.So ist er sich der Lage bewusst.

Tassa ce, ānanda, bhikkhuno iminā vihārena viharato vitakkāya cittaṁ namati, so:Während ein Mönch eine solche Meditation übt, denkt er, wenn sein Geist zum Denken geneigt ist: ‘ye te vitakkā hīnā gammā pothujjanikā anariyā anatthasaṁhitā na nibbidāya na virāgāya na nirodhāya na upasamāya na abhiññāya na sambodhāya na nibbānāya saṁvattanti, seyyathidaṁ—kāmavitakko byāpādavitakko vihiṁsāvitakko iti evarūpe vitakke na vitakkessāmī’ti.
evarūpe vitakke → evarūpena vitakkena (mr) | ye te → yeme (sya-all) | evarūpe vitakke na → evarūpena vitakkena (sya-all) | te → me (pts) | na → evarūpena vitakkena (bj: sīmu, syā) | vitakke → evarūpena vitakkena (cck: sī. syā. kaṁ. ka.) | byāpādavitakko → vyāpādavitakko (bjt) | anatthasaṁhitā → anatthasañhitā (th) | seyyathidaṁ → seyyathīdaṁ (th, pts)
‚Ich werde keine Gedanken denken, die nieder, derb, gewöhnlich, unedel und nutzlos sind, die nicht zu Ernüchterung, Schwinden der Leidenschaft, Aufhören, Frieden, Einsicht, Erwachen und Erlöschen führen: nämlich sinnliche, böswillige oder grausame Gedanken.‘
Itiha tattha sampajāno hoti.So ist er sich der Lage bewusst. Ye ca kho ime, ānanda, vitakkā ariyā niyyānikā niyyanti takkarassa sammādukkhakkhayāya, seyyathidaṁ—nekkhammavitakko abyāpādavitakko avihiṁsāvitakko iti: ‘evarūpe vitakke vitakkessāmī’ti.
ime → (sya-all) | vitakke → evarūpena vitakkena (cck: ka.) | sammādukkhakkhayāya → sammā dukkhakkhayāya (bjt) | abyāpādavitakko → avyāpādavitakko (bjt) | sammādukkhakkhayāya seyyathidaṁ → sammā dukkhakkhayāya seyyathīdaṁ (th) | seyyathidaṁ → seyyathīdam (pts)
‚Aber ich will solche Gedanken denken, die edel sind, mündig machen und den, der sie übt, zur völligen Auflösung des Leidens führen: nämlich entsagende, wohlwollende und mildherzige Gedanken.‘
Itiha tattha sampajāno hoti.So ist er sich der Lage bewusst.

Pañca kho ime, ānanda, kāmaguṇā.Es gibt diese fünf Sinnesreize. Katame pañca?Welche fünf? Cakkhuviññeyyā rūpā iṭṭhā kantā manāpā piyarūpā kāmūpasaṁhitā rajanīyā,
piyarūpā kāmūpasaṁhitā → kāmūpasañhitā (sya-all)
Bilder, die das Auge erkennt, erwünscht, willkommen, angenehm, erfreulich, sinnlich und erregend;
sotaviññeyyā saddā …Töne, die das Ohr erkennt … ghānaviññeyyā gandhā …Gerüche, die die Nase erkennt … jivhāviññeyyā rasā …Geschmäcke, die die Zunge erkennt … kāyaviññeyyā phoṭṭhabbā iṭṭhā kantā manāpā piyarūpā kāmūpasaṁhitā rajanīyā—
iṭṭhā → iṭṭha (pts) | kāmūpasaṁhitā → kāmūpasañhitā (th)
Berührungen, die der Körper erkennt, erwünscht, willkommen, angenehm, erfreulich, sinnlich und erregend.
ime kho, ānanda, pañca kāmaguṇā.
pañca kāmaguṇā → pañcakāmaguṇā (bjt)
Das sind die fünf Sinnesreize.

