- Aṅguttara Nikāya 2Nummerierte Lehrreden 2.11–20
2. Adhikaraṇavagga2. Das Kapitel über disziplinarische Angelegenheiten
1111
“Dvemāni, bhikkhave, balāni.
dvemāni → (pts) | + → sāvatthinidānaṁ (bjt)„Mönche und Nonnen, es gibt diese zwei Kräfte.
Katamāni dve?Welche zwei?
Paṭisaṅkhānabalañca bhāvanābalañca.
paṭisaṅkhānabalañca bhāvanābalañca → paṭisaṅkhānabalañ ca bhāvanā-balañ ca (pts)Die Kraft des Nachdenkens und die Kraft des Entwickelns.
Katamañca, bhikkhave, paṭisaṅkhānabalaṁ?
katamañca → katamañ ca (pts)Und was, Mönche und Nonnen, ist die Kraft des Nachdenkens?
Idha, bhikkhave, ekacco iti paṭisañcikkhati:Da denkt jemand nach:
‘kāyaduccaritassa kho pāpako vipāko diṭṭhe ceva dhamme abhisamparāyañca, vacīduccaritassa pāpako vipāko diṭṭhe ceva dhamme abhisamparāyañca, manoduccaritassa pāpako vipāko diṭṭhe ceva dhamme abhisamparāyañcā’ti.
diṭṭhe ceva → diṭṭh eva (pts) | ceva → diṭṭheva dhamme (bj: sīmu, PTS) | ceva → diṭṭheva dhamme (bj: sīmu, PTS)‚Schlechtes Verhalten mit dem Körper, der Sprache oder dem Geist führt zu einem schlechten, schmerzhaften Ergebnis sowohl in diesem als im nächsten Leben.‘
So iti paṭisaṅkhāya kāyaduccaritaṁ pahāya kāyasucaritaṁ bhāveti, vacīduccaritaṁ pahāya vacīsucaritaṁ bhāveti, manoduccaritaṁ pahāya manosucaritaṁ bhāveti, suddhaṁ attānaṁ pariharati.Wenn er so nachdenkt, gibt er schlechtes Verhalten mit dem Körper, der Sprache und dem Geist auf und entwickelt gutes Verhalten mit dem Körper, der Sprache und dem Geist und hält sich selbst rein.
Idaṁ vuccati, bhikkhave, paṭisaṅkhānabalaṁ.Das nennt man die Kraft des Nachdenkens.
Katamañca, bhikkhave, bhāvanābalaṁ.
katamañca → katamañ ca (pts)Und was, Mönche und Nonnen, ist die Kraft des Entwickelns?
Tatra, bhikkhave, yamidaṁ bhāvanābalaṁ sekhānametaṁ balaṁ.
yamidaṁ → yadidaṁ (si, sya-all) | sekhānametaṁ → sekhametaṁ (bj, sya-all, km); sekhānaṁ etaṁ (pts1ed) | yamidaṁ → yadidaṁ (bj: sīmu) | sekhametaṁ → sekhāna metaṁ balaṁ (bj: machasaṁ); sekhassetaṁci balaṁ (bj: katthaci) | yamidaṁ → yadidaṁ (cck: sī.) | sekhānametaṁ → sekhametaṁ (cck: sī. syā. kaṁ.) | yamidaṁ → yam idaṁ (pts)Mit ‚Kraft des Entwickelns‘ ist hier die Kraft der in Schulung Befindlichen gemeint.
Sekhañhi so, bhikkhave, balaṁ āgamma rāgaṁ pajahati, dosaṁ pajahati, mohaṁ pajahati.
sekhañhi → sekhaṁ hi (bjt, th, pts)Denn wenn man sich auf die Kraft eines in Schulung Befindlichen stützt, gibt man Gier, Hass und Täuschung auf.
Rāgaṁ pahāya, dosaṁ pahāya, mohaṁ pahāya yaṁ akusalaṁ na taṁ karoti, yaṁ pāpaṁ na taṁ sevati.
karoti → na taṁ karoti (bj: machasaṁ)Dann tut man nichts Untaugliches und verübt nichts Schlechtes.
Idaṁ vuccati, bhikkhave, bhāvanābalaṁ.
bhāvanābalaṁ → bhāvanā-balaṁ (pts)Das nennt man die Kraft des Entwickelns.
Imāni kho, bhikkhave, dve balānī”ti.
balānīti → balānī ti dve māni (pts)Das sind die zwei Kräfte.“
1212
“Dvemāni, bhikkhave, balāni.„Mönche und Nonnen, es gibt diese zwei Kräfte.
Katamāni dve?Welche zwei?
Paṭisaṅkhānabalañca bhāvanābalañca.
paṭisaṅkhānabalañca bhāvanābalañca → paṭisaṅkhāna-balañ ca bhāvanā-balañ ca (pts)Die Kraft des Nachdenkens und die Kraft des Entwickelns.
Katamañca, bhikkhave, paṭisaṅkhānabalaṁ?
katamañca → katamañ ca (pts)Und was, Mönche und Nonnen, ist die Kraft des Nachdenkens?
Idha, bhikkhave, ekacco iti paṭisañcikkhati:Da denkt jemand nach:
‘kāyaduccaritassa kho pāpako vipāko diṭṭhe ceva dhamme abhisamparāyañca, vacīduccaritassa pāpako vipāko diṭṭhe ceva dhamme abhisamparāyañca, manoduccaritassa pāpako vipāko diṭṭhe ceva dhamme abhisamparāyañcā’ti.‚Schlechtes Verhalten mit dem Körper, der Sprache oder dem Geist führt zu einem schlechten, schmerzhaften Ergebnis sowohl in diesem als im nächsten Leben.‘
So iti paṭisaṅkhāya kāyaduccaritaṁ pahāya kāyasucaritaṁ bhāveti, vacīduccaritaṁ pahāya vacīsucaritaṁ bhāveti, manoduccaritaṁ pahāya manosucaritaṁ bhāveti, suddhaṁ attānaṁ pariharati.Wenn er so nachdenkt, gibt er schlechtes Verhalten mit dem Körper, der Sprache und dem Geist auf und entwickelt gutes Verhalten mit dem Körper, der Sprache und dem Geist und hält sich selbst rein.
Idaṁ vuccati, bhikkhave, paṭisaṅkhānabalaṁ.Das nennt man die Kraft des Nachdenkens.
Katamañca, bhikkhave, bhāvanābalaṁ?
katamañca → katamañ ca (pts) | bhāvanābalaṁ → bhāvanā-balaṁ (pts)Und was, Mönche und Nonnen, ist die Kraft des Entwickelns?
