AbhayarājakumārasuttaIl discorso con il principe Abhaya
Evaṁ me sutaṁ—
evaṁ me → evamme (th) | evaṁ me → evam-me (pts)Così ho sentito.
ekaṁ samayaṁ bhagavā rājagahe viharati veḷuvane kalandakanivāpe.Una volta il Buddha dimorava vicino a Rājagaha, nel bosco di bambù, il terreno dove gli scoiattoli venivano a mangiare.
Atha kho abhayo rājakumāro yena nigaṇṭho nāṭaputto tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā nigaṇṭhaṁ nāṭaputtaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdi. Ekamantaṁ nisinnaṁ kho abhayaṁ rājakumāraṁ nigaṇṭho nāṭaputto etadavoca:
nāṭaputto → nātaputto (bj, pts) | nāṭaputtaṁ → nātaputtaṁ (bj, pts) | nigaṇṭho → nigantho (sya-all) | nigaṇṭhaṁ → niganthaṁ (sya-all) | nāṭaputto tenupasaṅkami → nātaputto ten upasaṅkami (pts) | nātaputto → nāṭaputto (bj: machasaṁ) | nātaputto → nāṭaputto (bj: machasaṁ) | nāṭaputto etadavoca → nātaputto etad-avoca (pts)Il principe Abhaya andò dall’asceta giainista del clan Ñātika, si inchinò, e si sedette a lato. Il giainista Ñātika gli disse:
“ehi tvaṁ, rājakumāra, samaṇassa gotamassa vādaṁ āropehi.“Vieni, principe, confuta la dottrina dell’asceta Gotama.
Evaṁ te kalyāṇo kittisaddo abbhuggacchissati:
abbhuggacchissati → abbhuggacchati (bj); abbhuggañchīti (pts) | abbhuggacchati → abbhuggacchissati (bj: machasaṁ)Così otterrai una buona reputazione:
‘abhayena rājakumārena samaṇassa gotamassa evaṁ mahiddhikassa evaṁ mahānubhāvassa vādo āropito’”ti.
āropitoti → āropito ti (pts)‘Il principe Abhaya ha confutato la dottrina dell’asceta Gotama, così potente e forte!’”
“Yathā kathaṁ panāhaṁ, bhante, samaṇassa gotamassa evaṁ mahiddhikassa evaṁ mahānubhāvassa vādaṁ āropessāmī”ti?
yathā kathaṁ → yathākathaṁ (th, pts)“Ma, Signore, come faccio a farlo?”
“Ehi tvaṁ, rājakumāra, yena samaṇo gotamo tenupasaṅkama; upasaṅkamitvā samaṇaṁ gotamaṁ evaṁ vadehi:
tenupasaṅkama → ten upasaṅkama (pts)“Così, principe, vai dall’asceta Gotama e digli:
‘bhāseyya nu kho, bhante, tathāgato taṁ vācaṁ yā sā vācā paresaṁ appiyā amanāpā’ti?
amanāpāti → amanāpā ti (pts)‘Signore, è possibile che il Realizzato pronunci linguaggio non apprezzato dagli altri?’
Sace te samaṇo gotamo evaṁ puṭṭho evaṁ byākaroti:
sace → sace pana (sya-all)Interrogato così, se risponde:
‘bhāseyya, rājakumāra, tathāgato taṁ vācaṁ yā sā vācā paresaṁ appiyā amanāpā’ti, tamenaṁ tvaṁ evaṁ vadeyyāsi:
amanāpāti tamenaṁ → amanāpā ti tam-enaṁ (pts)‘È possibile, principe’, digli questo:
‘atha kiñcarahi te, bhante, puthujjanena nānākaraṇaṁ?
kiñcarahi → kiñ-carahi (pts)‘Allora, Signore, qual’è esattamente la differenza tra te e una persona ordinaria?
Puthujjanopi hi taṁ vācaṁ bhāseyya yā sā vācā paresaṁ appiyā amanāpā’ti.
puthujjanopi → puthujjano pi (pts) | amanāpāti → amanāpā ti (pts)Poiché è possibile che anche una persona ordinaria pronunci linguaggio non apprezzato dagli altri’.