Yattha bhikkhunā abhikkhaṇaṁ sakaṁ cittaṁ paccavekkhitabbaṁ:Daher soll ein Mönch seinen eigenen Geist regelmäßig prüfen: ‘atthi nu kho me imesu pañcasu kāmaguṇesu aññatarasmiṁ vā aññatarasmiṁ vā āyatane uppajjati cetaso samudācāro’ti?
me → Sky omit kho me here (but not infra). (pts note) | samudācāroti → samudācāro ti (pts)
‚Hat mein Geist Interesse an irgendeinem dieser fünf Sinnesreize?‘
Sace, ānanda, bhikkhu paccavekkhamāno evaṁ pajānāti:Wenn er beim Prüfen erkennt: ‘atthi kho me imesu pañcasu kāmaguṇesu aññatarasmiṁ vā aññatarasmiṁ vā āyatane uppajjati cetaso samudācāro’ti,
samudācāroti → samudācāro ti (pts)
‚Mein Geist hat Interesse daran‘,
evaṁ santametaṁ, ānanda, bhikkhu evaṁ pajānāti:
evaṁ santametaṁ → evaṁ santaṁ (aṭṭha.) | santametaṁ → evaṁ santaṁ (cck: aṭṭha.) | santametaṁ → santam etaṁ (pts)
dann versteht er in diesem Fall:
‘yo kho imesu pañcasu kāmaguṇesu chandarāgo so me nappahīno’ti.
nappahīnoti → appahīnoti (bj) | imesu → me (pts) | me nappahīnoti → appahīno ti (pts) | appahīnoti → nappahīṇo (bj: sīmu)
‚Ich habe Sehnen und Begehren nach den fünf Sinnesreizen nicht aufgegeben.‘
Itiha tattha sampajāno hoti.So ist er sich der Lage bewusst. Sace panānanda, bhikkhu paccavekkhamāno evaṁ pajānāti:
panānanda → pan ānanda (pts)
Doch wenn er beim Prüfen erkennt:
‘natthi kho me imesu pañcasu kāmaguṇesu aññatarasmiṁ vā aññatarasmiṁ vā āyatane uppajjati cetaso samudācāro’ti,
natthi → na tthi (pts) | samudācāroti → samudācāro ti (pts)
‚Mein Geist hat kein Interesse daran‘,
evaṁ santametaṁ, ānanda, bhikkhu evaṁ pajānāti:
santametaṁ → santam etaṁ (pts)
dann versteht er in diesem Fall:
‘yo kho imesu pañcasu kāmaguṇesu chandarāgo so me pahīno’ti.
imesu → me (pts) | pahīnoti → pahīno ti (pts)
‚Ich habe Sehnen und Begehren nach den fünf Sinnesreizen aufgegeben.‘
Itiha tattha sampajāno hoti.
tattha → (pts)
So ist er sich der Lage bewusst.

Pañca kho ime, ānanda, upādānakkhandhā yattha bhikkhunā udayabbayānupassinā vihātabbaṁ:
ime → me (pts) | udayabbayānupassinā → udayabyayānupassinā (pts)
Ein Mönch soll meditieren, indem er Aufstieg und Untergang bei diesen fünf mit Ergreifen verbundenen Aggregaten beobachtet:
‘iti rūpaṁ iti rūpassa samudayo iti rūpassa atthaṅgamo,
atthaṅgamo → atthagamo (pts)
‚So ist Form, so ist ihr Ursprung, so ihr Vergehen.
iti vedanā …So ist Gefühl … iti saññā …
+ → vedanāya samudayo iti vedanāya atthaṅgamo (bjt)
So ist Wahrnehmung …
iti saṅkhārā …
saṅkhārā → saṁkhārā (pts)
So sind Willensbildungsprozesse …
iti viññāṇaṁ iti viññāṇassa samudayo iti viññāṇassa atthaṅgamo’ti.
atthaṅgamoti → atthagamo ti (pts)
So ist Bewusstsein, so ist sein Ursprung, so sein Vergehen.‘

Tassa imesu pañcasu upādānakkhandhesu udayabbayānupassino viharato yo pañcasu upādānakkhandhesu asmimāno so pahīyati.
pañcasu upādānakkhandhesu → pañcasupādānakkhandhesu (bj) | udayabbayānupassino → udayabyayānupassino (pts) | pañcasu upādānakkhandhesu → pañcasuupādānakkhandhesu (th) | pañcasu → pañcas (pts)
Während er das tut, gibt er die Einbildung ‚ich bin‘ bezüglich der fünf mit Ergreifen verbundenen Aggregate auf.
Evaṁ santametaṁ, ānanda, bhikkhu evaṁ pajānāti:
santametaṁ → santam etaṁ (pts)
In diesem Fall versteht er:
‘yo kho imesu pañcasu upādānakkhandhesu asmimāno so me pahīno’ti.
pañcasu upādānakkhandhesu → pañcasūpādānakkhandhesu (bj) | imesu pañcasu upādānakkhandhesu → me pañcasuupādānakkhandhesu (sya-all) | imesu pañcasu → me pañcas (pts) | pahīnoti → pahīno ti (pts)
‚Ich habe die Einbildung „ich bin“ bezüglich der fünf mit Ergreifen verbundenen Aggregate aufgegeben.‘
Itiha tattha sampajāno hoti.So ist er sich der Lage bewusst.

