Find the Truth

In the Pāli Suttas and Vinaya

settings

{{table.suttaCol}} {{table.readCol}} {{table.titleCol}} {{table.wordsCol}} {{table.countCol}} {{table.mrCol}} {{table.linksCol}} {{table.typeCol}} {{table.quoteCol}}
{{table.wordCol}} {{table.textsCol}} {{table.matchesCol}} {{table.linksCol}}

{{results.variantsForLabel}}

Variants 1/2 columns Dictionary Multi-select Compass Help

Note:Translations, dictionaries and commentaries were not made by the Blessed One.Cross-check with Pali in 4 main nikayas.

  • Majjhima Nikāya 39Mittlere Lehrreden 39

MahāassapurasuttaDie längere Lehrrede bei Assapura

Evaṁ me sutaṁ—
evaṁ me → evamme (th) | evaṁ me → evam-me (pts)
So habe ich es gehört:
ekaṁ samayaṁ bhagavā aṅgesu viharati assapuraṁ nāma aṅgānaṁ nigamo.Einmal hielt sich der Buddha im Land der Aṅger auf, bei dem Marktflecken der Aṅger mit Namen Assapura. Tatra kho bhagavā bhikkhū āmantesi:Da wandte sich der Buddha an die Mönche und Nonnen: “bhikkhavo”ti.
bhikkhavoti → bhikkhavo ti (pts)
„Mönche und Nonnen!“

“Bhadante”ti te bhikkhū bhagavato paccassosuṁ.
bhadanteti → bhadante ti (pts)
„Ehrwürdiger Herr“, antworteten sie.
Bhagavā etadavoca:
etadavoca → etad-avoca (pts)
Der Buddha sagte:

“Samaṇā samaṇāti vo, bhikkhave, jano sañjānāti.
samaṇā → (bj) | samaṇāti → samaṇā ti (pts)
„Mönche und Nonnen, die Leute bezeichnen euch als Asketen.
Tumhe ca pana ‘ke tumhe’ti puṭṭhā samānā ‘samaṇāmhā’ti paṭijānātha;
samaṇāmhāti paṭijānātha → samaṇamhāti paṭi jānātha (bj) | samaṇāmhāti → samaṇamhāti (sya-all, pts) | tumheti → tumhe ti (pts) | samaṇāmhāti → samaṇ amhāti (pts)
Und wenn sie euch fragen, was ihr seid, behauptet ihr, Asketen zu sein.

tesaṁ vo, bhikkhave, evaṁsamaññānaṁ sataṁ evaṁpaṭiññānaṁ sataṁ ‘ye dhammā samaṇakaraṇā ca brāhmaṇakaraṇā ca te dhamme samādāya vattissāma, evaṁ no ayaṁ amhākaṁ samaññā ca saccā bhavissati paṭiññā ca bhūtā.
evaṁsamaññānaṁ → evaṁ samaññānaṁ (bjt) | evaṁpaṭiññānaṁ → evampaṭiññānaṁ (bjt) | + → ayaṁ (bjt) | evaṁ no → evanno (th) | evaṁ no → evan-no (pts)
Angesichts dieser Bezeichnung und dieser Behauptung sollt ihr euch so schulen: ‚Wir werden die Dinge, die einen zu einem Asketen und einem Brahmanen machen, aufnehmen und befolgen. So wird unsere Bezeichnung richtig sein und unsere Behauptung zutreffen.
Yesañca mayaṁ cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhāraṁ paribhuñjāma, tesaṁ te kārā amhesu mahapphalā bhavissanti mahānisaṁsā, amhākañcevāyaṁ pabbajjā avañjhā bhavissati saphalā saudrayā’ti.
cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānapaccayabhesajjaparikkhāraṁ → parikkhāre (bj: syā, sī.avi) | saudrayāti → saudayāti (bj: sīmu9) | cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhāraṁ → cīvara piṇḍapāta senāsana gilānapaccaya bhesajjaparikkhāre (th) | tesaṁ te → tesante (th) | yesañca → yesañ-ca (pts) | cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhāraṁ → cīvara-piṇḍapāta-senāsana-gilānapaccayabhesajjaparikkhāraṁ (pts) | tesaṁ te → tesan-te (pts) | amhākañcevāyaṁ → amhākañ-c evāyaṁ (pts) | saudrayāti → sa-udrayā ti evaṁ (pts)
Wenn wir Roben, Almosen, Unterkunft sowie Arznei und Krankenversorgung benutzen, wird das für die Spender reiche Frucht und großen Vorteil haben. So wird unser Fortziehen nicht vergeblich sein, sondern reich und fruchtbar.‘
Evañhi vo, bhikkhave, sikkhitabbaṁ.
sikkhitabbaṁ → sikkhitabbanti (sya-all) | evañhi → evaṁ hi (bjt) | evañhi → hi (pts)
So sollt ihr euch schulen.

Katame ca, bhikkhave, dhammā samaṇakaraṇā ca brāhmaṇakaraṇā ca?Und was sind die Dinge, die einen zu einem Asketen und einem Brahmanen machen? ‘Hirottappena samannāgatā bhavissāmā’ti evañhi vo, bhikkhave, sikkhitabbaṁ.
sikkhitabbaṁ → sikkhitabbanti (sya-all) | sikkhitabbaṁ → sikkhitabbanti (bj: syā) | evañhi → evaṁ hi (bjt, pts)
Ihr sollt euch so schulen: ‚Wir wollen Gewissen und Besonnenheit besitzen.‘
Siyā kho pana, bhikkhave, tumhākaṁ evamassa:
evamassa hirottappenamha → eva massa hirottappenamhā (bj) | evamassa → evam-assa (pts)
Nun, Mönche und Nonnen, ihr könntet denken:
‘hirottappenamha samannāgatā, alamettāvatā katamettāvatā, anuppatto no sāmaññattho, natthi no kiñci uttariṁ karaṇīyan’ti tāvatakeneva tuṭṭhiṁ āpajjeyyātha.
no → (sya-all) | tāvatakeneva → tāvatakeneva ca (sya-all) | katamettāvatā → katamettavatā (pts) | hirottappenamhā → hirottappenamha (bj: syā, PTS) | hirottappenamha → hirottappen amha (pts) | alamettāvatā katamettāvatā → alam-ettāvatā katam-ettavatā (pts) | natthi → na-tthi (pts) | karaṇīyanti tāvatakeneva → karaṇīyan-ti tāvataken eva (pts)
‚Wir besitzen Gewissen und Besonnenheit. Das genügt, es wurde genug getan. Wir haben das Ziel unseres Asketenlebens erreicht. Es gibt nichts mehr weiter zu tun.‘ Und ihr wärt zufrieden mit eben so viel.
Ārocayāmi vo, bhikkhave, paṭivedayāmi vo, bhikkhave:Das erkläre ich vor euch, Mönche und Nonnen, das kündige ich euch an: ‘mā vo sāmaññatthikānaṁ sataṁ sāmaññattho parihāyi, sati uttariṁ karaṇīye’.‚Die ihr wahre Asketen sein wollt, verliert nicht das Ziel des Asketenlebens aus dem Blick, solange es noch mehr zu tun gibt.‘

Kiñca, bhikkhave, uttariṁ karaṇīyaṁ?
kiñca → kiñ-ca (pts)
Was gibt es noch mehr zu tun?
‘Parisuddho no kāyasamācāro bhavissati uttāno vivaṭo na ca chiddavā saṁvuto ca.‚Unser Verhalten mit dem Körper soll rein, klar und offen sein, nicht widersprüchlich oder heimlich. Tāya ca pana parisuddhakāyasamācāratāya nevattānukkaṁsessāma na paraṁ vambhessāmā’ti evañhi vo, bhikkhave, sikkhitabbaṁ.
nevattānukkaṁsessāma → nevattānukkaṁsissāma (bj, sya-all) | vambhessāmāti evañhi → vambhissāmāti evaṁ hi (bj, pts) | vambhessāmāti → vambhissāmāti (sya-all) | vambhessāmā’ti → nevattānukkaṁsissāma na paraṁ vambhissāmāti (cck: sabbattha) | nevattānukkaṁsessāma → n ev attān ukkaṁsissāma (pts)
Und wir wollen uns deshalb nicht selbst verherrlichen oder andere herabsetzen.‘ So sollt ihr euch schulen.
Siyā kho pana, bhikkhave, tumhākaṁ evamassa:
evamassa → evam-assa (pts)
Nun, Mönche und Nonnen, ihr könntet denken:
‘hirottappenamha samannāgatā, parisuddho no kāyasamācāro;
hirottappenamha → hirottappenamhā (bj) | hirottappenamha → hirottappen amha (pts)
‚Wir besitzen Gewissen und Besonnenheit und unser Verhalten mit dem Körper ist rein.
alamettāvatā katamettāvatā, anuppatto no sāmaññattho, natthi no kiñci uttariṁ karaṇīyan’ti tāvatakeneva tuṭṭhiṁ āpajjeyyātha.
tāvatakeneva → tāvatakeneva ca (sya-all) | kiñci → natthi kiñci (bj: syā) | alamettāvatā katamettāvatā → alam-ettāvatā katam-ettāvatā (pts) | natthi → na-tthi (pts) | karaṇīyanti tāvatakeneva → karaṇīyan-ti tāvataken eva (pts)
Das genügt, es wurde genug getan …‘ Und ihr wärt zufrieden mit eben so viel.
Ārocayāmi vo, bhikkhave, paṭivedayāmi vo, bhikkhave:Das erkläre ich vor euch, Mönche und Nonnen, das kündige ich euch an: ‘mā vo sāmaññatthikānaṁ sataṁ sāmaññattho parihāyi, sati uttariṁ karaṇīye’.‚Die ihr wahre Asketen sein wollt, verliert nicht das Ziel des Asketenlebens aus dem Blick, solange es noch mehr zu tun gibt.‘

