Find the Truth

In the Pāli Suttas and Vinaya

settings

{{table.suttaCol}} {{table.readCol}} {{table.titleCol}} {{table.wordsCol}} {{table.countCol}} {{table.mrCol}} {{table.linksCol}} {{table.typeCol}} {{table.quoteCol}}
{{table.wordCol}} {{table.textsCol}} {{table.matchesCol}} {{table.linksCol}}

{{results.variantsForLabel}}

Variants 1/2 columns Dictionary Multi-select Compass Help

Note:Translations, dictionaries and commentaries were not made by the Blessed One.Cross-check with Pali in 4 main nikayas.

  • Majjhima Nikāya 139Mittlere Lehrreden 139

AraṇavibhaṅgasuttaDie Aufgliederung der Freiheit von Unfrieden

Evaṁ me sutaṁ—
evaṁ me → evamme (th) | evaṁ → evam (pts)
So habe ich es gehört:
ekaṁ samayaṁ bhagavā sāvatthiyaṁ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme.Einmal hielt sich der Buddha bei Sāvatthī in Jetas Wäldchen auf, dem Kloster des Anāthapiṇḍika. Tatra kho bhagavā bhikkhū āmantesi:Da wandte sich der Buddha an die Mönche und Nonnen: “bhikkhavo”ti.
bhikkhavoti → bhikkhavo ti (pts)
„Mönche und Nonnen!“

“Bhadante”ti te bhikkhū bhagavato paccassosuṁ.
bhadanteti → bhadante ti (pts)
„Ehrwürdiger Herr“, antworteten sie.
Bhagavā etadavoca:
etadavoca → etad avoca (pts)
Der Buddha sagte:

“araṇavibhaṅgaṁ vo, bhikkhave, desessāmi.
desessāmi → desissāmi (bj, sya-all, pts)
„Mönche und Nonnen, ich will euch die Aufgliederung der Freiheit von Unfrieden lehren.
Taṁ suṇātha, sādhukaṁ manasi karotha, bhāsissāmī”ti.
manasi karotha → manasikarotha (th, pts)
Hört zu und gebraucht den Geist gut, ich werde sprechen.“

“Evaṁ, bhante”ti kho te bhikkhū bhagavato paccassosuṁ.
evaṁ bhanteti → evambhanteti (th) | bhanteti → bhante ti (pts)
„Ja, Herr“, antworteten sie.
Bhagavā etadavoca:
etadavoca → etad avoca (pts)
Der Buddha sagte:

“Na kāmasukhamanuyuñjeyya hīnaṁ gammaṁ pothujjanikaṁ anariyaṁ anatthasaṁhitaṁ, na ca attakilamathānuyogamanuyuñjeyya dukkhaṁ anariyaṁ anatthasaṁhitaṁ.
anatthasaṁhitaṁ ete kho bhikkhave → anatthasañhitaṁ etete (sya-all) | attakilamathānuyogamanuyuñjeyya → attakilamathānuyogaṁ anuyuñjeyya (bjt, pts) | kāmasukhamanuyuñjeyya → kāmasukham anuyuñjeyya (pts)
„Schwelgt nicht in Sinnenfreuden – sie sind nieder, derb, gewöhnlich, unedel und nutzlos. Und schwelgt nicht in Selbstquälerei – sie ist schmerzvoll, unedel und nutzlos.
Ete kho, bhikkhave, ubho ante anupagamma majjhimā paṭipadā tathāgatena abhisambuddhā, cakkhukaraṇī ñāṇakaraṇī upasamāya abhiññāya sambodhāya nibbānāya saṁvattati.
kho → te (bj) | kho bhikkhave → te (pts) | te → ete kho (bj: machasaṁ, sīmu); etetveva (bj: katthaci) | bhikkhave → ete kho (cck: sī.); ete te (cck: syā. kaṁ. pī.) | te → So Si; Sky ete tveva here and infra. (pts note) | ete kho bhikkhave → etete (th)
Indem er diese beiden Extreme vermied, verstand der Klargewordene den mittleren Übungsweg. Dieser bringt Sehen und Erkennen, führt zum Frieden, zu unmittelbarer Einsicht, zum Erwachen und Erlöschen.
Ussādanañca jaññā, apasādanañca jaññā;
ussādanañca → ussādanañ ca (pts) | apasādanañca → apasādanañ ca (pts)
Erkennt, was Schmeicheln und was Zurechtweisen ist.
ussādanañca ñatvā apasādanañca ñatvā nevussādeyya, na apasādeyya, dhammameva deseyya.
apasādeyya → nāpasādeyya (bj) | na apasādeyya → nāpasādeyya (bj) | apasādeyya → nāpasādeyya (cck: sī.) | ussādanañca → ussādanañ ca (pts) | apasādanañca → apasādanañ ca (pts) | nevussādeyya → n ev ussādeyya (pts) | dhammameva → dhammam eva (pts)
Wenn ihr das erkennt, vermeidet beides und lehrt nur den Dhamma.
Sukhavinicchayaṁ jaññā;Erkennt, wie man verschiedene Arten von Glück bewertet. sukhavinicchayaṁ ñatvā ajjhattaṁ sukhamanuyuñjeyya.
sukhamanuyuñjeyya → sukham anuyuñjeyya (pts)
Wenn ihr das erkennt, weiht euch innerem Glück.
Rahovādaṁ na bhāseyya, sammukhā na khīṇaṁ bhaṇe.
na khīṇaṁ → nātikhīṇaṁ (sya-all, km, mr) | khīṇaṁ → nātikhīṇaṁ (bj: syā) | khīṇaṁ → nātikhīṇaṁ (cck: syā. kaṁ. ka.) | nātikhīṇaṁ → na khīṇaṁ (sya-all: sī.) | khīṇaṁ → So Sky Bu; Si nātikhīṇaṁ with note that Sinhalese reading is as in text. (pts note) | rahovādaṁ → raho vādaṁ (th, pts)
Redet nicht hinter dem Rücken anderer und redet unter ihren Augen nicht mit scharfen Worten.
Ataramānova bhāseyya, no taramāno.
ataramānova → ataramāno va (bjt, pts)
Redet nicht hastig.
Janapadaniruttiṁ nābhiniveseyya, samaññaṁ nātidhāveyyāti—
Janapadaniruttiṁ → Si janapathano. (pts note)
Besteht nicht auf landläufigen Begriffsbestimmungen und überschreitet nicht die üblichen Bezeichnungen.
ayamuddeso araṇavibhaṅgassa.
ayamuddeso → ayam uddeso (pts)
Das ist der Merksatz für die Aufgliederung der Freiheit von Unfrieden.