Sace pana te samaṇo gotamo evaṁ puṭṭho evaṁ byākaroti:Ma se risponde:
‘na, rājakumāra, tathāgato taṁ vācaṁ bhāseyya yā sā vācā paresaṁ appiyā amanāpā’ti, tamenaṁ tvaṁ evaṁ vadeyyāsi:‘Non è possibile, principe’, digli questo:
‘atha kiñcarahi te, bhante, devadatto byākato:
kiñcarahi → kiñ-carahi (pts)‘Allora, Signore, perché dichiarasti di Devadatta:
“āpāyiko devadatto, nerayiko devadatto, kappaṭṭho devadatto, atekiccho devadatto”ti?
devadattoti → devadatto ti (ms2005, pts)“Devadatta andrà in un posto di perdizione, all’inferno, e ci rimarrà per un era intera, irredimibile?”
Tāya ca pana te vācāya devadatto kupito ahosi anattamano’ti.
anattamanoti → anattamano ti (pts)Devadatta era arrabbiato e disturbato a causa di ciò che hai detto’.
Imaṁ kho te, rājakumāra, samaṇo gotamo ubhatokoṭikaṁ pañhaṁ puṭṭho samāno neva sakkhiti uggilituṁ na sakkhiti ogilituṁ.
na → neva (bj, sya-all) | ogilituṁ → oggilituṁ (bj: syā) | neva sakkhiti → n eva sakkhīti (pts) | na sakkhiti → n eva sakkhīti (pts)Quando gli presenterai questo dilemma, l’asceta Gotama non sarà in grado né di sputarlo né di ingoiarlo.
Seyyathāpi nāma purisassa ayosiṅghāṭakaṁ kaṇṭhe vilaggaṁ, so neva sakkuṇeyya uggilituṁ na sakkuṇeyya ogilituṁ;
na → neva (bj, sya-all) | ayosiṅghāṭakaṁ → ayasiṅghāṭakaṁ (sya-all) | ayosiṅghāṭakaṁ → ayasiṅghāṭakaṁ (bj: syā) | ogilituṁ → oggilituṁ (th) | seyyathāpi → seyyathā pi (pts) | neva → n eva (pts) | na → n eva (pts)Sarà come un uomo con una croce di ferro incastrata nella gola, incapace di sputarla o di ingoiarla”
evameva kho te, rājakumāra, samaṇo gotamo imaṁ ubhatokoṭikaṁ pañhaṁ puṭṭho samāno neva sakkhiti uggilituṁ na sakkhiti ogilitun”ti.
na → neva (bj, sya-all) | ogilitunti → oggilitunti (th) | evameva → evam-eva (pts) | neva sakkhiti → n eva sakkhīti (pts) | na sakkhiti ogilitunti → n eva sakkhīti ogilitun-ti (pts)
“Evaṁ, bhante”ti kho abhayo rājakumāro nigaṇṭhassa nāṭaputtassa paṭissutvā uṭṭhāyāsanā nigaṇṭhaṁ nāṭaputtaṁ abhivādetvā padakkhiṇaṁ katvā yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdi.
nāṭaputtassa → nātaputtassa (bj, pts) | nāṭaputtaṁ → nātaputtaṁ (bj, pts) | nigaṇṭhassa → niganthassa (sya-all) | nigaṇṭhaṁ → niganthaṁ (sya-all) | evaṁ bhanteti → evam-bhante ti (pts) | uṭṭhāyāsanā → uṭṭhāy āsanā (pts) | tenupasaṅkami → ten upasaṅkami (pts)“Sì, Signore”, rispose Abhaya. Si alzò, si inchinò, e circomambulò il giainista Ñātika, mantenendolo alla propria destra. Poi andò dal Buddha, si inchinò, e si sedette a lato.
Ekamantaṁ nisinnassa kho abhayassa rājakumārassa sūriyaṁ ulloketvā etadahosi:
sūriyaṁ ulloketvā → suriyaṁ oloketvā (bj, sya-all, km, pts1ed) | sūriyaṁ ulloketvā → suriyaṁ oloketvā (pts) | oloketvā → sūriyaṁ ulloketvā (bj: machasaṁ) | sūriyaṁ → suriyaṁ (cck: sī. syā. kaṁ. pī.) | sūriyaṁ ulloketvā etadahosi → suriyaṁ oloketvā etad-ahosi (pts)Poi alzò lo sguardo al sole e pensò:
“akālo kho ajja bhagavato vādaṁ āropetuṁ.“È troppo tardi per confutare la dottrina del Buddha oggi.
