Find the Truth

In the Pāli Suttas and Vinaya

settings

{{table.suttaCol}} {{table.readCol}} {{table.titleCol}} {{table.wordsCol}} {{table.countCol}} {{table.mrCol}} {{table.linksCol}} {{table.typeCol}} {{table.quoteCol}}
{{table.wordCol}} {{table.textsCol}} {{table.matchesCol}} {{table.linksCol}}

{{results.variantsForLabel}}

Variants 1/2 columns Dictionary Multi-select Compass Help

Note:Translations, dictionaries and commentaries were not made by the Blessed One.Cross-check with Pali in 4 main nikayas.

  • Majjhima Nikāya 61Mittlere Lehrreden 61

AmbalaṭṭhikarāhulovādasuttaDie Unterweisung Rāhulas bei Ambalaṭṭhika

Evaṁ me sutaṁ—
evaṁ me → evamme (th) | evaṁ me → evam-me (pts)
So habe ich es gehört:
ekaṁ samayaṁ bhagavā rājagahe viharati veḷuvane kalandakanivāpe.Einmal hielt sich der Buddha bei Rājagaha auf, im Bambuswäldchen, am Futterplatz der Eichhörnchen.

Tena kho pana samayena āyasmā rāhulo ambalaṭṭhikāyaṁ viharati.Zu dieser Zeit nun hielt sich der Ehrwürdige Rāhula in Ambalaṭṭhikā auf. Atha kho bhagavā sāyanhasamayaṁ paṭisallānā vuṭṭhito yena ambalaṭṭhikā yenāyasmā rāhulo tenupasaṅkami.
sāyanhasamayaṁ → sāyaṇhasamayaṁ (sya-all) | paṭisallānā → paṭisallāṇā (pts) | yena → yen (pts) | yenāyasmā → yen āyasmā (pts) | tenupasaṅkami → ten upasaṅkami (pts)
Da kam der Buddha am späten Nachmittag aus seiner Klausur und ging nach Ambalaṭṭhikā, um den Ehrwürdigen Rāhula zu sehen.
Addasā kho āyasmā rāhulo bhagavantaṁ dūratova āgacchantaṁ.
dūratova → dūrato va (pts)
Rāhula sah den Buddha von Weitem kommen.
Disvāna āsanaṁ paññāpesi, udakañca pādānaṁ.
paññāpesi → paññapesi (bj: sīmu8) | udakañca → udakañ-ca (pts)
Er richtete einen Sitz her und stellte Wasser zum Füßewaschen bereit.
Nisīdi bhagavā paññatte āsane.Der Buddha setzte sich auf den ausgebreiteten Sitz Nisajja pāde pakkhālesi.und wusch seine Füße. Āyasmāpi kho rāhulo bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdi.
āyasmāpi → āyasmā pi (pts)
Rāhula verbeugte sich vor dem Buddha und setzte sich zur Seite hin.

Atha kho bhagavā parittaṁ udakāvasesaṁ udakādhāne ṭhapetvā āyasmantaṁ rāhulaṁ āmantesi:Dann wandte sich der Buddha, indem er etwas Wasser im Krug zurückließ, an Rāhula: “passasi no tvaṁ, rāhula, imaṁ parittaṁ udakāvasesaṁ udakādhāne ṭhapitan”ti?
ṭhapitanti → ṭhapitanti evambhante (bj, pts)
„Rāhula, siehst du diesen kleinen Rest Wasser im Krug?“

“Evaṁ, bhante”.
bhante evaṁ parittakaṁ → parittaṁ (bj, pts) | parittaṁ → parittakaṁ (bj: machasaṁ) | + → evambhante (bjt) | evaṁ bhante → evam-bhante (pts)
„Ja, Herr.“

“Evaṁ parittakaṁ kho, rāhula, tesaṁ sāmaññaṁ yesaṁ natthi sampajānamusāvāde lajjā”ti.
parittakaṁ → parittaṁ (sya-all) | natthi → na-tthi (pts) | lajjāti → lajjā ti (pts)
„So klein ist der Rest an Asketentum, der in denen übrig bleibt, die sich nicht schämen, eine bewusste Lüge zu sprechen.“

Atha kho bhagavā parittaṁ udakāvasesaṁ chaḍḍetvā āyasmantaṁ rāhulaṁ āmantesi:
+ → taṁ (th, pts)
Dann sagte der Buddha zu Rāhula, indem er den Rest Wasser ausschüttete:
“passasi no tvaṁ, rāhula, parittaṁ udakāvasesaṁ chaḍḍitan”ti?
rāhula → rāhula imaṁ (sya-all) | + → taṁ (bjt, pts) | chaḍḍitanti → chaḍḍitan-ti (pts)
„Siehst du dieses kleine bisschen Wasser, das ausgeschüttet wurde?“

“Evaṁ, bhante”.
evaṁ bhante → evambhanteti (bj) | evaṁ bhante → evam-bhante (pts)
„Ja, Herr.“

“Evaṁ chaḍḍitaṁ kho, rāhula, tesaṁ sāmaññaṁ yesaṁ natthi sampajānamusāvāde lajjā”ti.
lajjāti → lajjā ti (pts)
„So ist das Asketentum bei denen ausgeschüttet, die sich nicht schämen, eine bewusste Lüge zu sprechen.“

Atha kho bhagavā taṁ udakādhānaṁ nikkujjitvā āyasmantaṁ rāhulaṁ āmantesi:
nikkujjitvā → nikujjitvā (pts)
Dann sagte der Buddha zu Rāhula, indem er den Krug auf den Kopf stellte:
“passasi no tvaṁ, rāhula, imaṁ udakādhānaṁ nikkujjitan”ti?
nikkujjitanti → nikujjitanti evambhante (pts) | nikkujjitanti → nikujjitan-ti (pts)
„Siehst du, wie dieser Krug auf den Kopf gestellt ist?“

“Evaṁ, bhante”.
bhante evaṁ nikkujjitaṁ → nikujjitaṁ (pts) | evaṁ bhante → evambhante (bjt) | evaṁ bhante → evam-bhante (pts)
„Ja, Herr.“

“Evaṁ nikkujjitaṁ kho, rāhula, tesaṁ sāmaññaṁ yesaṁ natthi sampajānamusāvāde lajjā”ti.
nikkujjitaṁ → nikujjitaṁ (pts) | natthi → na-tthi (pts) | lajjāti → lajjā ti (pts)
„So ist das Asketentum auf den Kopf gestellt bei denen, die sich nicht schämen, eine bewusste Lüge zu sprechen.“

Atha kho bhagavā taṁ udakādhānaṁ ukkujjitvā āyasmantaṁ rāhulaṁ āmantesi:Dann sagte der Buddha zu Rāhula, indem er den Krug richtig herum drehte: “passasi no tvaṁ, rāhula, imaṁ udakādhānaṁ rittaṁ tucchan”ti?
rittaṁ → rittaṁyeva (sya-all) | tucchanti → tucchan-ti (pts)
„Siehst du, wie dieser Krug inhaltslos und hohl ist?“

“Evaṁ, bhante”.
evaṁ bhante → evambhante (bjt) | evaṁ bhante → evam-bhante (pts)
„Ja, Herr.“

“Evaṁ rittaṁ tucchaṁ kho, rāhula, tesaṁ sāmaññaṁ yesaṁ natthi sampajānamusāvāde lajjāti.
lajjāti seyyathāpi → lajjā seyyathā pi (pts) | natthi → na-tthi (pts)
„So ist das Asketentum inhaltslos und hohl bei denen, die sich nicht schämen, eine bewusste Lüge zu sprechen.