Ime kho te, ānanda, dhammā ekantakusalā kusalāyātikā ariyā lokuttarā anavakkantā pāpimatā.
dhammā ekantakusalā kusalāyātikā → dhammā ekantakusalāyatikā (bj, sya-all, km, pts1ed); dhammā ekantakusalāyātikā (si) | ekantakusalā kusalāyātikā → ekantakusalāyatikā (pts) | ekantakusalāyatikā → ekantakusalāyātikā (bj: sīmu) | kusalāyātikā → dhammā ekantakusalāyatikā (sabbattha) aṭṭhakathāṭīkā oloketabbā (cck note) | ekantakusalāyatikā → So Si Bu: Sk ekantakusalānayatikā; Sy ekantakusalāniyānikā. (pts note)
Diese Grundsätze sind einzig tauglich mit tauglichen Auswirkungen; sie sind edel, überweltlich und für den Bösen nicht zugänglich.

Taṁ kiṁ maññasi, ānanda,Was denkst du, Ānanda? kaṁ atthavasaṁ sampassamāno arahati sāvako satthāraṁ anubandhituṁ api paṇujjamāno”ti?
api paṇujjamāno”ti → api panujjamānoti (bj, pts1ed); api panujjamānopīti (si); apipayujjamānoti (sya-all, km) | api paṇujjamānoti → apipayujjamānoti (sya-all) | paṇujjamānoti → payujjamāno ti (pts) | paṇujjamāno’’ti → api panujjamānopīti (cck: ka. sī.); api payujjamānoti (cck: syā. kaṁ. pī.) | ti → So Si; Sky (here) and Sy infra also apipanujjamāno pīti; Sk infra apipaṇujjamano pi. (pts note)
Aus welchem Grund würde ein Schüler es für wert halten, dem Lehrer zu folgen, selbst wenn er vertrieben wird?“

“Bhagavaṁmūlakā no, bhante, dhammā bhagavaṁnettikā bhagavaṁpaṭisaraṇā. Sādhu vata, bhante, bhagavantaṁyeva paṭibhātu etassa bhāsitassa attho. Bhagavato sutvā bhikkhū dhāressantī”ti.
bhagavaṁmūlakā → bhagavammūlakā (bjt) | bhagavaṁmūlakā → bhagavaṁ-mūlakā (pts) | bhagavaṁpaṭisaraṇā → bhagavaṁ-paṭisaraṇā (pts) | bhagavantaṁyeva → bhagavantaṁ yeva (pts)
„Unsere Lehren wurzeln im Buddha. Er leitet uns und ist unsere Zuflucht. Herr, es wäre gut, wenn der Buddha selbst erklären würde, was das bedeutet. Die Mönche und Nonnen werden zuhören und es behalten.“

“Na kho, ānanda, arahati sāvako satthāraṁ anubandhituṁ, yadidaṁ suttaṁ geyyaṁ veyyākaraṇaṁ tassa hetu.
veyyākaraṇaṁ tassa hetu → veyyākaraṇassa sotuṁ (sya-all); veyyākaraṇassa hetu (pts1ed, mr) | veyyākaraṇaṁ tassa → veyyākaraṇassa (pts) | hetu → suttageyyaveyyākaraṇassa sotuṁ (bj: syā); suttaṁ geyyaṁ veyyākaraṇassa hetu (bj: PTS) | hetu → veyyākaraṇassa hetu (cck: ka.) | suttaṁ geyyaṁ veyyākaraṇaṁ tassa hetu → sutta geyya veyyākaraṇassa sotuṁ (th)
„Ein Schüler würde es nicht für wert halten, um des Folgenden willen dem Lehrer zu folgen: nämlich um Aussagen, Mischungen aus Prosa und Dichtung oder Gesprächen willen.
Taṁ kissa hetu?Warum ist das so? Dīgharattassa hi te, ānanda, dhammā sutā dhātā vacasā paricitā manasānupekkhitā diṭṭhiyā suppaṭividdhā.
Dīgharattassa → dīgharattaṁ + assāti | te → vo (bj, sya-all, pts) | dhātā → dhatā (bj, sya-all, pts) | vo → te (bj: sīmu, machasaṁ) | Dīgharattassa → dīgharattaṁ + assāti padacchedo (cck note) | suppaṭividdhā → supaṭividdhā (th) | manasānupekkhitā → manasā nupekkhitā (pts)
Weil du, Ānanda, für lange Zeit die Lehren gelernt hast, sie erinnert, eingeübt, mit dem Geist geprüft und gedanklich durchdrungen hast.
Yā ca kho ayaṁ, ānanda, kathā abhisallekhikā cetovinīvaraṇasappāyā ekantanibbidāya virāgāya nirodhāya upasamāya abhiññāya sambodhāya nibbānāya saṁvattati, seyyathidaṁ—appicchakathā santuṭṭhikathā pavivekakathā asaṁsaggakathā vīriyārambhakathā sīlakathā samādhikathā paññākathā vimuttikathā vimuttiñāṇadassanakathā—evarūpiyā kho, ānanda, kathāya hetu arahati sāvako satthāraṁ anubandhituṁ api paṇujjamāno.
cetovinīvaraṇasappāyā → cetovicāraṇasappāyā (sya-all); cetovivaraṇasappāyā (pts) | hetu → sotuṁ (sya-all) | api paṇujjamāno → apipayujjamānoti (sya-all) | paṇujjamāno → payujjamāno (pts) | upasamāya → upasamā (my) | cetovinīvaraṇasappāyā → ceto vinīvaraṇasappāyā (bjt) | seyyathidaṁ → seyyathīdaṁ (th, pts) | vīriyārambhakathā → viriyārambhakathā (th, pts)
Aber ein Schüler würde es für wert halten, um Gesprächen über Selbstaustilgung willen, die helfen, das Herz zu öffnen, und die einzig zu Ernüchterung, Schwinden der Leidenschaft, Aufhören, Frieden, Einsicht, Erwachen und Erlöschen führen, dem Lehrer zu folgen, selbst wenn er vertrieben wird: nämlich um Gesprächen über Genügsamkeit willen, Gesprächen über Zufriedenheit, Abgeschiedenheit, Sichfernhalten, das Aufrütteln der Energie, Tugend, Versenkung, Weisheit, Freiheit und das Erkennen und Sehen der Freiheit.