‘Na kāmasukhamanuyuñjeyya hīnaṁ gammaṁ pothujjanikaṁ anariyaṁ anatthasaṁhitaṁ, na ca attakilamathānuyogamanuyuñjeyya dukkhaṁ anariyaṁ anatthasaṁhitan’ti—
attakilamathānuyogamanuyuñjeyya → attakilamathānuyogaṁ anuyañjeyya (pts) | attakilamathānuyogamanuyuñjeyya → attakilamathānuyogaṁ anuyuñjeyya (bjt) | anatthasaṁhitaṁ → anatthasañhitaṁ (th) | anatthasaṁhitanti → anatthasañhitanti (th) | kāmasukhamanuyuñjeyya → kāmasukham anuyuñjeyya (pts) | anatthasaṁhitanti → anatthasaṁhitan ti (pts)
‚Schwelgt nicht in Sinnenfreuden – sie sind nieder, derb, gewöhnlich, unedel und nutzlos. Und schwelgt nicht in Selbstquälerei – sie ist schmerzvoll, unedel und nutzlos.‘
iti kho panetaṁ vuttaṁ; Kiñcetaṁ paṭicca vuttaṁ?
kho panetaṁ → pan etaṁ (pts) | kiñcetaṁ → kiñ etaṁ (pts)
Das habe ich gesagt, aber inwiefern habe ich es gesagt?
Yo kāmapaṭisandhisukhino somanassānuyogo hīno gammo pothujjaniko anariyo anatthasaṁhito, sadukkho eso dhammo saupaghāto saupāyāso sapariḷāho; micchāpaṭipadā.
pothujjaniko → pothujjanike (sya-all) | kāmapaṭisandhisukhino → kāmapaṭisandhisukhiṇo (pts) | saupaghāto → sa vighāto (bj: katthaci) | sa-upaghāto → So Si Bu and Sky eventually; Sky savighāto (and avighāto) generally. (pts note) | anatthasaṁhito → anatthasañhito (th) | saupaghāto saupāyāso → sa-upaghāto sa-upāyāso (pts)
Das Schwelgen im Glück der Freuden, die an Sinnlichkeit gebunden sind, ist nieder, derb, gewöhnlich, unedel und nutzlos. Es ist ein Grundsatz, der mit Schmerz, Verletzen, Bedrängnis und Fieber behaftet ist, und es ist der falsche Weg.
Yo kāmapaṭisandhisukhino somanassānuyogaṁ ananuyogo hīnaṁ gammaṁ pothujjanikaṁ anariyaṁ anatthasaṁhitaṁ, adukkho eso dhammo anupaghāto anupāyāso apariḷāho; sammāpaṭipadā.
anatthasaṁhitaṁ → anatthasañhitaṁ (th)
Sich von solchem Schwelgen abzulösen, ist ein Grundsatz, der frei von Schmerz, Verletzen, Bedrängnis und Fieber ist, und es ist der richtige Weg.
Yo attakilamathānuyogo dukkho anariyo anatthasaṁhito, sadukkho eso dhammo saupaghāto saupāyāso sapariḷāho; micchāpaṭipadā.
anatthasaṁhito → anatthasañhito (th) | saupaghāto saupāyāso → sa-upaghāto sa-upāyāso (pts)
Das Schwelgen in Selbstquälerei ist schmerzvoll, unedel und nutzlos. Es ist ein Grundsatz, der mit Schmerz, Verletzen, Bedrängnis und Fieber behaftet ist, und es ist der falsche Weg.
Yo attakilamathānuyogaṁ ananuyogo dukkhaṁ anariyaṁ anatthasaṁhitaṁ, adukkho eso dhammo anupaghāto anupāyāso apariḷāho; sammāpaṭipadā.
attakilamathānuyogaṁ → attakilamathānuyogo (pts) | anatthasaṁhitaṁ → anatthadukkhaṁ (pts) | anatthasaṁhitaṁ → anatthasañhitaṁ (th)
Sich von solchem Schwelgen abzulösen, ist ein Grundsatz, der frei von Schmerz, Verletzen, Bedrängnis und Fieber ist, und es ist der richtige Weg.
‘Na kāmasukhamanuyuñjeyya hīnaṁ gammaṁ pothujjanikaṁ anariyaṁ anatthasaṁhitaṁ, na ca attakilamathānuyogaṁ anuyuñjeyya dukkhaṁ anariyaṁ anatthasaṁhitan’ti—
anatthasaṁhitanti → anatthasañhatanti (sya-all) | anatthasaṁhitaṁ → anatthasañhitaṁ (th) | attakilamathānuyogaṁ anuyuñjeyya → attakilamathānuyogamanuyuñjeyya (th) | kāmasukhamanuyuñjeyya → kāmasukham anuyuñjeyya (pts) | anatthasaṁhitanti → anatthasaṁhitan ti (pts)
‚Schwelgt nicht in Sinnenfreuden – sie sind nieder, derb, gewöhnlich, unedel und nutzlos. Und schwelgt nicht in Selbstquälerei – sie ist schmerzvoll, unedel und nutzlos.‘
iti yaṁ taṁ vuttaṁ idametaṁ paṭicca vuttaṁ.
yaṁ taṁ → yantaṁ (th) | yaṁ → yan (pts) | idametaṁ → idam etaṁ (pts)
Das habe ich gesagt, und insofern habe ich es gesagt.