Kiñca, bhikkhave, uttariṁ karaṇīyaṁ?
kiñca → kiñ-ca (pts)
Was gibt es noch mehr zu tun?
‘Parisuddho no vacīsamācāro bhavissati uttāno vivaṭo na ca chiddavā saṁvuto ca.‚Unser Verhalten mit der Sprache … Tāya ca pana parisuddhavacīsamācāratāya nevattānukkaṁsessāma na paraṁ vambhessāmā’ti evañhi vo, bhikkhave, sikkhitabbaṁ.
nevattānukkaṁsessāma → nevattānukkaṁsissāma (bj, sya-all) | vambhessāmāti evañhi → vambhissāmāti evaṁ hi (bj, pts) | vambhessāmāti → vambhissāmāti (sya-all) | nevattānukkaṁsissāma → nevattānukkaṁseyyāma (bj: machasaṁ) | vambhissāmā’ti → vambhessāma (bj: machasaṁ) | nevattānukkaṁsessāma → n ev attān ukkaṁsissāma (pts)
Siyā kho pana, bhikkhave, tumhākaṁ evamassa:
evamassa → evam-assa (pts)
‘hirottappenamha samannāgatā, parisuddho no kāyasamācāro, parisuddho vacīsamācāro;
hirottappenamha → hirottappenamhā (bj) | hirottappenamha → hirottappen amha (pts)
alamettāvatā katamettāvatā, anuppatto no sāmaññattho, natthi no kiñci uttariṁ karaṇīyan’ti tāvatakeneva tuṭṭhiṁ āpajjeyyātha.
tāvatakeneva → tāvatakeneva ca (sya-all)
Ārocayāmi vo, bhikkhave, paṭivedayāmi vo, bhikkhave: ‘mā vo sāmaññatthikānaṁ sataṁ sāmaññattho parihāyi, sati uttariṁ karaṇīye’. Kiñca, bhikkhave, uttariṁ karaṇīyaṁ?
kiñca → kiñ-ca (pts)
‘Parisuddho no manosamācāro bhavissati uttāno vivaṭo na ca chiddavā saṁvuto ca.und mit dem Geist … Tāya ca pana parisuddhamanosamācāratāya nevattānukkaṁsessāma na paraṁ vambhessāmā’ti evañhi vo, bhikkhave, sikkhitabbaṁ.
nevattānukkaṁsessāma → nevattānukkaṁsissāma (bj, sya-all) | vambhessāmāti evañhi → vambhissāmāti evaṁ hi (bj, pts) | vambhessāmāti → vambhissāmāti (sya-all) | nevattānukkaṁsessāma → n ev attān ukkaṁsissāma (pts)
Siyā kho pana, bhikkhave, tumhākaṁ evamassa:
evamassa → evam-assa (pts)
‘hirottappenamha samannāgatā, parisuddho no kāyasamācāro, parisuddho vacīsamācāro, parisuddho manosamācāro;
hirottappenamha → hirottappenamhā (bj) | hirottappenamha → hirottappen amha (pts)
alamettāvatā katamettāvatā, anuppatto no sāmaññattho, natthi no kiñci uttariṁ karaṇīyan’ti tāvatakeneva tuṭṭhiṁ āpajjeyyātha.
tāvatakeneva → tāvatakeneva ca (sya-all)
Ārocayāmi vo, bhikkhave, paṭivedayāmi vo, bhikkhave: ‘mā vo sāmaññatthikānaṁ sataṁ sāmaññattho parihāyi, sati uttariṁ karaṇīye’. Kiñca, bhikkhave, uttariṁ karaṇīyaṁ?
kiñca → kiñ-ca (pts)
‘Parisuddho no ājīvo bhavissati uttāno vivaṭo na ca chiddavā saṁvuto ca.und unser Lebenserwerb sollen rein, klar und offen sein, nicht widersprüchlich oder heimlich. Tāya ca pana parisuddhājīvatāya nevattānukkaṁsessāma na paraṁ vambhessāmā’ti evañhi vo, bhikkhave, sikkhitabbaṁ.
nevattānukkaṁsessāma → nevattānukkaṁsissāma (bj, sya-all) | vambhessāmāti evañhi → vambhissāmāti evaṁ hi (bj, pts) | vambhessāmāti → vambhissāmāti (sya-all) | nevattānukkaṁsessāma → n ev attān ukkaṁsissāma (pts)
Und wir wollen uns deshalb nicht selbst verherrlichen oder andere herabsetzen.‘ So sollt ihr euch schulen.
Siyā kho pana, bhikkhave, tumhākaṁ evamassa:
evamassa → evam-assa (pts)
Nun, Mönche und Nonnen, ihr könntet denken:
‘hirottappenamha samannāgatā, parisuddho no kāyasamācāro, parisuddho vacīsamācāro, parisuddho manosamācāro, parisuddho ājīvo;
hirottappenamha → hirottappenamhā (bj) | hirottappenamha → hirottappen amha (pts)
‚Wir besitzen Gewissen und Besonnenheit, unser Verhalten mit dem Körper, der Sprache und dem Geist ist rein und so ist unser Lebenserwerb.
alamettāvatā katamettāvatā, anuppatto no sāmaññattho, natthi no kiñci uttariṁ karaṇīyan’ti tāvatakeneva tuṭṭhiṁ āpajjeyyātha.
tāvatakeneva → tāvatakeneva ca (sya-all)
Das genügt, es wurde genug getan. Wir haben das Ziel unseres Asketenlebens erreicht. Es gibt nichts mehr weiter zu tun.‘ Und ihr wärt zufrieden mit eben so viel.
Ārocayāmi vo, bhikkhave, paṭivedayāmi vo, bhikkhave:Das erkläre ich vor euch, Mönche und Nonnen, das kündige ich euch an: ‘mā vo sāmaññatthikānaṁ sataṁ sāmaññattho parihāyi, sati uttariṁ karaṇīye’.‚Die ihr wahre Asketen sein wollt, verliert nicht das Ziel des Asketenlebens aus dem Blick, solange es noch mehr zu tun gibt.‘

Kiñca, bhikkhave, uttariṁ karaṇīyaṁ?
kiñca → kiñ-ca (pts)
Was gibt es noch mehr zu tun?
‘Indriyesu guttadvārā bhavissāma;‚Wir wollen die Tore unserer Sinne bewachen. cakkhunā rūpaṁ disvā na nimittaggāhī nānubyañjanaggāhī.Wenn wir mit dem Auge ein Bild sehen, bleiben wir nicht an den Merkmalen und Einzelheiten hängen. Yatvādhikaraṇamenaṁ cakkhundriyaṁ asaṁvutaṁ viharantaṁ abhijjhādomanassā pāpakā akusalā dhammā anvāssaveyyuṁ, tassa saṁvarāya paṭipajjissāma, rakkhissāma cakkhundriyaṁ, cakkhundriye saṁvaraṁ āpajjissāma.
yatvādhikaraṇamenaṁ → yatvādhikaraṇam-enaṁ (pts)
Wenn das Sehvermögen nicht gezügelt wäre, würden schlechte, untaugliche Eigenschaften von Begehrlichkeit und Verdrießlichkeit überhandnehmen. Aus diesem Grund wollen wir Zügelung üben, das Sehvermögen bewachen und es im Zaum halten.
Sotena saddaṁ sutvā …pe…Wenn wir mit dem Ohr einen Ton hören … ghānena gandhaṁ ghāyitvā …pe…Wenn wir mit der Nase einen Geruch riechen … jivhāya rasaṁ sāyitvā …pe…Wenn wir mit der Zunge einen Geschmack schmecken … kāyena phoṭṭhabbaṁ phusitvā …pe…Wenn wir mit dem Körper eine Berührung empfinden … manasā dhammaṁ viññāya na nimittaggāhī nānubyañjanaggāhī.Wenn wir mit dem Geist eine Vorstellung erkennen, bleiben wir nicht an den Merkmalen und Einzelheiten hängen. Yatvādhikaraṇamenaṁ manindriyaṁ asaṁvutaṁ viharantaṁ abhijjhādomanassā pāpakā akusalā dhammā anvāssaveyyuṁ, tassa saṁvarāya paṭipajjissāma, rakkhissāma manindriyaṁ, manindriye saṁvaraṁ āpajjissāmā’ti evañhi vo, bhikkhave, sikkhitabbaṁ.
evañhi → evaṁ hi (bjt, pts) | yatvādhikaraṇamenaṁ → yatvādhikaraṇam-enaṁ (pts)
Wenn das Vorstellungsvermögen nicht gezügelt wäre, würden schlechte, untaugliche Eigenschaften von Begehrlichkeit und Verdrießlichkeit überhandnehmen. Aus diesem Grund wollen wir Zügelung üben, das Vorstellungsvermögen bewachen und es im Zaum halten.‘ So sollt ihr euch schulen.
Siyā kho pana, bhikkhave, tumhākaṁ evamassa:
evamassa → evam-assa (pts)
Nun, Mönche und Nonnen, ihr könntet denken:
‘hirottappenamha samannāgatā, parisuddho no kāyasamācāro, parisuddho vacīsamācāro, parisuddho manosamācāro, parisuddho ājīvo, indriyesumha guttadvārā;
hirottappenamha → hirottappenamhā (bj) | indriyesumha → indriyesumhā (bj) | hirottappenamha → hirottappen amha (pts) | indriyesumha → indriyesu mha (pts)
‚Wir besitzen Gewissen und Besonnenheit, unser Verhalten mit dem Körper, der Sprache und dem Geist ist rein und so ist unser Lebenserwerb und die Tore unserer Sinne sind bewacht.
alamettāvatā katamettāvatā, anuppatto no sāmaññattho, natthi no kiñci uttariṁ karaṇīyan’ti tāvatakeneva tuṭṭhiṁ āpajjeyyātha.
tāvatakeneva → tāvatakeneva ca (sya-all)
Das genügt, es wurde genug getan …‘ …
Ārocayāmi vo, bhikkhave, paṭivedayāmi vo, bhikkhave: ‘mā vo sāmaññatthikānaṁ sataṁ sāmaññattho parihāyi, sati uttariṁ karaṇīye’.

