NandakovādasuttaNandakas Unterweisung
Evaṁ me sutaṁ—
evaṁ me → evamme (th) | evaṁ → evam (pts)So habe ich es gehört:
ekaṁ samayaṁ bhagavā sāvatthiyaṁ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme.Einmal hielt sich der Buddha bei Sāvatthī in Jetas Wäldchen auf, dem Kloster des Anāthapiṇḍika.
Atha kho mahāpajāpatigotamī pañcamattehi bhikkhunisatehi saddhiṁ yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ aṭṭhāsi. Ekamantaṁ ṭhitā kho mahāpajāpatigotamī bhagavantaṁ etadavoca:
mahāpajāpatigotamī → mahāpajāpatī gotamī (bj, sya-all, pts) | bhikkhunisatehi → bhikkhunīsatehi (bj, sya-all, pts) | tenupasaṅkami upasaṅkamitvā → ten upasaṁkami upasaṁkamitvā (pts) | etadavoca → etad avoca (pts)Da ging Mahāpajāpati Gotamī zusammen mit etwa fünfhundert Nonnen zum Buddha, verbeugte sich, stellte sich zur Seite hin und sagte zu ihm:
“ovadatu, bhante, bhagavā bhikkhuniyo;„Herr, dass der Buddha bitte
anusāsatu, bhante, bhagavā bhikkhuniyo;die Nonnen unterweise.
karotu, bhante, bhagavā bhikkhunīnaṁ dhammiṁ kathan”ti.
dhammiṁ kathan”ti → dhammikathanti (sya-all, km, pts1ed, mr) | dhammiṁ kathanti → dhammikathanti (sya-all, pts) | katha’’nti → dhammikathanti (cck: syā. kaṁ. ka.) | dhammiṁ kathanti → dhammikathan ti (pts)Bitte halte den Nonnen einen Dhammavortrag.“
Tena kho pana samayena therā bhikkhū bhikkhuniyo ovadanti pariyāyena.Nun wechselten sich zu dieser Zeit die altehrwürdigen Mönche mit dem Unterweisen der Nonnen ab.
Āyasmā nandako na icchati bhikkhuniyo ovadituṁ pariyāyena.
āyasmā → āyasmā pana (bj, sya-all, pts)Aber als der Ehrwürdige Nandaka an der Reihe war, wollte er es nicht tun.
Atha kho bhagavā āyasmantaṁ ānandaṁ āmantesi:Da sagte der Buddha zum Ehrwürdigen Ānanda:
“kassa nu kho, ānanda, ajja pariyāyo bhikkhuniyo ovadituṁ pariyāyenā”ti?
pariyāyenāti sabbeheva → pariyayenāti nandakassa (pts) | pariyāyenāti → ito paraṁ nandakassa bhante pariyāyo bhikkhuniyo ovadituṁ pariyāyenāti vacanaṁ sīhaḷapotthake dissati (sya-all note)„Ānanda, wer ist heute an der Reihe, die Nonnen zu unterweisen?“
“Sabbeheva, bhante, kato pariyāyo bhikkhuniyo ovadituṁ pariyāyena.
Sabbeheva, bhante, kato → nandakassa bhante (bj, pts1ed) | sabbeheva → nandakassa (bj) | kato → (pts) | pariyāyena → sabbeheva bhante, kato pariyāyo bhikkhuniyo ovadituṁ (bj: machasaṁ, sīmu) | kato → nandakassa bhante (cck: sī. pī.) | pariyāyena → So Sky. For Nandakassa . . . parayāyena Si (which notes that Sinhalese reading is as in text) reads: sabbeh'; eva bhante kato pariyāyo bhikkhuniyo ovadituṁ pariyāyena; ayaṁ(&c.). (pts note)„Nandaka ist an der Reihe, Herr,
Ayaṁ, bhante, āyasmā nandako na icchati bhikkhuniyo ovadituṁ pariyāyenā”ti.
pariyāyenāti → pariyayenāti (pts)aber er will es nicht tun.“
Atha kho bhagavā āyasmantaṁ nandakaṁ āmantesi:Da sagte der Buddha zu Nandaka:
“ovada, nandaka, bhikkhuniyo;„Nandaka, bitte unterweise die Nonnen
anusāsa, nandaka, bhikkhuniyo;und leite sie an.
karohi tvaṁ, brāhmaṇa, bhikkhunīnaṁ dhammiṁ kathan”ti.
dhammiṁ kathanti evaṁ bhanteti → dhammikathanti evambhanteti (sya-all) | dhammiṁ kathanti → dhammikathan ti (pts)Bitte, Brahmane, halte den Nonnen einen Dhammavortrag.“
“Evaṁ, bhante”ti kho āyasmā nandako bhagavato paṭissutvā pubbaṇhasamayaṁ nivāsetvā pattacīvaramādāya sāvatthiṁ piṇḍāya pāvisi.
kho → kho so (pts) | pattacīvaramādāya → pattacīvaraṁ ādāya (bjt) | evaṁ bhanteti → evambhanteti (th) | evaṁ bhanteti → evam bhante ti (pts) | pattacīvaramādāya sāvatthiṁ → pattacīvaraṁ ādāya sāvatthim (pts)„Ja, Herr“, antwortete Nandaka. Und er kleidete sich am Morgen an, nahm Schale und Robe und betrat Sāvatthī zum Almosengang.
Sāvatthiyaṁ piṇḍāya caritvā pacchābhattaṁ piṇḍapātapaṭikkanto attadutiyo yena rājakārāmo tenupasaṅkami.
tenupasaṅkami addasaṁsu → ten upasaṁkami addasāsuṁ (pts)Er zog um Almosen durch Sāvatthī. Nach dem Essen, als er vom Almosengang zurückkam, ging er mit einem Gefährten zum Königskloster.
Addasaṁsu kho tā bhikkhuniyo āyasmantaṁ nandakaṁ dūratova āgacchantaṁ.
addasaṁsu → addasāsuṁ (sya-all) | addasaṁsu → addasāsuṁ (bj: PTS) | dūratova → dūrato va (pts)Diese Nonnen sahen ihn von Weitem kommen,
Disvāna āsanaṁ paññāpesuṁ, udakañca pādānaṁ upaṭṭhapesuṁ.
paññāpesuṁ udakañca → paññāpesum udakañ ca (pts)da richteten sie einen Sitz her und stellten Wasser zum Füßewaschen bereit.
Nisīdi kho āyasmā nandako paññatte āsane.Nandaka setzte sich auf den ausgebreiteten Sitz
Nisajja pāde pakkhālesi.und wusch seine Füße.
Tāpi kho bhikkhuniyo āyasmantaṁ nandakaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdiṁsu.
tāpi → tā pi (pts)Die Nonnen verbeugten sich und setzten sich zur Seite hin.
Ekamantaṁ nisinnā kho tā bhikkhuniyo āyasmā nandako etadavoca:
etadavoca → etad avoca (pts)Nandaka sagte zu ihnen:
“paṭipucchakathā kho, bhaginiyo, bhavissati.„Schwestern, das wird ein Vortrag in Frageform sein.
Tattha ājānantīhi: ‘ājānāmā’ tissa vacanīyaṁ, na ājānantīhi: ‘na ājānāmā’ tissa vacanīyaṁ.
ājānantīhi ājānāmā tissa → ājānantīti ājānāmātissa (sya-all) | ājānantīhi → ājānantīti (sya-all) | ājānantīhi → So Sky here and infra. Si reads: tattha ājānantīti ājānāmāti 'ssa v.; na ājānantīti, &c. (pts note)Wenn ihr versteht, dann sagt es. Wenn ihr nicht versteht, dann sagt es.