Idha, bhikkhave, bhikkhu satisambojjhaṅgaṁ bhāveti vivekanissitaṁ virāganissitaṁ nirodhanissitaṁ vosaggapariṇāmiṁ,
vosaggapariṇāmiṁ → vossaggapariṇāmiṁ (th, pts) | satisambojjhaṅgaṁ → satisaṁbojjhaṅgaṁ (pts)Da entwickelt ein Mönch die Faktoren des Erwachens Achtsamkeit,
dhammavicayasambojjhaṅgaṁ bhāveti …
dhammavicayasambojjhaṅgaṁ → dhammavicaya-sambojjhaṅgaṁ (pts)Erforschung der Gesetzmäßigkeiten,
vīriyasambojjhaṅgaṁ bhāveti …
vīriyasambojjhaṅgaṁ → viriyasambojjhaṅgaṁ (bjt, th) | vīriyasambojjhaṅgaṁ → viriya-sambojjhaṅgaṁ (pts)Energie,
pītisambojjhaṅgaṁ bhāveti …
pītisambojjhaṅgaṁ → pīti-sambojjhaṅgaṁ (pts)Ekstase,
passaddhisambojjhaṅgaṁ bhāveti …
passaddhisambojjhaṅgaṁ → passaddhi-sambojjhaṅgaṁ (pts)Stille,
samādhisambojjhaṅgaṁ bhāveti …
samādhisambojjhaṅgaṁ → samādhi-sambojjhaṅgaṁ (pts)Versenkung
upekkhāsambojjhaṅgaṁ bhāveti vivekanissitaṁ virāganissitaṁ nirodhanissitaṁ vosaggapariṇāmiṁ.
vosaggapariṇāmiṁ → vossaggapariṇāmiṁ (th)und Gleichmut, die sich auf Abgeschiedenheit, Schwinden und Aufhören stützen und zum Loslassen heranreifen.
Idaṁ vuccati, bhikkhave, bhāvanābalaṁ.
bhāvanābalaṁ → bhāvanā-balaṁ (pts)Das nennt man die Kraft des Entwickelns.
Imāni kho, bhikkhave, dve balānī”ti.
balānīti dvemāni → balāni dve māni (pts)Das sind die zwei Kräfte.“
1313
“Dvemāni, bhikkhave, balāni.„Mönche und Nonnen, es gibt diese zwei Kräfte.
Katamāni dve?Welche zwei?
Paṭisaṅkhānabalañca bhāvanābalañca.
paṭisaṅkhānabalañca bhāvanābalañca → paṭisaṅkhāna-balañ ca bhāvanā-balañ ca (pts)Die Kraft des Nachdenkens und die Kraft des Entwickelns.
Katamañca, bhikkhave, paṭisaṅkhānabalaṁ?
katamañca → katamañ ca (pts) | paṭisaṅkhānabalaṁ → paṭisaṅkhāna-balaṁ (pts)Und was, Mönche und Nonnen, ist die Kraft des Nachdenkens?
Idha, bhikkhave, ekacco iti paṭisañcikkhati:Da denkt jemand nach:
‘kāyaduccaritassa kho pāpako vipāko diṭṭhe ceva dhamme abhisamparāyañca, vacīduccaritassa kho pāpako vipāko diṭṭhe ceva dhamme abhisamparāyañca, manoduccaritassa kho pāpako vipāko diṭṭhe ceva dhamme abhisamparāyañcā’ti.
kho → (sya-all)‚Schlechtes Verhalten mit dem Körper, der Sprache oder dem Geist führt zu einem schlechten, schmerzhaften Ergebnis sowohl in diesem als im nächsten Leben.‘
So iti paṭisaṅkhāya kāyaduccaritaṁ pahāya kāyasucaritaṁ bhāveti, vacīduccaritaṁ pahāya vacīsucaritaṁ bhāveti, manoduccaritaṁ pahāya manosucaritaṁ bhāveti, suddhaṁ attānaṁ pariharati.Wenn er so nachdenkt, gibt er schlechtes Verhalten mit dem Körper, der Sprache und dem Geist auf und entwickelt gutes Verhalten mit dem Körper, der Sprache und dem Geist und hält sich selbst rein.
Idaṁ vuccati, bhikkhave, paṭisaṅkhānabalaṁ.Das nennt man die Kraft des Nachdenkens.
Katamañca, bhikkhave, bhāvanābalaṁ?
katamañca → katamañ ca (pts)Und was, Mönche und Nonnen, ist die Kraft des Entwickelns?
Idha, bhikkhave, bhikkhu vivicceva kāmehi, vivicca akusalehi dhammehi savitakkaṁ savicāraṁ vivekajaṁ pītisukhaṁ paṭhamaṁ jhānaṁ upasampajja viharati.
paṭhamaṁ jhānaṁ → paṭhamajjhānaṁ (pts) | jhānaṁ → paṭhamaṁjjhānaṁ (bj: sīmu) | vivicceva → eva (pts)Da tritt ein Mönch, ganz abgeschieden von den Sinnenfreuden, abgeschieden von untauglichen Eigenschaften, in die erste Vertiefung ein und verweilt darin; da gibt es aus Abgeschiedenheit geborene Ekstase und Seligkeit, während er den Geist ausrichtet und hält.
Vitakkavicārānaṁ vūpasamā ajjhattaṁ sampasādanaṁ cetaso ekodibhāvaṁ avitakkaṁ avicāraṁ samādhijaṁ pītisukhaṁ dutiyaṁ jhānaṁ upasampajja viharati.
dutiyaṁ jhānaṁ → dutiyajjhānaṁ (pts) | cetaso ekodibhāvaṁ → cetasoekodibhāvaṁ (th) | vitakkavicārānaṁ → vitakka-vicārānaṁ (pts)Wenn das Ausrichten und Halten des Geistes sich beruhigt, tritt er in die zweite Vertiefung ein und verweilt darin; da gibt es aus Versenkung geborene Ekstase und Seligkeit, mit innerer Klarheit und geeintem Geist, ohne Ausrichten und Halten.
Pītiyā ca virāgā upekkhako ca viharati sato ca sampajāno, sukhañca kāyena paṭisaṁvedeti, yaṁ taṁ ariyā ācikkhanti: ‘upekkhako satimā sukhavihārī’ti tatiyaṁ jhānaṁ upasampajja viharati.
sukhavihārīti tatiyaṁ jhānaṁ → sukhavihārī ti tatiyajjhānaṁ (pts) | yaṁ taṁ → yantaṁ (th) | sukhañca → sukhañ ca (pts) | yaṁ → yan (pts) | upekkhako → upekhako (pts) | sukhavihārīti tatiyaṁ jhānaṁ → sukha-vihārī ti tatiyajjhānaṁ (pts)Und mit dem Schwinden der Ekstase tritt er in die dritte Vertiefung ein und verweilt darin; da meditiert er mit Gleichmut, achtsam und bewusst, und erfährt persönlich die Seligkeit, von der die Edlen erklären: ‚Gleichmütig und achtsam meditiert man in Seligkeit.‘
Sukhassa ca pahānā dukkhassa ca pahānā pubbeva somanassadomanassānaṁ atthaṅgamā adukkhamasukhaṁ upekkhāsatipārisuddhiṁ catutthaṁ jhānaṁ upasampajja viharati.
atthaṅgamā → atthagamā (pts) | upekkhāsatipārisuddhiṁ catutthaṁ jhānaṁ → upekhāsatipārisuddhiṁ catutthajjhānaṁ (pts) | adukkhamasukhaṁ → adukkhaṁ asukhaṁ (bjt) | pubbeva somanassadomanassānaṁ atthaṅgamā → pubb eva somanassa-domanassānaṁ atthagamā (pts) | upekkhāsatipārisuddhiṁ catutthaṁ jhānaṁ → upekhā-sati-pārisuddhiṁ catutthajjhānaṁ (pts)Indem er Glück und Schmerz aufgibt, und mit dem Vergehen früherer Fröhlichkeit und Traurigkeit, tritt er in die vierte Vertiefung ein und verweilt darin, ohne Glück oder Schmerz, mit reinem Gleichmut und reiner Achtsamkeit.