Kiñca, bhikkhave, uttariṁ karaṇīyaṁ?
kiñca → kiñ-ca (pts)
Was gibt es noch mehr zu tun?
‘Bhojane mattaññuno bhavissāma, paṭisaṅkhā yoniso āhāraṁ āharissāma,
mattaññuno → mattaññū (sya-all) | āharissāma → āhārissāma (pts)
‚Wir wollen beim Essen maßhalten. Wir wollen nur essen, nachdem wir über unsere Nahrung wohlüberlegt nachgedacht haben.
neva davāya na madāya na maṇḍanāya na vibhūsanāya yāvadeva imassa kāyassa ṭhitiyā yāpanāya, vihiṁsūparatiyā, brahmacariyānuggahāya, iti purāṇañca vedanaṁ paṭihaṅkhāma navañca vedanaṁ na uppādessāma, yātrā ca no bhavissati, anavajjatā ca, phāsu vihāro cā’ti evañhi vo, bhikkhave, sikkhitabbaṁ.
paṭihaṅkhāma → paṭihaṅkhāmi (bj, pts) | uppādessāma → uppādessāmi (bj, pts) | no → me (bj, pts) | vihiṁsūparatiyā → vihiṁsuparatiyā (sya-all) | paṭihaṅkhāmi → paṭihaṅkhāma (bj: machasaṁ, syā) | uppādessāmi → na uppādessāma (bj: machasaṁ, syā) | phāsu vihāro cāti evañhi → phāsuvihārocāti evaṁ hi (bjt) | phāsu vihāro → phāsuvihāro (th, pts) | neva → n eva (pts) | yāvadeva → yāvad-eva (pts) | purāṇañca → purāṇañ-ca (pts) | paṭihaṅkhāma navañca → paṭihaṅkhāmi navañ-ca (pts) | evañhi → evaṁ hi (pts)
Wir wollen nicht zum Spaß essen, nicht zum Schwelgen, als Schmuck oder Putz, sondern nur, um diesen Körper zu erhalten, um Schaden abzuwenden und das geistliche Leben zu fördern, so werden wir altes Unbehagen beenden und neues nicht entstehen lassen, und wir werden durchhalten und ohne Tadel und unbeschwert leben können.‘ So sollt ihr euch schulen.
Siyā kho pana, bhikkhave, tumhākaṁ evamassa:
evamassa → evam-assa (pts)
Nun, Mönche und Nonnen, ihr könntet denken:
‘hirottappenamha samannāgatā, parisuddho no kāyasamācāro, parisuddho vacīsamācāro, parisuddho manosamācāro, parisuddho ājīvo, indriyesumha guttadvārā, bhojane mattaññuno;
hirottappenamha → hirottappenamhā (bj) | indriyesumha → indriyesumhā (bj) | hirottappenamhā → hirottappenamha (bj: machasaṁ, syā, PTS) | hirottappenamha → hirottappen amha (pts) | indriyesumha → indriyesu mha (pts)
‚Wir besitzen Gewissen und Besonnenheit, unser Verhalten mit dem Körper, der Sprache und dem Geist ist rein und so ist unser Lebenserwerb, die Tore unserer Sinne sind bewacht und wir halten beim Essen maß.
alamettāvatā katamettāvatā, anuppatto no sāmaññattho, natthi no kiñci uttariṁ karaṇīyan’ti tāvatakeneva tuṭṭhiṁ āpajjeyyātha.
tāvatakeneva → tāvatakeneva ca (sya-all)
Das genügt, es wurde genug getan …‘ …
Ārocayāmi vo, bhikkhave, paṭivedayāmi vo, bhikkhave: ‘mā vo, sāmaññatthikānaṁ sataṁ sāmaññattho parihāyi sati uttariṁ karaṇīye’.

Kiñca, bhikkhave, uttariṁ karaṇīyaṁ?
kiñca → kiñ-ca (pts)
Was gibt es noch mehr zu tun?
‘Jāgariyaṁ anuyuttā bhavissāma, divasaṁ caṅkamena nisajjāya āvaraṇīyehi dhammehi cittaṁ parisodhessāma.
āvaraṇīyehi → āvaraṇiyehi (pts) | jāgariyaṁ anuyuttā → jāgariyamanuyuttā (th)
‚Wir wollen uns dem Wachsein weihen. Am Tag wollen wir im Gehen und im Sitzen meditieren und unseren Geist von Hemmnissen läutern.
Rattiyā paṭhamaṁ yāmaṁ caṅkamena nisajjāya āvaraṇīyehi dhammehi cittaṁ parisodhessāma.
āvaraṇīyehi → āvaraṇiyehi (pts)
In der ersten Nachtwache wollen wir im Gehen und im Sitzen meditieren und unseren Geist von Hemmnissen läutern.
Rattiyā majjhimaṁ yāmaṁ dakkhiṇena passena sīhaseyyaṁ kappessāma pāde pādaṁ accādhāya, sato sampajāno uṭṭhānasaññaṁ manasi karitvā.
sampajāno → sampajānā (bj) | pāde → pādena (sya-all) | sato sampajāno → satā sampajānā (sya-all, pts) | sampajānā → sato sampajāno (bj: machasaṁ) | manasi karitvā → manasikaritvā (bjt, th, pts)
In der mittleren Nachtwache wollen wir uns in der Haltung des Löwen niederlegen – auf die rechte Seite, einen Fuß auf den anderen gelegt – achtsam und der Situation bewusst, den Geist auf die Zeit des Aufstehens gerichtet.
Rattiyā pacchimaṁ yāmaṁ paccuṭṭhāya caṅkamena nisajjāya āvaraṇīyehi dhammehi cittaṁ parisodhessāmā’ti, evañhi vo, bhikkhave, sikkhitabbaṁ.
āvaraṇīyehi → āvaraṇiyehi (pts) | parisodhessāmāti → parisodhissamāti (bj: katthaci) | evañhi → evaṁ hi (bjt, pts)
In der letzten Nachtwache wollen wir im Gehen und im Sitzen meditieren und unseren Geist von Hemmnissen läutern.‘ So sollt ihr euch schulen.
Siyā kho pana, bhikkhave, tumhākaṁ evamassa:
evamassa → evam-assa (pts)
Nun, Mönche und Nonnen, ihr könntet denken:
‘hirottappenamha samannāgatā, parisuddho no kāyasamācāro, parisuddho vacīsamācāro, parisuddho manosamācāro, parisuddho ājīvo, indriyesumha guttadvārā, bhojane mattaññuno, jāgariyaṁ anuyuttā;
hirottappenamha → hirottappenamhā (bj) | indriyesumha → indriyesumhā (bj) | jāgariyaṁ → jāgariyā (bj) | hirottappenamha → hirottappen amha (pts) | indriyesumha → indriyesu mha (pts)
‚Wir besitzen Gewissen und Besonnenheit, unser Verhalten mit dem Körper, der Sprache und dem Geist ist rein und so ist unser Lebenserwerb, die Tore unserer Sinne sind bewacht, wir halten beim Essen maß und weihen uns dem Wachsein.
alamettāvatā katamettāvatā, anuppatto no sāmaññattho, natthi no kiñci uttariṁ karaṇīyan’ti, tāvatakeneva tuṭṭhiṁ āpajjeyyātha.
tāvatakeneva → tāvatakeneva ca (sya-all)
Das genügt, es wurde genug getan …‘ …
Ārocayāmi vo, bhikkhave, paṭivedayāmi vo, bhikkhave: ‘mā vo, sāmaññatthikānaṁ sataṁ sāmaññattho parihāyi sati uttariṁ karaṇīye’.

Kiñca, bhikkhave, uttariṁ karaṇīyaṁ?
kiñca → kiñ-ca (pts)
Was gibt es noch mehr zu tun?
‘Satisampajaññena samannāgatā bhavissāma, abhikkante paṭikkante sampajānakārī, ālokite vilokite sampajānakārī, samiñjite pasārite sampajānakārī, saṅghāṭipattacīvaradhāraṇe sampajānakārī, asite pīte khāyite sāyite sampajānakārī, uccārapassāvakamme sampajānakārī, gate ṭhite nisinne sutte jāgarite bhāsite tuṇhībhāve sampajānakārī’ti, evañhi vo, bhikkhave, sikkhitabbaṁ.
evañhi → evañhi hi (bj) | samiñjite → sammiñjite (bjt, th) | saṅghāṭipattacīvaradhāraṇe → saṅghāṭi patta cīvaradhāraṇe (th) | uccārapassāvakamme → uccāra passāvakamme (th) | sampajānakārīti evañhi → sampajānakārī ti evaṁ hi (pts)
‚Wir wollen Achtsamkeit und Situationsbewusstsein haben. Wir wollen beim Ausgehen und Zurückkommen der Situation bewusst sein, beim Hin- und Wegschauen, beim Beugen und Strecken der Glieder, beim Tragen von äußerer Robe, Schale und Roben, beim Essen, Trinken, Kauen, Schmecken, beim Ausscheiden von Urin und Kot, beim Gehen, Stehen, Sitzen, Schlafen und Wachen, Reden und Schweigen.‘ So sollt ihr euch schulen.
Siyā kho pana, bhikkhave, tumhākaṁ evamassa:
evamassa → evam-assa (pts)
Nun, Mönche und Nonnen, ihr könntet denken:
‘hirottappenamha samannāgatā, parisuddho no kāyasamācāro, parisuddho vacīsamācāro, parisuddho manosamācāro, parisuddho ājīvo, indriyesumha guttadvārā, bhojane mattaññuno, jāgariyaṁ anuyuttā, satisampajaññena samannāgatā;
hirottappenamha → hirottappenamhā (bj) | indriyesumha → indriyesumhā (bj) | hirottappenamha → hirottappen amha (pts) | indriyesumha → indriyesu mha (pts)
‚Wir besitzen Gewissen und Besonnenheit, unser Verhalten mit dem Körper, der Sprache und dem Geist ist rein und so ist unser Lebenserwerb, die Tore unserer Sinne sind bewacht, wir halten beim Essen maß, weihen uns dem Wachsein und haben Achtsamkeit und Situationsbewusstsein.
alamettāvatā katamettāvatā, anuppatto no sāmaññattho, natthi no kiñci uttariṁ karaṇīyan’ti tāvatakeneva tuṭṭhiṁ āpajjeyyātha.
tāvatakeneva → tāvatakeneva ca (sya-all) | alamettāvatā katamettāvatā → alam-ettāvatā katam-ettāvatā (pts) | natthi → na-tthi (pts) | karaṇīyanti tāvatakeneva → karaṇīyan-ti tāvataken eva (pts)
Das genügt, es wurde genug getan …‘ …
Ārocayāmi vo, bhikkhave, paṭivedayāmi vo, bhikkhave: ‘mā vo, sāmaññatthikānaṁ sataṁ sāmaññattho parihāyi sati uttariṁ karaṇīye’.

Kiñca, bhikkhave, uttariṁ karaṇīyaṁ?
kiñca → kiñ-ca (pts)
Was gibt es noch mehr zu tun?
Idha, bhikkhave, bhikkhu vivittaṁ senāsanaṁ bhajati—araññaṁ rukkhamūlaṁ pabbataṁ kandaraṁ giriguhaṁ susānaṁ vanappatthaṁ abbhokāsaṁ palālapuñjaṁ.
vanappatthaṁ → vanapatthaṁ (bjt, th, pts)
Da sucht ein Mönch einen abgelegenen Platz auf: eine Wildnis, die Wurzel eines Baumes, einen Hügel, eine Schlucht, eine Berghöhle, ein Leichenfeld, einen Wald, den freien Himmel, einen Strohhaufen.