Yassā vā panassa kaṅkhā vā vimati vā ahameva tattha paṭipucchitabbo:
panassa → pan assa (pts) | ahameva → aham eva (pts)Wenn irgendjemand einen Zweifel oder eine Unsicherheit hat, so fragt mich:
‘idaṁ, bhante, kathaṁ; imassa kvattho’”ti?
kvatthoti → kvattho ti (pts)‚Warum, Herr, heißt es so? Was bedeutet das?‘“
“Ettakenapi mayaṁ, bhante, ayyassa nandakassa attamanā abhiraddhā yaṁ no ayyo nandako pavāretī”ti.
abhiraddhā → abhinandāma (sya-all, km) | abhiraddhā yaṁ no → abhinandāma yanno (sya-all) | abhiraddhā → abhinandāma (cck: syā. kaṁ.) | abhinandāma → abhiraddhā (sya-all: sī.) | abhiraddhā → So Sky; Si abhinandāma, -- adding note that Sinhalese reading is as in text. (pts note) | ettakenapi → ettakena pi (pts) | yaṁ → yan (pts)„Wir sind bereits erfreut und befriedigt über Meister Nandaka, da er uns so einlädt.“
“Taṁ kiṁ maññatha, bhaginiyo,„Was denkt ihr, Schwestern?
cakkhu niccaṁ vā aniccaṁ vā”ti?
cakkhu → cakkhuṁ (bj, pts) | cakkhuṁ → cakkhu (bj: machasaṁ, sīmu) | vāti → vā ti (pts)Ist das Auge beständig oder unbeständig?“
“Aniccaṁ, bhante”.„Unbeständig, Herr.“
“Yaṁ panāniccaṁ dukkhaṁ vā taṁ sukhaṁ vā”ti?
yaṁ panāniccaṁ → yampanāniccaṁ (th) | vāti → vā ti (pts)„Aber wenn es unbeständig ist, ist es Leiden oder Glück?“
“Dukkhaṁ, bhante”.„Leiden, Herr.“
“Yaṁ panāniccaṁ dukkhaṁ vipariṇāmadhammaṁ, kallaṁ nu taṁ samanupassituṁ:
vipariṇāmadhammaṁ → viparināmadhammaṁ (bj) | yaṁ panāniccaṁ → yampanāniccaṁ (th) | kallaṁ → kallan (pts)„Aber wenn es unbeständig und Leiden ist und zugrunde gehen muss, kann man es dann so ansehen:
‘etaṁ mama, esohamasmi, eso me attā’”ti?
esohamasmi → (pts) | eso → eso ham asmi so (pts) | attāti → attā ti (pts)‚Das ist mein, das bin ich, das ist mein Selbst‘?“
“No hetaṁ, bhante”.
hetaṁ → h etaṁ (pts)„Nein, Herr.“
“Taṁ kiṁ maññatha, bhaginiyo,„Was denkt ihr, Schwestern?
sotaṁ niccaṁ vā aniccaṁ vā”ti?
vāti → vā ti (pts)Ist das Ohr beständig oder unbeständig?
“Aniccaṁ, bhante …pe…
ghānaṁ niccaṁ vā aniccaṁ vā”ti?
vāti → vā ti (pts)Ist die Nase …
“Aniccaṁ, bhante” …
“jivhā niccā vā aniccā vā”ti?
vāti → vā ti (pts)Ist die Zunge …
“Aniccā, bhante” …
“kāyo nicco vā anicco vā”ti?
vāti → vā ti (pts)Ist der Körper …
“Anicco, bhante” …
“mano nicco vā anicco vā”ti?
vāti → vā ti (pts)Ist der Geist beständig oder unbeständig?“
“Anicco, bhante”.„Unbeständig, Herr.“
“Yaṁ panāniccaṁ dukkhaṁ vā taṁ sukhaṁ vā”ti?
yaṁ panāniccaṁ → yampanāniccaṁ (th) | vāti → vā ti (pts)„Aber wenn er unbeständig ist, ist er Leiden oder Glück?“
“Dukkhaṁ, bhante”.„Leiden, Herr.“
“Yaṁ panāniccaṁ dukkhaṁ vipariṇāmadhammaṁ, kallaṁ nu taṁ samanupassituṁ:
yaṁ panāniccaṁ → yampanāniccaṁ (th) | kallaṁ → kallan (pts)„Aber wenn er unbeständig und Leiden ist und zugrunde gehen muss, kann man ihn dann so ansehen:
‘etaṁ mama, esohamasmi, eso me attā’”ti?
esohamasmi → (pts) | eso → eso ham asmi so (pts) | attāti → attā ti (pts)‚Das ist mein, das bin ich, das ist mein Selbst‘?“
“No hetaṁ, bhante”.
hetaṁ → h etaṁ (pts)„Nein, Herr.
“Taṁ kissa hetu”?Warum ist das so?
“Pubbeva no etaṁ, bhante, yathābhūtaṁ sammappaññāya sudiṭṭhaṁ:
etaṁ → hetaṁ (bj, sya-all) | pubbeva → pubbe va (pts) | + → h (pts)Weil wir dies bereits wahrheitsgemäß mit rechter Weisheit klar gesehen haben:
‘itipime cha ajjhattikā āyatanā aniccā’”ti.
itipime → itipi me (th) | itipime → iti p ime (pts) | aniccāti → aniccā ti (pts)‚Also sind diese sechs inneren Sinnesfelder unbeständig.‘“
“Sādhu sādhu, bhaginiyo.„Gut, gut, Schwestern!
Evañhetaṁ, bhaginiyo, hoti ariyasāvakassa yathābhūtaṁ sammappaññāya passato.
evañhetaṁ → evaṁ hetaṁ (bjt, th) | evañhetaṁ → evaṁ h etaṁ (pts)So ist es für einen edlen Schüler, der wahrheitsgemäß mit rechter Weisheit sieht.
Taṁ kiṁ maññatha, bhaginiyo,Was denkt ihr, Schwestern?
rūpā niccā vā aniccā vā”ti?
vāti → vā ti (pts)Sind Bilder beständig oder unbeständig?“
“Aniccā, bhante”.„Unbeständig, Herr.“
“Yaṁ panāniccaṁ dukkhaṁ vā taṁ sukhaṁ vā”ti?
yaṁ panāniccaṁ → yampanāniccaṁ (th) | vāti → vā ti (pts)„Aber wenn sie unbeständig sind, sind sie Leiden oder Glück?“
“Dukkhaṁ, bhante”.„Leiden, Herr.“
“Yaṁ panāniccaṁ dukkhaṁ vipariṇāmadhammaṁ, kallaṁ nu taṁ samanupassituṁ:
vipariṇāmadhammaṁ kallaṁ → vipariṇamadhammaṁ kallan (pts) | yaṁ panāniccaṁ → yampanāniccaṁ (th) | yaṁ → yam (pts)„Aber wenn sie unbeständig und Leiden sind und zugrunde gehen müssen, kann man sie dann so ansehen:
‘etaṁ mama, esohamasmi, eso me attā’”ti?
esohamasmi → (pts) | eso → eso ham asmi so (pts) | attāti → attā ti (pts)‚Das ist mein, das bin ich, das ist mein Selbst‘?“
“No hetaṁ, bhante”.
hetaṁ → h etaṁ (pts)„Nein, Herr.“
“Taṁ kiṁ maññatha, bhaginiyo,„Was denkt ihr, Schwestern?
saddā niccā vā aniccā vā”ti?
vāti → vā ti (pts)Sind Töne …
“Aniccā, bhante …pe…
gandhā niccā vā aniccā vā”ti?
vāti → vā ti (pts)Sind Gerüche …
“Aniccā, bhante” …
“rasā niccā vā aniccā vā”ti?
vāti → vā ti (pts)Sind Geschmäcke …
“Aniccā, bhante” …
“phoṭṭhabbā niccā vā aniccā vā”ti?
vāti → vā ti (pts)Sind Berührungen …
“Aniccā, bhante” …
“dhammā niccā vā aniccā vā”ti?
vāti → vā ti (pts)Sind Vorstellungen beständig oder unbeständig?“
“Aniccā, bhante”.„Unbeständig, Herr.“
“Yaṁ panāniccaṁ dukkhaṁ vā taṁ sukhaṁ vā”ti?
yaṁ panāniccaṁ → yampanāniccaṁ (th) | vāti → vā ti (pts)„Aber wenn sie unbeständig sind, sind sie Leiden oder Glück?“
“Dukkhaṁ, bhante”.„Leiden, Herr.“
“Yaṁ panāniccaṁ dukkhaṁ vipariṇāmadhammaṁ, kallaṁ nu taṁ samanupassituṁ:
vipariṇāmadhammaṁ kallaṁ → vipariṇamadhammaṁ kallan (pts) | yaṁ panāniccaṁ → yampanāniccaṁ (th) | samanupassituṁ → attā ti no h (pts)„Aber wenn sie unbeständig und Leiden sind und zugrunde gehen müssen, kann man sie dann so ansehen:
‘etaṁ mama, esohamasmi, eso me attā’”ti?‚Das ist mein, das bin ich, das ist mein Selbst‘?“
“No hetaṁ, bhante”.„Nein, Herr.
“Taṁ kissa hetu”?Warum ist das so?
“Pubbeva no etaṁ, bhante, yathābhūtaṁ sammappaññāya sudiṭṭhaṁ:
etaṁ → hetaṁ (bj, sya-all) | pubbeva → pubbe va (pts) | + → h (pts)Weil wir dies bereits wahrheitsgemäß mit rechter Weisheit klar gesehen haben:
‘itipime cha bāhirā āyatanā aniccā’”ti.
itipime → itipi me (bjt, th) | itipime → iti p ime (pts) | aniccāti → aniccā ti (pts)‚Also sind diese sechs äußeren Sinnesfelder unbeständig.‘“
“Sādhu sādhu, bhaginiyo.„Gut, gut, Schwestern!