Idaṁ vuccati, bhikkhave, bhāvanābalaṁ.Das nennt man die Kraft des Entwickelns.
Imāni kho, bhikkhave, dve balānī”ti.
balānīti → balānī ti dve mā (pts)Das sind die zwei Kräfte.“
1414
“Dvemā, bhikkhave, tathāgatassa dhammadesanā.
dhammadesanā → dhamma-desanā (pts)„Mönche und Nonnen, es gibt diese zwei Arten, wie der Klargewordene den Dhamma lehrt.
Katamā dve?Welche zwei?
saṅkhittena ca vitthārena ca.
saṅkhittena → saṁkhittena (my, bjt, ms2005)Kurz und ausführlich.
Imā kho, bhikkhave, dve tathāgatassa dhammadesanā”ti.
dhammadesanāti → dhamma-desanā ti (pts)Das sind die zwei Arten, wie der Klargewordene den Dhamma lehrt.“
1515
“Yasmiṁ, bhikkhave, adhikaraṇe āpanno ca bhikkhu codako ca bhikkhu na sādhukaṁ attanāva attānaṁ paccavekkhati tasmetaṁ, bhikkhave, adhikaraṇe pāṭikaṅkhaṁ:
āpanno → āpattāpanno (mr) | paccavekkhati → paccavekkhanti (sya-all) | paccavekkhati tasmetaṁ → paccavekkhanti tasm etaṁ (pts) | āpanno → āpattāpanno (bj: katthaci) | paccavekkhati → paccavekkhanti (bj: sīmu) | āpanno → āpattāpanno (cck: ka.) | āpanno → ba. āpattāpanno (sya-all note) | attanāva → attanā va (pts)„Mönche und Nonnen, wenn in einer disziplinarischen Angelegenheit weder der Mönch, der einen Verstoß begangen hat, noch der, der ihn anklagt, sich selbst sorgfältig prüft,
‘dīghattāya kharattāya vāḷattāya saṁvattissati, bhikkhū ca na phāsuṁ viharissantī’ti.
na phāsuṁ → na phāsukaṁ (bj); na phāsu (mr) | viharissantī’ti → viharissanti (bj, sya-all, km, mr) | viharissantīti → viharissanti (sya-all) | phāsukaṁ → phāsu (bj: katthaci) | viharissantīti → viharissanti (bj: sīmu) | phāsuṁ → na phāsu (cck: ka.) | viharissantīti → viharissanti (cck: sī. syā. kaṁ. ka.) | viharissantīti → viharissantī ti (pts)so ist zu erwarten, dass diese Angelegenheit zu bleibender Verbitterung und Feindschaft führt, und dass die Mönche nicht unbeschwert leben.
Yasmiñca kho, bhikkhave, adhikaraṇe āpanno ca bhikkhu codako ca bhikkhu sādhukaṁ attanāva attānaṁ paccavekkhati tasmetaṁ, bhikkhave, adhikaraṇe pāṭikaṅkhaṁ:
paccavekkhati → paccavekkhanti (sya-all) | paccavekkhati tasmetaṁ → paccavekkhanti tasm etaṁ (pts) | paccavekkhati → paccavekkhanti (bj: sīmu) | āpanno → ba. āpattāpanno (sya-all note) | yasmiñca → yasmiṁ ca (bjt) | yasmiñca → yasmiñ ca (pts) | attanāva → attanā va (pts)Wenn aber in einer disziplinarischen Angelegenheit sowohl der Mönch, der einen Verstoß begangen hat, als auch der, der ihn anklagt, sich selbst sorgfältig prüft,
‘na dīghattāya kharattāya vāḷattāya saṁvattissati, bhikkhū ca phāsuṁ viharissantī’ti.
phāsuṁ → phāsukaṁ (bj); phāsu (mr) | dīghattāya → dīghattāya na (sya-all) | kharattāya → kharattāya na (sya-all) | viharissantīti → viharissanti (sya-all) | phāsukaṁ → phāsu (bj: katthaci) | viharissantīti → viharissantī ti (pts)so ist zu erwarten, dass diese Angelegenheit nicht zu bleibender Verbitterung und Feindschaft führt, und dass die Mönche unbeschwert leben.
Kathañca, bhikkhave, āpanno bhikkhu sādhukaṁ attanāva attānaṁ paccavekkhati?
āpanno → ba. āpattāpanno (sya-all note) | kathañca → kathañ ca (pts) | attanāva → attanā va (pts)Und wie, Mönche und Nonnen, prüft ein Mönch, der einen Verstoß begangen hat, sich selbst sorgfältig?
Idha, bhikkhave, āpanno bhikkhu iti paṭisañcikkhati:
āpanno → ba. āpattāpanno (sya-all note)Ein Mönch, der einen Verstoß begangen hat, überlegt:
‘ahaṁ kho akusalaṁ āpanno kañcideva desaṁ kāyena.
kañcideva → kiñcideva (mr) | kāyena → kāyena tasmā (sya-all) | taṁ → maṁ so bhikkhu (bj: machasaṁ); tasmā maṁ so bhikkhu (bj: syā, sī) | kañcideva → kiñcideva (cck: ka.) | kañcideva → ba. kiñcideva (sya-all note) | kañcideva → kañcid eva (pts) | + → tam (pts)‚Ich habe mit dem Körper einen gewissen unangebrachten Verstoß begangen.
Maṁ so bhikkhu addasa akusalaṁ āpajjamānaṁ kañcideva desaṁ kāyena.
Maṁ so → tasmā maṁ so (sya-all); taṁ maṁ so (pts1ed) | kañcideva → kiñcideva (cck) | so → tasmā maṁ so (cck: sī. syā.) | kañcideva → ba. kiñcideva (sya-all note) | kañcideva → kañcid eva (pts)Jener Mönch hat mich dabei gesehen.
No ce ahaṁ akusalaṁ āpajjeyyaṁ kañcideva desaṁ kāyena, na maṁ so bhikkhu passeyya akusalaṁ āpajjamānaṁ kañcideva desaṁ kāyena.
kañcideva → kiñcideva (cck) | kañcideva → ba. kiñcideva (sya-all note) | kañcideva → ba. kiñcideva (sya-all note) | kañcideva → kañcid eva (pts)Hätte ich den Verstoß nicht begangen, hätte er mich nicht gesehen.
Yasmā ca kho, ahaṁ akusalaṁ āpanno kañcideva desaṁ kāyena, tasmā maṁ so bhikkhu addasa akusalaṁ āpajjamānaṁ kañcideva desaṁ kāyena.
kañcideva → kiñcideva (cck) | kañcideva → ba. kiñcideva (sya-all note) | kañcideva → ba. kiñcideva (sya-all note) | kañcideva → kañcid eva (pts)Aber da ich den Verstoß begangen habe, hat er mich gesehen.
Disvā ca pana maṁ so bhikkhu akusalaṁ āpajjamānaṁ kañcideva desaṁ kāyena anattamano ahosi.
kañcideva → kiñcideva (cck) | kañcideva → ba. kiñcideva (sya-all note) | kañcideva → kañcid eva (pts)Als er mich sah, war er aufgebracht,
Anattamano samāno anattamanavacanaṁ maṁ so bhikkhu avaca.
anattamanavacanaṁ → anattamanavācaṁ (mr) | anattamanavacanaṁ → anattamanavācaṁ (cck: ka.)und er brachte sein Missfallen mir gegenüber zum Ausdruck.