So pacchābhattaṁ piṇḍapātapaṭikkanto nisīdati pallaṅkaṁ ābhujitvā, ujuṁ kāyaṁ paṇidhāya parimukhaṁ satiṁ upaṭṭhapetvā.Nach dem Essen, wenn er vom Almosengang zurückkommt, setzt er sich mit gekreuzten Beinen hin, richtet den Körper gerade auf und verankert die Achtsamkeit bei sich. So abhijjhaṁ loke pahāya vigatābhijjhena cetasā viharati, abhijjhāya cittaṁ parisodheti;Er gibt das Begehren nach der Welt auf, meditiert mit einem Herzen, das frei von Begehren ist, und läutert den Geist von Begehren. byāpādapadosaṁ pahāya abyāpannacitto viharati, sabbapāṇabhūtahitānukampī, byāpādapadosā cittaṁ parisodheti;Er gibt Böswilligkeit und Gehässigkeit auf, meditiert mit einem Herzen, das frei von Böswilligkeit ist, voller Anteilnahme für alle Lebewesen, und läutert den Geist von Böswilligkeit. thinamiddhaṁ pahāya vigatathinamiddho viharati, ālokasaññī sato sampajāno, thinamiddhā cittaṁ parisodheti;
thinamiddhaṁ → thīnamiddhaṁ (bj, cck, sya-all) | vigatathinamiddho → vigatathīnamiddho (bj, cck, sya-all, pts) | thinamiddhā → thīnamiddhā (bj, cck, sya-all, pts)
Er gibt Dumpfheit und Benommenheit auf, meditiert mit einem Herzen, das frei von Dumpfheit und Benommenheit ist, er nimmt Licht wahr, ist achtsam und der Situation bewusst und läutert den Geist von Dumpfheit und Benommenheit.
uddhaccakukkuccaṁ pahāya anuddhato viharati, ajjhattaṁ vūpasantacitto, uddhaccakukkuccā cittaṁ parisodheti;Er gibt Rastlosigkeit und Reue auf, meditiert ohne Rastlosigkeit, mit innerlich friedvollem Geist, und läutert den Geist von Rastlosigkeit und Reue. vicikicchaṁ pahāya tiṇṇavicikiccho viharati, akathaṅkathī kusalesu dhammesu, vicikicchāya cittaṁ parisodheti.
akathaṅkathī → akathaṁkathī (my, th, ms2005, pts)
Er gibt den Zweifel auf, meditiert, indem er über den Zweifel hinausgegangen ist, nicht im Unklaren über taugliche Eigenschaften, und läutert den Geist von Zweifel.

Seyyathāpi, bhikkhave, puriso iṇaṁ ādāya kammante payojeyya.
seyyathāpi → seyyathā pi (pts)
Wie ein Mann, der in Schulden geraten wäre und sich der Arbeit widmete
Tassa te kammantā samijjheyyuṁ.
samijjheyyuṁ → sampajjeyyuṁ (sya-all, km, mr) | samijjheyyuṁ → sampajjeyyuṁ (cck: syā. kaṁ. ka.) | sampajjeyyuṁ → samijjheyyuṁ (sya-all: sī. yu.)
und dessen Mühe erfolgreich wäre.
So yāni ca porāṇāni iṇamūlāni tāni ca byantī kareyya, siyā cassa uttariṁ avasiṭṭhaṁ dārabharaṇāya.
byantī → byanti (cck, pts1ed); byantiṁ (mr) | dārabharaṇāya → dārābharaṇāya (bj, sya-all, pts) | byantī kareyya → byantikareyya (pts) | byantī → byantiṁ (cck: ka.); byanti (cck: pī.) | byantī kareyya → byantīkareyya (bjt, th) | cassa → assa (pts)
Er würde die ursprüngliche Anleihe zurückzahlen und hätte genug übrig, um seine Frau zu unterhalten.
Tassa evamassa:
evamassa → evam-assa (pts)
Wenn er daran dächte,
‘ahaṁ kho pubbe iṇaṁ ādāya kammante payojesiṁ, tassa me te kammantā samijjhiṁsu.
te → (bj) | samijjhiṁsu → sampajjiṁsu (sya-all)
Sohaṁ yāni ca porāṇāni iṇamūlāni tāni ca byantī akāsiṁ, atthi ca me uttariṁ avasiṭṭhaṁ dārabharaṇāyā’ti.
sohaṁ → so ahaṁ (bj, pts) | byantī akāsiṁ atthi → byantīakāsiṁ atthī (bj) | dārabharaṇāyāti → dārābhāraṇāyāti (bj); dārābharaṇāyāti (sya-all, pts) | iṇamūlāni → (sya-all) | ca → ca pana (sya-all) | byantī akāsiṁ → byantiakāsiṁ (pts) | dārābhāraṇāyā”ti → dārabharaṇayāti (bj: machasaṁ)
So tatonidānaṁ labhetha pāmojjaṁ, adhigaccheyya somanassaṁ.
pāmojjaṁ → pāmujjaṁ (bj, sya-all) | pāmojjaṁ adhigaccheyya → pāmujjaṁ adhigacche (pts) | pāmujjaṁ → pāmojjaṁ (bj: machasaṁ)
wäre er voller Freude und Glück.

Seyyathāpi, bhikkhave, puriso ābādhiko assa dukkhito bāḷhagilāno, bhattañcassa nacchādeyya, na cassa kāye balamattā.
nacchādeyya → na chādeyya (bj: syā) | seyyathāpi → seyyathā pi (pts) | bhattañcassa nacchādeyya → bhattañ-c assa na-cchādeyya (pts) | cassa → assa (pts)
Wie ein Mensch, der mitgenommen, leidend, schwer krank wäre. Er verlöre den Appetit und käme von Kräften.
So aparena samayena tamhā ābādhā mucceyya, bhattañcassa chādeyya, siyā cassa kāye balamattā.
bhattañcassa → bhattañ-c assa (pts) | cassa → assa (pts)
Doch nach einiger Zeit erholte sie sich von dieser Krankheit, bekäme wieder Appetit und käme zu Kräften.
Tassa evamassa:
evamassa → evam-assa (pts)
Wenn er daran dächte,
‘ahaṁ kho pubbe ābādhiko ahosiṁ dukkhito bāḷhagilāno, bhattañca me nacchādesi, na ca me āsi kāye balamattā, somhi etarahi tamhā ābādhā mutto, bhattañca me chādeti, atthi ca me kāye balamattā’ti.
chādeti → chādesi (sya-all) | nacchādesi → na chādesi (th) | bhattañca → bhattañ-ca (pts) | somhi → so mhi (pts) | balamattāti → balamattā ti (pts)
So tatonidānaṁ labhetha pāmojjaṁ, adhigaccheyya somanassaṁ.
pāmojjaṁ → pāmujjaṁ (bj, sya-all) | pāmojjaṁ adhigaccheyya → pāmujjaṁ adhigacche (pts) | adhigaccheyya → adhigacche (bj: sī.avi , PTS)
wäre er voller Freude und Glück.

Seyyathāpi, bhikkhave, puriso bandhanāgāre baddho assa.
baddho → bandho (sya-all) | baddho → bandho (bj: machasaṁ, syā) | seyyathāpi → seyyathā pi (pts)
Wie ein Mensch, der in einem Gefängnis eingesperrt wäre.
So aparena samayena tamhā bandhanā mucceyya sotthinā abbhayena, na cassa kiñci bhogānaṁ vayo.
abbhayena → abyayena (bj, pts1ed); abhayena (sya-all) | kiñci → koci (bj) | abbhayena → abyayena (pts) | abyayena → abbhayena (bj: machasaṁ); abhayena (bj: syā) | abbhayena → abyayena (cck: sī. pī.) | cassa → assa (pts)
Doch nach einiger Zeit würde er aus dem Gefängnis entlassen, wäre heil und gesund und hätte nichts von seinem Vermögen verloren.
Tassa evamassa:
evamassa → evam-assa (pts)
Wenn er daran dächte,
‘ahaṁ kho pubbe bandhanāgāre baddho ahosiṁ, somhi etarahi tamhā bandhanā mutto, sotthinā abbhayena, natthi ca me kiñci bhogānaṁ vayo’ti.
abbhayena → abyayena (bj, pts) | kiñci → koci (bj) | baddho → bandho (sya-all) | koci → kiñci (bj: machasaṁ, syā, PTS) | abbhayena → abhayena (th) | somhi → so mhi (pts) | abbhayena natthi → abyayena na-tthi (pts) | vayoti → vayo ti (pts)
So tatonidānaṁ labhetha pāmojjaṁ, adhigaccheyya somanassaṁ.
pāmojjaṁ → pāmujjaṁ (bj, sya-all) | pāmojjaṁ adhigaccheyya → pāmujjaṁ adhigacche (pts)
wäre er voller Freude und Glück.

Seyyathāpi, bhikkhave, puriso dāso assa anattādhīno parādhīno na yenakāmaṅgamo.
yenakāmaṅgamo → yenakāmaṁgamo (my, ms2005) | seyyathāpi → seyyathā pi (pts)
Wie ein Mensch, der ein Schuldknecht wäre. Er wäre nicht sein eigener Herr, sondern einem anderen arbeitsverpflichtet und könnte nicht gehen, wohin er wollte.
So aparena samayena tamhā dāsabyā mucceyya attādhīno aparādhīno bhujisso yenakāmaṅgamo.
yenakāmaṅgamo → yenakāmaṁgamo (my, ms2005) | dāsabyā → dāsavyā (bjt) | yenakāmaṅgamo → yena kāmaṅgamo (bjt)
Doch nach einiger Zeit würde er aus der Knechtschaft befreit und würde sein eigener Herr, keinem anderen arbeitsverpflichtet, ein mündiger Mensch, der gehen könnte, wohin er wollte.
Tassa evamassa:
evamassa → evam-assa (pts)
Wenn er daran dächte,
‘ahaṁ kho pubbe dāso ahosiṁ anattādhīno parādhīno na yenakāmaṅgamo, somhi etarahi tamhā dāsabyā mutto attādhīno aparādhīno bhujisso yenakāmaṅgamo’ti.
dāsabyā → dasabyā (sya-all) | yenakāmaṅgamo → yenakāmaṁgamo (my, ms2005) | yenakāmaṅgamoti → yenakāmaṁgamoti (my, ms2005) | dāsabyā → dāsavyā (bjt) | somhi → so mhi (pts)
So tatonidānaṁ labhetha pāmojjaṁ, adhigaccheyya somanassaṁ.
pāmojjaṁ → pāmujjaṁ (bj, sya-all) | pāmojjaṁ adhigaccheyya → pāmujjaṁ adhigacche (pts)
wäre er voller Freude und Glück.