Evaṁ sante kho, ānanda, ācariyūpaddavo hoti, evaṁ sante antevāsūpaddavo hoti, evaṁ sante brahmacārūpaddavo hoti.
kho → (sya-all) | brahmacārūpaddavo → brahmacariyūpaddavo (pts) | hoti → Sky have uppadavo (pts note) | antevāsūpaddavo → antevāsūppadavo (pts)
Da das so ist, Ānanda, gibt es eine Gefahr für den Lehrmeister, eine Gefahr für den Zögling und eine Gefahr für den, der das geistliche Leben führt.

Kathañcānanda, ācariyūpaddavo hoti?
kathañcānanda → kathaṁ cānanda (bjt) | kathañcānanda → kathañ ānanda (pts)
Und wie gibt es eine Gefahr für den Lehrmeister?
Idhānanda, ekacco satthā vivittaṁ senāsanaṁ bhajati araññaṁ rukkhamūlaṁ pabbataṁ kandaraṁ giriguhaṁ susānaṁ vanapatthaṁ abbhokāsaṁ palālapuñjaṁ.
idhānanda → idh ānanda (pts)
Da sucht ein Lehrer einen abgelegenen Platz auf: eine Wildnis, die Wurzel eines Baumes, einen Hügel, eine Schlucht, eine Berghöhle, ein Leichenfeld, einen Wald, den freien Himmel, einen Strohhaufen.
Tassa tathāvūpakaṭṭhassa viharato anvāvattanti brāhmaṇagahapatikā negamā ceva jānapadā ca.
anvāvattanti → anvāvaṭṭanti (bj, sya-all, km, pts1ed) | anvāvattanti → anvāvaṭṭanti (pts) | anvāvattanti → anvāvaṭṭanti (cck: sī. syā. kaṁ. pī.) | tathāvūpakaṭṭhassa → tathā vūpakaṭṭhassa (bjt) | ceva → eva (pts)
Während er dort zurückgezogen meditiert, wird er von einem Strom von Brahmanen und Hausbesitzern besucht, und ebenso von Menschen aus Stadt und Land.
So anvāvattantesu brāhmaṇagahapatikesu negamesu ceva jānapadesu ca mucchaṁ nikāmayati, gedhaṁ āpajjati, āvattati bāhullāya.
mucchaṁ nikāmayati → mucchati nikāyamati (bj); mucchati kāmayati (si, pts1ed) | anvāvattantesu → anvāvaṭṭantesu (bj); anvāvaṭṭesu (sya-all, pts) | mucchaṁ → mucchati (bj) | āvattati → āvaṭṭati (bj, sya-all, pts) | mucchaṁ nikāmayati gedhaṁ → mucchati kāmayati gedhiṁ (pts) | anvāvaṭṭantesu → anvāvattantesu (bj: sīmu, machasaṁ); anvāvaṭṭesu (bj: syā, PTS) | nikāmayati → mucchati kāmayati (sī. pī.) aṭṭhakathāyaṁ pana na tathā dissati (cck note) | kāmayati → So Sky; Si mucchaṁ nikāmayati. Bu: kāmayatīti pucchanataṇhaṁ pattheti pavattetīti attho. (pts note) | gedhiṁ → So Si; Sk geyi; Sy gedhi; Sky (infra) heṭṭhiṁ (but Sk once gedhiṁ). (pts note) | ceva → eva (pts)
Wenn das geschieht, genießt er Betörung, wird gierig und verfällt wieder in Schwelgen.
Ayaṁ vuccatānanda, upaddavo ācariyo.
upaddavo → upadduto (pts1ed) | vuccatānanda upaddavo → vuccat ānanda upadduto (pts) | upaddavo → upadduto (cck: sī. pī.) | upadduto → Si upaddavo ācariyo ācariyūpaddavena. Avahiṁsu naṁ, &c. (pts note)
Das nennt man die Gefahr für den Lehrmeister.
Ācariyūpaddavena avadhiṁsu naṁ pāpakā akusalā dhammā saṅkilesikā ponobbhavikā sadarā dukkhavipākā āyatiṁ jātijarāmaraṇiyā.
ponobbhavikā → ponobhavikā (bj); poṇobhavikā (pts1ed) | jātijarāmaraṇiyā → jātijarāmaraṇīyā (sya-all) | ponobbhavikā → poṇobhavikā (pts) | ponobbhavikā → ponobbhavikā (bj: machasaṁ) | ponobbhavikā → ponobhavikā (cck: sī. pī.) | poṇobhavikā → Si ponobbhavikā, as Sky infra. (pts note) | saṅkilesikā → saṁkilesikā (my, bjt, ms2005) | saṅkilesikā ponobbhavikā → saṁkilesikā poṇobhavikā (pts)
Er ist vernichtet von schlechten, untauglichen Eigenschaften, die verunreinigen, zu künftigen Leben führen, die beschwerlich sind, zu Leiden führen, zu Wiedergeburt, Alter und Tod.
Evaṁ kho, ānanda, ācariyūpaddavo hoti.So gibt es eine Gefahr für den Lehrmeister.