Anattamanavacanāhaṁ tena bhikkhunā vutto samāno anattamano ahosiṁ.
Anattamanavacanāhaṁ → anattamanavācaṁ nāhaṁ (mr) | anattamano → attamano (mr) | Anattamanavacanāhaṁ → anattamanavācaṁ nāhaṁ (cck: ka.) | anattamano → attamano (cck: ka.) | anattamanavacanāhaṁ → anattamanavacanāhan (pts)Da war ich auch aufgebracht
Anattamano samāno paresaṁ ārocesiṁ.
anattamano → anattamno (sya-all)und sagte es anderen.
Iti mameva tattha accayo accagamā suṅkadāyakaṁva bhaṇḍasmin’ti.
suṅkadāyakaṁva → suṁkadāyikaṁva (sya-all) | suṅkadāyakaṁva bhaṇḍasminti → suṅkadāyikaṁ va bhaṇḍasmin ti (pts) | mameva → mam eva (pts)Daher ist es einzig mein Fehler, wie bei jemandem, der einen Zoll auf seine Waren schuldig ist.‘
Evaṁ kho, bhikkhave, āpanno bhikkhu sādhukaṁ attanāva attānaṁ paccavekkhati.
āpanno → ba. āpattāpanno (sya-all note) | attanāva → attanā va (pts)So prüft ein Mönch, der einen Verstoß begangen hat, sich selbst sorgfältig.
Kathañca, bhikkhave, codako bhikkhu sādhukaṁ attanāva attānaṁ paccavekkhati?
kathañca → kathañ ca (pts) | attanāva → attanā va (pts)Und wie, Mönche und Nonnen, prüft ein Mönch, der einen anderen anklagt, sich selbst sorgfältig?
Idha, bhikkhave, codako bhikkhu iti paṭisañcikkhati:Ein Mönch, der einen anderen anklagt, überlegt:
‘ayaṁ kho bhikkhu akusalaṁ āpanno kañcideva desaṁ kāyena.
kañcideva → kiñcideva (cck) | kāyena → kāyena tasmā (sya-all) | kāyena → ahaṁ imaṁ bhikkhu (bj: machasaṁ, syā) | kañcideva → ba. kiñcideva (sya-all note) | ayaṁ kho → ayaṁkho (bjt) | kañcideva → kañcid eva (pts)‚Dieser Mönch hat mit dem Körper einen gewissen unangebrachten Verstoß begangen.
Ahaṁ imaṁ bhikkhuṁ addasaṁ akusalaṁ āpajjamānaṁ kañcideva desaṁ kāyena.
ahaṁ → tāhaṁ (bj, pts) | kañcideva → kiñcideva (cck) | kañcideva → ba. kiñcideva (sya-all note) | kañcideva → kañcid eva (pts)Ich habe ihn dabei gesehen.
No ce ayaṁ bhikkhu akusalaṁ āpajjeyya kañcideva desaṁ kāyena, nāhaṁ imaṁ bhikkhuṁ passeyyaṁ akusalaṁ āpajjamānaṁ kañcideva desaṁ kāyena.
kañcideva → kiñcideva (cck) | kañcideva → ba. kiñcideva (sya-all note) | kañcideva → ba. kiñcideva (sya-all note) | kañcideva → kañcid eva (pts)Hätte er den Verstoß nicht begangen, hätte ich ihn nicht gesehen.
Yasmā ca kho, ayaṁ bhikkhu akusalaṁ āpanno kañcideva desaṁ kāyena, tasmā ahaṁ imaṁ bhikkhuṁ addasaṁ akusalaṁ āpajjamānaṁ kañcideva desaṁ kāyena.
kañcideva → kiñcideva (cck) | kañcideva → ba. kiñcideva (sya-all note) | kañcideva → ba. kiñcideva (sya-all note) | kañcideva → kañcid eva (pts)Aber da er den Verstoß begangen hat, habe ich ihn gesehen.
Disvā ca panāhaṁ imaṁ bhikkhuṁ akusalaṁ āpajjamānaṁ kañcideva desaṁ kāyena anattamano ahosiṁ.
kañcideva → kiñcideva (cck) | kañcideva → ba. kiñcideva (sya-all note) | kañcideva → kañcid eva (pts)Als ich ihn sah, war ich aufgebracht,
Anattamano samāno anattamanavacanāhaṁ imaṁ bhikkhuṁ avacaṁ.
bhikkhuṁ → bhikkhum (pts)und ich brachte mein Missfallen ihm gegenüber zum Ausdruck.
Anattamanavacanāyaṁ bhikkhu mayā vutto samāno anattamano ahosi.Da war er auch aufgebracht
Anattamano samāno paresaṁ ārocesi.und sagte es anderen.
Iti mameva tattha accayo accagamā suṅkadāyakaṁva bhaṇḍasmin’ti.
suṅkadāyakaṁva → suṁkadāyikaṁva (sya-all) | suṅkadāyakaṁva bhaṇḍasminti → suṅkadāyikam va bhaṇḍasmin ti (pts) | suṅkadāyakaṁva → suṅkadāyikaṁva (bj: syā) | mameva → mam eva (pts)Daher ist es einzig mein Fehler, wie bei jemandem, der einen Zoll auf seine Waren schuldig ist.‘
Evaṁ kho, bhikkhave, codako bhikkhu sādhukaṁ attanāva attānaṁ paccavekkhati.
attanāva → attanā va (pts)So prüft ein Mönch, der einen anderen anklagt, sich selbst sorgfältig.
Yasmiṁ, bhikkhave, adhikaraṇe āpanno ca bhikkhu codako ca bhikkhu na sādhukaṁ attanāva attānaṁ paccavekkhati tasmetaṁ, bhikkhave, adhikaraṇe pāṭikaṅkhaṁ dīghattāya kharattāya vāḷattāya saṁvattissati, bhikkhū ca na phāsuṁ viharissantīti.
phāsuṁ → phāsukaṁ (bj) | paccavekkhati → paccavekkhanti (sya-all) | viharissantīti yasmiñca → viharissanti yasmiṁ ca (sya-all) | paccavekkhati tasmetaṁ → paccavekkhanti tasm etaṁ (pts) | āpanno → ba. āpattāpanno (sya-all note) | yasmiṁ → yasmim (pts) | sādhukaṁ attanāva → sādhukam attanā va (pts)Wenn in einer disziplinarischen Angelegenheit weder der Mönch, der einen Verstoß begangen hat, noch der, der ihn anklagt, sich selbst sorgfältig prüft, so ist zu erwarten, dass diese Angelegenheit zu bleibender Verbitterung und Feindschaft führt, und dass die Mönche und Nonnen nicht unbeschwert leben.
Yasmiñca kho, bhikkhave, adhikaraṇe āpanno ca bhikkhu codako ca bhikkhu sādhukaṁ attanāva attānaṁ paccavekkhati tasmetaṁ, bhikkhave, adhikaraṇe pāṭikaṅkhaṁ na dīghattāya kharattāya vāḷattāya saṁvattissati, bhikkhū ca phāsuṁ viharissantī”ti.
phāsuṁ → phāsukaṁ (bj) | paccavekkhati → paccavekkhanti (sya-all) | paccavekkhati tasmetaṁ → paccavekkhanti tasm etaṁ (pts) | āpanno → ba. āpattāpanno (sya-all note) | phāsuṁ → phāsu (my) | yasmiñca → yasmiṁ ca (bjt) | yasmiñca → ca (th) | + → athakho (th) | yasmiñca → yasmiñ ca (pts) | attanāva → attanā va (pts) | viharissantīti → viharissantī ti (pts)Wenn aber in einer disziplinarischen Angelegenheit sowohl der Mönch, der einen Verstoß begangen hat, als auch der, der ihn anklagt, sich selbst sorgfältig prüft, so ist zu erwarten, dass diese Angelegenheit nicht zu bleibender Verbitterung und Feindschaft führt, und dass die Mönche und Nonnen unbeschwert leben.“
1616
Atha kho aññataro brāhmaṇo yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavatā saddhiṁ sammodi.
tenupasaṅkami → ten upasaṅkami (pts)Da ging ein gewisser Brahmane zum Buddha und tauschte Willkommensgrüße mit ihm aus.
