Ajjhattānattātītānāgatasutta
Ajjhattānattātītānāgatasutta → dutiyaajjhattānattasuttaṁ (bj); anattā 3; ajjhattaṁ (pts1ed)Ohne Selbst innen in den drei Zeiten
“Cakkhuṁ, bhikkhave, anattā atītānāgataṁ;
+ → sāvatthiyaṁ (bjt) | cakkhuṁ → cakkhum (pts)„Mönche und Nonnen, das Auge der Vergangenheit und der Zukunft ist ohne Selbst,
ko pana vādo paccuppannassa.um wie viel mehr das der Gegenwart.
Evaṁ passaṁ, bhikkhave, sutavā ariyasāvako atītasmiṁ cakkhusmiṁ anapekkho hoti;
anapekkho → anapekho (bjt) | evaṁ passaṁ → evam passam (pts) | cakkhusmiṁ anapekkho → cakkhusmim anapekho (pts)Wenn er das sieht, sorgt sich ein gebildeter edler Schüler nicht um das vergangene Auge,
anāgataṁ cakkhuṁ nābhinandati;
anāgataṁ cakkhuṁ → anāgatam cakkhum (pts)freut sich nicht darauf, das zukünftige Auge zu genießen,
paccuppannassa cakkhussa nibbidāya virāgāya nirodhāya paṭipanno hoti.
hoti → S1-3 hotīti (pts note)und übt für das Ziel der Ernüchterung, des Schwindens der Leidenschaft und des Aufhörens in Bezug auf das gegenwärtige Auge.
Sotaṁ anattā …pe…
+ → atītānāgataṁ ko pana vādo paccuppannassa (bjt)Das Ohr der Vergangenheit und der Zukunft …
ghānaṁ anattā …pe…
+ → atītānāgataṁ ko pana vādo paccuppannassa (bjt)Die Nase der Vergangenheit und der Zukunft …
jivhā anattā atītānāgatā;Die Zunge der Vergangenheit und der Zukunft …
ko pana vādo paccuppannāya.
Evaṁ passaṁ, bhikkhave, sutavā ariyasāvako atītāya jivhāya anapekkho hoti;
anāgataṁ jivhaṁ nābhinandati;
paccuppannāya jivhāya nibbidāya virāgāya nirodhāya paṭipanno hoti.
Kāyo anattā …pe…
anattā → These words in B2 only (pts note)Der Körper der Vergangenheit und der Zukunft …
mano anattā atītānāgato;
atītānāgato → atītānagato (pts)Der Geist der Vergangenheit und der Zukunft ist ohne Selbst,
ko pana vādo paccuppannassa.um wie viel mehr der der Gegenwart.
Evaṁ passaṁ, bhikkhave, sutavā ariyasāvako atītasmiṁ manasmiṁ anapekkho hoti;
anapekkho → anapekho (bjt, pts) | evaṁ passaṁ → evam passam (pts)Wenn er das sieht, sorgt sich ein gebildeter edler Schüler nicht um den vergangenen Geist,
anāgataṁ manaṁ nābhinandati;
anāgataṁ → anāgatam (pts)freut sich nicht darauf, den zukünftigen Geist zu genießen,
paccuppannassa manassa nibbidāya virāgāya nirodhāya paṭipanno hotī”ti.und übt für das Ziel der Ernüchterung, des Schwindens der Leidenschaft und des Aufhörens in Bezug auf den gegenwärtigen Geist.“