Evañhetaṁ, bhaginiyo, hoti ariyasāvakassa yathābhūtaṁ sammappaññāya passato.
evañhetaṁ → evaṁ hetaṁ (bjt, th) | evañhetaṁ → evaṁ h etaṁ (pts)So ist es für einen edlen Schüler, der wahrheitsgemäß mit rechter Weisheit sieht.
Taṁ kiṁ maññatha, bhaginiyo,
kiṁ → kim (pts)Was denkt ihr, Schwestern?
cakkhuviññāṇaṁ niccaṁ vā aniccaṁ vā”ti?
vāti → vā ti (pts)Ist Augenbewusstsein …
“Aniccaṁ, bhante”.
“Yaṁ panāniccaṁ dukkhaṁ vā taṁ sukhaṁ vā”ti?
yaṁ panāniccaṁ → yampanāniccaṁ (th) | vāti → vā ti (pts)
“Dukkhaṁ, bhante”.
“Yaṁ panāniccaṁ dukkhaṁ vipariṇāmadhammaṁ, kallaṁ nu taṁ samanupassituṁ:
yaṁ panāniccaṁ → yampanāniccaṁ (th) | kallaṁ → kallan (pts) | samanupassituṁ → attā ti no h (pts)
‘etaṁ mama, esohamasmi, eso me attā’”ti?
“No hetaṁ, bhante”.
“Taṁ kiṁ maññatha, bhaginiyo, sotaviññāṇaṁ niccaṁ vā aniccaṁ vā”ti?
kiṁ maññatha → kim maññātha (pts) | vāti → vā ti (pts)Ist Ohrbewusstsein …
“Aniccaṁ, bhante …pe…
ghānaviññāṇaṁ niccaṁ vā aniccaṁ vā”ti?Ist Nasenbewusstsein …
“Aniccaṁ, bhante” …
“jivhāviññāṇaṁ niccaṁ vā aniccaṁ vā”ti?
aniccaṁ vāti → ti (pts)Ist Zungenbewusstsein …
“Aniccaṁ, bhante” …
“kāyaviññāṇaṁ niccaṁ vā aniccaṁ vā”ti?
vāti → vā ti (pts)Ist Körperbewusstsein …
“Aniccaṁ, bhante” …
“manoviññāṇaṁ niccaṁ vā aniccaṁ vā”ti?
niccaṁ → niccaṁ va aniccaṁ (pts) | aniccaṁ vāti → ti (pts)Ist Geistbewusstsein beständig oder unbeständig?“
“Aniccaṁ, bhante”.„Unbeständig, Herr.“
“Yaṁ panāniccaṁ dukkhaṁ vā taṁ sukhaṁ vāti”?
yaṁ panāniccaṁ → yampanāniccaṁ (th) | vāti → vā it (pts)„Aber wenn es unbeständig ist, ist es Leiden oder Glück?“
“Dukkhaṁ, bhante”.„Leiden, Herr.“
“Yaṁ panāniccaṁ dukkhaṁ vipariṇāmadhammaṁ, kallaṁ nu taṁ samanupassituṁ:
yaṁ panāniccaṁ → yampanāniccaṁ (th) | kallaṁ → kallan (pts) | samanupassituṁ → attā ti no h (pts)„Aber wenn es unbeständig und Leiden ist und zugrunde gehen muss, kann man es dann so ansehen:
‘etaṁ mama, esohamasmi, eso me attā’”ti?‚Das ist mein, das bin ich, das ist mein Selbst‘?“
“No hetaṁ, bhante”.„Nein, Herr.
“Taṁ kissa hetu”?Warum ist das so?
“Pubbeva no etaṁ, bhante, yathābhūtaṁ sammappaññāya sudiṭṭhaṁ:
etaṁ → hetaṁ (bj, sya-all) | pubbeva → pubbe va (pts)Weil wir dies bereits wahrheitsgemäß mit rechter Weisheit klar gesehen haben:
‘itipime cha viññāṇakāyā aniccā’”ti.
itipime → itipi me (bjt, th) | itipime → iti p ime (pts) | aniccāti → aniccā ti (pts)‚Also sind diese sechs Klassen von Bewusstsein unbeständig.‘“
“Sādhu sādhu, bhaginiyo.„Gut, gut, Schwestern!
Evañhetaṁ, bhaginiyo, hoti ariyasāvakassa yathābhūtaṁ sammappaññāya passato.
evañhetaṁ → evaṁ hetaṁ (bjt, th) | evañhetaṁ → evaṁ h etaṁ (pts)So ist es für einen edlen Schüler, der wahrheitsgemäß mit rechter Weisheit sieht.
Seyyathāpi, bhaginiyo, telappadīpassa jhāyato telampi aniccaṁ vipariṇāmadhammaṁ, vaṭṭipi aniccā vipariṇāmadhammā, accipi aniccā vipariṇāmadhammā, ābhāpi aniccā vipariṇāmadhammā.
vaṭṭipi → vaṭṭī pi (pts) | accipi → accī pi (pts) | telampi → telam pi (pts) | ābhāpi → ābhā pi (pts)Wie wenn da eine Öllampe brennt. Öl, Docht, Flamme und Licht sind alle unbeständig und müssen zugrunde gehen.
Yo nu kho, bhaginiyo, evaṁ vadeyya:Angenommen, da würde jemand sagen:
‘amussa telappadīpassa jhāyato telampi aniccaṁ vipariṇāmadhammaṁ, vaṭṭipi aniccā vipariṇāmadhammā, accipi aniccā vipariṇāmadhammā;
vaṭṭipi → vattī pi (pts) | accipi → accī pi (pts) | telampi → telam pi (pts)‚Da brennt diese Öllampe. Öl, Docht und Flamme sind alle unbeständig und müssen zugrunde gehen.
yā ca khvāssa ābhā sā niccā dhuvā sassatā avipariṇāmadhammā’ti;
khvāssa → khvassa (sya-all) | avipariṇāmadhammāti → avipariṇāmadhammā ti (pts)Aber das Licht ist beständig, immerwährend, ewig und muss nicht zugrunde gehen.‘
sammā nu kho so, bhaginiyo, vadamāno vadeyyā”ti?Würde der richtig sprechen?“
“No hetaṁ, bhante”.
hetaṁ → h etaṁ (pts)„Nein, Herr.
“Taṁ kissa hetu”?Warum ist das so?
“Amussa hi, bhante, telappadīpassa jhāyato telampi aniccaṁ vipariṇāmadhammaṁ, vaṭṭipi aniccā vipariṇāmadhammā, accipi aniccā vipariṇāmadhammā;
vaṭṭipi → vaṭṭī pi (pts) | accipi → accī pi (pts) | telampi → telam pi (pts)Weil das Öl, der Docht und die Flamme dieser Öllampe alle unbeständig sind und zugrunde gehen müssen,
pagevassa ābhā aniccā vipariṇāmadhammā”ti.
pagevassa → pagev assa (pts) | vipariṇāmadhammāti → vipariṇāmadhammā ti (pts)und erst recht das Licht.“
“Evameva kho, bhaginiyo, yo nu kho evaṁ vadeyya:
evameva → evam eva (pts) | evaṁ → evam (pts)„Ebenso ist es, wenn jemand sagen würde:
‘cha khome ajjhattikā āyatanā aniccā;
ajjhattikā āyatanā aniccā → aniccā vipariṇāmadhammā (?) | aniccā → aniccā vipariṇāmadhammā (cck: ?) | khome → hi kho imā (bjt) | khome → kho me (th, pts)‚Diese sechs inneren Sinnesfelder sind unbeständig.
yañca kho cha ajjhattike āyatane paṭicca paṭisaṁvedeti sukhaṁ vā dukkhaṁ vā adukkhamasukhaṁ vā taṁ niccaṁ dhuvaṁ sassataṁ avipariṇāmadhamman’ti;
paṭisaṁvedeti → paṭisaṁvedemi (bj, sya-all, pts) | cha → (sya-all) | yañca → yañ ca (pts) | avipariṇāmadhammanti → avipariṇāmadhamman ti (pts)Aber das angenehme, schmerzhafte oder neutrale Gefühl, das ich durch diese sechs inneren Sinnesfelder erfahre, ist beständig, immerwährend, ewig und muss nicht zugrunde gehen.‘
sammā nu kho so, bhaginiyo, vadamāno vadeyyā”ti?
sammā → yaṁ sammā (bj: sīmu)Würde der richtig sprechen?“
“No hetaṁ, bhante”.
hetaṁ → h etaṁ (pts)„Nein, Herr.
“Taṁ kissa hetu”?Warum ist das so?
“Tajjaṁ tajjaṁ, bhante, paccayaṁ paṭicca tajjā tajjā vedanā uppajjanti.
uppajjanti → uppajjati (sya-all) | + → tajjam (pts)Weil jedes Gefühl in Abhängigkeit von der entsprechenden Bedingung entsteht.