‘Ete kho ubho ante anupagamma majjhimā paṭipadā tathāgatena abhisambuddhā, cakkhukaraṇī ñāṇakaraṇī upasamāya abhiññāya sambodhāya nibbānāya saṁvattatī’ti—
ete kho → etete (sya-all) | kho → te (pts)
‚Indem er diese beiden Extreme vermied, verstand der Klargewordene den mittleren Übungsweg. Dieser bringt Sehen und Erkennen, führt zum Frieden, zu unmittelbarer Einsicht, zum Erwachen und Erlöschen.‘
iti kho panetaṁ vuttaṁ. Kiñcetaṁ paṭicca vuttaṁ?
panetaṁ → pan etaṁ (pts) | kiñcetaṁ → kiñ etaṁ (pts)
Das habe ich gesagt, aber inwiefern habe ich es gesagt?
Ayameva ariyo aṭṭhaṅgiko maggo, seyyathidaṁ—
seyyathidaṁ → seyyathīdaṁ (th, pts) | ayameva → ayam eva (pts)
Es ist einfach dieser edle achtfache Pfad: nämlich
sammādiṭṭhi, sammāsaṅkappo, sammāvācā, sammākammanto, sammāājīvo, sammāvāyāmo, sammāsati, sammāsamādhi.
sammāsaṅkappo → sammāsaṁkappo (pts) | sammāājīvo → sammā-ājīvo (pts)
rechte Ansicht, rechtes Bestreben, rechte Rede, rechtes Handeln, rechter Lebenserwerb, rechter Einsatz, rechte Achtsamkeit und rechte Versenkung.
‘Ete kho ubho ante anupagamma majjhimā paṭipadā tathāgatena abhisambuddhā, cakkhukaraṇī ñāṇakaraṇī upasamāya abhiññāya sambodhāya nibbānāya saṁvattatī’ti—
kho → te (bj, pts) | ete kho → etete (sya-all)
‚Indem er diese beiden Extreme vermied, verstand der Klargewordene den mittleren Übungsweg. Dieser bringt Sehen und Erkennen, führt zum Frieden, zu unmittelbarer Einsicht, zum Erwachen und Erlöschen.‘
iti yaṁ taṁ vuttaṁ, idametaṁ paṭicca vuttaṁ.
iti → saṁvattati iti (bj: sīmu) | yaṁ taṁ → yantaṁ (th) | yaṁ → yan (pts) | idametaṁ → idam etaṁ (pts)
Das habe ich gesagt, und insofern habe ich es gesagt.

‘Ussādanañca jaññā, apasādanañca jaññā;
ussādanañca → ussādanañ ca (pts) | apasādanañca → apasādanañ ca (pts)
‚Erkennt, was Schmeicheln und was Zurechtweisen ist.
ussādanañca ñatvā apasādanañca ñatvā nevussādeyya, na apasādeyya, dhammameva deseyyā’ti—
ussādanañca → ussādanañ ca (pts) | apasādanañca → apasādanañ ca (pts) | nevussādeyya → n ev ussādeyya (pts) | dhammameva → dhammam eva (pts)
Wenn ihr das erkennt, vermeidet beides und lehrt nur den Dhamma.‘
iti kho panetaṁ vuttaṁ. Kiñcetaṁ paṭicca vuttaṁ?
panetaṁ → pan etaṁ (pts) | kiñcetaṁ → kiñ etaṁ (pts)
Das habe ich gesagt, aber inwiefern habe ich es gesagt?

Kathañca, bhikkhave, ussādanā ca hoti apasādanā ca, no ca dhammadesanā?
ca → ca hoti (pts) | kathañca → kathaṁ ca (bjt) | kathañca → kathañ ca (pts)
Und wie schmeichelt man und weist zurecht, ohne den Dhamma zu lehren?
‘Ye kāmapaṭisandhisukhino somanassānuyogaṁ anuyuttā hīnaṁ gammaṁ pothujjanikaṁ anariyaṁ anatthasaṁhitaṁ, sabbe te sadukkhā saupaghātā saupāyāsā sapariḷāhā micchāpaṭipannā’ti—
anatthasaṁhitaṁ → anatthasañhitaṁ (th) | saupaghātā saupāyāsā → sa-upaghātā sa-upāyāsā (pts) | micchāpaṭipannāti → micchāpaṭipannā ti (pts)
‚Alle, die im Glück der Freuden schwelgen, die an Sinnlichkeit gebunden sind, das nieder, derb, gewöhnlich, unedel und nutzlos ist, sind mit Schmerz, Verletzen, Bedrängnis und Fieber behaftet, und sie üben den falschen Weg.‘
iti vadaṁ ittheke apasādeti.
vadaṁ → iti paraṁ (mr) | vadaṁ → iti paraṁ (cck: ka.) | ittheke → itth eke (pts)
Indem man so spricht, weist man manche hier zurecht.

