Sakkudānasutta
Evaṁ me sutaṁ—
evaṁ me → (sya-all) | sutaṁ → suta (bjt) | evaṁ → evam (pts)I have heard that
ekaṁ samayaṁ bhagavā rājagahe viharati veḷuvane kalandakanivāpe.on one occasion the Blessed One was staying near Rājagaha at the Bamboo Forest, the Squirrels’ Sanctuary.
Tena kho pana samayena āyasmā mahākassapo pippaliguhāyaṁ viharati, sattāhaṁ ekapallaṅkena nisinno hoti aññataraṁ samādhiṁ samāpajjitvā.
hoti aññataraṁ → nisinno aññataraṁ (sya-all, mr) | mā → māssu (bj) | pippaliguhāyaṁ → pipphaliguhāyaṁ (sya-all, pts) | hoti → (sya-all) | pippaliguhāyaṁ → simbali guhāyaṁ (bj: machasaṁ); pippali guhāyaṁ (bj: katthaci) | aññataraṁ → nisinno aññataraṁ (cck: syā. ka.)And on that occasion Ven. Mahā Kassapa was staying at the Pipphali Cave,
sitting for seven days in a single session, having attained a certain level of concentration.
Atha kho āyasmā mahākassapo tassa sattāhassa accayena tamhā samādhimhā vuṭṭhāsi.Then, with the passing of seven days, he emerged from that concentration.
Atha kho āyasmato mahākassapassa tamhā samādhimhā vuṭṭhitassa etadahosi:
etadahosi → etad ahosi (pts)To him, emerging from that concentration, the thought occurred:
“yannūnāhaṁ rājagahaṁ piṇḍāya paviseyyan”ti.
paviseyyanti → pāviseyyanti (sya-all) | yannūnāhaṁ → yaṁnūnāhaṁ (my) | yannūnāhaṁ → yannūn āhaṁ (pts) | paviseyyanti → paviseyyan ti (pts)“What if I were to go into Rājagaha for alms?”
Tena kho pana samayena pañcamattāni devatāsatāni ussukkaṁ āpannāni honti āyasmato mahākassapassa piṇḍapātapaṭilābhāya.
ussukkaṁ → ussukkam (pts)Now on that occasion 500 devatās were in a state of eagerness for the chance to give alms to Ven. Mahā Kassapa.
Atha kho āyasmā mahākassapo tāni pañcamattāni devatāsatāni paṭikkhipitvā pubbaṇhasamayaṁ nivāsetvā pattacīvaramādāya rājagahaṁ piṇḍāya pāvisi.
pubbaṇhasamayaṁ → pubbanhasamayaṁ (bj) | pattacīvaramādāya → pattacīvaram ādāya (pts)But Ven. Mahā Kassapa, turning down those 500 devatās,
early in the morning adjusted his under robe and–carrying his bowl & robes–went into Rājagaha for alms.
Tena kho pana samayena sakko devānamindo āyasmato mahākassapassa piṇḍapātaṁ dātukāmo hoti.
devānamindo → devānam indo (pts)Now on that occasion Sakka, the deva-king, wanted to give alms to Ven. Mahā Kassapa.
Pesakāravaṇṇaṁ abhinimminitvā tantaṁ vināti. Sujā asurakaññā tasaraṁ pūreti.
Sujā → sujātā (sya-all, pts-vp-pli1, mr) | pesakāravaṇṇaṁ → pesakārakavaṇṇaṁ (sya-all); pesakārivaṇṇaṁ (pts) | sujā → sujātā (sya-all, pts) | sujā → sujātāti (bj: bahūsu) | Sujā → sujātā (cck: syā. pī. ka.) | pesakārivaṇṇaṁ → BD pesakāra-. (pts note) | vināti → A -netvā. (pts note)So, assuming the appearance of a weaver, he was working a loom, while Sujātā, an asura-maiden, filled the shuttle.
Atha kho āyasmā mahākassapo rājagahe sapadānaṁ piṇḍāya caramāno yena sakkassa devānamindassa nivesanaṁ tenupasaṅkami.
devānamindassa → devānam indassa (pts) | tenupasaṅkami → ten upasaṅkami (pts)Then, as Ven. Mahā Kassapa was going on an almsround that bypassed no donors in Rājagaha, he arrived at Sakka’s home.
Addasā kho sakko devānamindo āyasmantaṁ mahākassapaṁ dūratova āgacchantaṁ.
devānamindo → devānam indo (pts) | dūratova → dūrato va (pts)Sakka saw him coming from afar and, on seeing him, came out of house to meet him.
Disvāna gharā nikkhamitvā paccuggantvā hatthato pattaṁ gahetvā gharaṁ pavisitvā ghaṭiyā odanaṁ uddharitvā pattaṁ pūretvā āyasmato mahākassapassa adāsi.
pavisitvā → pavisetvā (mr) | adāsi → pādāsi (bj); padāsi (pts) | pavisitvā → pavisetvā (cck: ka.) | pavisitvā → A -etvā. (pts note) | padāsi → B pādāsi. (pts note) | paccuggantvā → paccugantvā (my) | odanaṁ → odanam (pts)Taking the bowl from his hand, entered the house, took cooked rice from the pot,
filled the bowl, and gave it back to Ven. Mahā Kassapa.