Sammodanīyaṁ kathaṁ sāraṇīyaṁ vītisāretvā ekamantaṁ nisīdi. Ekamantaṁ nisinno kho so brāhmaṇo bhagavantaṁ etadavoca:
sāraṇīyaṁ → sārāṇīyaṁ (bj, sya-all) | etadavoca → etad avoca (pts)Nach der Begrüßung und dem Austausch von Höflichkeiten setzte er sich zur Seite hin und sagte zum Buddha:
“ko nu kho, bho gotama, hetu ko paccayo yena m’idhekacce sattā kāyassa bhedā paraṁ maraṇā apāyaṁ duggatiṁ vinipātaṁ nirayaṁ upapajjantī”ti?
paraṁ maraṇā → parammaraṇā (bjt, th) | yena midhekacce → yenamidhekacce (th) | yena midhekacce → yena-m-idh ekacce (pts) | paraṁ → param (pts) | upapajjantīti → uppajjantī ti (pts)„Was ist der Grund, werter Gotama, was ist die Ursache, dass manche Lebewesen, wenn ihr Körper auseinanderbricht, nach dem Tod, an einem verlorenen Ort wiedergeboren werden, einem schlechten Ort, in der Unterwelt, der Hölle?“
“Adhammacariyāvisamacariyāhetu kho, brāhmaṇa, evam’idhekacce sattā kāyassa bhedā paraṁ maraṇā apāyaṁ duggatiṁ vinipātaṁ nirayaṁ upapajjantī”ti.
adhammacariyāvisamacariyāhetu → bhagavā adhammacariyā visamacariyā hetu (bj); adhammacariyavisamacariyāhetu (sya-all) | upapajjantīti → upapajjantīti brāhmaṇo (bj); uppajjantī ti (pts) | adhammacariyā → adhammacariya visamacariyā hetu (bj: syā) | paraṁ maraṇā → parammaraṇā (bjt, th) | evamidhekacce → evam idh ekacce (pts) | paraṁ → param (pts)„Prinzipienloses und unmoralisches Verhalten ist der Grund, dass manche Lebewesen, wenn ihr Körper auseinanderbricht, nach dem Tod, an einem verlorenen Ort wiedergeboren werden, einem schlechten Ort, in der Unterwelt, der Hölle.“
“Ko nu kho, bho gotama, hetu ko paccayo yena m’idhekacce sattā kāyassa bhedā paraṁ maraṇā sugatiṁ saggaṁ lokaṁ upapajjantī”ti?
nu kho → pana (bj, sya-all, pts) | + → brāhmaṇo (bjt) | yena midhekacce → yenamidhekacce (bjt, th) | paraṁ maraṇā → parammaraṇā (bjt, th) | yena midhekacce → yena-m-idh ekacce (pts) | paraṁ → param (pts) | upapajjantīti → uppajjantī ti (pts)„Was ist der Grund, werter Gotama, was ist die Ursache, dass manche Lebewesen, wenn ihr Körper auseinanderbricht, nach dem Tod, an einem guten Ort wiedergeboren werden, in einer himmlischen Welt?“
“Dhammacariyāsamacariyāhetu kho, brāhmaṇa, evam’idhekacce sattā kāyassa bhedā paraṁ maraṇā sugatiṁ saggaṁ lokaṁ upapajjantī”ti.
dhammacariyāsamacariyāhetu → bhagavā dhammacariyā samacariyā hetu (bj); dhammacariyasamacariyāhetu (sya-all) | upapajjantīti → upapajjantīti brāhmaṇo (bj); uppajjantī ti (pts) | paraṁ maraṇā → parammaraṇā (bjt, th) | evamidhekacce → evam idh ekacce (pts) | paraṁ → param (pts)„Prinzipientreues und moralisches Verhalten ist der Grund, dass manche Lebewesen, wenn ihr Körper auseinanderbricht, nach dem Tod, an einem guten Ort wiedergeboren werden, in einer himmlischen Welt.“
“Abhikkantaṁ, bho gotama, abhikkantaṁ, bho gotama.
+ → brāhmaṇo (bjt)„Vortrefflich, werter Gotama! Vortrefflich!
Seyyathāpi, bho gotama, nikkujjitaṁ vā ukkujjeyya, paṭicchannaṁ vā vivareyya, mūḷhassa vā maggaṁ ācikkheyya, andhakāre vā telapajjotaṁ dhāreyya: ‘cakkhumanto rūpāni dakkhantī’ti; evamevaṁ bhotā gotamena anekapariyāyena dhammo pakāsito.
nikkujjitaṁ → nikujjitaṁ (mr) | dakkhantī’ti → dakkhantīti (bj: syā, machasaṁ) | nikkujjitaṁ → nikujjitaṁ (cck: ka.) | evamevaṁ → evameva (bjt) | telapajjotaṁ → telappajjotaṁ (th) | dakkhantīti evamevaṁ → dakkhintī ti evam eva kho (pts)Als würde er das Umgestürzte aufrichten oder das Verborgene enthüllen oder den Verirrten den Weg weisen oder im Dunkeln ein Licht anzünden, sodass Menschen mit klaren Augen sehen könnten, was da ist, so hat der werte Gotama die Lehre auf vielerlei Weise klargemacht.
Esāhaṁ bhavantaṁ gotamaṁ saraṇaṁ gacchāmi dhammañca bhikkhusaṅghañca.
bhavantaṁ → bhagavantaṁ (pts) | bhikkhusaṅghañca → bhikkhusaṁghañca (th, ms2005) | dhammañca bhikkhusaṅghañca → dhammañ ca bhikkhusaṅghañ ca (pts)Ich nehme Zuflucht zum werten Gotama, zur Lehre und zum Saṅgha der Mönche und Nonnen.
Upāsakaṁ maṁ bhavaṁ gotamo dhāretu ajjatagge pāṇupetaṁ saraṇaṁ gatan”ti.
+ → athakho (th) | gatanti → gatan ti (pts)Von diesem Tag an soll der werte Gotama mich als Laienanhänger in Erinnerung behalten, der für sein ganzes Leben Zuflucht genommen hat.“
1717
Atha kho jāṇussoṇi brāhmaṇo yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavatā saddhiṁ sammodi.
jāṇussoṇi → jānussoṇī (sya-all); jāṇusoṇi (mr) | atha kho jāṇussoṇi → athakho jānussoṇī (sya-all) | jāṇussoṇi → jāṇusoṇi (cck: ka.) | tenupasaṅkami → ten upasaṅkami (pts)Da ging der Brahmane Jānussoṇi zum Buddha und tauschte Willkommensgrüße mit ihm aus.