Kathañcānanda, antevāsūpaddavo hoti?
kathañcānanda → kathaṁ cānanda (bjt) | kathañcānanda → kathañ ānanda (pts)
Und wie gibt es eine Gefahr für den Zögling?
Tasseva kho panānanda, satthu sāvako tassa satthu vivekamanubrūhayamāno
tasseva → tass eva (pts) | panānanda → pan ānanda (pts) | vivekamanubrūhayamāno → vivekam anubrūhayamāno (pts)
Da sucht der Schüler eines Lehrers, indem er seinem Lehrer im Pflegen der Abgeschiedenheit nacheifert,
vivittaṁ senāsanaṁ bhajati araññaṁ rukkhamūlaṁ pabbataṁ kandaraṁ giriguhaṁ susānaṁ vanapatthaṁ abbhokāsaṁ palālapuñjaṁ.
kandaraṁ → kandaram (pts)
einen abgelegenen Platz auf: eine Wildnis, die Wurzel eines Baumes, einen Hügel, eine Schlucht, eine Berghöhle, ein Leichenfeld, einen Wald, den freien Himmel, einen Strohhaufen.
Tassa tathāvūpakaṭṭhassa viharato anvāvattanti brāhmaṇagahapatikā negamā ceva jānapadā ca.
anvāvattanti → anvāvaṭṭanti (bj, sya-all, pts) | tathāvūpakaṭṭhassa → tathā vūpakaṭṭhassa (bjt) | ceva → eva (pts)
Während er dort zurückgezogen meditiert, wird er von einem Strom von Brahmanen und Hausbesitzern besucht, und ebenso von Menschen aus Stadt und Land.
So anvāvattantesu brāhmaṇagahapatikesu negamesu ceva jānapadesu ca mucchaṁ nikāmayati, gedhaṁ āpajjati, āvattati bāhullāya.
so anvāvattantesu → yo anvāvaṭṭantesu (bj) | mucchaṁ → mucchati (bj) | āvattati → āvaṭṭati (bj, sya-all, pts) | anvāvattantesu → anvāvaṭṭesu (sya-all, pts) | mucchaṁ nikāmayati gedhaṁ → mucchati kāmayati gedhiṁ (pts) | ceva → eva (pts)
Wenn das geschieht, genießt er Betörung, wird gierig und verfällt wieder in Schwelgen.
Ayaṁ vuccatānanda, upaddavo antevāsī.
vuccatānanda upaddavo → vuccat ānanda upadduto (pts)
Das nennt man die Gefahr für den Zögling.
Antevāsūpaddavena avadhiṁsu naṁ pāpakā akusalā dhammā saṅkilesikā ponobbhavikā sadarā dukkhavipākā āyatiṁ jātijarāmaraṇiyā.
jātijarāmaraṇiyā → jātijarāmaraṇīyā (sya-all) | antevāsūpaddavena → antevāsupaddavena (pts) | ponobbhavikā → poṇobhavikā (pts) | saṅkilesikā → saṁkilesikā (my, bjt, ms2005) | saṅkilesikā ponobbhavikā → saṁkilesikā poṇobhavikā (pts)
Er ist vernichtet von schlechten, untauglichen Eigenschaften, die verunreinigen, zu künftigen Leben führen, die beschwerlich sind, zu Leiden führen, zu Wiedergeburt, Alter und Tod.
Evaṁ kho, ānanda, antevāsūpaddavo hoti.So gibt es eine Gefahr für den Zögling.

