KappasuttaСутта Каппа
Sāvatthinidānaṁ.
sāvatthinidānaṁ → sāvatthiyaṁ (bj); sāvatthī (sya-all)В условиях Саваттхи.
Atha kho āyasmā kappo yena bhagavā tenupasaṅkami …pe… ekamantaṁ nisinno kho āyasmā kappo bhagavantaṁ etadavoca:
tenupasaṅkami → Complete in S1-3 (pts note) | + → upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdi (bjt) | ekamantaṁ → ekam antaṁ (pts) | bhagavantaṁ etadavoca → bhagavantam etad avoca (pts)И тогда уважаемый Радха подошёл к Благословенному… поклонился ему, сел рядом и сказал:
“kathaṁ nu kho, bhante, jānato kathaṁ passato imasmiñca saviññāṇake kāye bahiddhā ca sabbanimittesu ahaṅkāramamaṅkāramānānusayā na hontī”ti?
ahaṅkāramamaṅkāramānānusayā → ahiṅkāramamiṅkāramānānusayā (bj) | jānato kathaṁ → janato katham (pts) | kathaṁ nu → kathannu (bjt) | ahaṅkāramamaṅkāramānānusayā → ahaṅkāramamaṅkāra mānānusayā (th) | imasmiñca → imasmiṁ ca (pts) | ahaṅkāramamaṅkāramānānusayā → ahaṁkāramamaṁkāramānānusayā (pts) | hontīti → hontī ti (pts)“Почтенный, как следует знать, как следует видеть в отношении этого тела с его сознанием и в отношении всех внешних образов, [так чтобы] сотворение “я” и сотворение “моего” и скрытая склонность к самомнению более не проявлялись?”
“Yaṁ kiñci, kappa, rūpaṁ atītānāgatapaccuppannaṁ ajjhattaṁ vā bahiddhā vā oḷārikaṁ vā sukhumaṁ vā hīnaṁ vā paṇītaṁ vā yaṁ dūre santike vā, sabbaṁ rūpaṁ ‘netaṁ mama, nesohamasmi, na meso attā’ti evametaṁ yathābhūtaṁ sammappaññāya passati.
evametaṁ yathābhūtaṁ sammappaññāya → evam etaṁ yathābhutaṁ sammāppaññāya (pts) | yaṁ kiñci → yaṅkiñci (th) | rūpaṁ atītānāgatapaccuppannaṁ ajjhattaṁ → rūpam atītānāgatapaccuppannam ajjhattam (pts) | hīnaṁ → hīnam (pts) | netaṁ → netam (pts) | nesohamasmi → neso ham asmi (pts)“Любой вид формы, Каппа, – прошлой, будущей, текущей, внутренней или внешней, грубой или утончённой, низкой или возвышенной, далёкой или близкой – всякую форму следует видеть правильным пониманием как-есть: “Это не моё, это не есть я, это не моя “самость”.
Yā kāci vedanā …pe…Любой вид чувства…
yā kāci saññā …Любой вид восприятия…
ye keci saṅkhārā …Любой вид отождествлений…
yaṁ kiñci viññāṇaṁ atītānāgatapaccuppannaṁ ajjhattaṁ vā bahiddhā vā oḷārikaṁ vā sukhumaṁ vā hīnaṁ vā paṇītaṁ vā yaṁ dūre santike vā, sabbaṁ viññāṇaṁ ‘netaṁ mama, nesohamasmi, na meso attā’ti evametaṁ yathābhūtaṁ sammappaññāya passati.
yaṁ kiñci → yaṅkiñci (th) | viññāṇaṁ atītānāgatapaccuppannaṁ → viññāṇam atītānāgatapaccuppannam (pts) | netaṁ → netam (pts) | nesohamasmi → neso ham asmi (pts) | meso → me so (pts) | evametaṁ → evam etaṁ (pts)Любой вид сознания – прошлого, будущего, текущего, внутреннего или внешнего, грубого или утончённого, низкого или возвышенного, далёкого или близкого – всякое сознание следует видеть правильным пониманием как-есть: “Это не моё, это не есть я, это не моя “самость”.
Evaṁ kho, kappa, jānato evaṁ passato imasmiñca saviññāṇake kāye bahiddhā ca sabbanimittesu ahaṅkāramamaṅkāramānānusayā na hontī”ti.
ahaṅkāramamaṅkāramānānusayā → ahiṅkāramamiṅkāramānānusayā (bj) | evaṁ → evam (pts) | imasmiñca → imasmiṁ ca (pts) | ahaṅkāramamaṅkāramānānusayā → ahaṁkāramamaṁkāramānānusayā (pts)Когда человек видит и знает так, Каппа, в отношении этого тела с его сознанием и в отношении всех внешних образов – сотворение “я” и сотворение “моего” и скрытая склонность к самомнению более не проявляются в нём”
Dvādasamaṁ.
dvādasamaṁ → sāvatthi ekam antaṁ (pts)Двенадцатая.