‘Ye kāmapaṭisandhisukhino somanassānuyogaṁ ananuyuttā hīnaṁ gammaṁ pothujjanikaṁ anariyaṁ anatthasaṁhitaṁ, sabbe te adukkhā anupaghātā anupāyāsā apariḷāhā sammāpaṭipannā’ti—
ananuyuttā → anuyuttā (pts) | anatthasaṁhitaṁ → anatthasañhitaṁ (th) | sammāpaṭipannāti → sammāpaṭipannā ti (pts)
‚Alle, die sich vom Schwelgen im Glück der Freuden, die an Sinnlichkeit gebunden sind, abgelöst haben, sind frei von Schmerz, Verletzen, Bedrängnis und Fieber, und sie üben den richtigen Weg.‘
iti vadaṁ ittheke ussādeti.
ittheke → itth eke (pts)
Indem man so spricht, schmeichelt man manchen hier.

‘Ye attakilamathānuyogaṁ anuyuttā dukkhaṁ anariyaṁ anatthasaṁhitaṁ, sabbe te sadukkhā saupaghātā saupāyāsā sapariḷāhā micchāpaṭipannā’ti—
anatthasaṁhitaṁ → anatthasañhitaṁ (th) | anatthasaṁhitaṁ → anatthasaṁhitam (pts) | saupaghātā saupāyāsā → sa-upaghātā sa-upāyāsā (pts) | micchāpaṭipannāti → micchāpaṭipannā ti (pts)
‚Alle, die in Selbstquälerei schwelgen, die schmerzvoll, unedel und nutzlos ist, sind mit Schmerz, Verletzen, Bedrängnis und Fieber behaftet, und sie üben den falschen Weg.‘
iti vadaṁ ittheke apasādeti.
ittheke → itth eke (pts)
Indem man so spricht, weist man manche hier zurecht.

‘Ye attakilamathānuyogaṁ ananuyuttā dukkhaṁ anariyaṁ anatthasaṁhitaṁ, sabbe te adukkhā anupaghātā anupāyāsā apariḷāhā sammāpaṭipannā’ti—
anatthasaṁhitaṁ → anatthasañhitaṁ (th) | sammāpaṭipannāti → sammāpaṭipannā ti (pts)
‚Alle, die sich vom Schwelgen in Selbstquälerei abgelöst haben, sind frei von Schmerz, Verletzen, Bedrängnis und Fieber, und sie üben den richtigen Weg.‘
iti vadaṁ ittheke ussādeti.
ittheke → itth eke (pts)
Indem man so spricht, schmeichelt man manchen hier.

‘Yesaṁ kesañci bhavasaṁyojanaṁ appahīnaṁ, sabbe te sadukkhā saupaghātā saupāyāsā sapariḷāhā micchāpaṭipannā’ti—
bhavasaṁyojanaṁ → bhavasaññoyojanaṁ (bj) | saupāyāsā → saupāpāyāsā (pts) | bhavasaṁyojanaṁ → bhavasaññojanaṁ (th) | saupaghātā saupāyāsā → sa-upaghātā sa-upāpāyāsā (pts) | micchāpaṭipannāti → micchāpaṭipannā ti (pts)
‚Alle, die die Fessel des fortgesetzten Daseins nicht aufgegeben haben, sind mit Schmerz, Verletzen, Bedrängnis und Fieber behaftet, und sie üben den falschen Weg.‘
iti vadaṁ ittheke apasādeti.
ittheke → itth eke (pts)
Indem man so spricht, weist man manche hier zurecht.