Seyyathāpi, rāhula, rañño nāgo īsādanto urūḷhavā abhijāto saṅgāmāvacaro saṅgāmagato purimehipi pādehi kammaṁ karoti, pacchimehipi pādehi kammaṁ karoti, purimenapi kāyena kammaṁ karoti, pacchimenapi kāyena kammaṁ karoti, sīsenapi kammaṁ karoti, kaṇṇehipi kammaṁ karoti, dantehipi kammaṁ karoti, naṅguṭṭhenapi kammaṁ karoti; rakkhateva soṇḍaṁ.
urūḷhavā → ubbūḷhavā (bj, pts1ed); uruḷhavā (sya-all) | saṅgāmāvacaro → saṅgāmāvacaro so (bj, sya-all, pts) | urūḷhavā abhijāto → uruḷhavābhijāto (sya-all); ubbūḷhavā bhijāto (pts) | ubbūḷhavā → urūḷhavā (bj: machasaṁ, syā) | so → so (bj: machasaṁ ūnaṁ.) | purimenapi → puramenapi (bj: bujamu) | urūḷhavā → ubbūḷhavā (cck: sī. pī.) | uruḷhavābhijāto → ubbūḷhavābhijāto (sya-all: sī. yu.) | seyyathāpi → seyyathā pi (pts) | purimehipi → purimehi pi (pts) | pacchimehipi → pacchimehi pi (pts) | purimenapi → purimena pi (pts) | pacchimenapi → pacchimena pi (pts) | sīsenapi → sīsena pi (pts) | kaṇṇehipi → kaṇṇehi pi (pts) | dantehipi → dantehi pi (pts) | naṅguṭṭhenapi → naṅguṭṭhena pi (pts)
Wie ein königlicher Elefantenbulle mit Stoßzähnen wie Deichseln, der eine schwere Last ziehen kann, reinrassig und schlachterprobt: In der Schlacht benutzt er seine Vorder- und Hinterfüße, seine Vorder- und Hinterhand, Kopf, Ohren, Stoßzähne und Schwanz, aber er schützt noch seinen Rüssel.
Tattha hatthārohassa evaṁ hoti:Daher denkt sein Reiter: ‘ayaṁ kho rañño nāgo īsādanto urūḷhavā abhijāto saṅgāmāvacaro saṅgāmagato purimehipi pādehi kammaṁ karoti, pacchimehipi pādehi kammaṁ karoti …pe… naṅguṭṭhenapi kammaṁ karoti; rakkhateva soṇḍaṁ.
urūḷhavā abhijāto → uruḷhavābhijāto (sya-all); ubbūḷhavā bhijāto (pts) | ubbūḷhavā → urūḷhavā (bj: machasaṁ, syā) | pe → spelled out in full (bjt, th, pts) | purimehipi → purimehi pi (pts) | pacchimehipi → pacchimehi pi (pts) | rakkhateva → rakkhat eva (pts)
‚Dieser königliche Elefantenbulle … benutzt in der Schlacht seine Vorder- und Hinterfüße, seine Vorder- und Hinterhand, Kopf, Ohren, Stoßzähne und Schwanz, aber er schützt noch seinen Rüssel.
Apariccattaṁ kho rañño nāgassa jīvitan’ti.
jīvitanti → jīvitan-ti (pts)
Er hat noch nicht sein Leben aufgegeben.‘
Yato kho, rāhula, rañño nāgo īsādanto urūḷhavā abhijāto saṅgāmāvacaro saṅgāmagato purimehipi pādehi kammaṁ karoti, pacchimehipi pādehi kammaṁ karoti …pe… naṅguṭṭhenapi kammaṁ karoti, soṇḍāyapi kammaṁ karoti, tattha hatthārohassa evaṁ hoti:
urūḷhavā abhijāto → uruḷhavābhijāto (sya-all); ubbūḷhavā bhijāto (pts) | naṅguṭṭhenapi → naṅguṭṭhena pi (pts) | soṇḍāyapi → soṇḍāya pi (pts)
Aber wenn dieser königliche Elefantenbulle … in der Schlacht seine Vorder- und Hinterfüße, seine Vorder- und Hinterhand, Kopf, Ohren, Stoßzähne, Schwanz und Rüssel benutzt, dann denkt sein Reiter:
‘ayaṁ kho rañño nāgo īsādanto urūḷhavā abhijāto saṅgāmāvacaro saṅgāmagato purimehipi pādehi kammaṁ karoti, pacchimehipi pādehi kammaṁ karoti, purimenapi kāyena kammaṁ karoti, pacchimenapi kāyena kammaṁ karoti, sīsenapi kammaṁ karoti, kaṇṇehipi kammaṁ karoti, dantehipi kammaṁ karoti, naṅguṭṭhenapi kammaṁ karoti, soṇḍāyapi kammaṁ karoti.
ayaṁ → ayañca (sya-all) | urūḷhavā abhijāto → uruḷhavābhijāto (sya-all); ubbūḷhavā bhijāto (pts) | ubbūḷhavā → urūḷhavā (bj: machasaṁ, syā)
‚Dieser königliche Elefantenbulle … benutzt in der Schlacht seine Vorder- und Hinterfüße, seine Vorder- und Hinterhand, Kopf, Ohren, Stoßzähne, Schwanz und Rüssel.
Pariccattaṁ kho rañño nāgassa jīvitaṁ.Er hat sein Leben aufgegeben. Natthi dāni kiñci rañño nāgassa akaraṇīyan’ti.
akaraṇīyanti → karaṇīyanti (bj) | natthi dāni → natthidāni (bjt, th) | natthi → na-tthi (pts) | akaraṇīyanti → akaraṇīyan-ti (pts)
Jetzt gibt es nichts, was dieser königliche Elefantenbulle nicht tun würde.‘

Evameva kho, rāhula, yassa kassaci sampajānamusāvāde natthi lajjā, nāhaṁ tassa kiñci pāpaṁ akaraṇīyanti vadāmi.
pāpaṁ → pāpaṁ kammaṁ (sya-all) | pāpaṁ → pāpaṁ kammaṁ (bj: sīmu8, syā) | yassa kassaci → yassakassaci (th) | evameva → evam-eva (pts) | natthi → na-tthi (pts) | nāhaṁ tassa → nāhan-tassa (pts) | akaraṇīyanti → akaraṇīyan-ti (pts)
Ebenso gibt es, wenn jemand sich nicht schämt, eine bewusste Lüge zu sprechen, keine schlechte Tat, die er nicht tun würde, sage ich.
Tasmātiha te, rāhula, ‘hassāpi na musā bhaṇissāmī’ti—
te → (bj) | rāhula → tasmā pana rāhula (bj: sīmu8) | hassāpi → hassā pi (pts)
Daher sollst du dich so schulen: ‚Ich will keine bewusste Lüge sprechen, nicht einmal im Scherz.‘
evañhi te, rāhula, sikkhitabbaṁ.
evañhi → evaṁ hi (bjt, pts)
So sollst du dich schulen.

Taṁ kiṁ maññasi, rāhula,
kiṁ maññasi → kimmaññasi (bjt) | kiṁ maññasi → kim-maññasi (pts)
Was denkst du, Rāhula?
kimatthiyo ādāso”ti?
ādāsoti → ādāso ti (pts)
Was ist der Zweck eines Spiegels?“

“Paccavekkhaṇattho, bhante”ti.
paccavekkhaṇattho bhanteti → paccavekkhanattho bhante ti (pts)
„Er dient dazu, sein Spiegelbild zu prüfen, Herr.“

“Evameva kho, rāhula, paccavekkhitvā paccavekkhitvā kāyena kammaṁ kattabbaṁ, paccavekkhitvā paccavekkhitvā vācāya kammaṁ kattabbaṁ, paccavekkhitvā paccavekkhitvā manasā kammaṁ kattabbaṁ.
kattabbaṁ → kātabbaṁ (bj, sya-all) | kātabbaṁ → kattabbaṁ (bj: machasaṁ) | evameva → evam-eva (pts)
„Ebenso soll man Taten mit dem Körper, der Sprache und dem Geist nur tun, nachdem man sie mehrfach geprüft hat.