Tajjassa tajjassa paccayassa nirodhā tajjā tajjā vedanā nirujjhantī”ti.
nirujjhantīti → nirujjhatīti (sya-all) | nirujjhantīti → So Sky; Si nirujjhatīti and (supra) uppajjati. (pts note)Wenn die entsprechende Bedingung aufhört, hört das jeweilige Gefühl auf.“
“Sādhu sādhu, bhaginiyo.„Gut, gut, Schwestern!
Evañhetaṁ, bhaginiyo, hoti ariyasāvakassa yathābhūtaṁ sammappaññāya passato.
evañhetaṁ → evaṁ hetaṁ (bjt, th) | evañhetaṁ → evaṁ h etaṁ (pts)So ist es für einen edlen Schüler, der wahrheitsgemäß mit rechter Weisheit sieht.
Seyyathāpi, bhaginiyo, mahato rukkhassa tiṭṭhato sāravato mūlampi aniccaṁ vipariṇāmadhammaṁ, khandhopi anicco vipariṇāmadhammo, sākhāpalāsampi aniccaṁ vipariṇāmadhammaṁ, chāyāpi aniccā vipariṇāmadhammā.
mūlampi → mūlam pi (pts) | khandhopi → khandho pi (pts) | sākhāpalāsampi → sākhāpalāsam pi (pts) | chāyāpi → chāyā pi (pts)Wie wenn da ein großer Baum wäre, der mit Kernholz dastünde. Wurzeln, Stamm, Äste, Blätter und der Schatten wären alle unbeständig und müssten zugrunde gehen.
Yo nu kho, bhaginiyo, evaṁ vadeyya:Angenommen, da würde jemand sagen:
‘amussa mahato rukkhassa tiṭṭhato sāravato mūlampi aniccaṁ vipariṇāmadhammaṁ, khandhopi anicco vipariṇāmadhammo, sākhāpalāsampi aniccaṁ vipariṇāmadhammaṁ, yā ca khvāssa chāyā sā niccā dhuvā sassatā avipariṇāmadhammā’ti;
avipariṇāmadhammāti → avipariṇāmadhammoti (bj) | khvāssa → khvassa (sya-all) | mūlampi → mūlam pi (pts) | khandhopi → khandho pi (pts) | sākhāpalāsampi → sākhāpalāsam pi (pts) | avipariṇāmadhammāti → avipariṇāmadhammā ti (pts)‚Da ist ein großer Baum, der mit Kernholz dasteht. Wurzeln, Stamm, Äste und Blätter sind alle unbeständig und müssen zugrunde gehen. Aber der Schatten ist beständig, immerwährend, ewig und muss nicht zugrunde gehen.‘
sammā nu kho so, bhaginiyo, vadamāno vadeyyā”ti?Würde der richtig sprechen?“
“No hetaṁ, bhante”.
hetaṁ → h etaṁ (pts)„Nein, Herr.
“Taṁ kissa hetu”?Warum ist das so?
“Amussa hi, bhante, mahato rukkhassa tiṭṭhato sāravato mūlampi aniccaṁ vipariṇāmadhammaṁ, khandhopi anicco vipariṇāmadhammo, sākhāpalāsampi aniccaṁ vipariṇāmadhammaṁ;
mūlampi → mūlam pi (pts) | khandhopi → khandho pi (pts) | sākhāpalāsampi → sākhāpalāsam pi (pts)Weil die Wurzeln, der Stamm, die Äste und die Blätter dieses großen Baumes alle unbeständig sind und zugrunde gehen müssen,
pagevassa chāyā aniccā vipariṇāmadhammā”ti.
pagevassa → pagev assa (pts) | vipariṇāmadhammāti → vipariṇāmadhammā ti (pts)und erst recht der Schatten.“
“Evameva kho, bhaginiyo, yo nu kho evaṁ vadeyya:
evameva → evam eva (pts)„Ebenso ist es, wenn jemand sagen würde:
‘cha khome bāhirā āyatanā aniccā.
cha khome bāhirā āyatanā aniccā → aniccā vipariṇāmadhammā (bj, pts1ed) | aniccā → aniccā vipariṇāmadhammā (cck: sī. pī.) | khome → kho me (bjt, th, pts)‚Diese sechs äußeren Sinnesfelder sind unbeständig.
Yañca kho cha bāhire āyatane paṭicca paṭisaṁvedeti sukhaṁ vā dukkhaṁ vā adukkhamasukhaṁ vā taṁ niccaṁ dhuvaṁ sassataṁ avipariṇāmadhamman’ti;
cha → (sya-all) | paṭisaṁvedeti → paṭisaṁvedemi (sya-all) | yañca → vipariṇāmadhammā yañ ca (pts) | avipariṇāmadhammanti → avipariṇāmadhamman ti (pts)Aber das angenehme, schmerzhafte oder neutrale Gefühl, das ich durch diese sechs äußeren Sinnesfelder erfahre, ist beständig, immerwährend, ewig und muss nicht zugrunde gehen.‘
sammā nu kho so, bhaginiyo, vadamāno vadeyyā”ti?Würde der richtig sprechen?“
“No hetaṁ, bhante”.
hetaṁ → h etaṁ (pts)„Nein, Herr.
“Taṁ kissa hetu”?Warum ist das so?
“Tajjaṁ tajjaṁ, bhante, paccayaṁ paṭicca tajjā tajjā vedanā uppajjanti.
uppajjanti → uppajjati (sya-all)Weil jedes Gefühl in Abhängigkeit von der entsprechenden Bedingung entsteht.
Tajjassa tajjassa paccayassa nirodhā tajjā tajjā vedanā nirujjhantī”ti.
nirujjhantīti → nirujjhatīti (sya-all)Wenn die entsprechende Bedingung aufhört, hört das jeweilige Gefühl auf.“
“Sādhu sādhu, bhaginiyo.„Gut, gut, Schwestern!
Evañhetaṁ, bhaginiyo, hoti ariyasāvakassa yathābhūtaṁ sammappaññāya passato.
evañhetaṁ → evaṁ hetaṁ (bjt, th) | evañhetaṁ → evam h etaṁ (pts)So ist es für einen edlen Schüler, der wahrheitsgemäß mit rechter Weisheit sieht.
Seyyathāpi, bhaginiyo, dakkho goghātako vā goghātakantevāsī vā gāviṁ vadhitvā tiṇhena govikantanena gāviṁ saṅkanteyya anupahacca antaraṁ maṁsakāyaṁ anupahacca bāhiraṁ cammakāyaṁ.
saṅkanteyya → vikanteyya (bj, sya-all, pts) | vikanteyya → saṅkanteyya (bj: machasaṁ, sīmu)Wie wenn ein geschickter Metzger oder Metzgerlehrling mit einem scharfen Fleischermesser eine Kuh schlachten würde. Ohne das innere Fleisch oder die äußere Haut zu beschädigen,
Yaṁ yadeva tattha antarā vilimaṁsaṁ antarā nhāru antarā bandhanaṁ taṁ tadeva tiṇhena govikantanena sañchindeyya saṅkanteyya sampakanteyya samparikanteyya.
vilimaṁsaṁ → vilīmaṁsaṁ (bj); cilīmaṁ (pts1ed); vilimaṁ (mr) | nhāru → nahārū (bj, sya-all, pts) | sampakanteyya → (sya-all, pts) | vilimaṁsaṁ → cilīmaṁ (pts) | bandhanaṁ → bhandhanaṁ (pts) | vilimaṁsaṁ → vilimaṁ (cck: sī. pī. ka.) | yaṁ yadeva → yam yad eva (pts) | tadeva → tad eva (pts) | saṅkanteyya sampakanteyya → saṁkanteyya (pts)würde er die verbindenden Faszien, Sehnen und Bänder mit einem scharfen Fleischermesser abschneiden, einschneiden, abtrennen und durchtrennen
Sañchinditvā saṅkantitvā sampakantitvā samparikantitvā vidhunitvā bāhiraṁ cammakāyaṁ teneva cammena taṁ gāviṁ paṭicchādetvā evaṁ vadeyya:
sampakantitvā → (sya-all, pts) | vidhunitvā → vidhūnitvā (pts) | saṅkantitvā sampakantitvā → saṁkantitvā (pts) | teneva → ten eva (pts)und dann die äußere Haut abschälen. Dann würde er diese Kuh in dieselbe Haut wieder einwickeln und sagen:
‘tathevāyaṁ gāvī saṁyuttā imināva cammenā’ti;
gāvī → gavī (pts) | imināva → iminā (th, pts)‚Diese Kuh ist mit ihrer Haut verbunden, gerade wie zuvor.‘
sammā nu kho so, bhaginiyo, vadamāno vadeyyā”ti?Würde der richtig sprechen?“
“No hetaṁ, bhante”.
hetaṁ → h etam (pts)„Nein, Herr.
“Taṁ kissa hetu”?Warum ist das so?