Kathañcānanda, brahmacārūpaddavo hoti?
kathañcānanda → kathaṁ cānanda (bjt) | kathañcānanda brahmacārūpaddavo → kathañ ānanda brahmacariyūpaddavo (pts)
Und wie gibt es eine Gefahr für den, der das geistliche Leben führt?
Idhānanda, tathāgato loke uppajjati arahaṁ sammāsambuddho vijjācaraṇasampanno sugato lokavidū anuttaro purisadammasārathi satthā devamanussānaṁ buddho bhagavā.
idhānanda → idh ānanda (pts)
Da erscheint ein Klargewordener in der Welt, ein Vollendeter, ein vollkommen erwachter Buddha, von vollendetem Wissen und Verhalten, heilig, Kenner der Welt, unübertrefflicher Anleiter für alle, die schulungsfähig sind, Lehrer von Göttern und Menschen, erwacht, gesegnet.
So vivittaṁ senāsanaṁ bhajati araññaṁ rukkhamūlaṁ pabbataṁ kandaraṁ giriguhaṁ susānaṁ vanapatthaṁ abbhokāsaṁ palālapuñjaṁ.Er sucht einen abgelegenen Platz auf: eine Wildnis, die Wurzel eines Baumes, einen Hügel, eine Schlucht, eine Berghöhle, ein Leichenfeld, einen Wald, den freien Himmel, einen Strohhaufen. Tassa tathāvūpakaṭṭhassa viharato anvāvattanti brāhmaṇagahapatikā negamā ceva jānapadā ca.
anvāvattanti → anvāvaṭṭanti (bj, sya-all, pts) | tathāvūpakaṭṭhassa → tathā vūpakaṭṭhassa (bjt) | ceva → eva (pts)
Während er dort zurückgezogen meditiert, wird er von einem Strom von Brahmanen und Hausbesitzern besucht, und ebenso von Menschen aus Stadt und Land.
So anvāvattantesu brāhmaṇagahapatikesu negamesu ceva jānapadesu ca na mucchaṁ nikāmayati, na gedhaṁ āpajjati, na āvattati bāhullāya.
anvāvattantesu → anvāvaṭṭantesu (bj); anvāvaṭṭesu (sya-all, pts) | mucchaṁ → mucchati na (bj) | āvattati → āvaṭṭati (bj, sya-all, pts) | mucchaṁ nikāmayati → mucchati kāmayati (pts) | gedhaṁ → gedhiṁ (pts) | ceva → eva (pts)
Wenn das geschieht, genießt er keine Betörung, wird nicht gierig und verfällt nicht wieder in Schwelgen.
Tasseva kho panānanda, satthu sāvako tassa satthu vivekamanubrūhayamāno
vivekamanubrūhayamāno → vivekam anuyutto brūhayamāno (pts) | tasseva → tass eva (pts) | panānanda → pan ānanda (pts)
Aber ein Schüler dieses Lehrers sucht, indem er seinem Lehrer im Pflegen der Abgeschiedenheit nacheifert,
vivittaṁ senāsanaṁ bhajati araññaṁ rukkhamūlaṁ pabbataṁ kandaraṁ giriguhaṁ susānaṁ vanapatthaṁ abbhokāsaṁ palālapuñjaṁ.einen abgelegenen Platz auf: eine Wildnis, die Wurzel eines Baumes, einen Hügel, eine Schlucht, eine Berghöhle, ein Leichenfeld, einen Wald, den freien Himmel, einen Strohhaufen. Tassa tathāvūpakaṭṭhassa viharato anvāvattanti brāhmaṇagahapatikā negamā ceva jānapadā ca.
anvāvattanti → anvāvaṭṭanti (bj, sya-all, pts) | tathāvūpakaṭṭhassa → tathā vūpakaṭṭhassa (bjt) | ceva → eva (pts)
Während er dort zurückgezogen meditiert, wird er von einem Strom von Brahmanen und Hausbesitzern besucht, und ebenso von Menschen aus Stadt und Land.
So anvāvattantesu brāhmaṇagahapatikesu negamesu ceva jānapadesu ca mucchaṁ nikāmayati, gedhaṁ āpajjati, āvattati bāhullāya.
anvāvattantesu → anvāvaṭṭantesu (bj); anvāvaṭṭesu (sya-all, pts) | mucchaṁ → mucchati (bj) | āvattati → āvaṭṭati (bj, sya-all, pts) | mucchaṁ nikāmayati gedhaṁ → mucchati kāmayati gedhiṁ (pts) | ceva → eva (pts)
Wenn das geschieht, genießt er Betörung, wird gierig und verfällt wieder in Schwelgen.
Ayaṁ vuccatānanda, upaddavo brahmacārī.
vuccatānanda → vuccati ānanda (sya-all) | vuccatānanda upaddavo → vuccat ānanda uppadduto (pts)
Das nennt man die Gefahr für den, der ein geistliches Leben führt.
Brahmacārūpaddavena avadhiṁsu naṁ pāpakā akusalā dhammā saṅkilesikā ponobbhavikā sadarā dukkhavipākā āyatiṁ jātijarāmaraṇiyā.
jātijarāmaraṇiyā → jātijarāmaraṇīyā (sya-all) | ponobbhavikā → poṇobhavikā (pts) | saṅkilesikā → saṁkilesikā (my, ms2005) | saṅkilesikā ponobbhavikā → saṁkilesikā ponobhavikā (bjt) | saṅkilesikā ponobbhavikā → saṁkilesikā poṇobhavikā (pts)
Er ist vernichtet von schlechten, untauglichen Eigenschaften, die verunreinigen, zu künftigen Leben führen, die beschwerlich sind, zu Leiden führen, zu Wiedergeburt, Alter und Tod.
Evaṁ kho, ānanda, brahmacārūpaddavo hoti.So gibt es eine Gefahr für den, der das geistliche Leben führt.