Yadeva tvaṁ, rāhula, kāyena kammaṁ kattukāmo ahosi, tadeva te kāyakammaṁ paccavekkhitabbaṁ:
ahosi → hosi (pts) | ahosi → hosi (bj: sīmu8) | yadeva → yad-eva (pts) | ahosi tadeva → hosi tad-eva (pts)
Wenn du mit dem Körper etwas tun willst, sollst du für eben diese Tat prüfen:
‘yannu kho ahaṁ idaṁ kāyena kammaṁ kattukāmo idaṁ me kāyakammaṁ attabyābādhāyapi saṁvatteyya, parabyābādhāyapi saṁvatteyya, ubhayabyābādhāyapi saṁvatteyya—
yannu → yaṁ nu (my, pts) | attabyābādhāyapi → attavyābādhāyapi (bjt) | parabyābādhāyapi → paravyābādhāyapi (bjt) | ubhayabyābādhāyapi → ubhayavyābādhāyapi (bjt) | idaṁ me → idam-me (pts) | attabyābādhāyapi → attabyābādhāya pi (pts) | parabyābādhāyapi → parabyābādhāya pi (pts) | ubhayabyābādhāyapi → ubhayabyābādhāya pi (pts)
‚Führt diese Tat mit dem Körper, die ich tun will, dazu, mich selbst zu verletzen, andere zu verletzen oder beide zu verletzen?
akusalaṁ idaṁ kāyakammaṁ dukkhudrayaṁ dukkhavipākan’ti?
dukkhudrayaṁ → dukkhudayaṁ (mr) | dukkhudrayaṁ → dukkhundrayaṁ, dukkhudayaṁ (cck: ka.) | dukkhavipākanti → dukkhavipākan-ti (pts)
Ist sie untauglich, reift zu Leiden heran, läuft auf Leiden hinaus?‘
Sace tvaṁ, rāhula, paccavekkhamāno evaṁ jāneyyāsi:Wenn du beim Prüfen erkennst: ‘yaṁ kho ahaṁ idaṁ kāyena kammaṁ kattukāmo idaṁ me kāyakammaṁ attabyābādhāyapi saṁvatteyya, parabyābādhāyapi saṁvatteyya, ubhayabyābādhāyapi saṁvatteyya—
idaṁ me → idamme (bjt) | attabyābādhāyapi → attavyābādhāyapi (bjt) | parabyābādhāyapi → paravyābādhāyapi (bjt) | ubhayabyābādhāyapi → ubhayavyābādhāyapi (bjt) | attabyābādhāyapi → attabyābādhāya (th) | parabyābādhāyapi → parabyābādhāya (th) | ubhayabyābādhāyapi → ubhayabyābādhāya (th) | idaṁ me → idam-me (pts) | attabyābādhāyapi → attabyābādhāya pi (pts) | parabyābādhāyapi → parabyābādhāya pi (pts) | ubhayabyābādhāyapi → ubhayabyābādhāya pi (pts)
‚Diese Tat mit dem Körper, die ich tun will, führt dazu, mich selbst zu verletzen, andere zu verletzen oder beide zu verletzen.
akusalaṁ idaṁ kāyakammaṁ dukkhudrayaṁ dukkhavipākan’ti, evarūpaṁ te, rāhula, kāyena kammaṁ sasakkaṁ na karaṇīyaṁ.
sasakkaṁ na karaṇīyaṁ → saṁsakkaṁ na ca karaṇīyaṁ (mr) | karaṇīyaṁ → saṁsakkaṁ na ca karaṇīyaṁ (cck: ka.) | dukkhavipākanti evarūpaṁ te → dukkhavipākan-ti evarūpan-te (pts)
Sie ist untauglich, reift zu Leiden heran, läuft auf Leiden hinaus‘, dann, Rāhula, sollst du eine solche Tat, soweit es dir möglich ist, nicht tun.
Sace pana tvaṁ, rāhula, paccavekkhamāno evaṁ jāneyyāsi:Aber wenn du beim Prüfen erkennst: ‘yaṁ kho ahaṁ idaṁ kāyena kammaṁ kattukāmo idaṁ me kāyakammaṁ nevattabyābādhāyapi saṁvatteyya, na parabyābādhāyapi saṁvatteyya, na ubhayabyābādhāyapi saṁvatteyya—
nevattabyābādhāyapi → nevattavyābādhāya (bj) | parabyābādhāyapi → paravyābādhāya (bj) | ubhayabyābādhāyapi → ubhayavyābādhāya (bj) | idaṁ me → idam-me (pts) | nevattabyābādhāyapi → n ev attabyābādhāya (pts) | parabyābādhāyapi → parabyābādhāya (pts) | ubhayabyābādhāyapi → ubhayabyābādhāya (pts)
‚Diese Tat mit dem Körper, die ich tun will, führt nicht dazu, mich selbst zu verletzen, andere zu verletzen oder beide zu verletzen.
kusalaṁ idaṁ kāyakammaṁ sukhudrayaṁ sukhavipākan’ti, evarūpaṁ te, rāhula, kāyena kammaṁ karaṇīyaṁ.
sukhavipākanti evarūpaṁ te → sukhavipākan-ti evarūpan-te (pts)
Sie ist tauglich, reift zu Glück heran, läuft auf Glück hinaus‘, dann, Rāhula, sollst du eine solche Tat tun.

Karontenapi te, rāhula, kāyena kammaṁ tadeva te kāyakammaṁ paccavekkhitabbaṁ:
karontenapi → karontena pi (pts) | tadeva → tad-eva (pts)
Während du mit dem Körper etwas tust, sollst du für eben diese Tat prüfen:
‘yannu kho ahaṁ idaṁ kāyena kammaṁ karomi idaṁ me kāyakammaṁ attabyābādhāyapi saṁvattati, parabyābādhāyapi saṁvattati, ubhayabyābādhāyapi saṁvattati—
yannu → yaṁ nu (my, pts) | idaṁ me → idamme (bjt) | attabyābādhāyapi → attavyābādhāyapi (bjt) | parabyābādhāyapi → paravyābādhāyapi (bjt) | ubhayabyābādhāyapi → ubhayavyābādhāyapi (bjt) | idaṁ me → idam-me (pts) | attabyābādhāyapi → attabyābādhāya pi (pts) | parabyābādhāyapi → parabyābādhāya pi (pts) | ubhayabyābādhāyapi → ubhayabyābādhāya pi (pts)
‚Führt diese Tat mit dem Körper, die ich gerade tue, dazu, mich selbst zu verletzen, andere zu verletzen oder beide zu verletzen?
akusalaṁ idaṁ kāyakammaṁ dukkhudrayaṁ dukkhavipākan’ti?
dukkhavipākanti → dukkhavipākan-ti (pts)
Ist sie untauglich, reift zu Leiden heran, läuft auf Leiden hinaus?‘
Sace pana tvaṁ, rāhula, paccavekkhamāno evaṁ jāneyyāsi:
pana → (bj, sya-all, pts)
Wenn du beim Prüfen erkennst:
‘yaṁ kho ahaṁ idaṁ kāyena kammaṁ karomi idaṁ me kāyakammaṁ attabyābādhāyapi saṁvattati, parabyābādhāyapi saṁvattati, ubhayabyābādhāyapi saṁvattati—
idaṁ me → idamme (bjt) | attabyābādhāyapi → attavyābādhāyapi (bjt) | parabyābādhāyapi → paravyābādhāyapi (bjt) | ubhayabyābādhāyapi → ubhayavyābādhāyapi (bjt) | idaṁ me → idam-me (pts) | attabyābādhāyapi → attabyābādhāya pi (pts) | parabyābādhāyapi → parabyābādhāya pi (pts) | ubhayabyābādhāyapi → ubhayabyābādhāya pi (pts)
‚Diese Tat mit dem Körper, die ich gerade tue, führt dazu, mich selbst zu verletzen, andere zu verletzen oder beide zu verletzen.
akusalaṁ idaṁ kāyakammaṁ dukkhudrayaṁ dukkhavipākan’ti, paṭisaṁhareyyāsi tvaṁ, rāhula, evarūpaṁ kāyakammaṁ.
dukkhavipākanti → dukkhavipākan-ti (pts)
Sie ist untauglich, reift zu Leiden heran, läuft auf Leiden hinaus‘, dann, Rāhula, solltest du einer solchen Tat widerstehen.
Sace pana tvaṁ, rāhula, paccavekkhamāno evaṁ jāneyyāsi:Aber wenn du beim Prüfen erkennst: ‘yaṁ kho ahaṁ idaṁ kāyena kammaṁ karomi idaṁ me kāyakammaṁ nevattabyābādhāyapi saṁvattati, na parabyābādhāyapi saṁvattati, na ubhayabyābādhāyapi saṁvattati—
nevattabyābādhāyapi → nevattavyābādhāya (bj) | parabyābādhāyapi → paravyābādhāya (bj) | ubhayabyābādhāyapi → ubhayavyābādhāya (bj) | idaṁ me → idamme (bjt) | idaṁ me → idam-me (pts) | nevattabyābādhāyapi → n ev attabyābādhāya (pts) | parabyābādhāyapi → parabyābādhāya (pts) | ubhayabyābādhāyapi → ubhayabyābādhāya (pts)
‚Diese Tat mit dem Körper, die ich gerade tue, führt nicht dazu, mich selbst zu verletzen, andere zu verletzen oder beide zu verletzen.
kusalaṁ idaṁ kāyakammaṁ sukhudrayaṁ sukhavipākan’ti, anupadajjeyyāsi tvaṁ, rāhula, evarūpaṁ kāyakammaṁ.
sukhavipākanti → sukhavipākan-ti (pts)
Sie ist tauglich, reift zu Glück heran, läuft auf Glück hinaus‘, dann, Rāhula, solltest du eine solche Tat fortsetzen.