Sve dānāhaṁ sake nivesane bhagavato vādaṁ āropessāmī”ti bhagavantaṁ etadavoca:
sve dānāhaṁ → svedānāhaṁ (bjt, th) | etadavoca → etad-avoca (pts)Confuterò la dottrina nel Buddha a casa mia domani”. Disse al Buddha:
“adhivāsetu me, bhante, bhagavā svātanāya attacatuttho bhattan”ti.
bhattanti → bhattan-ti (pts)“Signore, che il Buddha per favore accetti il pasto di domani da me, assieme ad altri tre monaci”.
Adhivāsesi bhagavā tuṇhībhāvena.Il Buddha acconsentì in silenzio.
Atha kho abhayo rājakumāro bhagavato adhivāsanaṁ viditvā uṭṭhāyāsanā bhagavantaṁ abhivādetvā padakkhiṇaṁ katvā pakkāmi.
uṭṭhāyāsanā → uṭṭhāy āsanā (pts)Allora, sapendo che il Buddha aveva acconsentito, Abhaya si alzò dal proprio posto, si inchinò, e circomambulò il Buddha, mantenendolo alla propria destra, prima di andare.
Atha kho bhagavā tassā rattiyā accayena pubbaṇhasamayaṁ nivāsetvā pattacīvaramādāya yena abhayassa rājakumārassa nivesanaṁ tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā paññatte āsane nisīdi.
pubbaṇhasamayaṁ → pubbanhasamayaṁ (pts) | pattacīvaramādāya → pattacīvaraṁ ādāya (bjt, pts) | tenupasaṅkami → ten upasaṅkami (pts)Passata la notte, al mattino il Buddha si vestì, prese la propria ciotola e tunica, andò a casa di Abhaya e si sedette sul posto preparato.
Atha kho abhayo rājakumāro bhagavantaṁ paṇītena khādanīyena bhojanīyena sahatthā santappesi sampavāresi.
khādanīyena bhojanīyena → khādaniyena bhojaniyena (pts)Allora Abhaya servì e soddisfece il Buddha con vari deliziosi cibi freschi cotti con le proprie mani.
Atha kho abhayo rājakumāro bhagavantaṁ bhuttāviṁ onītapattapāṇiṁ aññataraṁ nīcaṁ āsanaṁ gahetvā ekamantaṁ nisīdi.Una volta che il Buddha ebbe mangiato e lavato mani e ciotola, Abhaya prese un posto basso, si sedette a lato,
Ekamantaṁ nisinno kho abhayo rājakumāro bhagavantaṁ etadavoca:
ekamantaṁ → ekamantam (pts) | bhagavantaṁ etadavoca → bhagavantam etad-avoca (pts)e gli disse:
“bhāseyya nu kho, bhante, tathāgato taṁ vācaṁ yā sā vācā paresaṁ appiyā amanāpā”ti?
taṁ → tam (pts) | amanāpāti → amanāpā ti (pts)“Signore, è possibile che il Realizzato pronunci linguaggio non apprezzato dagli altri?”
“Na khvettha, rājakumāra, ekaṁsenā”ti.
khvettha → khottha (bj, pts) | kho’ttha → nakhevattha (bj: machasaṁ, syā) | khvettha → kho ttha (pts)“Questa questione non è categorica, principe”
“Ettha, bhante, anassuṁ nigaṇṭhā”ti.
nigaṇṭhāti → niganthāti (sya-all) | nigaṇṭhāti → nigaṇṭhā ti (pts)“Allora i giainisti hanno perso, Signore”
“Kiṁ pana tvaṁ, rājakumāra, evaṁ vadesi:
vadesi → vadesīti (sya-all) | kiṁ pana → kimpana (bjt)“Ma, principe, perché dici che
‘ettha, bhante, anassuṁ nigaṇṭhā’”ti?
nigaṇṭhāti → niganthāti (sya-all) | nigaṇṭhāti → nigaṇṭhā ti (pts)i giainisti hanno perso?”
“Idhāhaṁ, bhante, yena nigaṇṭho nāṭaputto tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā nigaṇṭhaṁ nāṭaputtaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdiṁ. Ekamantaṁ nisinnaṁ kho maṁ, bhante, nigaṇṭho nāṭaputto etadavoca:
idhāhaṁ → idāhaṁ (bj) | nāṭaputto → nātaputto (bj, pts) | nāṭaputtaṁ → nātaputtaṁ (bj, pts) | nigaṇṭho → nigantho (sya-all) | tenupasaṅkami → tenupasaṅkamiṁ (sya-all) | nigaṇṭhaṁ → niganthaṁ (sya-all) | nāṭaputto tenupasaṅkami → nātaputto ten upasaṅkamiṁ (pts) | nāṭaputto etadavoca → nātaputto etad-avoca (pts)Allora Abhaya riferì al Buddha tutto ciò che era accaduto.