So ahosi piṇḍapāto anekasūpo anekabyañjano anekarasabyañjano.
anekarasabyañjano → anekasūparasabyañjano (bj, pts-vp-pli1) | anekarasabyañjano → (sya-all) | anekarasabyañjano → anekasūparasabyañjano (cck: sī. pī.) | anekasūparasabyañjano → A -byañcano. (pts note)And that gift of alms included many kinds of curry, many kinds of sauces.
Atha kho āyasmato mahākassapassa etadahosi:
etadahosi → etad ahosi (pts)The thought occurred to Ven. Mahā Kassapa,
“ko nu kho ayaṁ satto yassāyaṁ evarūpo iddhānubhāvo”ti?
yassāyaṁ → yass āyaṁ (pts) | iddhānubhāvoti → iddhānubhāvo ti (pts)“Now, who is this being with such power & might as this?”
Atha kho āyasmato mahākassapassa etadahosi:
mahākassapassa → mahākassapasseva (sya-all) | etadahosi → etad ahosi (pts)Then the thought occurred to him,
“sakko kho ayaṁ devānamindo”ti.
ayaṁ → (sya-all) | ayaṁ devānamindoti → devānam indo ti (pts) | + → nu (th, pts)“This is Sakka, the deva-king, isn’t it?”
Iti viditvā sakkaṁ devānamindaṁ etadavoca:
devānamindaṁ etadavoca → devānam indaṁ etad avoca (pts)On realizing this, he said to Sakka,
“kataṁ kho te idaṁ, kosiya;“Is this your doing, Kosiya?
mā punapi evarūpamakāsī”ti.
mā → māssu (bj) | mā → māssu (cck: sī. syā.) | punapi evarūpamakāsīti → puna pi evarūpam akāsī ti (pts)Don’t ever do anything like this again.”
“Amhākampi, bhante kassapa, puññena attho;
amhākampi → amhākam pi (pts)“We, too, need merit, Ven. Kassapa.
amhākampi puññena karaṇīyan”ti.
amhākampi → amhākam pi (pts) | karaṇīyanti → karaṇīyan ti (pts)We, too, have use for merit.”
Atha kho sakko devānamindo āyasmantaṁ mahākassapaṁ abhivādetvā padakkhiṇaṁ katvā vehāsaṁ abbhuggantvā ākāse antalikkhe tikkhattuṁ udānaṁ udānesi:
antalikkhe → antaḷikkhe (bj) | devānamindo → devānam indo (pts)Then, bowing down to Ven. Mahā Kassapa and circling him to the right,
Sakka rose up into the air and, while up in the sky, exclaimed three times:
“aho dānaṁ paramadānaṁ kassape suppatiṭṭhitaṁ.
paramadānaṁ → paramaṁ dānaṁ (pts-vp-pli1, mr) | suppatiṭṭhitaṁ → supatiṭṭhitaṁda (sya-all) | paramadānaṁ → paramaṁ dānaṁ (cck: pī. ka.)
Aho dānaṁ paramadānaṁ kassape suppatiṭṭhitaṁ.
suppatiṭṭhitaṁ → supatiṭṭhitanti (th)
Aho dānaṁ paramadānaṁ kassape suppatiṭṭhitan”ti.
Assosi kho bhagavā dibbāya sotadhātuyā visuddhāya atikkantamānusikāya sakkassa devānamindassa vehāsaṁ abbhuggantvā ākāse antalikkhe tikkhattuṁ udānaṁ udānentassa:
antalikkhe → antaḷikkhe (bj) | abbhuggantvā ākāse antalikkhe tikkhattuṁ → (pts) | atikkantamānusikāya → mānusakāya (bj: bahūsu) | devānamindassa → devānam indassa (pts)The Blessed One–with his divine hearing-property, surpassing that of the human–
heard Sakka the deva-king, while up in the sky, exclaiming three times:
“aho dānaṁ paramadānaṁ kassape suppatiṭṭhitaṁ.
dānaṁ paramadānaṁ kassape suppatiṭṭhitaṁ → supatiṭṭhitaṁ (pts)
Aho dānaṁ paramadānaṁ kassape suppatiṭṭhitaṁ.
suppatiṭṭhitaṁ → supatiṭṭhitanti (th)
Aho dānaṁ paramadānaṁ kassape suppatiṭṭhitan”ti.
Atha kho bhagavā etamatthaṁ viditvā tāyaṁ velāyaṁ imaṁ udānaṁ udānesi:
etamatthaṁ → etam atthaṁ (pts)On realizing the significance of that, the Blessed One on that occasion exclaimed:
“Piṇḍapātikassa bhikkhuno, attabharassa anaññaposino;The monk going for alms, supporting himself and no other: Devā pihayanti tādino, upasantassa sadā satīmato”ti.
satīmatoti sattamaṁ → satimatoti (bj); satīmato ti (pts) | satīmato → D satimassā. (pts note)The devas adore one who is Such, calmed & ever mindful.
Sattamaṁ.
sattamaṁ → sattamaṁ evamme (sya-all) | sattamaṁ → ti (pts)