ĀnandasuttaMit Ānanda
Atha kho āyasmā ānando yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdi. Ekamantaṁ nisinno kho āyasmā ānando bhagavantaṁ etadavoca:
atha kho → (sya-all) | tenupasaṅkami → ten upasaṅkami (pts) | etadavoca → etad avoca (pts)Da ging der Ehrwürdige Ānanda zum Buddha, verbeugte sich, setzte sich zur Seite hin und sagte:
“Siyā nu kho, bhante, bhikkhuno tathārūpo samādhipaṭilābho yathā imasmiñca saviññāṇake kāye ahaṅkāramamaṅkāramānānusayā nāssu, bahiddhā ca sabbanimittesu ahaṅkāramamaṅkāramānānusayā nāssu;
ahaṅkāramamaṅkāramānānusayā → ahiṅkāramamiṅkāramānānusayā (bj) | ahiṅkāramamiṅkāramānānusayā → ahaṅkāramamaṅkāramānānusayā (bj: syā, machasaṁ) | imasmiñca → imasmiñ ca (pts) | ahaṅkāramamaṅkāramānānusayā → ahaṅkāra-mamaṅkāramānānusayā (pts) | ahaṅkāramamaṅkāramānānusayā → ahaṅkāramamaṅkāra-mānānusayā (pts)„Könnte es sein, Herr, dass ein Mönch einen Versenkungszustand erreicht, in dem es kein Ich-Machen, kein Mein-Machen und keine zugrunde liegende Neigung zur Einbildung für diesen mit Bewusstsein versehenen Körper gibt, noch für alle Merkmale außerhalb;
yañca cetovimuttiṁ paññāvimuttiṁ upasampajja viharato ahaṅkāramamaṅkāramānānusayā na honti tañca cetovimuttiṁ paññāvimuttiṁ upasampajja vihareyyā”ti?
ahaṅkāramamaṅkāramānānusayā → ahiṅkāramamiṅkāramānānusayā (bj) | ahiṅkāramamiṅkāramānānusayā → ahaṅkāramamaṅkāramānānusayā (bj: syā, machasaṁ) | tañca → taṁ ca (bjt) | vihareyyāti → vihareyyā ti (bjt, pts) | yañca → yañ ca (pts) | ahaṅkāramamaṅkāramānānusayā → ahaṅkāra-mamaṅkāra-mānānusayā (pts) | tañca → tañ ca (pts)und dass er im Besitz der Freiheit des Herzens lebt, der Freiheit durch Weisheit, wo Ich-Machen, Mein-Machen und zugrunde liegende Neigung zur Einbildung nicht mehr sind?“
“Siyā, ānanda, bhikkhuno tathārūpo samādhipaṭilābho yathā imasmiñca saviññāṇake kāye ahaṅkāramamaṅkāramānānusayā nāssu, bahiddhā ca sabbanimittesu ahaṅkāramamaṅkāramānānusayā nāssu;
ahaṅkāramamaṅkāramānānusayā → ahiṅkāramamiṅkāramānānusayā (bj) | ahiṅkāramamiṅkāramānānusayā → ahaṅkāramamaṅkāramānānusayā (bj: syā, machasaṁ) | ahiṅkāramamiṅkāramānānusayā → ahaṅkāramamaṅkāramānānusayā (bj: syā, machasaṁ)„Es könnte sein, Ānanda, dass ein Mönch einen Versenkungszustand erreicht, in dem es kein Ich-Machen, kein Mein-Machen und keine zugrunde liegende Neigung zur Einbildung für diesen mit Bewusstsein versehenen Körper gibt, noch für alle Merkmale außerhalb;
yañca cetovimuttiṁ paññāvimuttiṁ upasampajja viharato ahaṅkāramamaṅkāramānānusayā na honti tañca cetovimuttiṁ paññāvimuttiṁ upasampajja vihareyyā”ti.
ahaṅkāramamaṅkāramānānusayā → ahiṅkāramamiṅkāramānānusayā (bj) | ahiṅkāramamiṅkāramānānusayā → ahaṅkāramamaṅkāramānānusayā (bj: syā, machasaṁ)und dass er im Besitz der Freiheit des Herzens lebt, der Freiheit durch Weisheit, wo Ich-Machen, Mein-Machen und zugrunde liegende Neigung zur Einbildung nicht mehr sind.“
“Yathā kathaṁ pana, bhante, siyā bhikkhuno tathārūpo samādhipaṭilābho yathā imasmiñca saviññāṇake kāye ahaṅkāramamaṅkāramānānusayā nāssu, bahiddhā ca sabbanimittesu ahaṅkāramamaṅkāramānānusayā nāssu;
ahaṅkāramamaṅkāramānānusayā nāssu → ahiṅkāramamiṅkāramānānusayā na honti (bj) | ahiṅkāramamiṅkāramānānusayā → ahaṅkāramamaṅkāramānānusayā (bj: syā, machasaṁ) | ahiṅkāramamiṅkāramānānusayā → ahaṅkāramamaṅkāramānānusayā (bj: syā, machasaṁ) | ahaṅkāramamaṅkāramānānusayā nāssu → ahiṅkāramamiṅkāramānānusayā na honti yaṁ (bjt) | yathā kathaṁ → yathākathaṁ (th)„Aber wie könnte das sein, Herr?“
yañca cetovimuttiṁ paññāvimuttiṁ upasampajja viharato ahaṅkāramamaṅkāramānānusayā na honti tañca cetovimuttiṁ paññāvimuttiṁ upasampajja vihareyyā”ti?