Tatrānanda, yo cevāyaṁ ācariyūpaddavo, yo ca antevāsūpaddavo ayaṁ tehi brahmacārūpaddavo dukkhavipākataro ceva kaṭukavipākataro ca, api ca vinipātāya saṁvattati.
cevāyaṁ → ceva (sya-all) | api ca → apica (th) | tatrānanda → tatr ānanda (pts) | cevāyaṁ → evāyaṁ (pts) | ayaṁ → ayan (pts) | ceva → eva (pts)
Und so führt die Gefahr für den, der das geistliche Leben führt, zu einem viel schmerzhafteren und bittereren Ergebnis, verglichen mit der Gefahr für den Lehrmeister oder der Gefahr für den Zögling. Sie führt sogar in die Unterwelt.

Tasmātiha maṁ, ānanda, mittavatāya samudācaratha, mā sapattavatāya.Daher, Ānanda, sollt ihr mich als Freund behandeln, nicht als Feind. Taṁ vo bhavissati dīgharattaṁ hitāya sukhāya.Das wird zu eurem langanhaltenden Nutzen und Glück sein.

Kathañcānanda, satthāraṁ sāvakā sapattavatāya samudācaranti, no mittavatāya?
kathañcānanda → kathaṁ cānanda (bjt) | kathañcānanda → kathañ ānanda (pts)
Und wie behandeln Schüler ihren Lehrer als Feind, nicht als Freund?
Idhānanda, satthā sāvakānaṁ dhammaṁ deseti anukampako hitesī anukampaṁ upādāya:
idhānanda → idh ānanda (pts)
Da ist der Lehrer seinen Schülern wohlgesonnen und lehrt sie aus Anteilnahme den Dhamma:
‘idaṁ vo hitāya, idaṁ vo sukhāyā’ti.‚Das ist zu eurem Wohl. Das ist zu eurem Glück.‘ Tassa sāvakā na sussūsanti, na sotaṁ odahanti, na aññā cittaṁ upaṭṭhapenti, vokkamma ca satthusāsanā vattanti.
sussūsanti → sussusanti (sya-all) | satthusāsanā → satthu sāsanaṁ (sya-all) | na aññā → aññaṁ (pts) | cittaṁ → aññaṁ cittanti dissati. na iti na dissati (sya-all: yu.) | sāsanaṁ → ba. sāsanāti dissati (sya-all: yu.) | aññaṁ → Si na aññā. (pts note) | sāsanā → So Sky Bu; Si sāsanaṁ. (pts note) | satthusāsanā → satthu sāsanā (pts)
Aber seine Schüler wollen nicht zuhören. Sie spitzen nicht die Ohren und versuchen nicht, zu verstehen. Sie fahren fort, indem sie sich von der Anleitung des Lehrers abwenden.
Evaṁ kho, ānanda, satthāraṁ sāvakā sapattavatāya samudācaranti, no mittavatāya.
no → So Si; Sky yo ne. (pts note)
So behandeln Schüler ihren Lehrer als Feind, nicht als Freund.