Seyyathāpi, bhikkhave, puriso sadhano sabhogo kantāraddhānamaggaṁ paṭipajjeyya.
paṭipajjeyya → sīlakkhandhavaggapāḷiyā kiñci visadisaṁ (cck note) | seyyathāpi → seyyathā pi (pts)
Wie ein Mensch, der mit seinem Besitz und Vermögen eine Straße durch die Wüste entlangwanderte.
So aparena samayena tamhā kantārā nitthareyya sotthinā abbhayena, na cassa kiñci bhogānaṁ vayo.
abbhayena → abyayena (bj, pts) | abyayena → abbhayena (bj: machasaṁ); abhayena (bj: syā) | cassa → assa (pts)
Doch nach einiger Zeit hätte er die Wüste sicher durchquert und hätte nichts von seinem Vermögen verloren.
Tassa evamassa:
evamassa → evam-assa (pts)
Wenn er daran dächte,
‘ahaṁ kho pubbe sadhano sabhogo kantāraddhānamaggaṁ paṭipajjiṁ. Somhi etarahi tamhā kantārā nitthiṇṇo sotthinā abbhayena, natthi ca me kiñci bhogānaṁ vayo’ti.
abbhayena → abyayena (bj, pts) | abyayena → abbhayena (bj: machasaṁ); abhayena (bj: syā) | somhi → so mhi (pts) | abbhayena natthi → abyayena na-tthi (pts) | vayoti → vayo ti (pts)
So tatonidānaṁ labhetha pāmojjaṁ, adhigaccheyya somanassaṁ.
pāmojjaṁ → pāmujjaṁ (bj, sya-all) | pāmojjaṁ adhigaccheyya → pāmujjaṁ adhigacche (pts)
wäre er voller Freude und Glück.

Evameva kho, bhikkhave, bhikkhu yathā iṇaṁ yathā rogaṁ yathā bandhanāgāraṁ yathā dāsabyaṁ yathā kantāraddhānamaggaṁ, ime pañca nīvaraṇe appahīne attani samanupassati.
evameva → evaṁ (sya-all) | kho → evaṁ kho (bj: syā) | + → yathārogaṁ (bjt) | dāsabyaṁ → dāsavyaṁ (bjt) | pañca nīvaraṇe → pañcanīvaraṇe (bjt) | evameva → evam-eva (pts)
Ebenso betrachtet da ein Mönch, der diese fünf Hindernisse im Innern noch nicht aufgegeben hat, diese als eine Schuld, eine Krankheit, ein Gefängnis, als Knechtschaft und als eine Wüstendurchquerung.
Seyyathāpi, bhikkhave, āṇaṇyaṁ yathā ārogyaṁ yathā bandhanāmokkhaṁ yathā bhujissaṁ yathā khemantabhūmiṁ; evameva bhikkhu ime pañca nīvaraṇe pahīne attani samanupassati.
āṇaṇyaṁ → ānaṇyaṁ (bj, pts); yathā ānaṇaññaṁ (sya-all) | ānaṇyaṁ → yathā anaṇyaṁ (bj: syā) | evameva → emameva kho (bj: syā) | bandhanāmokkhaṁ → bandhanā mokkhaṁ (bjt, th, pts) | khemantabhūmiṁ → khemantabhūmi (bjt, th) | pañca nīvaraṇe → pañcanīvaraṇe (bjt) | samanupassati → samanuppassati (th) | seyyathāpi → seyyathā pi (pts) | evameva → evam-evaṁ (pts)
Aber wenn er diese fünf Hindernisse im Innern aufgegeben hat, betrachtet er dies als Freiheit von Schulden, als Genesung, als Freilassung aus dem Gefängnis, als Mündigkeit und schließlich als Refugium.

So ime pañca nīvaraṇe pahāya cetaso upakkilese paññāya dubbalīkaraṇe,Er gibt diese fünf Hindernisse auf, die Verunreinigungen des Herzens, die die Weisheit schwächen. vivicceva kāmehi vivicca akusalehi dhammehi, savitakkaṁ savicāraṁ vivekajaṁ pītisukhaṁ paṭhamaṁ jhānaṁ upasampajja viharati.
vivicceva → eva (pts)
Dann tritt er, ganz abgeschieden von den Sinnenfreuden, abgeschieden von untauglichen Eigenschaften, in die erste Vertiefung ein und verweilt darin; da gibt es aus Abgeschiedenheit geborene Ekstase und Seligkeit, während man den Geist ausrichtet und hält.
So imameva kāyaṁ vivekajena pītisukhena abhisandeti parisandeti paripūreti parippharati, nāssa kiñci sabbāvato kāyassa vivekajena pītisukhena apphuṭaṁ hoti.
abhisandeti parisandeti → abhisanneti parisanneti (sya-all) | apphuṭaṁ → apphutaṁ (sya-all, pts) | apphuṭaṁ → apphutaṁ (bj: sīmu9) | abhisanneti → abhisandeti parisandetīti dissanti (sya-all: yu.) | imameva → imam-eva (pts)
Er tränkt, durchdringt, füllt und durchströmt seinen Körper mit aus Abgeschiedenheit geborener Ekstase und Seligkeit. Es gibt keinen Teil des Körpers, der nicht von aus Abgeschiedenheit geborener Ekstase und Seligkeit durchströmt wäre.
Seyyathāpi, bhikkhave, dakkho nhāpako vā nhāpakantevāsī vā kaṁsathāle nhānīyacuṇṇāni ākiritvā udakena paripphosakaṁ paripphosakaṁ sanneyya. Sāyaṁ nhānīyapiṇḍi snehānugatā snehaparetā santarabāhirā, phuṭā snehena na ca pagghariṇī.
nhānīyacuṇṇāni → nahānīyacuṇṇāni (bj); nahāniyacuṇṇāni (pts1ed) | nhāpako → nahāpako (bj, pts1ed) | nhāpakantevāsī → nahāpakantevāsī (bj, pts) | sāyaṁ nhānīyapiṇḍi → sāssa nahānīyapiṇḍi (bj, pts) | ākiritvā → ākīritvā (sya-all) | snehānugatā snehaparetā → sinehānuggatā sinehaparetā (sya-all) | phuṭā snehena → phuṭṭhā sinehena (sya-all) | pagghariṇī → paggharaṇī (sya-all, pts) | nhāpako → nahāpako (pts) | nhānīyacuṇṇāni → nahāniyacuṇṇāni (pts) | nahāpako → nhāpako (bj: machasaṁ, syā) | nahānīyacuṇṇāni → nhāniyacuṇṇāni (bj: machasaṁ) | sanneyya → sandeyya (bj: machasaṁ) | sāssa → sāyaṁ (bj: machasaṁ) | phuṭā → phuṭṭhā (bj: syā) | nhāpako → nahāpako (cck: sī. syā. kaṁ. pī.) | nhānīyacuṇṇāni → nahānīyacuṇṇāni (cck: sī. syā. kaṁ. pī.) | seyyathāpi → seyyathā pi (pts) | sāyaṁ nhānīyapiṇḍi → sā ssa nahāniyapiṇḍi (pts)
Wie ein geschickter Bader oder Baderlehrling, der Seifenpulver in eine Bronzeschüssel gibt und es nach und nach mit Wasser benetzt. Er knetet es, bis die Kugel aus Seifenpulver mit Feuchtigkeit vollgesogen und gesättigt ist, innen und außen durchtränkt, und doch keine Feuchtigkeit herausquillt.

Evameva kho, bhikkhave, bhikkhu imameva kāyaṁ vivekajena pītisukhena abhisandeti parisandeti paripūreti parippharati, nāssa kiñci sabbāvato kāyassa vivekajena pītisukhena apphuṭaṁ hoti.
abhisandeti parisandeti → abhisanneti parisanneti (sya-all) | apphuṭaṁ → apphutaṁ (sya-all, pts) | evameva → evam-eva (pts) | imameva → imam-eva (pts)
Ebenso tränkt, durchdringt, füllt und durchströmt ein Mönch seinen Körper mit aus Abgeschiedenheit geborener Ekstase und Seligkeit. Es gibt keinen Teil des Körpers, der nicht von aus Abgeschiedenheit geborener Ekstase und Seligkeit durchströmt wäre.

Puna caparaṁ, bhikkhave, bhikkhu vitakkavicārānaṁ vūpasamā ajjhattaṁ sampasādanaṁ cetaso ekodibhāvaṁ avitakkaṁ avicāraṁ samādhijaṁ pītisukhaṁ dutiyaṁ jhānaṁ upasampajja viharati.
caparaṁ → ca paraṁ (pts)
Wenn dann das Ausrichten und Halten des Geistes sich beruhigt, tritt ein Mönch in die zweite Vertiefung ein und verweilt darin; da gibt es aus Versenkung geborene Ekstase und Seligkeit, mit innerer Klarheit und geeintem Geist, ohne Ausrichten und Halten.
So imameva kāyaṁ samādhijena pītisukhena abhisandeti parisandeti paripūreti parippharati, nāssa kiñci sabbāvato kāyassa samādhijena pītisukhena apphuṭaṁ hoti.
abhisandeti parisandeti → abhisanneti parisanneti (sya-all) | apphuṭaṁ → apphutaṁ (sya-all, pts) | parisandeti → abhisanteti parisanteti (bj: syā) | apphuṭaṁ → apphutaṁ (bj: sīmu) | imameva → imam-eva (pts)
Er tränkt, durchdringt, füllt und durchströmt seinen Körper mit aus Versenkung geborener Ekstase und Seligkeit. Es gibt keinen Teil des Körpers, der nicht von aus Versenkung geborener Ekstase und Seligkeit durchströmt wäre.
Seyyathāpi, bhikkhave, udakarahado ubbhidodako. Tassa nevassa puratthimāya disāya udakassa āyamukhaṁ, na pacchimāya disāya udakassa āyamukhaṁ, na uttarāya disāya udakassa āyamukhaṁ, na dakkhiṇāya disāya udakassa āyamukhaṁ, devo ca na kālena kālaṁ sammādhāraṁ anuppaveccheyya. Atha kho tamhāva udakarahadā sītā vāridhārā ubbhijjitvā tameva udakarahadaṁ sītena vārinā abhisandeyya parisandeyya paripūreyya paripphareyya, nāssa kiñci sabbāvato udakarahadassa sītena vārinā apphuṭaṁ assa.
ubbhidodako → ubbhitodako (mr) | udakassa āyamukhaṁ → udakassāyamukhaṁ (bj) | na → (bj) | sammādhāraṁ anuppaveccheyya → sammā dhāraṁ nānuppaveccheyya (bj) | udakarahado → udakarahado gambhīro (sya-all) | ca na → pana (sya-all) | tamhāva → tamhā ca (sya-all) | abhisandeyya parisandeyya → abhisanneyya parisanneyya (sya-all) | apphuṭaṁ → apphutaṁ (sya-all, pts) | udakarahado → udakarahado gambhīro (bj: syā) | udakassāyamukhaṁ → udakassa āyamukhaṁ (bj: machasaṁ, syā) | tamhāva → tamhā ca (bj: syā) | ubbhidodako → ubbhitodako (cck: ka.) | abhisanneyya → abhisandeyya parisandeyyāti dissanti (sya-all: yu.) | anuppaveccheyya → anupaveccheyya (th) | seyyathāpi → seyyathā pi (pts) | nevassa → n ev assa (pts) | udakassa → udakass (pts) | tamhāva → tamhā va (pts) | tameva → tam-eva (pts)
Wie ein tiefer See, der von Quellwasser gespeist wird; er hat weder von Osten noch von Westen, weder von Norden noch von Süden einen Zufluss, und auch die Himmel bescheren nicht von Zeit zu Zeit angemessene Schauer. Doch der Strom kühlen Wassers, der im See aufwallt, tränkt, durchdringt, füllt und durchströmt den ganzen See. Es gibt keinen Teil des Sees, der nicht von kühlem Wasser durchströmt wäre.