Katvāpi te, rāhula, kāyena kammaṁ tadeva te kāyakammaṁ paccavekkhitabbaṁ:
katvāpi → katvā pi (pts) | tadeva → tad-eva (pts)
Nachdem du mit dem Körper etwas getan hast, sollst du für eben diese Tat prüfen:
‘yannu kho ahaṁ idaṁ kāyena kammaṁ akāsiṁ idaṁ me kāyakammaṁ attabyābādhāyapi saṁvattati, parabyābādhāyapi saṁvattati, ubhayabyābādhāyapi saṁvattati—
saṁvattati → saṁvatti (cck: pī.) | yannu → yaṁ nu (my, pts) | idaṁ me → idamme (bjt) | attabyābādhāyapi → attavyābādhāyapi (bjt) | parabyābādhāyapi → paravyābādhāyapi (bjt) | ubhayabyābādhāyapi → ubhayavyābādhāyapi (bjt) | idaṁ me → idam-me (pts) | attabyābādhāyapi saṁvattati parabyābādhāyapi saṁvattati ubhayabyābādhāyapi saṁvattati → attabyābādhāya pi saṁvatti parabyābādhāya pi saṁvatti ubhayabyābādhāya pi saṁvatti (pts)
‚Führt diese Tat mit dem Körper, die ich getan habe, dazu, mich selbst zu verletzen, andere zu verletzen oder beide zu verletzen?
akusalaṁ idaṁ kāyakammaṁ dukkhudrayaṁ dukkhavipākan’ti?
kāyakammaṁ → kāyena kammaṁ (sya-all) | dukkhavipākanti → dukkhavipākan-ti (pts)
Ist sie untauglich, reift zu Leiden heran, läuft auf Leiden hinaus?‘
Sace kho tvaṁ, rāhula, paccavekkhamāno evaṁ jāneyyāsi:
kho → (bj, sya-all, pts)
Wenn du beim Prüfen erkennst:
‘yaṁ kho ahaṁ idaṁ kāyena kammaṁ akāsiṁ, idaṁ me kāyakammaṁ attabyābādhāyapi saṁvattati, parabyābādhāyapi saṁvattati, ubhayabyābādhāyapi saṁvattati—
kāyena kammaṁ → kāyakammaṁ (sya-all) | idaṁ me → idamme (bjt) | attabyābādhāyapi → attavyābādhāyapi (bjt) | parabyābādhāyapi → paravyābādhāyapi (bjt) | ubhayabyābādhāyapi → ubhayavyābādhāyapi (bjt) | idaṁ me → idam-me (pts) | attabyābādhāyapi saṁvattati parabyābādhāyapi saṁvattati ubhayabyābādhāyapi saṁvattati → attabyābādhāya pi saṁvatti parabyābādhāya pi saṁvatti ubhayabyābādhāya pi saṁvatti (pts)
‚Diese Tat mit dem Körper, die ich getan habe, führt dazu, mich selbst zu verletzen, andere zu verletzen oder beide zu verletzen.
akusalaṁ idaṁ kāyakammaṁ dukkhudrayaṁ dukkhavipākan’ti, evarūpaṁ te, rāhula, kāyakammaṁ satthari vā viññūsu vā sabrahmacārīsu desetabbaṁ, vivaritabbaṁ, uttānīkātabbaṁ;
sabrahmacārīsu → sabrahmacārisu (pts) | uttānīkātabbaṁ → uttānikātabbaṁ (pts) | dukkhavipākanti evarūpaṁ te → dukkhavipākan-ti evarūpan-te (pts)
Sie ist untauglich, reift zu Leiden heran, läuft auf Leiden hinaus‘, dann, Rāhula, sollst du eine solche Tat gegenüber dem Lehrer oder einem vernünftigen geistlichen Gefährten erklären, aufklären und offenlegen.
desetvā vivaritvā uttānīkatvā āyatiṁ saṁvaraṁ āpajjitabbaṁ.
uttānīkatvā → uttānikatvā (pts)
Und wenn du sie offengelegt hast, sollst du dich in der Zukunft zügeln.
Sace pana tvaṁ, rāhula, paccavekkhamāno evaṁ jāneyyāsi:Aber wenn du beim Prüfen erkennst: ‘yaṁ kho ahaṁ idaṁ kāyena kammaṁ akāsiṁ idaṁ me kāyakammaṁ nevattabyābādhāyapi saṁvattati, na parabyābādhāyapi saṁvattati, na ubhayabyābādhāyapi saṁvattati—
nevattabyābādhāyapi → nevattavyābādhāya (bj) | parabyābādhāyapi → paravyābādhāya (bj) | ubhayabyābādhāyapi → ubhayavyābādhāya (bj) | parabyābādhāyapi saṁvattati → parabyābādhāya saṁvatti (pts) | ubhayabyābādhāyapi saṁvattati → ubhayabyābādhāya saṁvatti (pts) | idaṁ me → idamme (bjt) | idaṁ me → idam-me (pts) | nevattabyābādhāyapi saṁvattati → n ev attabyābādhāya saṁvatti (pts)
‚Diese Tat mit dem Körper, die ich getan habe, führt nicht dazu, mich selbst zu verletzen, andere zu verletzen oder beide zu verletzen.
kusalaṁ idaṁ kāyakammaṁ sukhudrayaṁ sukhavipākan’ti, teneva tvaṁ, rāhula, pītipāmojjena vihareyyāsi ahorattānusikkhī kusalesu dhammesu.
pītipāmojjena → pītipāmujjena (sya-all, pts) | sukhavipākanti teneva → sukhavipākan-ti ten eva (pts)
Sie ist tauglich, reift zu Glück heran, läuft auf Glück hinaus‘, dann, Rāhula, solltest du mit Ekstase und Freude meditieren und dich Tag und Nacht in tauglichen Eigenschaften schulen.