ahaṅkāramamaṅkāramānānusayā → ahiṅkāramamiṅkāramānānusayā (bj) | ahiṅkāramamiṅkāramānānusayā → ahaṅkāramamaṅkāramānānusayā (bj: syā, machasaṁ) | yañca → ca (bjt) | tañca → taṁ ca (bjt) | vihareyyāti → vihareyyā ti (bjt)
“Idhānanda, bhikkhuno evaṁ hoti:
idhānanda → idh ānanda (pts)„Ānanda, da denkt ein Mönch:
‘etaṁ santaṁ etaṁ paṇītaṁ yadidaṁ sabbasaṅkhārasamatho sabbūpadhipaṭinissaggo taṇhākkhayo virāgo nirodho nibbānan’ti.
taṇhākkhayo → taṇhakkhayo (bj, pts); gaṇhakkhayo (sya-all) | sabbasaṅkhārasamatho → sabbasaṁkhārasamatho (th) | sabbūpadhipaṭinissaggo taṇhākkhayo → sabbūpadhi-paṭinissaggo taṇhakkhayo (pts) | nibbānanti → nibbānan ti (pts)‚Das ist friedvoll, das ist erlesen: nämlich das Beruhigen aller Vorgänge, das Loslassen aller Bindungen, das Auflösen des Verlangens, das Schwinden, Aufhören, Erlöschen.‘
Evaṁ kho, ānanda, siyā bhikkhuno tathārūpo samādhipaṭilābho yathā imasmiñca saviññāṇake kāye ahaṅkāramamaṅkāramānānusayā nāssu, bahiddhā ca sabbanimittesu ahaṅkāramamaṅkāramānānusayā nāssu;
ahaṅkāramamaṅkāramānānusayā → ahiṅkāramamiṅkāramānānusayā (bj) | ahiṅkāramamiṅkāramānānusayā → ahaṅkāramamaṅkāramānānusayā (bj: syā, machasaṁ) | ahiṅkāramamiṅkāramānānusayā → ahaṅkāramamaṅkāramānānusayā (bj: syā, machasaṁ) | imasmiñca → imasmiṁ ca (bjt)So, Ānanda, kann ein Mönch einen Versenkungszustand erreichen, in dem es kein Ich-Machen, kein Mein-Machen und keine zugrunde liegende Neigung zur Einbildung für diesen mit Bewusstsein versehenen Körper gibt, noch für alle Merkmale außerhalb;
yañca cetovimuttiṁ paññāvimuttiṁ upasampajja viharato ahaṅkāramamaṅkāramānānusayā na honti tañca cetovimuttiṁ paññāvimuttiṁ upasampajja vihareyyāti.
ahaṅkāramamaṅkāramānānusayā → ahiṅkāramamiṅkāramānānusayā (bj) | vihareyyāti idañca → vihareyya idaṁ ca (bj) | vihareyyāti → vihareyya (sya-all) | ahiṅkāramamiṅkāramānānusayā → ahaṅkāramamaṅkāramānānusayā (bj: syā, machasaṁ) | vihareyya → vihareyyāti (bj: machasaṁ, PTS) | yañca → yaṁ ca (bjt) | tañca → taṁ ca (bjt)und er kann im Besitz der Freiheit des Herzens leben, der Freiheit durch Weisheit, wo Ich-Machen, Mein-Machen und zugrunde liegende Neigung zur Einbildung nicht mehr sind.
Idañca pana metaṁ, ānanda, sandhāya bhāsitaṁ pārāyane puṇṇakapañhe:
pārāyane → pārāyaṇe (bj) | idañca → ca (bjt) | metaṁ → me taṁ (pts)Und, Ānanda, das ist es, worauf ich im ‚Weg zum anderen Ufer‘, in ‚Puṇṇakas Fragen‘, Bezug genommen habe, als ich sagte:
‘Saṅkhāya lokasmiṁ paroparāni, yassiñjitaṁ natthi kuhiñci loke;
paroparāni → parovarāni (bj, pts1ed) | parovarāni → paroparāni (bj: machasaṁ, syā) | paroparāni → parovarāni (sī. pī.) su. ni. 1054; cūḷani. puṇṇakamāṇavapucchā 73 (cck note) | saṅkhāya lokasmiṁ → saṁkhāya lokasmi (th) iñjitaṁ → Ph. yassiñcitaṁ; SS. yasaṁsijitaṁ; Tr., Fausboll yassa jitaṁ. In IV. 41 Tr. reads Yasmiṁ jitaṁ. (pts note) | yassiñjitaṁ natthi → yass iñjitaṁ n atthi (pts)‚Sie haben die Höhen und Tiefen der Welt eingeschätzt, und nichts in der Welt beunruhigt sie. Santo vidhūmo anīgho nirāso, atāri so jātijaranti brūmī’”ti.
anīgho → anigho (sya-all, km, pts1ed); anagho (?) | anīgho → anigho (pts) | anīgho → anigho (cck: sī. syā. kaṁ. pī.); anagho (cck: ?) jātijaranti brūmīti dutiyaṁ → jātijaran ti brūmī ti (pts) | Atāri → Com. and Fausboll atari; T., Ph. ātari. (pts note)Friedvoll, ungetrübt, unbeschwert, brauchen sie keine Hoffnung – sie haben Wiedergeburt und Alter überquert, erkläre ich.‘“
Dutiyaṁ.
dutiyaṁ → athakho (sya-all) | ti → See Sutta Nipātā V. 4, 6 (1048). (pts note)