Kathañcānanda, satthāraṁ sāvakā mittavatāya samudācaranti, no sapattavatāya?
kathañcānanda → kathañ ānanda (pts)
Und wie behandeln Schüler ihren Lehrer als Freund, nicht als Feind?
Idhānanda, satthā sāvakānaṁ dhammaṁ deseti anukampako hitesī anukampaṁ upādāya:
idhānanda → idh ānanda (pts)
Da ist ein Lehrer seinen Schülern wohlgesonnen und lehrt sie aus Anteilnahme den Dhamma:
‘idaṁ vo hitāya, idaṁ vo sukhāyā’ti.‚Das ist zu eurem Wohl. Das ist zu eurem Glück.‘ Tassa sāvakā sussūsanti, sotaṁ odahanti, aññā cittaṁ upaṭṭhapenti, na ca vokkamma satthusāsanā vattanti.
sussūsanti → sussusanti (sya-all) | satthusāsanā → satthu sāsanaṁ (sya-all) | aññā → na aññaṁ (pts) | cittaṁ → aññaṁ cittaṁ (bj: PTS) | satthusāsanā → sāsanaṁ (bj: syā) | cittaṁ → na aññaṁ cittanti dissati (sya-all: yu.) | na → Sky Si omit na here, though Sky insert it before sussūsanti and sotaṁ in this sentence. (pts note) | ca → Si na ca v. (pts note) | vokkamma → vokkama (my, bjt) | + → vokkamma (pts) | vokkamma satthusāsanā → satthu sāsanā (pts)
Und seine Schüler wollen zuhören. Sie spitzen die Ohren und versuchen, zu verstehen. Sie fahren fort, indem sie sich nicht von der Anleitung des Lehrers abwenden.
Evaṁ kho, ānanda, satthāraṁ sāvakā mittavatāya samudācaranti, no sapattavatāya.So behandeln Schüler ihren Lehrer als Freund, nicht als Feind.

Tasmātiha maṁ, ānanda, mittavatāya samudācaratha, mā sapattavatāya.Daher, Ānanda, sollt ihr mich als Freund behandeln, nicht als Feind. Taṁ vo bhavissati dīgharattaṁ hitāya sukhāya.
sukhāya → sukhāyāti (sya-all)
Das wird zu eurem langanhaltenden Nutzen und Glück sein.
Na vo ahaṁ, ānanda, tathā parakkamissāmi yathā kumbhakāro āmake āmakamatte.
vo → kho (bj); te (sya-all) | vo → Si te; Sky kho. (pts note)
Ich werde euch nicht verhätscheln wie ein Töpfer seine feuchten, ungebrannten Töpfe.
Niggayha niggayhāhaṁ, ānanda, vakkhāmi;
niggayha niggayhāhaṁ → niggayhaniggayhāhaṁ (th)
Ich werde sprechen, indem ich euch wieder und wieder rüge,
pavayha pavayha, ānanda, vakkhāmi.
pavayha pavayha, ānanda, vakkhāmi → pavayha ānanda pavayha vakkhāmi (bj); pavayha pavayha (pts1ed); paggayha paggayha ānanda vakkhāmi (mr) | pavayha pavayha → pavayhapavayhāhaṁ (sya-all) | ānanda vakkhāmi → (pts) | vakkhāmi → pavayha pavayha (cck: sī. pī.); paggayha paggayha ānanda vakkhāmi (cck: ka.) | pavayha → Si adds Ānanda vakkhāmi. (pts note)
wieder und wieder auf euch eindringe.
Yo sāro so ṭhassatī”ti.
ṭhassatīti → So Si Bu and Dhp. p. 271; Sk yassatīti; Sy sassatīti. (pts note)
Der Kern wird dem standhalten.“

Idamavoca bhagavā.
idamavoca → idam avoca (pts)
Das sagte der Buddha.
Attamano āyasmā ānando bhagavato bhāsitaṁ abhinandīti.Zufrieden begrüßte der Ehrwürdige Ānanda die Worte des Buddha.

Mahāsuññatasuttaṁ niṭṭhitaṁ dutiyaṁ.
mahāsuññatasuttaṁ niṭṭhitaṁ → mahāsuññata suttaṁ (bjt)

Principles · Rationale · Glossary · 6 Pali editions
MP3: Pali


Translations: English · Русский · Deutsch · Italiano · ไทย