‘ehi tvaṁ, rājakumāra, samaṇassa gotamassa vādaṁ āropehi.
Evaṁ te kalyāṇo kittisaddo abbhuggacchissati—
abbhuggacchissati → abbhuggacchati (bj); abbhuggañchīti (pts)
abhayena rājakumārena samaṇassa gotamassa evaṁ mahiddhikassa evaṁ mahānubhāvassa vādo āropito’ti.
āropitoti → āropito ti (pts)
Evaṁ vutte, ahaṁ, bhante, nigaṇṭhaṁ nāṭaputtaṁ etadavocaṁ:
nāṭaputtaṁ → nātaputtaṁ (bj, pts) | nigaṇṭhaṁ → niganthaṁ (sya-all) | nāṭaputtaṁ etadavocaṁ → nātaputtaṁ etad-avocaṁ (pts)
‘yathā kathaṁ panāhaṁ, bhante, samaṇassa gotamassa evaṁ mahiddhikassa evaṁ mahānubhāvassa vādaṁ āropessāmī’ti?
yathā kathaṁ panāhaṁ → yathākathaṁ panahaṁ (pts) | kathaṁ panāhaṁ → kathampanāhaṁ (bjt)
‘Ehi tvaṁ, rājakumāra, yena samaṇo gotamo tenupasaṅkama; upasaṅkamitvā samaṇaṁ gotamaṁ evaṁ vadehi:
tenupasaṅkama → ten upasaṅkama (pts)
“bhāseyya nu kho, bhante, tathāgato taṁ vācaṁ yā sā vācā paresaṁ appiyā amanāpā”ti?
amanāpāti → amanāpā ti (ms2005, pts)
Sace te samaṇo gotamo evaṁ puṭṭho evaṁ byākaroti:
puṭṭho → puṭṭho samāno (sya-all)
“bhāseyya, rājakumāra, tathāgato taṁ vācaṁ yā sā vācā paresaṁ appiyā amanāpā”ti, tamenaṁ tvaṁ evaṁ vadeyyāsi:
amanāpāti → amanāpā ti (ms2005) | amanāpāti tamenaṁ → amanāpā ti tam-enaṁ (pts)
“atha kiñcarahi te, bhante, puthujjanena nānākaraṇaṁ?
kiñcarahi → kiñ-carahi (pts)
Puthujjanopi hi taṁ vācaṁ bhāseyya yā sā vācā paresaṁ appiyā amanāpā”ti.
amanāpāti → amanāpā ti (ms2005, pts) | puthujjanopi → puthujjano pi (pts)
Sace pana te samaṇo gotamo evaṁ puṭṭho evaṁ byākaroti:
“na, rājakumāra, tathāgato taṁ vācaṁ bhāseyya yā sā vācā paresaṁ appiyā amanāpā”ti, tamenaṁ tvaṁ evaṁ vadeyyāsi—
amanāpāti → amanāpā ti (ms2005) | amanāpāti tamenaṁ → amanāpā ti tam-enaṁ (pts)
atha kiñcarahi te, bhante, devadatto byākato:
kiñcarahi → kiñ-carahi (pts)
“āpāyiko devadatto, nerayiko devadatto, kappaṭṭho devadatto, atekiccho devadatto”ti?
devadattoti → devadatto ti (ms2005, pts)
Tāya ca pana te vācāya devadatto kupito ahosi anattamano’ti.
ahosi → ahosa (sya-all) | anattamanoti → anattamano ti (pts)
Imaṁ kho te, rājakumāra, samaṇo gotamo ubhatokoṭikaṁ pañhaṁ puṭṭho samāno neva sakkhiti uggilituṁ na sakkhiti ogilituṁ.
