Ajjhattaaniccahetusutta
Ajjhattaaniccahetusutta → ajjhattaaniccasuttaṁ (bj); hetunā ajjhatta 1 (pts1ed)๑๔๐ อัชฌัตตอนิจจเหตุสูตร
“Cakkhuṁ, bhikkhave, aniccaṁ.
cakkhuṁ → cakkhum (pts)“ภิกษุทั้งหลาย จักขุไม่เที่ยง
Yopi hetu, yopi paccayo cakkhussa uppādāya, sopi anicco.
pi → S3 inserts paccayo (pts note) | yopi → yo pi (pts) | sopi → so pi (pts)แม้เหตุปัจจัยเพื่อความเกิดขึ้นแห่งจักขุ ก็ไม่เที่ยง
Aniccasambhūtaṁ, bhikkhave, cakkhu kuto niccaṁ bhavissati …pe…
cakkhu → cakkhuṁ (bj, pts) | + → sotaṁ (bjt) | + → ghānaṁ (bjt) | aniccasambhūtaṁ → aniccasambhūtam (pts) | niccaṁ → niccam (pts) | + → sotaṁ ghānaṁ (pts)จักขุที่เกิดจากเหตุที่ไม่เที่ยง ที่ไหนจักเที่ยงเล่า ฯลฯ
jivhā aniccā.ชิวหาไม่เที่ยง
Yopi hetu, yopi paccayo jivhāya uppādāya sopi anicco.
yopi → yo pi (pts) | sopi → so pi (pts)แม้เหตุปัจจัยเพื่อความเกิดขึ้นแห่งชิวหาก็ไม่เที่ยง
Aniccasambhūtā, bhikkhave, jivhā kuto niccā bhavissati …pe…
bhavissati → bhavissati kāyo (bj)ชิวหาที่เกิด จากเหตุที่ไม่เที่ยง ที่ไหนจักเที่ยงเล่า ฯลฯ
mano anicco.มโนไม่เที่ยง
Yopi, bhikkhave, hetu yopi paccayo manassa uppādāya, sopi anicco.
bhikkhave → (bj) | yopi → yopi bhikkhave (bj: machasaṁ) | yopi → yo pi (pts) | sopi → so pi (pts)แม้เหตุปัจจัยเพื่อความเกิดขึ้นแห่งมโนก็ไม่เที่ยง
Aniccasambhūto, bhikkhave, mano kuto nicco bhavissati.
bhavissati → bhavissatīti (sya-all) | bhavissati → bhavissatīti (bj: syā) | bhikkhave → Missing in S1-3 (pts note)มโนที่เกิดจาก เหตุที่ไม่เที่ยง ที่ไหนจักเที่ยงเล่า
Evaṁ passaṁ, bhikkhave, sutavā ariyasāvako cakkhusmimpi nibbindati …pe… jivhāyapi nibbindati …pe… manasmimpi nibbindati,
passaṁ → (bj) | manasmimpi nibbindati → (cck) | + → sotasmimpi (bjt) | + → ghānasmimpi (bjt) | nibbindati → kāyasmimpi (bjt) | cakkhusmimpi → cakkhusmiṁpi (th) | manasmimpi → manasmiṁpi (th) | evaṁ passaṁ → evam passam (pts) | cakkhusmimpi → cakkhusmim pi (pts) | jivhāyapi → jivhāya pi (pts) | manasmimpi → manasmim pi (pts)ภิกษุทั้งหลาย อริยสาวกผู้ได้สดับเห็นอยู่อย่างนี้ ย่อมเบื่อหน่ายแม้ในจักขุ ฯลฯ ย่อมเบื่อหน่ายแม้ในชิวหา ฯลฯ ย่อมเบื่อหน่ายแม้ในมโน
nibbindaṁ virajjati; virāgā vimuccati; vimuttasmiṁ vimuttamiti ñāṇaṁ hoti.เมื่อเบื่อหน่าย ย่อมคลายกำหนัด เพราะคลายกำหนัดจิตย่อมหลุดพ้น เมื่อจิตหลุดพ้นแล้ว ก็รู้ว่า ‘หลุดพ้นแล้ว’
‘Khīṇā jāti, vusitaṁ brahmacariyaṁ, kataṁ karaṇīyaṁ, nāparaṁ itthattāyā’ti pajānātī”ti.รู้ชัดว่า ‘ชาติสิ้นแล้ว อยู่จบพรหมจรรย์แล้ว ทำกิจที่ควรทำเสร็จแล้ว ไม่มีกิจอื่นเพื่อความเป็นอย่างนี้อีกต่อไป”