Anusayapahānasutta
Anusayapahānasutta → anusayappahānasuttaṁ (bj)๕๘ อนุสยปหานสูตร
“Kathaṁ nu kho …pe… anusayā pahīyantī”ti …pe….
kathaṁ nu kho → (sya-all) | + → kathannu kho bhante jānato (bjt) | nu → passato anusayā pahīyantīti cakkhuṁ (bjt) | + → bhikkhu aniccato jānato passato (bjt) | pahīyantīti → pahīyanti rūpe (bjt)ภิกษุทั้งหลายได้ทูลถามพระผู้มีพระภาคดังนี้ว่า “ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ บุคคลเมื่อรู้เห็นอย่างไรจึงจะละอนุสัย ได้” ฯลฯ
Chaṭṭhaṁ.
pe → spelled out in full (bjt)อนุสยปหานสูตรที่ ๖ จบ