na → neva (bj, sya-all) | ogilituṁ → oggilituṁ (th) | neva sakkhiti → n eva sakkhīti (pts) | na sakkhiti → n eva sakkhīti (pts)
Seyyathāpi nāma purisassa ayosiṅghāṭakaṁ kaṇṭhe vilaggaṁ, so neva sakkuṇeyya uggilituṁ na sakkuṇeyya ogilituṁ;
na → neva (bj, sya-all) | ayosiṅghāṭakaṁ → ayasiṅghāṭakaṁ (sya-all) | ogilituṁ → oggilituṁ (th) | seyyathāpi → seyyathā pi (pts) | neva → n eva (pts) | na → n eva (pts)
evameva kho te, rājakumāra, samaṇo gotamo imaṁ ubhatokoṭikaṁ pañhaṁ puṭṭho samāno neva sakkhiti uggilituṁ na sakkhiti ogilitun”ti.
na → neva (bj, sya-all) | ogilitunti → oggilitunti (th) | evameva → evam-eva (pts) | neva sakkhiti → n eva sakkhīti (pts) | na sakkhiti ogilitunti → n eva sakkhīti ogilitun-ti (pts)
Tena kho pana samayena daharo kumāro mando uttānaseyyako abhayassa rājakumārassa aṅke nisinno hoti.
kumāro → (sya-all)In quell’occasione un bambino piccolo era seduto in grembo al principe Abhaya.
Atha kho bhagavā abhayaṁ rājakumāraṁ etadavoca:
etadavoca → etad-avoca (pts)Allora il Buddha disse ad Abhaya:
“Taṁ kiṁ maññasi, rājakumāra,“Cosa ne pensi, principe?
sacāyaṁ kumāro tuyhaṁ vā pamādamanvāya dhātiyā vā pamādamanvāya kaṭṭhaṁ vā kaṭhalaṁ vā mukhe āhareyya, kinti naṁ kareyyāsī”ti?
kaṭhalaṁ → kathalaṁ (mr) | sacāyaṁ → scāyaṁ (bj) | naṁ → taṁ (sya-all) | kaṭhalaṁ → kathalaṁ (cck: ka.) | pamādamanvāya → pamādam-anvāya (pts)Se, a causa della tua negligenza o di quella della sua tata, il tuo bambino dovesse mettere in bocca un bastoncino o un sasso, cosa gli faresti?”
“Āhareyyassāhaṁ, bhante.
āhareyyassāhaṁ → āhareyy assāhaṁ (pts)“Proverei a rimuoverlo, Signore.
Sace, bhante, na sakkuṇeyyaṁ ādikeneva āhattuṁ, vāmena hatthena sīsaṁ pariggahetvā dakkhiṇena hatthena vaṅkaṅguliṁ karitvā salohitampi āhareyyaṁ.
āhattuṁ → āharituṁ (sya-all, km) | pariggahetvā → paggahetvā (bj) | sace → sace ahaṁ (bj, pts); sacāhaṁ (sya-all) | karitvā → katvā (sya-all) | paggahetvā → pariggahetvā (bj: PTS) | āhattuṁ → āharituṁ (cck: syā. kaṁ.) | pariggahetvā → paggahetvā (cck: sī.) | āharituṁ → āhattuṁ (sya-all: sī.) | ādikeneva → ādiken eva (pts) | salohitampi → salohitam-pi (pts)E se non riuscissi, gli terrei la testa con la mia mano sinistra e lo tirerei fuori col dito della mia mano destra, persino se gli facesse uscire il sangue.
Taṁ kissa hetu?Perché questo?
Atthi me, bhante, kumāre anukampā”ti.
atthi → atthi hi (sya-all) | anukampāti → anukampā ti (pts)Perché ho premura per il bambino, Signore”
“Evameva kho, rājakumāra, yaṁ tathāgato vācaṁ jānāti abhūtaṁ atacchaṁ anatthasaṁhitaṁ sā ca paresaṁ appiyā amanāpā, na taṁ tathāgato vācaṁ bhāsati.
anatthasaṁhitaṁ → anatthasañhitaṁ (th)“Allora stesso modo, principe, il Realizzato non pronuncia linguaggio che sa essere incorretto, falso, e senza motivo, e che non è apprezzato dagli altri.
Yampi tathāgato vācaṁ jānāti bhūtaṁ tacchaṁ anatthasaṁhitaṁ sā ca paresaṁ appiyā amanāpā, tampi tathāgato vācaṁ na bhāsati.
anatthasaṁhitaṁ → anatthasañhitaṁ (th) | yampi → yam-pi (pts) | tampi → tam-pi (pts)Il Realizzato non pronuncia linguaggio che sa essere vero e corretto, ma che è dannoso e non apprezzato dagli altri.