Sammodanīyaṁ kathaṁ sāraṇīyaṁ vītisāretvā ekamantaṁ nisīdi. Ekamantaṁ nisinno kho jāṇussoṇi brāhmaṇo bhagavantaṁ etadavoca:
sāraṇīyaṁ → sārāṇīyaṁ (sya-all) | jāṇussoṇi → jānussoṇī (sya-all) | etadavoca → etad avoca (pts)Nach der Begrüßung und dem Austausch von Höflichkeiten setzte er sich zur Seite hin und sagte zum Buddha:
“ko nu kho, bho gotama, hetu ko paccayo yena m’idhekacce sattā kāyassa bhedā paraṁ maraṇā apāyaṁ duggatiṁ vinipātaṁ nirayaṁ upapajjantī”ti?
upapajjantīti → upapajjantīti bhagavā (bj) | paraṁ maraṇā → parammaraṇā (bjt, th) | yena midhekacce → yenamidhekacce (th) | yena midhekacce → yena-m-idh ekacce (pts) | paraṁ → param (pts) | duggatiṁ → duggatim (pts) | upapajjantīti → uppajjantī ti (pts)„Was ist der Grund, werter Gotama, was ist die Ursache, dass manche Lebewesen, wenn ihr Körper auseinanderbricht, nach dem Tod, an einem verlorenen Ort wiedergeboren werden, einem schlechten Ort, in der Unterwelt, der Hölle?“
“Katattā ca, brāhmaṇa, akatattā ca.
+ → bhagavā (bjt)„Was sie getan und was sie nicht getan haben.
Evam’idhekacce sattā kāyassa bhedā paraṁ maraṇā apāyaṁ duggatiṁ vinipātaṁ nirayaṁ upapajjantī”ti.
upapajjantīti → upapajjantīti brāhmaṇo (bj) | paraṁ maraṇā → parammaraṇā (bjt, th) | evamidhekacce → evam idh ekacce (pts) | paraṁ → param (pts) | upapajjantīti → uppajjantī ti (pts)Das ist der Grund, dass manche Lebewesen, wenn ihr Körper auseinanderbricht, nach dem Tod, an einem verlorenen Ort wiedergeboren werden, einem schlechten Ort, in der Unterwelt, der Hölle.“
“Ko pana, bho gotama, hetu ko paccayo yena m’idhekacce sattā kāyassa bhedā paraṁ maraṇā sugatiṁ saggaṁ lokaṁ upapajjantī”ti?
upapajjantīti → upapajjantīti bhagavā (bj); uppajjantī ti (pts) | + → brāhmaṇo (bjt) | paraṁ maraṇā → parammaraṇā (bjt, th) | yena midhekacce → yenamidhekacce (th) | yena midhekacce → yena-m-idh ekacce (pts) | paraṁ → param (pts)„Aber was ist der Grund, werter Gotama, was ist die Ursache, dass manche Lebewesen, wenn ihr Körper auseinanderbricht, nach dem Tod, an einem guten Ort wiedergeboren werden, in einer himmlischen Welt?“
“Katattā ca, brāhmaṇa, akatattā ca.
+ → bhagavā (bjt)„Was sie getan und was sie nicht getan haben.
Evam’idhekacce sattā kāyassa bhedā paraṁ maraṇā sugatiṁ saggaṁ lokaṁ upapajjantī”ti.
upapajjantīti → upapajjantīti brāhmaṇo (bj); uppajjantī ti (pts) | paraṁ maraṇā → parammaraṇā (bjt, th) | evamidhekacce → evam idh ekacce (pts) | paraṁ → param (pts)Das ist der Grund, dass manche Lebewesen, wenn ihr Körper auseinanderbricht, nach dem Tod, an einem guten Ort wiedergeboren werden, in einer himmlischen Welt.“
“Na kho ahaṁ imassa bhoto gotamassa saṅkhittena bhāsitassa vitthārena atthaṁ avibhattassa vitthārena atthaṁ ājānāmi.
avibhattassa vitthārena atthaṁ → (sya-all) | atthaṁ → vitthārena atthaṁ avibhattassa (bj: syāmapotthake ayaṁ na dissati.) | saṅkhittena → saṁkhittena (my, bjt, th, ms2005) | + → brāhmaṇo (bjt)„Ich verstehe die Bedeutung dessen nicht, was der werte Gotama kurz gesagt hat, ohne es ausführlich zu erklären.
Sādhu me bhavaṁ gotamo tathā dhammaṁ desetu yathā ahaṁ imassa bhoto gotamassa saṅkhittena bhāsitassa vitthārena atthaṁ avibhattassa vitthārena atthaṁ ājāneyyan”ti.
avibhattassa vitthārena atthaṁ → (sya-all) | avibhattassa vitthārena atthaṁ ājāneyyanti → ājāneyyan ti (pts) | saṅkhittena → saṁkhittena (my, th, ms2005) | tathā dhammaṁ → tathādhammaṁ (th)Werter Gotama, bitte lehre mich diese Sache ausführlich, sodass ich die Bedeutung verstehen kann.“
“Tena hi, brāhmaṇa, suṇāhi, sādhukaṁ manasi karohi; bhāsissāmī”ti.
tena hi → tenahi (th) | manasi karohi → manasikarohi (th) | manasi karohi bhāsissāmīti → manasikarohi bhāsissāmī ti (pts)„Nun denn, Brahmane, hör zu und gebrauche den Geist gut, ich werde sprechen.“
“Evaṁ, bho”ti kho jāṇussoṇi brāhmaṇo bhagavato paccassosi.
jāṇussoṇi → jānussoṇī (sya-all) | evaṁ bhoti → evambhoti (bjt) | bhoti → bho ti (pts)„Ja, werter Herr“, antwortete Jānussoṇi.
Bhagavā etadavoca:
etadavoca → etad avoca (pts)Der Buddha sagte:
“Idha, brāhmaṇa, ekaccassa kāyaduccaritaṁ kataṁ hoti, akataṁ hoti kāyasucaritaṁ;„Da hat, Brahmane, jemand mit dem Körper, der Sprache und dem Geist Schlechtes getan und nichts Gutes.
vacīduccaritaṁ kataṁ hoti, akataṁ hoti vacīsucaritaṁ;
manoduccaritaṁ kataṁ hoti, akataṁ hoti manosucaritaṁ.
akataṁ → akatam (pts)
Evaṁ kho, brāhmaṇa, katattā ca akatattā ca evam’idhekacce sattā kāyassa bhedā paraṁ maraṇā apāyaṁ duggatiṁ vinipātaṁ nirayaṁ upapajjanti.
upapajjanti → uppajjantī ti (pts) | paraṁ maraṇā → parammaraṇā (bjt, th) | evamidhekacce → evam idh ekacce (pts) | paraṁ → param (pts)Daher ist das, was sie getan und was sie nicht getan haben, der Grund, dass manche Lebewesen, wenn ihr Körper auseinanderbricht, nach dem Tod, an einem verlorenen Ort wiedergeboren werden, einem schlechten Ort, in der Unterwelt, der Hölle.
Idha pana, brāhmaṇa, ekaccassa kāyasucaritaṁ kataṁ hoti, akataṁ hoti kāyaduccaritaṁ;Weiterhin hat da jemand mit dem Körper, der Sprache und dem Geist Gutes getan und nichts Schlechtes.
vacīsucaritaṁ kataṁ hoti, akataṁ hoti vacīduccaritaṁ;
manosucaritaṁ kataṁ hoti, akataṁ hoti manoduccaritaṁ.
