Dutiyakusalasutta๓๒ ทุติยกุสลสูตร
“Ye keci, bhikkhave, dhammā kusalā kusalabhāgiyā kusalapakkhikā, sabbe te yonisomanasikāramūlakā yonisomanasikārasamosaraṇā; yonisomanasikāro tesaṁ dhammānaṁ aggamakkhāyati.
kusalapakkhikā → kusalapakkhiyā (bj) | kusalapakkhikā → S1 kusalapalapakkhiyā S1-3 -pakkhiyā always. (pts note) | kusalā kusalabhāgiyā → kusalākusalabhāgiyā (pts) | yonisomanasikāramūlakā → yoniso manasikāramūlakā (pts) | dhammānaṁ aggamakkhāyati → dhammānam aggam akkhāyati (pts)“ภิกษุทั้งหลาย ธรรมทั้งหลายที่เป็นกุศล เป็นส่วนกุศล เป็นฝ่าย กุศล ทั้งหมดมีโยนิโสมนสิการ (การมนสิการโดยแยบคาย) เป็นมูล รวมลงใน โยนิโสมนสิการ
Yonisomanasikārasampannassetaṁ, bhikkhave, bhikkhuno pāṭikaṅkhaṁ—satta bojjhaṅge bhāvessati, satta bojjhaṅge bahulīkarissati.
pāṭikaṅkhaṁ satta bojjhaṅge → pātikaṅkhaṁ sattabojjhaṅge (pts) | yonisomanasikārasampannassetaṁ → yoniso manāsikārasampannassetam (pts)โยนิโสมนสิการบัณฑิตกล่าวว่าเลิศกว่าธรรมเหล่านั้น ภิกษุผู้ถึง พร้อมด้วยโยนิโสมนสิการ พึงหวังข้อนี้ได้ว่า ‘จักเจริญโพชฌงค์ ๗ ประการ ทำโพชฌงค์ ๗ ประการให้มาก’
Kathañca, bhikkhave, bhikkhu yonisomanasikārasampanno satta bojjhaṅge bhāveti, satta bojjhaṅge bahulīkaroti?
satta bojjhaṅge → sattabojjhaṅge (pts)ภิกษุผู้ถึงพร้อมด้วยโยนิโสมนสิการเจริญโพชฌงค์ ๗ ประการ ทำ โพชฌงค์ ๗ ประการให้มาก อย่างไร
Idha, bhikkhave, bhikkhu satisambojjhaṅgaṁ bhāveti vivekanissitaṁ …pe…
vivekanissitaṁ → (bj); vivekanissitaṁ virāganissitaṁ nirodhanissitaṁ vossaggapariṇāmiṁ (sya-all) | satisambojjhaṅgaṁ → satisambojjhaṅgam (pts) | + → la-pe (pts)คือ ภิกษุในธรรมวินัยนี้ ๑. เจริญสติสัมโพชฌงค์อันอาศัยวิเวก อาศัยวิราคะ อาศัยนิโรธ น้อมไปในโวสสัคคะ ฯลฯ
upekkhāsambojjhaṅgaṁ bhāveti vivekanissitaṁ virāganissitaṁ nirodhanissitaṁ vossaggapariṇāmiṁ.
upekkhāsambojjhaṅgaṁ → upekhā sambojjhaṅgaṁ (bjt) | upekkhāsambojjhaṅgaṁ → upekhāsambojjhaṅgam (pts) | vivekanissitaṁ virāganissitaṁ → viveka virāga (pts)๗. เจริญอุเบกขาสัมโพชฌงค์อันอาศัยวิเวก อาศัยวิราคะ อาศัย นิโรธ น้อมไปในโวสสัคคะ
Evaṁ kho, bhikkhave, bhikkhu yonisomanasikārasampanno satta bojjhaṅge bhāveti, satta bojjhaṅge bahulīkarotī”ti.
bojjhaṅge bahulīkarotīti dutiyaṁ → bahulīkaroti (pts)ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ถึงพร้อมด้วยโยนิโสมนสิการ เจริญโพชฌงค์ ๗ ประการ ทำโพชฌงค์ ๗ ประการให้มาก อย่างนี้แล”