“Amu hi, bhante, dakkho goghātako vā goghātakantevāsī vā gāviṁ vadhitvā tiṇhena govikantanena gāviṁ saṅkanteyya anupahacca antaraṁ maṁsakāyaṁ anupahacca bāhiraṁ cammakāyaṁ.
amu → asu (bj, sya-all, pts) | saṅkanteyya → vikanteyya (bj, sya-all)
Yaṁ yadeva tattha antarā vilimaṁsaṁ antarā nhāru antarā bandhanaṁ taṁ tadeva tiṇhena govikantanena sañchindeyya saṅkanteyya sampakanteyya samparikanteyya.
vilimaṁsaṁ → vilīmaṁsaṁ (bj) | nhāru → nahārū (bj, sya-all) | sampakanteyya → (sya-all)
Sañchinditvā saṅkantitvā sampakantitvā samparikantitvā vidhunitvā bāhiraṁ cammakāyaṁ teneva cammena taṁ gāviṁ paṭicchādetvā kiñcāpi so evaṁ vadeyya:
sampakantitvā → (sya-all) | vadeyya → vadeyyatathevāyaṁ (th)Weil diese Kuh, selbst wenn er sie in dieselbe Haut wieder einwickelt und sagt:
‘tathevāyaṁ gāvī saṁyuttā imināva cammenā’ti;
imināva → iminā (th, pts)‚Diese Kuh ist mit ihrer Haut verbunden, gerade wie zuvor‘,
atha kho sā gāvī visaṁyuttā teneva cammenā”ti.
cammenāti → cammena (sya-all) | teneva → tena (pts) | cammenāti → Sky Si cammena. (pts note)doch nicht mit dieser Haut verbunden ist.“
“Upamā kho me ayaṁ, bhaginiyo, katā atthassa viññāpanāya.„Ich habe mir dieses Gleichnis ausgedacht, um etwas deutlich zu machen.
Ayamevettha attho;
ayamevettha → ayam ev ettha (pts)Und das ist die Bedeutung:
‘antarā maṁsakāyo’ti kho, bhaginiyo, channetaṁ ajjhattikānaṁ āyatanānaṁ adhivacanaṁ;
antarā → antaro (sya-all) | antarā maṁsakāyoti → antaro maṁsakāyo ti (pts)‚Das innere Fleisch‘ ist ein Ausdruck für die sechs inneren Sinnesfelder.
‘bāhiro cammakāyo’ti kho, bhaginiyo, channetaṁ bāhirānaṁ āyatanānaṁ adhivacanaṁ;
cammakāyoti → cammakāyo ti (pts)‚Die äußere Haut‘ ist ein Ausdruck für die sechs äußeren Sinnesfelder.
‘antarā vilimaṁsaṁ, antarā nhāru, antarā bandhanan’ti kho, bhaginiyo, nandīrāgassetaṁ adhivacanaṁ;
vilimaṁsaṁ → vilīmaṁsaṁ (bj); cilīmaṁ (pts) | nhāru → nahārū (bj, sya-all, pts) | nandīrāgassetaṁ → nandirāgassetaṁ (sya-all, pts) | bandhananti → bandhanan ti (pts) | nandīrāgassetaṁ → nandirāgass etaṁ (pts)‚Die verbindenden Faszien, Sehnen und Bänder‘ ist ein Ausdruck für Genießen und Gier.
‘tiṇhaṁ govikantanan’ti kho, bhaginiyo, ariyāyetaṁ paññāya adhivacanaṁ;
govikantananti → govikantanaṁ ti (pts) | ariyāyetaṁ → ariyāy etaṁ (pts)‚Ein scharfes Fleischermesser‘ ist ein Ausdruck für edle Weisheit.
yāyaṁ ariyā paññā antarā kilesaṁ antarā saṁyojanaṁ antarā bandhanaṁ sañchindati saṅkantati sampakantati samparikantati.
sampakantati → (sya-all, pts) | saṁyojanaṁ → saññojanaṁ (bjt, th) | saṅkantati sampakantati → saṁkantati (pts)Und es ist diese edle Weisheit, die die verbindenden Verunreinigungen, Fesseln und Ketten abschneidet, einschneidet, abtrennt und durchtrennt.
Satta kho panime, bhaginiyo, bojjhaṅgā, yesaṁ bhāvitattā bahulīkatattā bhikkhu āsavānaṁ khayā anāsavaṁ cetovimuttiṁ paññāvimuttiṁ diṭṭheva dhamme sayaṁ abhiññā sacchikatvā upasampajja viharati.
panime → ime (sya-all, pts) | diṭṭheva dhamme → diṭṭhevadhamme (bjt) | diṭṭheva → diṭṭh eva (pts)Schwestern, indem er diese sieben Faktoren des Erwachens entwickelt und mehrt, erlangt ein Mönch mit der Auflösung der Befleckungen in eben diesem Leben die fleckenlose Freiheit des Herzens, die fleckenlose Freiheit durch Weisheit, erkennt sie durch eigene Einsicht und lebt darin.
Katame satta?Welche sieben?
Idha, bhaginiyo, bhikkhu satisambojjhaṅgaṁ bhāveti vivekanissitaṁ virāganissitaṁ nirodhanissitaṁ vossaggapariṇāmiṁ.
vossaggapariṇāmiṁ → vossaggapariṇāmaṁ (sya-all) | vossaggapariṇāmaṁ → sī.vossaggapariṇāmiṁ (sya-all note) | vossaggapariṇāmiṁ → So Sky; Si v--aṁ, -- with note that the Sinhalese reading is as in text. (pts note)Da entwickelt ein Mönch die Faktoren des Erwachens Achtsamkeit,
Dhammavicayasambojjhaṅgaṁ bhāveti …pe…Erforschung der Gesetzmäßigkeiten,
vīriyasambojjhaṅgaṁ bhāveti …
vīriyasambojjhaṅgaṁ → viriyasambojjhaṅgaṁ (bjt, th, pts)Energie,
pītisambojjhaṅgaṁ bhāveti …Ekstase,
passaddhisambojjhaṅgaṁ bhāveti …Stille,
samādhisambojjhaṅgaṁ bhāveti …Versenkung
upekkhāsambojjhaṅgaṁ bhāveti vivekanissitaṁ virāganissitaṁ nirodhanissitaṁ vossaggapariṇāmiṁ.
vossaggapariṇāmiṁ → vossaggapariṇāmaṁ (sya-all) | upekkhāsambojjhaṅgaṁ → upekhāsambojjhaṅgaṁ (pts)und Gleichmut, die sich auf Abgeschiedenheit, Schwinden und Aufhören stützen und zum Loslassen heranreifen.
Ime kho, bhaginiyo, satta bojjhaṅgā, yesaṁ bhāvitattā bahulīkatattā bhikkhu āsavānaṁ khayā anāsavaṁ cetovimuttiṁ paññāvimuttiṁ diṭṭheva dhamme sayaṁ abhiññā sacchikatvā upasampajja viharatī”ti.Indem er diese sieben Faktoren des Erwachens entwickelt und mehrt, erlangt ein Mönch mit der Auflösung der Befleckungen in eben diesem Leben die fleckenlose Freiheit des Herzens, die fleckenlose Freiheit durch Weisheit, erkennt sie durch eigene Einsicht und lebt darin.“
Atha kho āyasmā nandako tā bhikkhuniyo iminā ovādena ovaditvā uyyojesi:Und nachdem der Ehrwürdige Nandaka den Nonnen diese Unterweisung gegeben hatte, entließ er sie mit den Worten:
“gacchatha, bhaginiyo; kālo”ti.
kāloti → kālo ti (pts)„Geht, Schwestern, es ist Zeit.“
Atha kho tā bhikkhuniyo āyasmato nandakassa bhāsitaṁ abhinanditvā anumoditvā uṭṭhāyāsanā āyasmantaṁ nandakaṁ abhivādetvā padakkhiṇaṁ katvā yena bhagavā tenupasaṅkamiṁsu; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ aṭṭhaṁsu. Ekamantaṁ ṭhitā kho tā bhikkhuniyo bhagavā etadavoca:
uṭṭhāyāsanā → uṭṭhāy āsanā (pts) | tenupasaṅkamiṁsu upasaṅkamitvā → ten upasaṁkamiṁsu upasaṁkamitvā (pts) | etadavoca → etad avoca (pts)Da begrüßten diese Nonnen Nandakas Worte und stimmten ihm zu. Sie erhoben sich von ihren Sitzen, verbeugten sich und umrundeten ihn respektvoll, die rechte Seite ihm zugewandt. Dann gingen sie zum Buddha, verbeugten sich und stellten sich zur Seite hin. Der Buddha sagte zu ihnen:
“gacchatha, bhikkhuniyo; kālo”ti.
kāloti → kālo ti (pts)„Geht, Nonnen, es ist Zeit.“
Atha kho tā bhikkhuniyo bhagavantaṁ abhivādetvā padakkhiṇaṁ katvā pakkamiṁsu.Da verbeugten sich diese Nonnen vor dem Buddha, umrundeten ihn respektvoll, die rechte Seite ihm zugewandt, und gingen.