“Yadeva tvaṁ, rāhula, vācāya kammaṁ kattukāmo ahosi, tadeva te vacīkammaṁ paccavekkhitabbaṁ:
ahosi → hosi (pts) | ahosi → hosi (bj: sīmu8) | yadeva → yad-eva (pts) | ahosi tadeva → hosi tad-eva (pts)
Wenn du mit der Sprache etwas tun willst, sollst du für eben diese Tat prüfen:
‘yannu kho ahaṁ idaṁ vācāya kammaṁ kattukāmo idaṁ me vacīkammaṁ attabyābādhāyapi saṁvatteyya, parabyābādhāyapi saṁvatteyya, ubhayabyābādhāyapi saṁvatteyya—
yannu → yaṁ nu (my, pts) | idaṁ me → idamme (bjt) | attabyābādhāyapi → attavyābādhāyapi (bjt) | parabyābādhāyapi → paravyābādhāyapi (bjt) | ubhayabyābādhāyapi → ubhayavyābādhāyapi (bjt) | idaṁ me → idam-me (pts) | attabyābādhāyapi → attabyābādhāya pi (pts) | parabyābādhāyapi → parabyābādhāya pi (pts) | ubhayabyābādhāyapi → ubhayabyābādhāya pi (pts)
‚Führt diese Tat mit der Sprache, die ich tun will, dazu, mich selbst zu verletzen, andere zu verletzen oder beide zu verletzen?
akusalaṁ idaṁ vacīkammaṁ dukkhudrayaṁ dukkhavipākan’ti?
dukkhavipākanti → dukkhavipākan-ti (pts)
Ist sie untauglich, reift zu Leiden heran, läuft auf Leiden hinaus?‘
Sace tvaṁ, rāhula, paccavekkhamāno evaṁ jāneyyāsi:
paccavekkhamāno → paccakekkhamāno (sya-all)
Wenn du beim Prüfen erkennst:
‘yaṁ kho ahaṁ idaṁ vācāya kammaṁ kattukāmo idaṁ me vacīkammaṁ attabyābādhāyapi saṁvatteyya, parabyābādhāyapi saṁvatteyya, ubhayabyābādhāyapi saṁvatteyya—
idaṁ me → idamme (bjt) | attabyābādhāyapi → ubhayavyābādhāyapi (bjt) | idaṁ me → idam-me (pts) | attabyābādhāyapi → ubhayabyābādhāya pi (pts)
‚Diese Tat mit der Sprache, die ich tun will, führt dazu, mich selbst zu verletzen, andere zu verletzen oder beide zu verletzen.
akusalaṁ idaṁ vacīkammaṁ dukkhudrayaṁ dukkhavipākan’ti, evarūpaṁ te, rāhula, vācāya kammaṁ sasakkaṁ na karaṇīyaṁ.
dukkhavipākanti evarūpaṁ te → dukkhavipākan-ti evarūpan-te (pts)
Sie ist untauglich, reift zu Leiden heran, läuft auf Leiden hinaus‘, dann, Rāhula, sollst du eine solche Tat, soweit es dir möglich ist, nicht tun.
Sace pana tvaṁ, rāhula, paccavekkhamāno evaṁ jāneyyāsi:Aber wenn du beim Prüfen erkennst: ‘yaṁ kho ahaṁ idaṁ vācāya kammaṁ kattukāmo idaṁ me vacīkammaṁ nevattabyābādhāyapi saṁvatteyya, na parabyābādhāyapi saṁvatteyya—
nevattabyābādhāyapi → nevattavyābādhāya (bj) | parabyābādhāyapi → paravyābādhāya saṁvatteyya na ubhayavyābādhāya (bj); ubhayabyābādhāya (pts) | saṁvatteyya → saṁvatteyya na ubhayabyābādhāyapi saṁvatteyya (sya-all) | idaṁ me → idamme (bjt) | nevattabyābādhāyapi → nevattavyābādhāya saṁvatteyya na paravyābādhāya (bjt) | idaṁ me → idam-me (pts) | nevattabyābādhāyapi saṁvatteyya → n ev attabyābādhāya (pts)
‚Diese Tat mit der Sprache, die ich tun will, führt nicht dazu, mich selbst zu verletzen, andere zu verletzen oder beide zu verletzen.
kusalaṁ idaṁ vacīkammaṁ sukhudrayaṁ sukhavipākan’ti, evarūpaṁ te, rāhula, vācāya kammaṁ karaṇīyaṁ.
sukhavipākanti evarūpaṁ te → sukhavipākan-ti evarūpan-te (pts)
Sie ist tauglich, reift zu Glück heran, läuft auf Glück hinaus‘, dann, Rāhula, sollst du eine solche Tat tun.

Karontenapi te, rāhula, vācāya kammaṁ tadeva te vacīkammaṁ paccavekkhitabbaṁ:
te → (cck) | karontenapi → karontena pi (pts) | tadeva → tad-eva (pts)
Während du mit der Sprache etwas tust, sollst du für eben diese Tat prüfen:
‘yannu kho ahaṁ idaṁ vācāya kammaṁ karomi idaṁ me vacīkammaṁ attabyābādhāyapi saṁvattati, parabyābādhāyapi saṁvattati, ubhayabyābādhāyapi saṁvattati—
yannu → yaṁ nu (my, pts) | idaṁ me → idamme (bjt) | attabyābādhāyapi → attavyābādhāyapi (bjt) | parabyābādhāyapi → paravyābādhāyapi (bjt) | ubhayabyābādhāyapi → ubhayavyābādhāyapi (bjt) | idaṁ me → idam-me (pts) | attabyābādhāyapi → attabyābādhāya pi (pts) | parabyābādhāyapi → parabyābādhāya pi (pts) | ubhayabyābādhāyapi → ubhayabyābādhāya pi (pts)
‚Führt diese Tat mit der Sprache, die ich gerade tue, dazu, mich selbst zu verletzen, andere zu verletzen oder beide zu verletzen?
akusalaṁ idaṁ vacīkammaṁ dukkhudrayaṁ dukkhavipākan’ti?
dukkhavipākanti → dukkhavipākan-ti (pts)
Ist sie untauglich, reift zu Leiden heran, läuft auf Leiden hinaus?‘
Sace pana tvaṁ, rāhula, paccavekkhamāno evaṁ jāneyyāsi:
pana → (bj, sya-all, pts)
Wenn du beim Prüfen erkennst:
‘yaṁ kho ahaṁ idaṁ vācāya kammaṁ karomi idaṁ me vacīkammaṁ attabyābādhāyapi saṁvattati, parabyābādhāyapi saṁvattati, ubhayabyābādhāyapi saṁvattati—
saṁvattati → saṁvatti (bj: PTS) | idaṁ me → idamme (bjt) | attabyābādhāyapi → attavyābādhāyapi (bjt) | parabyābādhāyapi → paravyābādhāyapi (bjt) | ubhayabyābādhāyapi → ubhayavyābādhāyapi (bjt) | idaṁ me → idam-me (pts) | attabyābādhāyapi → ubhayabyābādhāya pi (pts)
‚Diese Tat mit der Sprache, die ich gerade tue, führt dazu, mich selbst zu verletzen, andere zu verletzen oder beide zu verletzen.
akusalaṁ idaṁ vacīkammaṁ dukkhudrayaṁ dukkhavipākan’ti, paṭisaṁhareyyāsi tvaṁ, rāhula, evarūpaṁ vacīkammaṁ.
dukkhavipākanti → dukkhavipākan-ti (pts)
Sie ist untauglich, reift zu Leiden heran, läuft auf Leiden hinaus‘, dann, Rāhula, solltest du einer solchen Tat widerstehen.
Sace pana tvaṁ, rāhula, paccavekkhamāno evaṁ jāneyyāsi:Aber wenn du beim Prüfen erkennst: ‘yaṁ kho ahaṁ idaṁ vācāya kammaṁ karomi idaṁ me vacīkammaṁ nevattabyābādhāyapi saṁvattati, na parabyābādhāyapi saṁvattati, na ubhayabyābādhāyapi saṁvattati—
nevattabyābādhāyapi → nevattavyābādhāya (bj) | parabyābādhāyapi → paravyābādhāya (bj) | ubhayabyābādhāyapi → ubhayavyābādhāya (bj) | parabyābādhāyapi saṁvattati na ubhayabyābādhāyapi → ubhayabyābādhāya (pts) | idaṁ me → idamme (bjt) | idaṁ me → idam-me (pts) | nevattabyābādhāyapi saṁvattati → n ev attabyābādhāya (pts)
‚Diese Tat mit der Sprache, die ich gerade tue, führt nicht dazu, mich selbst zu verletzen, andere zu verletzen oder beide zu verletzen.
kusalaṁ idaṁ vacīkammaṁ sukhudrayaṁ sukhavipākan’ti, anupadajjeyyāsi tvaṁ, rāhula, evarūpaṁ vacīkammaṁ.
sukhavipākanti → sukhavipākan-ti (pts)
Sie ist tauglich, reift zu Glück heran, läuft auf Glück hinaus‘, dann, Rāhula, solltest du eine solche Tat fortsetzen.