Evaṁ kho, brāhmaṇa, katattā ca akatattā ca evam’idhekacce sattā kāyassa bhedā paraṁ maraṇā sugatiṁ saggaṁ lokaṁ upapajjantī”ti.
upapajjantīti → upapajjantīti brāhmaṇo (bj); uppajjantī ti (pts) | paraṁ maraṇā → parammaraṇā (bjt, th) | evamidhekacce → evam idh ekacce (pts) | paraṁ → param (pts)Daher ist das, was sie getan und was sie nicht getan haben, der Grund, dass manche Lebewesen, wenn ihr Körper auseinanderbricht, nach dem Tod, an einem guten Ort wiedergeboren werden, in einer himmlischen Welt.“
“Abhikkantaṁ, bho gotama …pe… upāsakaṁ maṁ bhavaṁ gotamo dhāretu ajjatagge pāṇupetaṁ saraṇaṁ gatan”ti.
+ → brāhmaṇo (bjt) | + → athakho (th) | gatanti → gatan ti (pts)„Vortrefflich, werter Gotama! … Von diesem Tag an soll der werte Gotama mich als Laienanhänger in Erinnerung behalten, der für sein ganzes Leben Zuflucht genommen hat.“
1818
Atha kho āyasmā ānando yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdi. Ekamantaṁ nisinnaṁ kho āyasmantaṁ ānandaṁ bhagavā etadavoca:
tenupasaṅkami → ten upasaṅkami (pts) | etadavoca → etad avoca (pts)Da ging der Ehrwürdige Ānanda zum Buddha, verbeugte sich und setzte sich zur Seite hin. Der Buddha sagte zu ihm:
“ekaṁsenāhaṁ, ānanda, akaraṇīyaṁ vadāmi kāyaduccaritaṁ vacīduccaritaṁ manoduccaritan”ti.
manoduccaritanti → manoduccaritanti ānando (bj) | manoduccaritanti → manoduccaritan ti (pts)„Ānanda, ich sage unbedingt: Tut nichts Schlechtes mit dem Körper, der Sprache und dem Geist.“
“Yamidaṁ, bhante, bhagavatā ekaṁsena akaraṇīyaṁ akkhātaṁ kāyaduccaritaṁ vacīduccaritaṁ manoduccaritaṁ tasmiṁ akaraṇīye kayiramāne ko ādīnavo pāṭikaṅkho”ti?
pāṭikaṅkhoti → pāṭikaṅkhoti bhagavā (bj) | + → ānando (bjt) | yamidaṁ → yam idaṁ (pts) | pāṭikaṅkhoti → pāṭikaṅkho ti (pts)„Aber, Herr, wenn jemand diese Dinge tut, die man nicht tun soll, welchen Nachteil hat er zu erwarten?“
“Yamidaṁ, ānanda, mayā ekaṁsena akaraṇīyaṁ akkhātaṁ kāyaduccaritaṁ vacīduccaritaṁ manoduccaritaṁ tasmiṁ akaraṇīye kayiramāne ayaṁ ādīnavo pāṭikaṅkho—
+ → bhagavā (bjt) | yamidaṁ → yam idaṁ (pts)„Er hat diesen Nachteil zu erwarten:
attāpi attānaṁ upavadati,
attāpi → attā pi (pts)Er macht sich selbst Vorwürfe.
anuvicca viññū garahanti,Vernünftige Menschen tadeln ihn, nachdem sie es geprüft haben.
pāpako kittisaddo abbhuggacchati,Er hat einen schlechten Ruf.
sammūḷho kālaṁ karoti,Wenn er stirbt, fühlt er sich verloren.
kāyassa bhedā paraṁ maraṇā apāyaṁ duggatiṁ vinipātaṁ nirayaṁ upapajjati.
paraṁ maraṇā → parammaraṇā (bjt, th) | paraṁ → param (pts) | upapajjati → uppajjati (pts)Und wenn der Körper auseinanderbricht, nach dem Tod, wird er an einem verlorenen Ort wiedergeboren, einem schlechten Ort, in der Unterwelt, der Hölle.
Yamidaṁ, ānanda, mayā ekaṁsena akaraṇīyaṁ akkhātaṁ kāyaduccaritaṁ vacīduccaritaṁ manoduccaritaṁ tasmiṁ akaraṇīye kayiramāne ayaṁ ādīnavo pāṭikaṅkho”ti.
pāṭikaṅkhoti → pāṭikaṅkho (bjt, th, pts) | yamidaṁ → yam idaṁ (pts)Das ist der Nachteil, den er zu erwarten hat.“
“Ekaṁsenāhaṁ, ānanda, karaṇīyaṁ vadāmi kāyasucaritaṁ vacīsucaritaṁ manosucaritan”ti.
manosucaritanti → manosucaritanti ānando (bj) | manosucaritanti → manosucaritan ti (pts)„Ānanda, ich sage unbedingt: Tut Gutes mit dem Körper, der Sprache und dem Geist.“
“Yamidaṁ, bhante, bhagavatā ekaṁsena karaṇīyaṁ akkhātaṁ kāyasucaritaṁ vacīsucaritaṁ manosucaritaṁ tasmiṁ karaṇīye kayiramāne ko ānisaṁso pāṭikaṅkho”ti?
pāṭikaṅkhoti → pāṭikaṅkhoti bhagavā (bj) | + → ānando (bjt) | yamidaṁ → yam idaṁ (pts) | pāṭikaṅkhoti → pāṭikaṅkho ti (pts)„Aber, Herr, wenn jemand diese Dinge tut, die man tun soll, welchen Vorteil hat er zu erwarten?“
“Yamidaṁ, ānanda, mayā ekaṁsena karaṇīyaṁ akkhātaṁ kāyasucaritaṁ vacīsucaritaṁ manosucaritaṁ tasmiṁ karaṇīye kayiramāne ayaṁ ānisaṁso pāṭikaṅkho—
+ → bhagavā (bjt) | yamidaṁ → yam idaṁ (pts)„Er hat diesen Vorteil zu erwarten:
attāpi attānaṁ na upavadati,
attāpi → attā pi (pts)Er macht sich selbst keine Vorwürfe.
anuvicca viññū pasaṁsanti,Vernünftige Menschen loben ihn, nachdem sie es geprüft haben.
kalyāṇo kittisaddo abbhuggacchati,Er hat einen guten Ruf.
asammūḷho kālaṁ karoti,Wenn er stirbt, fühlt er sich nicht verloren.
kāyassa bhedā paraṁ maraṇā sugatiṁ saggaṁ lokaṁ upapajjati.
upapajjati yamidaṁ → uppajjati yam idaṁ (pts) | paraṁ maraṇā → parammaraṇā (bjt, th) | paraṁ → param (pts)Und wenn der Körper auseinanderbricht, nach dem Tod, wird er an einem guten Ort wiedergeboren, in einer himmlischen Welt.
Yamidaṁ, ānanda, mayā ekaṁsena karaṇīyaṁ akkhātaṁ kāyasucaritaṁ vacīsucaritaṁ manosucaritaṁ tasmiṁ karaṇīye kayiramāne ayaṁ ānisaṁso pāṭikaṅkho”ti.
yamidaṁ → yam idaṁ (pts) | pāṭikaṅkhoti → pāṭikaṅkho ti (pts)Das ist der Vorteil, den er zu erwarten hat.“
1919
“Akusalaṁ, bhikkhave, pajahatha.„Mönche und Nonnen, gebt das Untaugliche auf.