Evameva kho, bhikkhave, bhikkhu imameva kāyaṁ samādhijena pītisukhena abhisandeti parisandeti paripūreti parippharati, nāssa kiñci sabbāvato kāyassa samādhijena pītisukhena apphuṭaṁ hoti.
abhisandeti parisandeti → abhisanneti parisanneti (sya-all) | apphuṭaṁ → apphutaṁ (sya-all, pts) | evameva → evam-eva (pts) | imameva → imam-eva (pts)
Ebenso tränkt, durchdringt, füllt und durchströmt ein Mönch seinen Körper mit aus Versenkung geborener Ekstase und Seligkeit. Es gibt keinen Teil des Körpers, der nicht von aus Versenkung geborener Ekstase und Seligkeit durchströmt wäre.

Puna caparaṁ, bhikkhave, bhikkhu pītiyā ca virāgā upekkhako ca viharati, sato ca sampajāno, sukhañca kāyena paṭisaṁvedeti, yaṁ taṁ ariyā ācikkhanti: ‘upekkhako satimā sukhavihārī’ti tatiyaṁ jhānaṁ upasampajja viharati.
yaṁ taṁ ariyā ācikkhanti → yantaṁ ariyāācikkhanti (bjt) | yaṁ taṁ → yantaṁ (th) | caparaṁ → ca paraṁ (pts) | upekkhako → upekhako (pts) | sukhañca → sukhañ-ca (pts) | yaṁ taṁ → yan-taṁ (pts) | sukhavihārīti → sukhavihārī ti (pts)
Mit dem Schwinden der Ekstase tritt ein Mönch dann in die dritte Vertiefung ein und verweilt darin; da meditiert er mit Gleichmut, achtsam und bewusst, und erfährt persönlich die Seligkeit, von der die Edlen erklären: ‚Gleichmütig und achtsam meditiert man in Seligkeit.‘
So imameva kāyaṁ nippītikena sukhena abhisandeti parisandeti paripūreti parippharati, nāssa kiñci sabbāvato kāyassa nippītikena sukhena apphuṭaṁ hoti.
nāssa → na nesaṁ (bj) | abhisandeti parisandeti → abhisanneti parisanneti (sya-all) | apphuṭaṁ → apphutaṁ (sya-all, pts) | imameva → imam-eva (pts)
Er tränkt, durchdringt, füllt und durchströmt seinen Körper mit Seligkeit, die frei von Ekstase ist. Es gibt keinen Teil des Körpers, der nicht von der Seligkeit, die frei von Ekstase ist, durchströmt wäre.
Seyyathāpi, bhikkhave, uppaliniyaṁ vā paduminiyaṁ vā puṇḍarīkiniyaṁ vā appekaccāni uppalāni vā padumāni vā puṇḍarīkāni vā udake jātāni udake saṁvaḍḍhāni udakānuggatāni antonimuggaposīni, tāni yāva caggā yāva ca mūlā sītena vārinā abhisannāni parisannāni paripūrāni paripphuṭāni, nāssa kiñci sabbāvataṁ uppalānaṁ vā padumānaṁ vā puṇḍarīkānaṁ vā sītena vārinā apphuṭaṁ assa.
saṁvaḍḍhāni → saṁvaddhāni (bj) | nāssa → na nesaṁ (bj) | antonimuggaposīni tāni → antonimuggapositāni (sya-all) | caggā → ca aggā (sya-all) | paripphuṭāni → paripphutāni (sya-all) | apphuṭaṁ → apphutaṁ (sya-all, pts) | saṁvaḍḍhāni udakānuggatāni → saṁvaddhāni udakā nuggatāni (pts) | saṁvaddhāni → saṁvaḍḍhāni (bj: syā) | caggā → yāva ca aggā (bj: syā) | nesaṁ → nāssa (bj: syā) | nāssa → na nesaṁ (cck: sī.) | seyyathāpi → seyyathā pi (pts)
Wie ein Teich mit blauen Seerosen oder rosa oder weißen Lotusblumen. Manche von ihnen sprießen und wachsen im Wasser, ohne sich darüber zu erheben, und gedeihen unter Wasser. Von der Spitze bis zur Wurzel sind sie getränkt, durchdrungen, angefüllt und durchströmt von kühlem Wasser. Es gibt keinen Teil von ihnen, der nicht von kühlem Wasser durchströmt wäre.

Evameva kho, bhikkhave, bhikkhu imameva kāyaṁ nippītikena sukhena abhisandeti parisandeti paripūreti parippharati, nāssa kiñci sabbāvato kāyassa nippītikena sukhena apphuṭaṁ hoti.
abhisandeti parisandeti → abhisanneti parisanneti (sya-all) | apphuṭaṁ → apphutaṁ (sya-all, pts) | evameva → evam-eva (pts)
Ebenso tränkt, durchdringt, füllt und durchströmt ein Mönch seinen Körper mit Seligkeit, die frei von Ekstase ist. Es gibt keinen Teil des Körpers, der nicht von der Seligkeit, die frei von Ekstase ist, durchströmt wäre.

Puna caparaṁ, bhikkhave, bhikkhu sukhassa ca pahānā dukkhassa ca pahānā, pubbeva somanassadomanassānaṁ atthaṅgamā, adukkhamasukhaṁ upekkhāsatipārisuddhiṁ catutthaṁ jhānaṁ upasampajja viharati.
somanassadomanassānaṁ atthaṅgamā → somanassa domanassānaṁ aṭṭhaṅgamā (sya-all) | atthaṅgamā → atthagamā (pts) | caparaṁ → ca paraṁ (pts) | pubbeva → pubbe va (pts) | atthaṅgamā adukkhamasukhaṁ upekkhāsatipārisuddhiṁ → atthagamā adukkham-asukhaṁ upekhāsatipārisuddhiṁ (pts)
Indem er Glück und Schmerz aufgibt, und mit dem Vergehen früherer Fröhlichkeit und Traurigkeit, tritt ein Mönch dann in die vierte Vertiefung ein und verweilt darin, ohne Glück oder Schmerz, mit reinem Gleichmut und reiner Achtsamkeit.
So imameva kāyaṁ parisuddhena cetasā pariyodātena pharitvā nisinno hoti, nāssa kiñci sabbāvato kāyassa parisuddhena cetasā pariyodātena apphuṭaṁ hoti.
apphuṭaṁ → apphutaṁ (sya-all, pts) | imameva → imam-eva (pts)
Er sitzt da und durchströmt seinen Körper mit reinem, hellem Geist. Es gibt keinen Teil des Körpers, der nicht von reinem, hellem Geist durchströmt wäre.
Seyyathāpi, bhikkhave, puriso odātena vatthena sasīsaṁ pārupetvā nisinno assa, nāssa kiñci sabbāvato kāyassa odātena vatthena apphuṭaṁ assa.
pārupetvā → pārupitvā (bj, pts) | sasīsaṁ pārupetvā → sīsaṁ pārupitvā (sya-all) | apphuṭaṁ → apphutaṁ (sya-all, pts) | sasīsaṁ → sīsaṁ (bj: syā) | pārupitvā → pārupetvā (bj: machasaṁ) | seyyathāpi → seyyathā pi (pts)
Wie wenn jemand dasitzt, der von Kopf bis Fuß in ein weißes Tuch gehüllt ist. Es gibt keinen Teil des Körpers, der nicht von dem weißen Tuch bedeckt wäre.

Evameva kho, bhikkhave, bhikkhu imameva kāyaṁ parisuddhena cetasā pariyodātena pharitvā nisinno hoti, nāssa kiñci sabbāvato kāyassa parisuddhena cetasā pariyodātena apphuṭaṁ hoti.
apphuṭaṁ → apphutaṁ (sya-all, pts) | imameva → imam-eva (pts)
Ebenso sitzt ein Mönch da und durchströmt seinen Körper mit reinem, hellem Geist. Es gibt keinen Teil des Körpers, der nicht von reinem, hellem Geist durchströmt wäre.

