3. Bījaṅgapañha
“Bhante nāgasena, ‘bījassa dve aṅgāni gahetabbānī’ti yaṁ vadesi, katamāni tāni dve aṅgāni gahetabbānī”ti? “Yathā, mahārāja, bījaṁ appakampi samānaṁ bhaddake khette vuttaṁ deve sammā dhāraṁ pavecchante subahūni phalāni anudassati; evameva kho, mahārāja, yoginā yogāvacarena yathā paṭipāditaṁ sīlaṁ kevalaṁ sāmaññaphalamanudassati. Evaṁ sammā paṭipajjitabbaṁ. Idaṁ, mahārāja, bījassa paṭhamaṁ aṅgaṁ gahetabbaṁ.
Puna caparaṁ, mahārāja, bījaṁ suparisodhite khette ropitaṁ khippameva saṁvirūhati;
evameva kho, mahārāja, yoginā yogāvacarena mānasaṁ supariggahitaṁ suññāgāre parisodhitaṁ satipaṭṭhānakhettavare khittaṁ khippameva virūhati.
supariggahitaṁ → supariggahītaṁ (pts)
Idaṁ, mahārāja, bījassa dutiyaṁ aṅgaṁ gahetabbaṁ.
Bhāsitampetaṁ, mahārāja, therena anuruddhena—
‘Yathāpi khette parisuddhe, bījañcassa patiṭṭhitaṁ;
Yathāpi khette → yathā khette (bj) | khette → yathā khette (cck: sī.) Vipulaṁ tassa phalaṁ hoti, api toseti kassakaṁ.Tatheva yogino cittaṁ, suññāgāre visodhitaṁ; Satipaṭṭhānakhettamhi, khippameva virūhatī’”ti.