Yañca kho tathāgato vācaṁ jānāti bhūtaṁ tacchaṁ atthasaṁhitaṁ sā ca paresaṁ appiyā amanāpā, tatra kālaññū tathāgato hoti tassā vācāya veyyākaraṇāya.
atthasaṁhitaṁ → atthasañhitaṁ (th)Il Realizzato sa il momento giusto per parlare al fine di spiegare ciò che sa essere vero, corretto, e benefico, ma che non è apprezzato dagli altri.
Yaṁ tathāgato vācaṁ jānāti abhūtaṁ atacchaṁ anatthasaṁhitaṁ sā ca paresaṁ piyā manāpā, na taṁ tathāgato vācaṁ bhāsati.
anatthasaṁhitaṁ → anatthasañhitaṁ (th) | + → na (th)Il Realizzato non pronuncia linguaggio che sa essere incorretto, falso, e senza motivo, ma che è apprezzato dagli altri.
Yampi tathāgato vācaṁ jānāti bhūtaṁ tacchaṁ anatthasaṁhitaṁ sā ca paresaṁ piyā manāpā tampi tathāgato vācaṁ na bhāsati.
anatthasaṁhitaṁ → anatthasañhitaṁ (th) | tampi → tam-pi (pts)Il Realizzato non pronuncia linguaggio che sa essere vero e corretto, ma che è dannoso, persino se è apprezzato dagli altri.
Yañca tathāgato vācaṁ jānāti bhūtaṁ tacchaṁ atthasaṁhitaṁ sā ca paresaṁ piyā manāpā, tatra kālaññū tathāgato hoti tassā vācāya veyyākaraṇāya.
veyyākaraṇāya → byākaraṇāya (sya-all) | + → kho (bjt, th) | atthasaṁhitaṁ → atthasañhitaṁ (th) | yañca → yañ-ca kho (pts)Il Realizzato sa il momento giusto per parlare al fine di spiegare ciò che sa essere vero, corretto, e benefico, e che è apprezzato dagli altri.
Taṁ kissa hetu?Perché questo?
Atthi, rājakumāra, tathāgatassa sattesu anukampā”ti.
atthi → atthi hi (sya-all) | anukampāti → anukampā ti (pts)Perché il Realizzato ha premura per gli esseri viventi”
“Yeme, bhante, khattiyapaṇḍitāpi brāhmaṇapaṇḍitāpi gahapatipaṇḍitāpi samaṇapaṇḍitāpi pañhaṁ abhisaṅkharitvā tathāgataṁ upasaṅkamitvā pucchanti,
yeme → ye me (th, pts) | khattiyapaṇḍitāpi brāhmaṇapaṇḍitāpi gahapatipaṇḍitāpi samaṇapaṇḍitāpi → khattiyapaṇḍitā pi brāhmaṇapaṇḍitā pi gahapatipaṇḍitā pi samaṇapaṇḍitā pi (pts)“Signore, ci sono aristocratici, bramini, laici, o asceti intelligenti che vengono a trovarla con una domanda pianificata.
pubbeva nu kho, etaṁ, bhante, bhagavato cetaso parivitakkitaṁ hoti ‘ye maṁ upasaṅkamitvā evaṁ pucchissanti tesāhaṁ evaṁ puṭṭho evaṁ byākarissāmī’ti, udāhu ṭhānasovetaṁ tathāgataṁ paṭibhātī”ti?
ṭhānasovetaṁ → ṭhānaso etaṁ (bj) | pubbeva → pubbe va (pts)Lei pensa prima che se le chiedono questo, risponderà in questo modo, o la risposta le viene al momento?”
“Tena hi, rājakumāra, taññevettha paṭipucchissāmi, yathā te khameyya tathā naṁ byākareyyāsi.
tena hi → tenahi (th) | taññevettha → tañ-ñev ettha (pts)“Beh, principe, ti chiedo questo, e potrai rispondere come vuoi.
Taṁ kiṁ maññasi, rājakumāra,
kiṁ maññasi → kim-maññasi (pts)Cosa ne pensi, principe?
kusalo tvaṁ rathassa aṅgapaccaṅgānan”ti?
aṅgapaccaṅgānanti → aṅgapaccaṅgānan-ti (pts)Sei esperto nei vari componenti delle carrozze?”