Sakkā, bhikkhave, akusalaṁ pajahituṁ.Es ist möglich, das Untaugliche aufzugeben.
No cedaṁ, bhikkhave, sakkā abhavissa akusalaṁ pajahituṁ, nāhaṁ evaṁ vadeyyaṁ:
cedaṁ → no ce taṁ (bj, sya-all, km, pts1ed, mr) | cedaṁ → ce taṁ (pts) | taṁ → nocedaṁ (bj: machasaṁ) | cedaṁ → no cetaṁ (syā. kaṁ. pī. ka.) saṁ. ni. 3.28 passitabbaṁ (cck note)Wenn es nicht möglich wäre, würde ich nicht sagen:
‘akusalaṁ, bhikkhave, pajahathā’ti.
pajahathāti → pajahathā ti (pts)‚Gebt das Untaugliche auf.‘
Yasmā ca kho, bhikkhave, sakkā akusalaṁ pajahituṁ tasmāhaṁ evaṁ vadāmi:Aber es ist möglich, daher sage ich:
‘akusalaṁ, bhikkhave, pajahathā’ti.
pajahathāti → pajahathā ti (pts)‚Gebt das Untaugliche auf.‘
Akusalañca hidaṁ, bhikkhave, pahīnaṁ ahitāya dukkhāya saṁvatteyya nāhaṁ evaṁ vadeyyaṁ:
Akusalañca hidaṁ, bhikkhave → akusalaṁ bhikkhave (mr) | bhikkhave → akusalaṁ bhikkhave (cck: ka.) | akusalañca → akusalaṁ ca (bjt) | akusalañca hidaṁ → akusalañcahidaṁ (th) | akusalañca hidaṁ → akusalañ ca h idaṁ (pts)Und wenn es zu Schaden und Leiden führen würde, das Untaugliche aufzugeben, würde ich nicht sagen:
‘akusalaṁ, bhikkhave, pajahathā’ti.
pajahathāti → pajahathā ti (pts)‚Gebt das Untaugliche auf.‘
Yasmā ca kho, bhikkhave, akusalaṁ pahīnaṁ hitāya sukhāya saṁvattati tasmāhaṁ evaṁ vadāmi:Aber es führt zu Nutzen und Glück, das Untaugliche aufzugeben, daher sage ich:
‘akusalaṁ, bhikkhave, pajahathā’”ti.
pajahathāti → pajahathā ti (pts)‚Gebt das Untaugliche auf.‘
“Kusalaṁ, bhikkhave, bhāvetha.Mönche und Nonnen, entwickelt das Taugliche.
Sakkā, bhikkhave, kusalaṁ bhāvetuṁ.Es ist möglich, das Taugliche zu entwickeln.
No cedaṁ, bhikkhave, sakkā abhavissa kusalaṁ bhāvetuṁ, nāhaṁ evaṁ vadeyyaṁ:
cedaṁ → ce taṁ (bj, sya-all, pts) | taṁ → nocedaṁ (bj: machasaṁ) | cedaṁ → cetaṁ (th)Wenn es nicht möglich wäre, würde ich nicht sagen:
‘kusalaṁ, bhikkhave, bhāvethā’ti.
bhāvethāti → bhāvethā ti (pts)‚Entwickelt das Taugliche.‘
Yasmā ca kho, bhikkhave, sakkā kusalaṁ bhāvetuṁ tasmāhaṁ evaṁ vadāmi:
tasmāhaṁ → tasmāham (pts)Aber es ist möglich, daher sage ich:
‘kusalaṁ, bhikkhave, bhāvethā’ti.
bhāvethāti → bhāvethā ti (pts)‚Entwickelt das Taugliche.‘
Kusalañca hidaṁ, bhikkhave, bhāvitaṁ ahitāya dukkhāya saṁvatteyya, nāhaṁ evaṁ vadeyyaṁ:
evaṁ → (pts) | kusalañca → kusalaṁ ca (bjt) | kusalañca hidaṁ → kusalañcahidaṁ (th) | kusalañca hidaṁ → kusalañ ca h idam (pts)Und wenn es zu Schaden und Leiden führen würde, das Taugliche zu entwickeln, würde ich nicht sagen:
‘kusalaṁ, bhikkhave, bhāvethā’ti.
bhāvethāti → bhāvethā ti (pts)‚Entwickelt das Taugliche.‘
Yasmā ca kho, bhikkhave, kusalaṁ bhāvitaṁ hitāya sukhāya saṁvattati tasmāhaṁ evaṁ vadāmi:Aber es führt zu Nutzen und Glück, das Taugliche zu entwickeln, daher sage ich:
‘kusalaṁ, bhikkhave, bhāvethā’”ti.
bhāvethāti → bhāvethā ti dve me (pts)‚Entwickelt das Taugliche.‘“
2020
“Dveme, bhikkhave, dhammā saddhammassa sammosāya antaradhānāya saṁvattanti.
dveme → dve me (bjt)„Mönche und Nonnen, diese zwei Dinge führen zum Niedergang und zum Verschwinden der wahren Lehre.
Katame dve?Welche zwei?
Dunnikkhittañca padabyañjanaṁ attho ca dunnīto.
dunnikkhittañca padabyañjanaṁ → dunnikkhittañ ca padavyañjanaṁ (pts)Worte und Ausdrücke werden umgestellt, und die Bedeutung wird falsch ausgelegt.
Dunnikkhittassa, bhikkhave, padabyañjanassa atthopi dunnayo hoti.
dunnikkhittassa → dunnikkhitassa (pts) | padabyañjanassa atthopi → padavyañjanassa attho pi (pts)Wenn Worte und Ausdrücke umgestellt sind, wird die Bedeutung falsch ausgelegt.
Ime kho, bhikkhave, dve dhammā saddhammassa sammosāya antaradhānāya saṁvattantī”ti.
saṁvattantīti → saṁvattanti (sya-all) | saṁvattantīti dveme → saṁvattanti dve me (pts)Das sind die zwei Dinge, die zum Niedergang und zum Verschwinden der wahren Lehre führen.
“Dveme, bhikkhave, dhammā saddhammassa ṭhitiyā asammosāya anantaradhānāya saṁvattanti.
dveme → dve me (bjt, pts)Diese zwei Dinge führen zu Fortdauer, Langlebigkeit und Beständigkeit der wahren Lehre.
Katame dve?Welche zwei?
Sunikkhittañca padabyañjanaṁ attho ca sunīto.
sunikkhittañca padabyañjanaṁ → sunikkhittañ ca padavyañjanaṁ (pts)Worte und Ausdrücke werden richtig angeordnet, und die Bedeutung wird richtig ausgelegt.
Sunikkhittassa, bhikkhave, padabyañjanassa atthopi sunayo hoti.
padabyañjanassa atthopi → padavyañjanassa attho pi (pts)Wenn Worte und Ausdrücke richtig angeordnet sind, wird die Bedeutung richtig ausgelegt.
Ime kho, bhikkhave, dve dhammā saddhammassa ṭhitiyā asammosāya anantaradhānāya saṁvattantī”ti.
saṁvattantīti → saṁvattantī ti (pts)Das sind die zwei Dinge, die zu Fortdauer, Langlebigkeit und Beständigkeit der wahren Lehre führen.“
Adhikaraṇavaggo dutiyo.