So evaṁ samāhite citte parisuddhe pariyodāte anaṅgaṇe vigatūpakkilese mudubhūte kammaniye ṭhite āneñjappatte pubbenivāsānussatiñāṇāya cittaṁ abhininnāmeti.
āneñjappatte → ānejjappatte (pts)
Wenn sein Geist so im Samādhi versunken ist – geläutert, hell, makellos, fleckenlos, geschmeidig, formbar, stetig und unbewegt –, dann streckt er ihn aus auf die Erinnerung an frühere Leben.
So anekavihitaṁ pubbenivāsaṁ anussarati, seyyathidaṁ—ekampi jātiṁ, dvepi jātiyo …pe… iti sākāraṁ sauddesaṁ anekavihitaṁ pubbenivāsaṁ anussarati.
pe → spelled out in full (bjt) | seyyathidaṁ → seyyathīdaṁ (th)
Er erinnert sich an viele Arten früherer Leben mit ihren Merkmalen und Einzelheiten.
Seyyathāpi, bhikkhave, puriso sakamhā gāmā aññaṁ gāmaṁ gaccheyya, tamhāpi gāmā aññaṁ gāmaṁ gaccheyya, so tamhā gāmā sakaṁyeva gāmaṁ paccāgaccheyya. Tassa evamassa: ‘ahaṁ kho sakamhā gāmā amuṁ gāmaṁ agacchiṁ, tatrapi evaṁ aṭṭhāsiṁ evaṁ nisīdiṁ evaṁ abhāsiṁ evaṁ tuṇhī ahosiṁ; tamhāpi gāmā amuṁ gāmaṁ agacchiṁ, tatrapi evaṁ aṭṭhāsiṁ evaṁ nisīdiṁ evaṁ abhāsiṁ evaṁ tuṇhī ahosiṁ; somhi tamhā gāmā sakaṁyeva gāmaṁ paccāgato’ti.
agacchiṁ → agañchiṁ (bj, sya-all, km); āgañchiṁ (si, pts1ed) | agacchiṁ tatrapi → agañchiṁ tatra (bj, sya-all); agañchiṁ tatrāpi (bj); āgañchiṁ tatra (pts); āgañchiṁ tatra pi (pts) | so tamhā → tamhāpi (sya-all) | gaccheyya → āgaccheyya (bj: sīmu9) | tamhā → tamhāpi (bj: syā) | agañchiṁ → āgañchiṁ (bj: sīmu); āgacchiṁ (bj: machasaṁ) | agacchiṁ → agacchiṁ (cck: sī. syā. kaṁ. pī.) | seyyathāpi → seyyathā pi (pts) | tamhāpi → tamhā pi (pts) | sakaṁyeva → sakaṁ yeva (pts) | evamassa → evam-assa (pts) | somhi → so mhi (pts) | paccāgatoti → paccāgato ti (pts)
Wie wenn ein Mensch sein Heimatdorf verließe und zu einem anderen Dorf ginge. Von diesem Dorf ginge er zu wieder einem anderen Dorf. Und von jenem Dorf käme er zurück zu seinem Heimatdorf. Er dächte: ‚Ich ging von meinem Heimatdorf zu einem anderen Dorf. Dort stand ich so, saß so, redete so oder schwieg so. Von diesem Dorf ging ich zu wieder einem anderen Dorf. Dort stand ich dann so, saß so, redete so oder schwieg so. Und von jenem Dorf kam ich zurück zu meinem Heimatdorf.‘

Evameva kho, bhikkhave, bhikkhu anekavihitaṁ pubbenivāsaṁ anussarati, seyyathidaṁ—ekampi jātiṁ dvepi jātiyo …pe… iti sākāraṁ sauddesaṁ anekavihitaṁ pubbenivāsaṁ anussarati.
seyyathidaṁ → seyyathīdaṁ (th) | seyyathidaṁ ekampi → seyyathīdaṁ ekam-pi (pts) | dvepi → dve pi (pts) | sauddesaṁ → sa-uddesaṁ (pts)
Ebenso erinnert er sich an viele Arten früherer Leben mit ihren Merkmalen und Einzelheiten.

So evaṁ samāhite citte parisuddhe pariyodāte anaṅgaṇe vigatūpakkilese mudubhūte kammaniye ṭhite āneñjappatte sattānaṁ cutūpapātañāṇāya cittaṁ abhininnāmeti.
āneñjappatte → ānejjappatte (pts)
Wenn der Geist so im Samādhi versunken ist – geläutert, hell, makellos, fleckenlos, geschmeidig, formbar, stetig und unbewegt –, dann streckt er ihn aus auf das Erkennen von Tod und Wiedergeburt der Lebewesen.
So dibbena cakkhunā visuddhena atikkantamānusakena satte passati cavamāne upapajjamāne hīne paṇīte suvaṇṇe dubbaṇṇe, sugate duggate, yathākammūpage satte pajānāti …pe…
pe → spelled out in full (bjt)
Mit geläuterter und übermenschlicher Hellsichtigkeit sieht er Lebewesen, wie sie hinscheiden und wieder geboren werden – gering oder hochstehend, schön oder hässlich, an einem guten oder einem schlechten Ort. Er versteht, wie Lebewesen entsprechend ihrer Taten weiterziehen.
seyyathāpi, bhikkhave, dve agārā sadvārā. Tattha cakkhumā puriso majjhe ṭhito passeyya manusse gehaṁ pavisantepi nikkhamantepi, anucaṅkamantepi anuvicarantepi.
agārā sadvārā → sannadvārā (mr) | anucaṅkamantepi → anucaṅkamantepi anusañcarantepi (sya-all) | sadvārā → sannadvārā (cck: ka.) | pe → spelled out in full (bjt)
Wie wenn da zwei Häuser mit Türen stünden. Ein Mensch mit klaren Augen, der zwischen ihnen stünde, könnte sehen, wie Menschen ein Haus betreten oder verlassen und wie sie hin und her gehen.

Evameva kho, bhikkhave, bhikkhu dibbena cakkhunā visuddhena atikkantamānusakena satte passati cavamāne upapajjamāne hīne paṇīte suvaṇṇe dubbaṇṇe, sugate duggate yathākammūpage satte pajānāti …pe….
evameva → evam-eva (pts)
Ebenso sieht er mit geläuterter und übermenschlicher Hellsichtigkeit Lebewesen, wie sie hinscheiden und wieder geboren werden – gering oder hochstehend, schön oder hässlich, an einem guten oder einem schlechten Ort. Er versteht, wie Lebewesen entsprechend ihrer Taten weiterziehen.

So evaṁ samāhite citte parisuddhe pariyodāte anaṅgaṇe vigatūpakkilese mudubhūte kammaniye ṭhite āneñjappatte āsavānaṁ khayañāṇāya cittaṁ abhininnāmeti.
āneñjappatte → ānejjappatte (pts)
Wenn sein Geist so im Samādhi versunken ist – geläutert, hell, makellos, fleckenlos, geschmeidig, formbar, stetig und unbewegt – dann streckt er ihn aus auf das Erkennen der Auflösung der Befleckungen.
So ‘idaṁ dukkhan’ti yathābhūtaṁ pajānāti, ‘ayaṁ dukkhasamudayo’ti yathābhūtaṁ pajānāti, ‘ayaṁ dukkhanirodho’ti yathābhūtaṁ pajānāti, ‘ayaṁ dukkhanirodhagāminī paṭipadā’ti yathābhūtaṁ pajānāti.
dukkhanirodhagāminī paṭipadāti → dukkhanirodhagāminīpaṭipadāti (bjt) | dukkhanti → dukkhan-ti (pts) | dukkhasamudayoti → dukkhasamudayo ti (pts) | dukkhanirodhoti → dukkhanirodho ti (pts) | paṭipadāti → paṭipadā ti (pts)
Er versteht wahrheitsgemäß: ‚Das ist das Leiden.‘ … ‚Das ist der Ursprung des Leidens.‘ … ‚Das ist das Aufhören des Leidens.‘ … ‚Das ist die Übung, die zum Aufhören des Leidens führt.‘
‘Ime āsavā’ti yathābhūtaṁ pajānāti, ‘ayaṁ āsavasamudayo’ti yathābhūtaṁ pajānāti, ‘ayaṁ āsavanirodho’ti yathābhūtaṁ pajānāti, ‘ayaṁ āsavanirodhagāminī paṭipadā’ti yathābhūtaṁ pajānāti.
āsavāti → āsavā ti (pts) | āsavasamudayoti → āsavasamudayo ti (pts) | āsavanirodhoti → āsavanirodho ti (pts) | paṭipadāti → paṭipadā ti (pts)
Er versteht wahrheitsgemäß: ‚Das sind die Befleckungen.‘ … ‚Das ist der Ursprung der Befleckungen.‘ … ‚Das ist das Aufhören der Befleckungen.‘ … ‚Das ist die Übung, die zum Aufhören der Befleckungen führt.‘
Tassa evaṁ jānato evaṁ passato kāmāsavāpi cittaṁ vimuccati, bhavāsavāpi cittaṁ vimuccati, avijjāsavāpi cittaṁ vimuccati.
kāmāsavāpi → kāmāsavā pi (pts) | bhavāsavāpi → bhavāsavā pi (pts) | avijjāsavāpi → avijjāsavā pi (pts)
Wenn er das erkennt und sieht, ist sein Geist befreit von den Befleckungen der Sinnlichkeit, des Wunsches nach Wiedergeburt und der Unwissenheit.
Vimuttasmiṁ vimuttamiti ñāṇaṁ hoti:
vimuttamiti → vimuttam-iti (pts)
Wenn er befreit ist, weiß er, er ist befreit.
‘khīṇā jāti, vusitaṁ brahmacariyaṁ, kataṁ karaṇīyaṁ, nāparaṁ itthattāyā’ti pajānāti.Er versteht: ‚Wiedergeburt ist beendet; das geistliche Leben ist erfüllt; was zu tun war, ist getan; es gibt nichts weiter für diesen Ort.‘

Seyyathāpi, bhikkhave, pabbatasaṅkhepe udakarahado accho vippasanno anāvilo.
seyyathāpi → seyyathā pi (pts)
Wie ein See in einer Bergschlucht, der durchsichtig, klar und ungetrübt wäre. Ein Mensch mit klaren Augen, der am Ufer stünde, würde die Schnecken und Muscheln, Steine und Kiesel sehen und auch die Fischschwärme, die herumschwämmen oder stillstünden.
Tattha cakkhumā puriso tīre ṭhito passeyya sippisambukampi sakkharakathalampi macchagumbampi, carantampi tiṭṭhantampi.
sakkharakathalampi → sakkharakaṭhalampi (bj, pts) | sippisambukampi sakkharakathalampi → sippika sambukampi sakkhara kaṭhalampi (sya-all) | carantampi tiṭṭhantampi → tiṭṭhantaṁpi carantaṁpi (sya-all) | sippisambukampi → sippikasambukampi (cck: syā. kaṁ. ka.) | sippisambukampi sakkharakathalampi macchagumbampi carantampi tiṭṭhantampi → sippisambukam-pi sakkharakaṭhalam-pi macchagumbam-pi ca rantam-pi tiṭṭhantam-pi (pts)
Tassa evamassa:
evamassa → evam-assa (pts)
Er dächte:
‘ayaṁ kho udakarahado accho vippasanno anāvilo. Tatrime sippisambukāpi sakkharakathalāpi macchagumbāpi carantipi tiṭṭhantipī’ti’.
sakkharakathalāpi → sakkharakaṭhalāpi (bj) | sippisambukāpi sakkharakathalāpi → sippika sambukāpi sakkhara kaṭhalāpi (sya-all) | carantipi tiṭṭhantipīti → tiṭṭhantipi carantipīti (sya-all) | tiṭṭhantipī’ti → tiṭṭhantampi (bj: syā)
‚Dieser See ist durchsichtig, klar und ungetrübt. Hier sind die Schnecken und Muscheln, Steine und Kiesel und die Fischschwärme, die herumschwimmen oder stillstehen.‘