“Evaṁ, bhante, kusalo ahaṁ rathassa aṅgapaccaṅgānan”ti.
aṅgapaccaṅgānanti → aṅgapaccaṅgānan-ti (pts)“Lo sono, Signore”
“Taṁ kiṁ maññasi, rājakumāra,
kiṁ maññasi → kimmaññasi (bjt) | kiṁ maññasi → kim-maññasi (pts)“Cosa ne pensi, principe?
ye taṁ upasaṅkamitvā evaṁ puccheyyuṁ:
puccheyyuṁ kiṁ nāmidaṁ → paccheyyuṁ kinnām idaṁ (pts)Quando vengono da te e ti chiedono:
‘kiṁ nāmidaṁ rathassa aṅgapaccaṅgan’ti?
kiṁ nāmidaṁ → kinnāmidaṁ (th) | kiṁ nāmidaṁ → kin-nām idaṁ (pts) | aṅgapaccaṅganti → aṅgapaccaṅgan-ti (pts)‘Come si chiama questo componente della carrozza?’
Pubbeva nu kho te etaṁ cetaso parivitakkitaṁ assa ‘ye maṁ upasaṅkamitvā evaṁ pucchissanti tesāhaṁ evaṁ puṭṭho evaṁ byākarissāmī’ti, udāhu ṭhānasovetaṁ paṭibhāseyyā”ti?
puṭṭho evaṁ → (pts) | pubbeva → pubbe (bjt) | + → taṁ (bjt, th) | nu kho → nukho (th) | pubbeva → pubbe va (pts) | ṭhānasovetaṁ → ṭhānaso etaṁ taṁ (pts)Pensi prima che se ti chiedono questo, risponderai in questo modo, o la risposta ti viene al momento?”
“Ahañhi, bhante, rathiko saññāto kusalo rathassa aṅgapaccaṅgānaṁ.
saññāto → saññato (bj) | ahañhi → ahaṁ hi (bjt, th, pts)“Signore, sono ritenuto illustre come un auriga esperto nei componenti delle carrozze.
Sabbāni me rathassa aṅgapaccaṅgāni suviditāni.Ogni componente importante o minore mi è ben noto.
Ṭhānasovetaṁ maṁ paṭibhāseyyā”ti.
ṭhānasovetaṁ → ṭhānaso etaṁ (pts)La risposta mi viene al momento”
“Evameva kho, rājakumāra, ye te khattiyapaṇḍitāpi brāhmaṇapaṇḍitāpi gahapatipaṇḍitāpi samaṇapaṇḍitāpi pañhaṁ abhisaṅkharitvā tathāgataṁ upasaṅkamitvā pucchanti, ṭhānasovetaṁ tathāgataṁ paṭibhāti.
pucchanti → pucchissanti (sya-all) | evameva → evam-eva (pts) | khattiyapaṇḍitāpi brāhmaṇapaṇḍitāpi gahapatipaṇḍitāpi samaṇapaṇḍitāpi → khattiyapaṇḍitā pi brāhmaṇapaṇḍitā pi gahapatipaṇḍitā pi samaṇapaṇḍitā pi (pts) | ṭhānasovetaṁ → ṭhānaso etaṁ (pts)“Allo stesso modo, quando gli aristocratici, bramini, laici, o asceti intelligenti vengono a trovarmi con una domanda pianificata, la risposta mi viene al momento.
Taṁ kissa hetu?Perché questo?
Sā hi, rājakumāra, tathāgatassa dhammadhātu suppaṭividdhā yassā dhammadhātuyā suppaṭividdhattā ṭhānasovetaṁ tathāgataṁ paṭibhātī”ti.
sā hi → sāhi (bjt) | suppaṭividdhā → supaṭividdhā (th) | suppaṭividdhattā → supaṭividdhattā (th) | ṭhānasovetaṁ → ṭhānaso etaṁ (pts)Perché il Realizzato ha compreso chiaramente l’ordine delle cose, e così la risposta gli viene al momento”.
Evaṁ vutte, abhayo rājakumāro bhagavantaṁ etadavoca:Detto ciò, il principe Abhaya disse al Buddha:
“abhikkantaṁ, bhante, abhikkantaṁ, bhante …pe…
pe → spelled out in full (th)“Eccellente, Signore! Eccellente! …
ajjatagge pāṇupetaṁ saraṇaṁ gatan”ti.
saraṇaṁ gatanti → saraṇaṅgatanti (th) | saraṇaṁ gatanti → saraṇagatan ti (pts)Da oggi in poi, che il Buddha si ricordi di me come un discepolo laico che ha preso rifugio a vita”.