Katvāpi te, rāhula, vācāya kammaṁ tadeva te vacīkammaṁ paccavekkhitabbaṁ:
katvāpi → katvā pi (pts) | tadeva → tad-eva (pts)
Nachdem du mit der Sprache etwas getan hast, sollst du für eben diese Tat prüfen:
‘yannu kho ahaṁ idaṁ vācāya kammaṁ akāsiṁ idaṁ me vacīkammaṁ attabyābādhāyapi saṁvattati, parabyābādhāyapi saṁvattati, ubhayabyābādhāyapi saṁvattati—
saṁvattati → saṁvatti (pts1ed) | saṁvattati → saṁvatti (bj: PTS) | saṁvattati → saṁvatti (cck: sī. pī.) | yannu → yaṁ nu (my, pts) | idaṁ me → idamme (bjt) | attabyābādhāyapi → attavyābādhāyapi (bjt) | parabyābādhāyapi → paravyābādhāyapi (bjt) | ubhayabyābādhāyapi → ubhayavyābādhāyapi (bjt) | idaṁ me → idam-me (pts) | attabyābādhāyapi saṁvattati parabyābādhāyapi saṁvattati ubhayabyābādhāyapi saṁvattati → attabyābādhāya pi saṁvatti parabyābādhāya pi saṁvatti ubhayabyābādhāya pi saṁvatti (pts)
‚Führt diese Tat mit der Sprache, die ich getan habe, dazu, mich selbst zu verletzen, andere zu verletzen oder beide zu verletzen?
akusalaṁ idaṁ vacīkammaṁ dukkhudrayaṁ dukkhavipākan’ti?
dukkhavipākanti → dukkhavipākan-ti (pts)
Ist sie untauglich, reift zu Leiden heran, läuft auf Leiden hinaus?‘
Sace kho tvaṁ, rāhula, paccavekkhamāno evaṁ jāneyyāsi:
kho → (bj, sya-all, pts)
Wenn du beim Prüfen erkennst:
‘yaṁ kho ahaṁ idaṁ vācāya kammaṁ akāsiṁ idaṁ me vacīkammaṁ attabyābādhāyapi saṁvattati, parabyābādhāyapi saṁvattati, ubhayabyābādhāyapi saṁvattati—
idaṁ me → idamme (bjt) | attabyābādhāyapi → attavyābādhāyapi (bjt) | parabyābādhāyapi → paravyābādhāyapi (bjt) | ubhayabyābādhāyapi → ubhayavyābādhāyapi (bjt) | idaṁ me → idam-me (pts) | attabyābādhāyapi saṁvattati parabyābādhāyapi saṁvattati ubhayabyābādhāyapi saṁvattati → pe-ubhayabyābādhāya pi saṁvatti (pts)
‚Diese Tat mit der Sprache, die ich getan habe, führt dazu, mich selbst zu verletzen, andere zu verletzen oder beide zu verletzen.
akusalaṁ idaṁ vacīkammaṁ dukkhudrayaṁ dukkhavipākan’ti, evarūpaṁ te, rāhula, vacīkammaṁ satthari vā viññūsu vā sabrahmacārīsu desetabbaṁ, vivaritabbaṁ, uttānīkattabbaṁ;
uttānīkattabbaṁ → uttānīkātabbaṁ (bj, sya-all); uttānikātabbaṁ (pts) | sabrahmacārīsu → sabrahmacārīsu vā (sya-all); sabrahmacārisu (pts) | dukkhavipākanti evarūpaṁ te → dukkhavipākan-ti evarūpan-te (pts)
Sie ist untauglich, reift zu Leiden heran, läuft auf Leiden hinaus‘, dann, Rāhula, sollst du eine solche Tat gegenüber dem Lehrer oder einem vernünftigen geistlichen Gefährten erklären, aufklären und offenlegen.
desetvā vivaritvā uttānīkatvā āyatiṁ saṁvaraṁ āpajjitabbaṁ.
uttānīkatvā → uttānikatvā (pts)
Und wenn du sie offengelegt hast, sollst du dich in der Zukunft zügeln.
Sace pana tvaṁ, rāhula, paccavekkhamāno evaṁ jāneyyāsi:Aber wenn du beim Prüfen erkennst: ‘yaṁ kho ahaṁ idaṁ vācāya kammaṁ akāsiṁ idaṁ me vacīkammaṁ nevattabyābādhāyapi saṁvattati, na parabyābādhāyapi saṁvattati, na ubhayabyābādhāyapi saṁvattati—
nevattabyābādhāyapi → nevattavyābādhāya (bj) | parabyābādhāyapi → paravyābādhāya (bj) | ubhayabyābādhāyapi → ubhayavyābādhāya (bj) | idaṁ me → idamme (bjt) | idaṁ me → idam-me (pts) | nevattabyābādhāyapi saṁvattati → n ev attabyābādhāya (pts) | parabyābādhāyapi saṁvattati na ubhayabyābādhāyapi saṁvattati → ubhayabyābādhāya saṁvatti (pts)
‚Diese Tat mit der Sprache, die ich getan habe, führt nicht dazu, mich selbst zu verletzen, andere zu verletzen oder beide zu verletzen.
kusalaṁ idaṁ vacīkammaṁ sukhudrayaṁ sukhavipākan’ti, teneva tvaṁ, rāhula, pītipāmojjena vihareyyāsi ahorattānusikkhī kusalesu dhammesu.
pītipāmojjena → pītipāmujjena (bj, sya-all, pts) | sukhavipākanti teneva → sukhavipākan-ti ten eva (pts)
Sie ist tauglich, reift zu Glück heran, läuft auf Glück hinaus‘, dann, Rāhula, solltest du mit Ekstase und Freude meditieren und dich Tag und Nacht in tauglichen Eigenschaften schulen.

Yadeva tvaṁ, rāhula, manasā kammaṁ kattukāmo ahosi, tadeva te manokammaṁ paccavekkhitabbaṁ:
ahosi → hosi (pts) | ahosi → hosi (bj: sīmu8) | yadeva → yad-eva (pts) | ahosi tadeva → hosi tad-eva (pts)
Wenn du mit dem Geist etwas tun willst, sollst du für eben diese Tat prüfen:
‘yannu kho ahaṁ idaṁ manasā kammaṁ kattukāmo idaṁ me manokammaṁ attabyābādhāyapi saṁvatteyya, parabyābādhāyapi saṁvatteyya, ubhayabyābādhāyapi saṁvatteyya—
yannu → yaṁ nu (my, pts) | idaṁ me → idamme (bjt) | attabyābādhāyapi → attavyābādhāyapi (bjt) | parabyābādhāyapi → paravyābādhāyapi (bjt) | ubhayabyābādhāyapi → ubhayavyābādhāyapi (bjt) | idaṁ me → idam-me (pts) | attabyābādhāyapi → attabyābādhāya pi (pts) | parabyābādhāyapi → parabyābādhāya pi (pts) | ubhayabyābādhāyapi → ubhayabyābādhāya pi (pts)
‚Führt diese Tat mit dem Geist, die ich tun will, dazu, mich selbst zu verletzen, andere zu verletzen oder beide zu verletzen?
akusalaṁ idaṁ manokammaṁ dukkhudrayaṁ dukkhavipākan’ti?
dukkhavipākanti → dukkhavipākan-ti (pts)
Ist sie untauglich, reift zu Leiden heran, läuft auf Leiden hinaus?‘
Sace tvaṁ, rāhula, paccavekkhamāno evaṁ jāneyyāsi:Wenn du beim Prüfen erkennst: ‘yaṁ kho ahaṁ idaṁ manasā kammaṁ kattukāmo idaṁ me manokammaṁ attabyābādhāyapi saṁvatteyya, parabyābādhāyapi saṁvatteyya, ubhayabyābādhāyapi saṁvatteyya—
idaṁ me → idamme (bjt) | attabyābādhāyapi → attavyābādhāyapi (bjt) | parabyābādhāyapi → paravyābādhāyapi (bjt) | ubhayabyābādhāyapi → ubhayavyābādhāyapi (bjt) | idaṁ me → idam-me (pts) | attabyābādhāyapi → ubhayabyābādhāya pi (pts)
‚Diese Tat mit dem Geist, die ich tun will, führt dazu, mich selbst zu verletzen, andere zu verletzen oder beide zu verletzen.
akusalaṁ idaṁ manokammaṁ dukkhudrayaṁ dukkhavipākan’ti, evarūpaṁ te, rāhula, manasā kammaṁ sasakkaṁ na karaṇīyaṁ.
dukkhavipākanti evarūpaṁ te → dukkhavipākan-ti evarūpan-te (pts)
Sie ist untauglich, reift zu Leiden heran, läuft auf Leiden hinaus‘, dann, Rāhula, sollst du eine solche Tat, soweit es dir möglich ist, nicht tun.
Sace pana tvaṁ, rāhula, paccavekkhamāno evaṁ jāneyyāsi:Aber wenn du beim Prüfen erkennst: ‘yaṁ kho ahaṁ idaṁ manasā kammaṁ kattukāmo idaṁ me manokammaṁ nevattabyābādhāyapi saṁvatteyya, na parabyābādhāyapi saṁvatteyya, na ubhayabyābādhāyapi saṁvatteyya—
kho → kho pana (bj) | nevattabyābādhāyapi → nevattavyābādhāya (bj) | parabyābādhāyapi → paravyābādhāya (bj) | ubhayabyābādhāyapi → ubhayavyābādhāya (bj) | parabyābādhāyapi saṁvatteyya na ubhayabyābādhāyapi → ubhayabyābādhāya (pts) | idaṁ me manokammaṁ nevattabyābādhāyapi saṁvatteyya → idam-me vacīkammaṁ n ev attabyābādhāya (pts)
‚Diese Tat mit dem Körper, die ich tun will, führt nicht dazu, mich selbst zu verletzen, andere zu verletzen oder beide zu verletzen.
kusalaṁ idaṁ manokammaṁ sukhudrayaṁ sukhavipākan’ti, evarūpaṁ te, rāhula, manasā kammaṁ karaṇīyaṁ.Sie ist tauglich, reift zu Glück heran, läuft auf Glück hinaus‘, dann, Rāhula, sollst du eine solche Tat tun.