Evameva kho, bhikkhave, bhikkhu ‘idaṁ dukkhan’ti yathābhūtaṁ pajānāti …pe…
pe → spelled out in full (bjt)
Ebenso versteht da ein Mönch wahrheitsgemäß: ‚Das ist das Leiden.‘ … ‚Das ist der Ursprung des Leidens.‘ … ‚Das ist das Aufhören des Leidens.‘ … ‚Das ist die Übung, die zum Aufhören des Leidens führt.‘
nāparaṁ itthattāyāti pajānāti.Er versteht: ‚… es gibt nichts weiter für diesen Ort.‘

Ayaṁ vuccati, bhikkhave, bhikkhu ‘samaṇo’ itipi ‘brāhmaṇo’itipi ‘nhātako’itipi ‘vedagū’itipi ‘sottiyo’itipi ‘ariyo’itipi ‘arahaṁ’itipi.
arahaṁ → arahā (bj: syā) | brāhmaṇoitipi nhātakoitipi vedagūitipi sottiyoitipi ariyoitipi arahaṁitipi → brāhmaṇo itipi nahātako itipi vedagū itipi sottiyo itipi ariyo itipi arahaṁ itipi (bjt) | brāhmaṇoitipi nhātakoitipi vedagūitipi sottiyoitipi ariyoitipi arahaṁitipi → brāhmaṇo itipi nhātako itipi vedagū itipi sottiyo itipi ariyo itipi arahā itipi (th)
Dieser Mönch ist einer, den man einen ‚Asketen‘, einen ‚Brahmanen‘, einen ‚gebadeten Eingeweihten‘, einen ‚Wissensmeister‘, einen ‚Gelehrten‘, einen ‚Edlen‘ und auch einen ‚Vollendeten‘ nennt.

Kathañca, bhikkhave, bhikkhu samaṇo hoti?
kathañca → kathañ-ca (pts)
Und wie ist ein Mönch ein Asket?
Samitāssa honti pāpakā akusalā dhammā, saṅkilesikā, ponobbhavikā, sadarā, dukkhavipākā, āyatiṁ, jātijarāmaraṇiyā.
jātijarāmaraṇiyā → jātijarāmaraṇīyā (sya-all) | saṅkilesikā → ponobbhavikā (bj: machasaṁ, syā) | saṅkilesikā → saṁkilesikā (my, ms2005) | ponobbhavikā → ponobhavikā (bjt, pts) | samitāssa → samitā ssa (pts)
Schlechte, untaugliche Eigenschaften, die verunreinigen, zu künftigen Leben führen, die beschwerlich sind, zu Leiden führen, zu Wiedergeburt, Alter und Tod, diese hat er beruhigt.
Evaṁ kho, bhikkhave, bhikkhu samaṇo hoti.So ist ein Mönch ein Asket.

Kathañca, bhikkhave, bhikkhu brāhmaṇo hoti?
kathañca → kathañ-ca (pts)
Und wie ist ein Mönch ein Brahmane?
Bāhitāssa honti pāpakā akusalā dhammā, saṅkilesikā, ponobbhavikā, sadarā, dukkhavipākā, āyatiṁ, jātijarāmaraṇiyā.
jātijarāmaraṇiyā → jātijarāmaraṇīyā (sya-all) | saṅkilesikā → saṁkilesikā (my, ms2005) | ponobbhavikā → ponobhavikā (bjt, pts) | bāhitāssa → bāhitā ssa (pts)
Schlechte, untaugliche Eigenschaften, die verunreinigen, zu künftigen Leben führen, die beschwerlich sind, zu Leiden führen, zu Wiedergeburt, Alter und Tod, diese hat er verbannt.
Evaṁ kho, bhikkhave, bhikkhu brāhmaṇo hoti.So ist ein Mönch ein Brahmane.

Kathañca, bhikkhave, bhikkhu nhātako hoti?
nhātako → nahātako (bj, km, pts1ed) | nhātako → nahātako (pts) | nhātako → nahātako (cck: sī. syā. kaṁ. pī.) | kathañca → kathañ-ca (pts)
Und wie ist ein Mönch ein gebadeter Eingeweihter?
Nhātāssa honti pāpakā akusalā dhammā, saṅkilesikā, ponobbhavikā, sadarā, dukkhavipākā, āyatiṁ, jātijarāmaraṇiyā.
nhātāssa → nahātāssa (bj, pts) | jātijarāmaraṇiyā → jātijarāmaraṇīyā (sya-all) | saṅkilesikā → saṁkilesikā (my, ms2005) | ponobbhavikā → ponobhavikā (bjt) | nhātāssa → nahātā ssa (pts) | saṅkilesikā ponobbhavikā sadarā dukkhavipākā → s p s d (pts)
Schlechte, untaugliche Eigenschaften, die verunreinigen, zu künftigen Leben führen, die beschwerlich sind, zu Leiden führen, zu Wiedergeburt, Alter und Tod, diese hat er abgewaschen.
Evaṁ kho, bhikkhave, bhikkhu nhātako hoti.
nhātako → nahātako (bj, pts)
So ist ein Mönch ein gebadeter Eingeweihter.

Kathañca, bhikkhave, bhikkhu vedagū hoti?
kathañca → kathañ-ca (pts)
Und wie ist ein Mönch ein Wissensmeister?
Viditāssa honti pāpakā akusalā dhammā, saṅkilesikā, ponobbhavikā, sadarā, dukkhavipākā, āyatiṁ, jātijarāmaraṇiyā.
jātijarāmaraṇiyā → jātijarāmaraṇīyā (sya-all) | saṅkilesikā → saṁkilesikā (my, ms2005) | ponobbhavikā → ponobhavikā (bjt) | viditāssa → viditā ssa (pts) | saṅkilesikā ponobbhavikā sadarā dukkhavipākā → s p s d (pts)
Schlechte, untaugliche Eigenschaften, die verunreinigen, zu künftigen Leben führen, die beschwerlich sind, zu Leiden führen, zu Wiedergeburt, Alter und Tod, diese hat er erkannt.
Evaṁ kho, bhikkhave, bhikkhu vedagū hoti.So ist ein Mönch ein Wissensmeister.

Kathañca, bhikkhave, bhikkhu sottiyo hoti?
kathañca → kathañ-ca (pts)
Und wie ist ein Mönch ein Gelehrter?
Nissutāssa honti pāpakā akusalā dhammā, saṅkilesikā, ponobbhavikā, sadarā, dukkhavipākā, āyatiṁ, jātijarāmaraṇiyā.
jātijarāmaraṇiyā → jātijarāmaraṇīyā (sya-all) | saṅkilesikā → saṁkilesikā (my, ms2005) | ponobbhavikā → ponobhavikā (bjt) | nissutāssa → nissutā ssa (pts) | saṅkilesikā ponobbhavikā sadarā dukkhavipākā → s p s d (pts)
Schlechte, untaugliche Eigenschaften, die verunreinigen, zu künftigen Leben führen, die beschwerlich sind, zu Leiden führen, zu Wiedergeburt, Alter und Tod, diese hat er abgescheuert.
Evaṁ kho, bhikkhave, bhikkhu sottiyo hoti.So ist ein Mönch ein Gelehrter.

Kathañca, bhikkhave, bhikkhu ariyo hoti?
kathañca → kathañ-ca (pts)
Und wie ist ein Mönch ein Edler?
Ārakāssa honti pāpakā akusalā dhammā, saṅkilesikā, ponobbhavikā, sadarā, dukkhavipākā, āyatiṁ, jātijarāmaraṇiyā.
jātijarāmaraṇiyā → jātijarāmaraṇīyā (sya-all) | saṅkilesikā → saṁkilesikā (my, ms2005) | ponobbhavikā → ponobhavikā (bjt) | ārakāssa → ārakā ssa (pts) | saṅkilesikā ponobbhavikā sadarā dukkhavipākā → s p s d (pts)
Schlechte, untaugliche Eigenschaften, die verunreinigen, zu künftigen Leben führen, die beschwerlich sind, zu Leiden führen, zu Wiedergeburt, Alter und Tod, diese seine Feinde hat er ausgeschaltet.
Evaṁ kho, bhikkhave, bhikkhu ariyo hoti.So ist ein Mönch ein Edler.

Kathañca, bhikkhave, bhikkhu arahaṁ hoti?
arahaṁ → arahā (sya-all) | kathañca → kathañ-ca (pts)
Und wie ist ein Mönch ein Vollendeter?
Ārakāssa honti pāpakā akusalā dhammā, saṅkilesikā, ponobbhavikā, sadarā, dukkhavipākā, āyatiṁ, jātijarāmaraṇiyā.
jātijarāmaraṇiyā → jātijarāmaraṇīyā (sya-all) | saṅkilesikā → saṁkilesikā (my, ms2005) | ponobbhavikā → ponobhavikā (bjt, pts) | ārakāssa → ārakā ssa (pts)
Von schlechten, untauglichen Eigenschaften, die verunreinigen, zu künftigen Leben führen, die beschwerlich sind, zu Leiden führen, zu Wiedergeburt, Alter und Tod, von diesen ist er unfehlbar entfernt.
Evaṁ kho, bhikkhave, bhikkhu arahaṁ hotī”ti.
arahaṁ → arahā (sya-all)
So ist ein Mönch ein Vollendeter.“

Idamavoca bhagavā.
idamavoca → idam-avoca (pts)
Das sagte der Buddha.
Attamanā te bhikkhū bhagavato bhāsitaṁ abhinandunti.
abhinandunti → abhinandun ti (pts)
Zufrieden begrüßten die Mönche und Nonnen die Worte des Buddha.

Mahāassapurasuttaṁ niṭṭhitaṁ navamaṁ.

Principles · Rationale · Glossary · 6 Pali editions
MP3: Pali


Translations: English · Русский · Deutsch · Italiano · Polski · Српски · ไทย