Atha kho bhagavā acirapakkantīsu tāsu bhikkhunīsu bhikkhū āmantesi:
acirapakkantīsu → acirapakkantāsu (sya-all, pts)Nicht lange, nachdem diese Nonnen gegangen waren, wandte sich der Buddha an die Mönche und Nonnen:
“seyyathāpi, bhikkhave, tadahuposathe cātuddase na hoti bahuno janassa kaṅkhā vā vimati vā:
bahuno janassa → bahunojanassa (my, bjt) | tadahuposathe → tadahu posathe (pts)„Angenommen, Mönche und Nonnen, es wäre der Besinnungstag am vierzehnten Tag. Man würde nicht viele Leute finden, die sich fragen,
‘ūno nu kho cando, puṇṇo nu kho cando’ti, atha kho ūno cando tveva hoti.
cando tveva → candotveva (my) | candoti → cando ti (pts)ob der Mond voll ist oder nicht, da er offensichtlich nicht voll ist.
Evameva kho, bhikkhave, tā bhikkhuniyo nandakassa dhammadesanāya attamanā honti no ca kho paripuṇṇasaṅkappā”ti.
bhikkhuniyo → (sya-all) | attamanā → attamanā ceva (sya-all, pts) | paripuṇṇasaṅkappāti → paripuṇṇa saṅkappāti (bjt) | evameva → evam eva (pts) | paripuṇṇasaṅkappāti → paripuṇṇasaṁkappā ti (pts)Ebenso waren diese Nonnen von Nandakas Dhammavortrag erhoben, aber sie haben noch nicht alles bekommen, was sie wünschten.“
Atha kho bhagavā āyasmantaṁ nandakaṁ āmantesi:Dann sagte der Buddha zu Nandaka:
“tena hi tvaṁ, nandaka, svepi tā bhikkhuniyo tenevovādena ovadeyyāsī”ti.
tena hi → tenahi (th) | svepi → sve pi (pts) | tenevovādena → ten ev ovādena (pts)„Nun, Nandaka, morgen solltest du diesen Nonnen die gleiche Unterweisung erneut geben.“
“Evaṁ, bhante”ti kho āyasmā nandako bhagavato paccassosi.
evaṁ bhanteti → evambhanteti (th) | bhanteti → bhante ti (pts)„Ja, Herr“, antwortete Nandaka.
Atha kho āyasmā nandako tassā rattiyā accayena pubbaṇhasamayaṁ nivāsetvā pattacīvaramādāya sāvatthiṁ piṇḍāya pāvisi.
sāvatthiṁ piṇḍāya pāvisi → (sya-all) | pattacīvaramādāya → pattacīvaraṁ ādāya (bjt, pts)Und am nächsten Tag ging Nandaka wieder zu diesen Nonnen, und alles wiederholte sich wie am Tag zuvor.
Sāvatthiyaṁ piṇḍāya caritvā pacchābhattaṁ piṇḍapātapaṭikkanto attadutiyo yena rājakārāmo tenupasaṅkami.
tenupasaṅkami addasaṁsu → ten upasaṁkami addasāsuṁ (pts)
Addasaṁsu kho tā bhikkhuniyo āyasmantaṁ nandakaṁ dūratova āgacchantaṁ.
addasaṁsu → addasāsuṁ (sya-all) | dūratova → dūrato va (pts)
Disvāna āsanaṁ paññāpesuṁ, udakañca pādānaṁ upaṭṭhapesuṁ.
udakañca pādānaṁ → udakañ ca pādānamu (pts)
Nisīdi kho āyasmā nandako paññatte āsane.
Nisajja pāde pakkhālesi.
Tāpi kho bhikkhuniyo āyasmantaṁ nandakaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdiṁsu.
tāpi → tā pi (pts)
Ekamantaṁ nisinnā kho tā bhikkhuniyo āyasmā nandako etadavoca:
etadavoca → etad avoca (pts)
“paṭipucchakathā kho, bhaginiyo, bhavissati.
Tattha ājānantīhi ‘ājānāmā’ tissa vacanīyaṁ, na ājānantīhi ‘na ājānāmā’ tissa vacanīyaṁ.
ājānantīhi ājānāmā tissa → ājānantīti ājānāmātissa (sya-all) | ājānantīhi → ājānantīti (sya-all) | ājānāmā tissa → ājānāmāti ssa (pts)
Yassā vā panassa kaṅkhā vā vimati vā, ahameva tattha paṭipucchitabbo:
panassa → pan assa (pts) | ahameva → aham eva (pts)
‘idaṁ, bhante, kathaṁ; imassa kvattho’”ti.
kvatthoti → kvattho ti (pts)
“Ettakenapi mayaṁ, bhante, ayyassa nandakassa attamanā abhiraddhā yaṁ no ayyo nandako pavāretī”ti.
abhiraddhā yaṁ no → abhinandāma yanno (sya-all) | ettakenapi → ettakena pi (pts) | yaṁ → yan (pts)
“Taṁ kiṁ maññatha, bhaginiyo, cakkhu niccaṁ vā aniccaṁ vā”ti?
cakkhu → cakkhuṁ (pts) | vāti → vā ti (pts)
“Aniccaṁ, bhante”.
“Yaṁ panāniccaṁ dukkhaṁ vā taṁ sukhaṁ vā”ti?
yaṁ panāniccaṁ → yampanāniccaṁ (th)
“Dukkhaṁ, bhante”.
“Yaṁ panāniccaṁ dukkhaṁ vipariṇāmadhammaṁ, kallaṁ nu taṁ samanupassituṁ:
yaṁ panāniccaṁ → yampanāniccaṁ (th)
‘etaṁ mama, esohamasmi, eso me attā’”ti?
“No hetaṁ, bhante”.
“Taṁ kiṁ maññatha, bhaginiyo, sotaṁ niccaṁ vā aniccaṁ vā”ti?
“Aniccaṁ, bhante …pe…
ghānaṁ niccaṁ vā aniccaṁ vā”ti?
“Aniccaṁ, bhante …
jivhā …
+ → niccā vā aniccā vāti aniccā bhante (bjt)
kāyo …
+ → niccovā anicco vāti anicco bhante (bjt)
mano nicco vā anicco vā”ti?
“Anicco, bhante”.
“Yaṁ panāniccaṁ dukkhaṁ vā taṁ sukhaṁ vā”ti?
yaṁ panāniccaṁ → yampanāniccaṁ (th)
“Dukkhaṁ, bhante”.
“Yaṁ panāniccaṁ dukkhaṁ vipariṇāmadhammaṁ, kallaṁ nu taṁ samanupassituṁ:
yaṁ panāniccaṁ → yampanāniccaṁ (th)
‘etaṁ mama, esohamasmi, eso me attā’”ti?
“No hetaṁ, bhante”.
“Taṁ kissa hetu”?
“Pubbeva no etaṁ, bhante, yathābhūtaṁ sammappaññāya sudiṭṭhaṁ:
etaṁ → hetaṁ (sya-all)
‘itipime cha ajjhattikā āyatanā aniccā’”ti.
itipime → itipi me (bjt, th)
“Sādhu sādhu, bhaginiyo.
Evañhetaṁ, bhaginiyo, hoti ariyasāvakassa yathābhūtaṁ sammappaññāya passato.
evañhetaṁ → evaṁ hetaṁ (bjt, th)
Taṁ kiṁ maññatha, bhaginiyo, rūpā niccā vā aniccā vā”ti?
“Aniccā, bhante”.
“Yaṁ panāniccaṁ dukkhaṁ vā taṁ sukhaṁ vā”ti?
yaṁ panāniccaṁ → yampanāniccaṁ (th)
“Dukkhaṁ, bhante”.
“Yaṁ panāniccaṁ dukkhaṁ vipariṇāmadhammaṁ, kallaṁ nu taṁ samanupassituṁ:
yaṁ panāniccaṁ → yampanāniccaṁ (th)
‘etaṁ mama, esohamasmi, eso me attā’”ti?
“No hetaṁ, bhante”.
“Taṁ kiṁ maññatha, bhaginiyo, saddā niccā vā aniccā vā”ti?
“Aniccā, bhante …pe…
gandhā niccā vā aniccā vā”ti?
“Aniccā, bhante …
rasā niccā vā aniccā vā”ti?
“Aniccā, bhante …
phoṭṭhabbā niccā vā aniccā vā”ti?
“Aniccā, bhante …
dhammā niccā vā aniccā vā”ti?
“Aniccā, bhante”.
“Yaṁ panāniccaṁ dukkhaṁ vā taṁ sukhaṁ vā”ti?
yaṁ panāniccaṁ → yampanāniccaṁ (th)
“Dukkhaṁ, bhante”.