Karontenapi te, rāhula, manasā kammaṁ tadeva te manokammaṁ paccavekkhitabbaṁ:
karontenapi → karontena pi (pts) | tadeva → tad-eva (pts)
Während du mit dem Geist etwas tust, sollst du für eben diese Tat prüfen:
‘yannu kho ahaṁ idaṁ manasā kammaṁ karomi idaṁ me manokammaṁ attabyābādhāyapi saṁvattati, parabyābādhāyapi saṁvattati, ubhayabyābādhāyapi saṁvattati—
yannu → yaṁ nu (my, pts) | idaṁ me → idamme (bjt) | attabyābādhāyapi → attavyābādhāyapi (bjt) | parabyābādhāyapi → paravyābādhāyapi (bjt) | ubhayabyābādhāyapi → ubhayavyābādhāyapi (bjt) | idaṁ me → idam-me (pts) | attabyābādhāyapi → attabyābādhāya pi (pts) | parabyābādhāyapi → parabyābādhāya pi (pts) | ubhayabyābādhāyapi → ubhayabyābādhāya pi (pts)
‚Führt diese Tat mit dem Geist, die ich gerade tue, dazu, mich selbst zu verletzen, andere zu verletzen oder beide zu verletzen?
akusalaṁ idaṁ manokammaṁ dukkhudrayaṁ dukkhavipākan’ti?
dukkhavipākanti → dukkhavipākan-ti (pts)
Ist sie untauglich, reift zu Leiden heran, läuft auf Leiden hinaus?‘
Sace pana tvaṁ, rāhula, paccavekkhamāno evaṁ jāneyyāsi:
pana → (bj, sya-all, pts)
Wenn du beim Prüfen erkennst:
‘yaṁ kho ahaṁ idaṁ manasā kammaṁ karomi idaṁ me manokammaṁ attabyābādhāyapi saṁvattati, parabyābādhāyapi saṁvattati, ubhayabyābādhāyapi saṁvattati—
idaṁ me → idamme (bjt) | attabyābādhāyapi → attavyābādhāyapi (bjt) | parabyābādhāyapi → paravyābādhāyapi (bjt) | ubhayabyābādhāyapi → ubhayavyābādhāyapi (bjt) | idaṁ me → idam-me (pts) | attabyābādhāyapi → pe-ubhayabyābādhāya pi (pts)
‚Diese Tat mit dem Geist, die ich gerade tue, führt dazu, mich selbst zu verletzen, andere zu verletzen oder beide zu verletzen.
akusalaṁ idaṁ manokammaṁ dukkhudrayaṁ dukkhavipākan’ti, paṭisaṁhareyyāsi tvaṁ, rāhula, evarūpaṁ manokammaṁ.
dukkhavipākanti → dukkhavipākan-ti (pts)
Sie ist untauglich, reift zu Leiden heran, läuft auf Leiden hinaus‘, dann, Rāhula, solltest du einer solchen Tat widerstehen.
Sace pana tvaṁ, rāhula, paccavekkhamāno evaṁ jāneyyāsi:Aber wenn du beim Prüfen erkennst: ‘yaṁ kho ahaṁ idaṁ manasā kammaṁ karomi idaṁ me manokammaṁ nevattabyābādhāyapi saṁvattati, na parabyābādhāyapi saṁvattati, na ubhayabyābādhāyapi saṁvattati—
nevattabyābādhāyapi → nevattavyābādhāya (bj) | parabyābādhāyapi → paravyābādhāya (bj) | ubhayabyābādhāyapi → ubhayavyābādhāya (bj) | parabyābādhāyapi saṁvattati na ubhayabyābādhāyapi → ubhayabyābādhāya (pts) | idaṁ me → idamme (bjt) | idaṁ me → idam-me (pts) | nevattabyābādhāyapi saṁvattati → n ev attabyābādhāya (pts)
‚Diese Tat mit dem Geist, die ich gerade tue, führt nicht dazu, mich selbst zu verletzen, andere zu verletzen oder beide zu verletzen.
kusalaṁ idaṁ manokammaṁ sukhudrayaṁ sukhavipākan’ti, anupadajjeyyāsi tvaṁ, rāhula, evarūpaṁ manokammaṁ.
sukhavipākanti → sukhavipākan-ti (pts)
Sie ist tauglich, reift zu Glück heran, läuft auf Glück hinaus‘, dann, Rāhula, solltest du eine solche Tat fortsetzen.