“Yaṁ panāniccaṁ dukkhaṁ vipariṇāmadhammaṁ, kallaṁ nu taṁ samanupassituṁ:
yaṁ panāniccaṁ → yampanāniccaṁ (th)
‘etaṁ mama, esohamasmi, eso me attā’”ti?
“No hetaṁ, bhante”.
“Taṁ kissa hetu”?
“Pubbeva no etaṁ, bhante, yathābhūtaṁ sammappaññāya sudiṭṭhaṁ:
etaṁ → hetaṁ (sya-all)
‘itipime cha bāhirā āyatanā aniccā’”ti.
itipime → itipi me (bjt, th)
“Sādhu sādhu, bhaginiyo.
Evañhetaṁ, bhaginiyo, hoti ariyasāvakassa yathābhūtaṁ sammappaññāya passato.
evañhetaṁ → evaṁ hetaṁ (bjt, th)
Taṁ kiṁ maññatha, bhaginiyo, cakkhuviññāṇaṁ niccaṁ vā aniccaṁ vā”ti?
“Aniccaṁ, bhante …pe…
pe → spelled out in full (bjt)
sotaviññāṇaṁ niccaṁ vā aniccaṁ vā”ti?
“Aniccaṁ, bhante …
ghānaviññāṇaṁ niccaṁ vā aniccaṁ vā”ti?
“Aniccaṁ, bhante …
jivhāviññāṇaṁ niccaṁ vā aniccaṁ vā”ti?
“Aniccaṁ, bhante …
kāyaviññāṇaṁ niccaṁ vā aniccaṁ vā”ti?
“Aniccaṁ, bhante …
manoviññāṇaṁ niccaṁ vā aniccaṁ vā”ti?
“Aniccaṁ, bhante”.
“Yaṁ panāniccaṁ dukkhaṁ vā taṁ sukhaṁ vā”ti?
yaṁ panāniccaṁ → yampanāniccaṁ (th)
“Dukkhaṁ, bhante”.
“Yaṁ panāniccaṁ dukkhaṁ vipariṇāmadhammaṁ, kallaṁ nu taṁ samanupassituṁ:
yaṁ panāniccaṁ → yampanāniccaṁ (th)
‘etaṁ mama, esohamasmi, eso me attā’”ti?
esohamasmi → esohasmi (th)
“No hetaṁ, bhante”.
“Taṁ kissa hetu”?
“Pubbeva no etaṁ, bhante, yathābhūtaṁ sammappaññāya sudiṭṭhaṁ:
etaṁ → hetaṁ (sya-all)
‘itipime cha viññāṇakāyā aniccā’”ti.
itipime → itipi me (bjt, th)
“Sādhu sādhu, bhaginiyo.
Evañhetaṁ, bhaginiyo, hoti ariyasāvakassa yathābhūtaṁ sammappaññāya passato.
evañhetaṁ → evaṁ hetaṁ (bjt, th)
Seyyathāpi, bhaginiyo, telappadīpassa jhāyato telampi aniccaṁ vipariṇāmadhammaṁ, vaṭṭipi aniccā vipariṇāmadhammā, accipi aniccā vipariṇāmadhammā, ābhāpi aniccā vipariṇāmadhammā.
Yo nu kho, bhaginiyo, evaṁ vadeyya:
‘amussa telappadīpassa jhāyato telampi aniccaṁ vipariṇāmadhammaṁ, vaṭṭipi aniccā vipariṇāmadhammā, accipi aniccā vipariṇāmadhammā;
yā ca khvāssa ābhā sā niccā dhuvā sassatā avipariṇāmadhammā’ti;
khvāssa → khvassa (sya-all)
sammā nu kho so, bhaginiyo, vadamāno vadeyyā”ti?
“No hetaṁ, bhante”.
“Taṁ kissa hetu”?
“Amussa hi, bhante, telappadīpassa jhāyato telampi aniccaṁ vipariṇāmadhammaṁ, vaṭṭipi aniccā vipariṇāmadhammā, accipi aniccā vipariṇāmadhammā;
pagevassa ābhā aniccā vipariṇāmadhammā”ti.
“Evameva kho, bhaginiyo, yo nu kho evaṁ vadeyya:
‘cha khome ajjhattikā āyatanā aniccā.
khome → kho me (th)
Yañca kho cha ajjhattike āyatane paṭicca paṭisaṁvedeti sukhaṁ vā dukkhaṁ vā adukkhamasukhaṁ vā taṁ niccaṁ dhuvaṁ sassataṁ avipariṇāmadhamman’ti;
paṭisaṁvedeti → paṭisaṁvedemi (sya-all)
sammā nu kho so, bhaginiyo, vadamāno vadeyyā”ti?
so → (sya-all)
“No hetaṁ, bhante”.
“Taṁ kissa hetu”?
“Tajjaṁ tajjaṁ, bhante, paccayaṁ paṭicca tajjā tajjā vedanā uppajjanti.
uppajjanti → uppajjati (sya-all)
Tajjassa tajjassa paccayassa nirodhā tajjā tajjā vedanā nirujjhantī”ti.
nirujjhantīti → nirujjhatīti (sya-all)
“Sādhu sādhu, bhaginiyo.
Evañhetaṁ, bhaginiyo, hoti ariyasāvakassa yathābhūtaṁ sammappaññāya passato.
evañhetaṁ → evaṁ hetaṁ (bjt, th)
Seyyathāpi, bhaginiyo, mahato rukkhassa tiṭṭhato sāravato mūlampi aniccaṁ vipariṇāmadhammaṁ, khandhopi anicco vipariṇāmadhammo, sākhāpalāsampi aniccaṁ vipariṇāmadhammaṁ, chāyāpi aniccā vipariṇāmadhammā.
Yo nu kho, bhaginiyo, evaṁ vadeyya:
‘amussa mahato rukkhassa tiṭṭhato sāravato mūlampi aniccaṁ vipariṇāmadhammaṁ, khandhopi anicco vipariṇāmadhammo, sākhāpalāsampi aniccaṁ vipariṇāmadhammaṁ;
yā ca khvāssa chāyā sā niccā dhuvā sassatā avipariṇāmadhammā’ti;
khvāssa → khvassa (sya-all) | avipariṇāmadhammāti → avipariṇāmadhammoti (bjt)
sammā nu kho so bhaginiyo, vadamāno vadeyyā”ti?
“No hetaṁ, bhante”.
“Taṁ kissa hetu”?
“Amussa hi, bhante, mahato rukkhassa tiṭṭhato sāravato mūlampi aniccaṁ vipariṇāmadhammaṁ, khandhopi anicco vipariṇāmadhammo, sākhāpalāsampi aniccaṁ vipariṇāmadhammaṁ;
pagevassa chāyā aniccā vipariṇāmadhammā”ti.
“Evameva kho, bhaginiyo, yo nu kho evaṁ vadeyya:
‘cha khome bāhirā āyatanā aniccā.
khome → kho me (bjt, th) | + → vipariṇāmadhammā (bjt)
Yañca kho bāhire āyatane paṭicca paṭisaṁvedeti sukhaṁ vā dukkhaṁ vā adukkhamasukhaṁ vā taṁ niccaṁ dhuvaṁ sassataṁ avipariṇāmadhamman’ti;
paṭisaṁvedeti → paṭisaṁvedemi (sya-all) | + → cha (bjt)
sammā nu kho so, bhaginiyo, vadamāno vadeyyā”ti?
“No hetaṁ, bhante”.
“Taṁ kissa hetu”?
“Tajjaṁ tajjaṁ, bhante, paccayaṁ paṭicca tajjā tajjā vedanā uppajjanti.
uppajjanti → uppajjati (sya-all)
Tajjassa tajjassa paccayassa nirodhā tajjā tajjā vedanā nirujjhantī”ti.
nirujjhantīti → nirujjhatīti (sya-all)
“Sādhu sādhu, bhaginiyo.
Evañhetaṁ, bhaginiyo, hoti ariyasāvakassa yathābhūtaṁ sammappaññāya passato.
evañhetaṁ → evaṁ hetaṁ (bjt, th)
Seyyathāpi, bhaginiyo, dakkho goghātako vā goghātakantevāsī vā gāviṁ vadhitvā tiṇhena govikantanena gāviṁ saṅkanteyya anupahacca antaraṁ maṁsakāyaṁ anupahacca bāhiraṁ cammakāyaṁ.
saṅkanteyya anupahacca → vikanteyya anūpahacca (sya-all) | anupahacca → anūpahacca (sya-all)
Yaṁ yadeva tattha antarā vilimaṁsaṁ antarā nhāru antarā bandhanaṁ taṁ tadeva tiṇhena govikantanena sañchindeyya saṅkanteyya sampakanteyya samparikanteyya.
nhāru → nahārū (sya-all) | sampakanteyya → (sya-all) | vilimaṁsaṁ → vilīmaṁsaṁ (bjt)
Sañchinditvā saṅkantitvā sampakantitvā samparikantitvā vidhunitvā bāhiraṁ cammakāyaṁ teneva cammena taṁ gāviṁ paṭicchādetvā evaṁ vadeyya:
sampakantitvā → (sya-all)
‘tathevāyaṁ gāvī saṁyuttā imināva cammenā’ti;
imināva → iminā (bjt, th)
sammā nu kho so, bhaginiyo, vadamāno vadeyyā”ti?
“No hetaṁ, bhante”.
“Taṁ kissa hetu”?
“Amu hi, bhante, dakkho goghātako vā goghātakantevāsī vā gāviṁ vadhitvā tiṇhena govikantanena gāviṁ saṅkanteyya anupahacca antaraṁ maṁsakāyaṁ anupahacca bāhiraṁ cammakāyaṁ.
saṅkanteyya → vikanteyya (sya-all) | cammakāyaṁ → maṁsakāyaṁ (sya-all) | amu → asu (bjt)
Yaṁ yadeva tattha antarā vilimaṁsaṁ antarā nhāru antarā bandhanaṁ taṁ tadeva tiṇhena govikantanena sañchindeyya saṅkanteyya sampakanteyya samparikanteyya.
nhāru → nahārū (sya-all) | govikantanena → govikantanena gāviṁ (sya-all) | sampakanteyya → (sya-all) | vilimaṁsaṁ → vilīmaṁsaṁ (bjt)
Sañchinditvā saṅkantitvā sampakantitvā samparikantitvā vidhunitvā bāhiraṁ cammakāyaṁ teneva cammena taṁ gāviṁ paṭicchādetvā kiñcāpi so evaṁ vadeyya:
sampakantitvā → (sya-all)
‘tathevāyaṁ gāvī saṁyuttā imināva cammenā’ti;
imināva → iminā (bjt, th)
atha kho sā gāvī visaṁyuttā teneva cammenā”ti.
cammenāti → cammena (sya-all)
“Upamā kho me ayaṁ, bhaginiyo, katā atthassa viññāpanāya ayamevettha attho.
‘Antarā maṁsakāyo’ti kho, bhaginiyo, channetaṁ ajjhattikānaṁ āyatanānaṁ adhivacanaṁ;
antarā → antaro (sya-all)
‘bāhiro cammakāyo’ti kho, bhaginiyo, channetaṁ bāhirānaṁ āyatanānaṁ adhivacanaṁ;
‘antarā vilimaṁsaṁ antarā nhāru antarā bandhanan’ti kho, bhaginiyo, nandīrāgassetaṁ adhivacanaṁ;
nhāru → nahārū (sya-all) | nandīrāgassetaṁ → nandirāgassetaṁ (sya-all) | vilimaṁsaṁ → vilīmaṁsaṁ (bjt)
‘tiṇhaṁ govikantanan’ti kho, bhaginiyo, ariyāyetaṁ paññāya adhivacanaṁ;
yāyaṁ ariyā paññā antarā kilesaṁ antarā saṁyojanaṁ antarā bandhanaṁ sañchindati saṅkantati sampakantati samparikantati.
sampakantati → (sya-all) | saṁyojanaṁ → saññojanaṁ (bjt, th)
Satta kho panime, bhaginiyo, bojjhaṅgā, yesaṁ bhāvitattā bahulīkatattā bhikkhu āsavānaṁ khayā anāsavaṁ cetovimuttiṁ paññāvimuttiṁ diṭṭheva dhamme sayaṁ abhiññā sacchikatvā upasampajja viharati.
panime → ime (sya-all) | diṭṭheva dhamme → diṭṭhevadhamme (bjt)
Katame satta?
Idha, bhaginiyo, bhikkhu satisambojjhaṅgaṁ bhāveti vivekanissitaṁ virāganissitaṁ nirodhanissitaṁ vossaggapariṇāmiṁ.
vossaggapariṇāmiṁ → vossaggapariṇāmaṁ (sya-all)
Dhammavicayasambojjhaṅgaṁ bhāveti …pe…
vīriyasambojjhaṅgaṁ bhāveti …
vīriyasambojjhaṅgaṁ → viriyasambojjhaṅgaṁ (bjt, th)
pītisambojjhaṅgaṁ bhāveti …
passaddhisambojjhaṅgaṁ bhāveti …
samādhisambojjhaṅgaṁ bhāveti …
upekkhāsambojjhaṅgaṁ bhāveti vivekanissitaṁ virāganissitaṁ nirodhanissitaṁ vossaggapariṇāmiṁ.
vossaggapariṇāmiṁ → vossaggapariṇāmaṁ (sya-all)
Ime kho, bhaginiyo, satta bojjhaṅgā yesaṁ bhāvitattā bahulīkatattā bhikkhu āsavānaṁ khayā anāsavaṁ cetovimuttiṁ paññāvimuttiṁ diṭṭheva dhamme sayaṁ abhiññā sacchikatvā upasampajja viharatī”ti.
diṭṭheva dhamme → diṭṭhevadhamme (bjt)
Atha kho āyasmā nandako tā bhikkhuniyo iminā ovādena ovaditvā uyyojesi:
“gacchatha, bhaginiyo; kālo”ti.
Atha kho tā bhikkhuniyo āyasmato nandakassa bhāsitaṁ abhinanditvā anumoditvā uṭṭhāyāsanā āyasmantaṁ nandakaṁ abhivādetvā padakkhiṇaṁ katvā yena bhagavā tenupasaṅkamiṁsu; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ aṭṭhaṁsu. Ekamantaṁ ṭhitā kho tā bhikkhuniyo bhagavā etadavoca:
“gacchatha, bhikkhuniyo; kālo”ti.
kāloti → kālo ti (pts)
Atha kho tā bhikkhuniyo bhagavantaṁ abhivādetvā padakkhiṇaṁ katvā pakkamiṁsu.
Atha kho bhagavā acirapakkantīsu tāsu bhikkhunīsu bhikkhū āmantesi:
acirapakkantīsu → acirapakkantāsu (sya-all, pts)Nicht lange, nachdem diese Nonnen gegangen waren, wandte sich der Buddha an die Mönche und Nonnen:
“seyyathāpi, bhikkhave, tadahuposathe pannarase na hoti bahuno janassa kaṅkhā vā vimati vā:
pannarase → paṇṇarase (sya-all) | tadahuposathe → tadahu posathe (pts)„Angenommen, Mönche und Nonnen, es wäre der Besinnungstag am fünfzehnten Tag. Man würde nicht viele Leute finden, die sich fragen,
‘ūno nu kho cando, puṇṇo nu kho cando’ti, atha kho puṇṇo cando tveva hoti;
cando tveva → candotveva (my, bjt) | candoti → cando ti (pts)ob der Mond voll ist oder nicht, da er offensichtlich voll ist.
evameva kho, bhikkhave, tā bhikkhuniyo nandakassa dhammadesanāya attamanā ceva paripuṇṇasaṅkappā ca.
evameva → evam eva (pts) | ceva paripuṇṇasaṅkappā → eva paripuṇṇasaṁkappā (pts)Ebenso waren diese Nonnen von Nandakas Dhammavortrag erhoben, und sie haben alles bekommen, was sie wünschten.
Tāsaṁ, bhikkhave, pañcannaṁ bhikkhunisatānaṁ yā pacchimikā bhikkhunī sā sotāpannā avinipātadhammā niyatā sambodhiparāyanā”ti.
sā → sā (bj, pts1ed); sā (cck); tā bhikkhuniyo (mr) | bhikkhunisatānaṁ → bhikkhunīsatānaṁ (bj, sya-all, pts) | pacchimikā → pacchimā (bj, pts); pacchimitā (cck) | sambodhiparāyanāti → sambodhiparāyaṇāti (bj) | sotāpannā → sotapannā (pts) | pacchimā → pacchimikā (bj: machasaṁ) | sotāpannā → tā bhikkhuniyo sotāpannā (bj: machasaṁ) | sā → yā pacchimā bhikkhunī, sā (cck: sī. syā. kaṁ. pī.); yā pacchimikā, tā bhikkhuniyo (cck: ka.) | sambodhiparāyanāti → sambodhiparāyanā ti (pts)Selbst die letzte dieser fünfhundert Nonnen ist in den Strom eingetreten, muss nicht mehr in der Unterwelt wiedergeboren werden und ist für das Erwachen bestimmt.“
Idamavoca bhagavā.
idamavoca → idam avoca (pts)Das sagte der Buddha.
Attamanā te bhikkhū bhagavato bhāsitaṁ abhinandunti.
abhinandunti → abhinandun ti (pts)Zufrieden begrüßten die Mönche und Nonnen die Worte des Buddha.
Nandakovādasuttaṁ niṭṭhitaṁ catutthaṁ.
nandakovādasuttaṁ niṭṭhitaṁ → nandakovāda suttaṁ (bjt)