Katvāpi te, rāhula, manasā kammaṁ tadeva te manokammaṁ paccavekkhitabbaṁ:
manokammaṁ → manokamme (bj, sya-all, km, pts1ed) | katvāpi → katvā pi (pts) | tadeva → tad-eva (pts)
Wenn du mit dem Geist etwas getan hast, sollst du für eben diese Tat prüfen:
‘yannu kho ahaṁ idaṁ manasā kammaṁ akāsiṁ idaṁ me manokammaṁ attabyābādhāyapi saṁvattati, parabyābādhāyapi saṁvattati, ubhayabyābādhāyapi saṁvattati—
saṁvattati → saṁvattatīti (si); saṁvatti (pts1ed) | saṁvattati → saṁvattatīti (bj: sīmu8); saṁvatti (bj: PTS) | saṁvattati → saṁvatti (cck: sī. pī.) | yannu → yaṁ nu (my, pts) | idaṁ me → idamme (bjt) | attabyābādhāyapi → attavyābādhāyapi (bjt) | parabyābādhāyapi → paravyābādhāyapi (bjt) | ubhayabyābādhāyapi → ubhayavyābādhāyapi (bjt) | idaṁ me → idam-me (pts) | attabyābādhāyapi saṁvattati parabyābādhāyapi saṁvattati ubhayabyābādhāyapi saṁvattati → attabyābādhāya pi saṁvatti parabyābādhāya pi saṁvatti ubhayabyābādhāya pi saṁvatti (pts)
‚Führt diese Tat mit dem Geist, die ich getan habe, dazu, mich selbst zu verletzen, andere zu verletzen oder beide zu verletzen?
akusalaṁ idaṁ manokammaṁ dukkhudrayaṁ dukkhavipākan’ti?
dukkhavipākanti → dukkhavipākan-ti (pts)
Ist sie untauglich, reift zu Leiden heran, läuft auf Leiden hinaus?‘
Sace kho tvaṁ, rāhula, paccavekkhamāno evaṁ jāneyyāsi:
kho → (bj, sya-all, pts)
Wenn du beim Prüfen erkennst:
‘yaṁ kho ahaṁ idaṁ manasā kammaṁ akāsiṁ idaṁ me manokammaṁ attabyābādhāyapi saṁvattati, parabyābādhāyapi saṁvattati, ubhayabyābādhāyapi saṁvattati—
idaṁ me → idamme (bjt) | attabyābādhāyapi → attavyābādhāyapi (bjt) | parabyābādhāyapi → paravyābādhāyapi (bjt) | ubhayabyābādhāyapi → ubhayavyābādhāyapi (bjt) | idaṁ me → idam-me (pts) | attabyābādhāyapi saṁvattati parabyābādhāyapi saṁvattati ubhayabyābādhāyapi saṁvattati → ubhayabyābādhāya pi saṁvatti (pts)
‚Diese Tat mit dem Geist, die ich getan habe, führt dazu, mich selbst zu verletzen, andere zu verletzen oder beide zu verletzen.
akusalaṁ idaṁ manokammaṁ dukkhudrayaṁ dukkhavipākan’ti, evarūpaṁ pana te, rāhula, manokammaṁ aṭṭīyitabbaṁ harāyitabbaṁ jigucchitabbaṁ;
evarūpaṁ pana → evarūpe (bj, pts1ed); evarūpe pana (sya-all, km) | manokammaṁ → manokamme (bj) | evarūpaṁ → evarūpe (sya-all) | manokammaṁ aṭṭīyitabbaṁ → manokamme aṭṭiyitabbaṁ (sya-all, pts) | evarūpaṁ pana → evarūpe (pts) | evarūpe → evarupaṁ pana (bj: machasaṁ); evarūpaṁ pana (bj: syā) | manokamme → manokammaṁ (bj: machasaṁ) | pana → evarūpe (cck: sī. pī.); evarūpe pana (cck: syā. kaṁ.) | manokammaṁ → manokamme (cck: sī. syā. kaṁ. pī.) | dukkhavipākanti evarūpaṁ pana → dukkhavipākan-ti evarūpe (pts)
Sie ist untauglich, reift zu Leiden heran, läuft auf Leiden hinaus‘, dann, Rāhula, sollst du von dieser Tat entsetzt, abgestoßen und angewidert sein.
aṭṭīyitvā harāyitvā jigucchitvā āyatiṁ saṁvaraṁ āpajjitabbaṁ.
aṭṭīyitvā → aṭṭiyitvā (sya-all, pts)
Und wenn du abgestoßen bist, sollst du dich in der Zukunft zügeln.
Sace pana tvaṁ, rāhula, paccavekkhamāno evaṁ jāneyyāsi:Aber wenn du beim Prüfen erkennst: ‘yaṁ kho ahaṁ idaṁ manasā kammaṁ akāsiṁ idaṁ me manokammaṁ nevattabyābādhāyapi saṁvattati, na parabyābādhāyapi saṁvattati, na ubhayabyābādhāyapi saṁvattati—
nevattabyābādhāyapi → nevattavyābādhāya (bj) | parabyābādhāyapi → paravyābādhāya (bj) | ubhayabyābādhāyapi → ubhayavyābādhāya (bj) | parabyābādhāyapi saṁvattati → parabyābādhāya saṁvatti (pts) | ubhayabyābādhāyapi saṁvattati → ubhayabyābādhāya saṁvatti (pts) | idaṁ me → idamme (bjt) | idaṁ me → idam-me (pts) | nevattabyābādhāyapi saṁvattati → n ev attabyābādhāya saṁvatti (pts)
‚Diese Tat mit dem Geist, die ich getan habe, führt nicht dazu, mich selbst zu verletzen, andere zu verletzen oder beide zu verletzen.
kusalaṁ idaṁ manokammaṁ sukhudrayaṁ sukhavipākan’ti, teneva tvaṁ, rāhula, pītipāmojjena vihareyyāsi ahorattānusikkhī kusalesu dhammesu.
pītipāmojjena → pītipāmujjena (bj, sya-all, pts) | sukhavipākanti teneva → sukhavipākan-ti ten eva (pts)
Sie ist tauglich, reift zu Glück heran, läuft auf Glück hinaus‘, dann, Rāhula, solltest du mit Ekstase und Freude meditieren und dich Tag und Nacht in tauglichen Eigenschaften schulen.

Ye hi keci, rāhula, atītamaddhānaṁ samaṇā vā brāhmaṇā vā kāyakammaṁ parisodhesuṁ, vacīkammaṁ parisodhesuṁ, manokammaṁ parisodhesuṁ, sabbe te evamevaṁ paccavekkhitvā paccavekkhitvā kāyakammaṁ parisodhesuṁ, paccavekkhitvā paccavekkhitvā vacīkammaṁ parisodhesuṁ, paccavekkhitvā paccavekkhitvā manokammaṁ parisodhesuṁ.
evamevaṁ → evameva (th) | atītamaddhānaṁ → atītam-addhānaṁ (pts) | evamevaṁ → evam-evaṁ (pts)
Alle Asketen und Brahmanen der Vergangenheit, die ihre Taten mit dem Körper, der Sprache und dem Geist läuterten, taten das, nachdem sie sie mehrfach geprüft haben.
Yepi hi keci, rāhula, anāgatamaddhānaṁ samaṇā vā brāhmaṇā vā kāyakammaṁ parisodhessanti, vacīkammaṁ parisodhessanti, manokammaṁ parisodhessanti, sabbe te evamevaṁ paccavekkhitvā paccavekkhitvā kāyakammaṁ parisodhessanti, paccavekkhitvā paccavekkhitvā vacīkammaṁ parisodhessanti, paccavekkhitvā paccavekkhitvā manokammaṁ parisodhessan”ti.
yepi hi → yehipi (bjt) | evamevaṁ → evameva (th) | yepi → ye (pts) | + → pi (pts) | anāgatamaddhānaṁ → anāgatam-addhānaṁ (pts) | evamevaṁ → evam-evaṁ (pts)
Alle Asketen und Brahmanen der Zukunft, die ihre Taten mit dem Körper, der Sprache und dem Geist läutern werden, werden das tun, nachdem sie sie mehrfach geprüft haben.
Yepi hi keci, rāhula, etarahi samaṇā vā brāhmaṇā vā kāyakammaṁ parisodhenti, vacīkammaṁ parisodhenti, manokammaṁ parisodhenti, sabbe te evamevaṁ paccavekkhitvā paccavekkhitvā kāyakammaṁ parisodhenti, paccavekkhitvā paccavekkhitvā vacīkammaṁ parisodhenti, paccavekkhitvā paccavekkhitvā manokammaṁ parisodhenti.
yepi hi → yehipi (bjt) | evamevaṁ → evameva (th) | yepi → ye (pts) | + → pi (pts) | evamevaṁ → evam-evaṁ (pts)
Alle Asketen und Brahmanen der Gegenwart, die ihre Taten mit dem Körper, der Sprache und dem Geist läutern, tun das, nachdem sie sie mehrfach geprüft haben.
Tasmātiha, rāhula, ‘paccavekkhitvā paccavekkhitvā kāyakammaṁ parisodhessāmi, paccavekkhitvā paccavekkhitvā vacīkammaṁ parisodhessāmi, paccavekkhitvā paccavekkhitvā manokammaṁ parisodhessāmī’ti—
parisodhessāmi → parisodhessāma (bj, pts) | parisodhessāmīti evañhi te → parisodhessāmāti evaṁ hi vo (bj, pts) | tasmātiha → tasmātiha te (sya-all) | parisodhessāma → parisodhessāmi (bj: machasaṁ, syā) | parisodhessāma → parisodhessāmi (bj: machasaṁ, syā) | parisodhessāmāti → parisodhessāmīti (bj: machasaṁ, syā)
Daher, Rāhula, sollst du dich so schulen: ‚Ich will meine Taten mit dem Körper, der Sprache und dem Geist läutern, nachdem ich sie mehrfach geprüft habe.‘
evañhi te, rāhula, sikkhitabban”ti.
vo → evaṁ hi te (bj: machasaṁ, syā) | evañhi te → hi vo (bjt, pts) | sikkhitabbanti → sikkhitabban-ti (pts)
So sollst du dich schulen.“

Idamavoca bhagavā.
idamavoca → idam-avoca (pts)
Das sagte der Buddha.
Attamano āyasmā rāhulo bhagavato bhāsitaṁ abhinandīti.Zufrieden begrüßte der Ehrwürdige Rāhula die Worte des Buddha.

Ambalaṭṭhikarāhulovādasuttaṁ niṭṭhitaṁ paṭhamaṁ.
ambalaṭṭhikarāhulovādasuttaṁ niṭṭhitaṁ → ambalaṭṭhikarāhulovāda suttaṁ (bjt) | ambalaṭṭhikarāhulovādasuttaṁ → cūḷarāhulovādasuttaṁ (th)

Principles · Rationale · Glossary · 6 Pali editions
MP3: Pali


Translations: English · Русский · Deutsch · Italiano · Lietuvių · Српски · ไทย