‘Yesaṁ kesañci bhavasaṁyojanaṁ pahīnaṁ, sabbe te adukkhā anupaghātā anupāyāsā apariḷāhā sammāpaṭipannā’ti—
bhavasaṁyojanaṁ → vibhavasaṁyojanaṁ (bj, pts) | bhavasaṁyojanaṁ → bhavasaññojanaṁ (th) | sammāpaṭipannāti → sammāpaṭipannā ti (pts)
‚Alle, die die Fessel des fortgesetzten Daseins aufgegeben haben, sind frei von Schmerz, Verletzen, Bedrängnis und Fieber, und sie üben den richtigen Weg.‘
iti vadaṁ ittheke ussādeti.
ittheke → itth eke (pts)
Indem man so spricht, schmeichelt man manchen hier.
Evaṁ kho, bhikkhave, ussādanā ca hoti apasādanā ca, no ca dhammadesanā.So schmeichelt man und weist zurecht, ohne den Dhamma zu lehren.

Kathañca, bhikkhave, nevussādanā hoti na apasādanā, dhammadesanā ca?
dhammadesanā ca → dhammadesanāva (sya-all, km) | nevussādanā → neva ussādanā (bj) | dhammadesanā → dhammadesanāva ye (sya-all) | ca → dhammadesanāva (cck: syā. kaṁ.) | kathañca → kathañ ca (pts) | nevussādanā → n ev ussādanā (pts)
Und wie schmeichelt man weder, noch weist man zurecht, sondern lehrt nur den Dhamma?
‘Ye kāmapaṭisandhisukhino somanassānuyogaṁ anuyuttā hīnaṁ gammaṁ pothujjanikaṁ anariyaṁ anatthasaṁhitaṁ, sabbe te sadukkhā saupaghātā saupāyāsā sapariḷāhā micchāpaṭipannā’ti—
ye → (sya-all) | anuyuttā → ananuyuttā (bjt) | anatthasaṁhitaṁ → anatthasañhitaṁ (th) | saupaghātā saupāyāsā → sa-upaghātā sa-upāyāsā (pts) | micchāpaṭipannāti → micchāpaṭipannā ti (pts)
‚Alle, die im Glück der Freuden schwelgen, die an Sinnlichkeit gebunden sind, das nieder, derb, gewöhnlich, unedel und nutzlos ist, sind mit Schmerz, Verletzen, Bedrängnis und Fieber behaftet, und sie üben den falschen Weg.‘
na evamāha.
evamāha → evam āha (pts)
So spricht man nicht.
‘Anuyogo ca kho sadukkho eso dhammo saupaghāto saupāyāso sapariḷāho;
saupaghāto → sa-upaghāto (pts)
‚Das Schwelgen ist ein Grundsatz, der mit Schmerz, Verletzen, Bedrängnis und Fieber behaftet ist,
micchāpaṭipadā’ti—
micchāpaṭipadāti → micchāpaṭipadā ti (pts)
und es ist der falsche Weg.‘
iti vadaṁ dhammameva deseti.
dhammameva → dhammam eva (pts)
Indem man vielmehr so spricht, lehrt man nur den Dhamma.

‘Ye kāmapaṭisandhisukhino somanassānuyogaṁ ananuyuttā hīnaṁ gammaṁ pothujjanikaṁ anariyaṁ anatthasaṁhitaṁ, sabbe te adukkhā anupaghātā anupāyāsā apariḷāhā sammāpaṭipannā’ti—
ananuyuttā → anuyuttā (pts) | anatthasaṁhitaṁ → anatthasañhitaṁ (th) | sammāpaṭipannāti → sammāpaṭipannā ti (pts)
‚Alle, die sich vom Schwelgen im Glück der Freuden, die an Sinnlichkeit gebunden sind, abgelöst haben, sind frei von Schmerz, Verletzen, Bedrängnis und Fieber, und sie üben den richtigen Weg.‘
na evamāha.
evamāha → evam āha (pts)
So spricht man nicht.
‘Ananuyogo ca kho adukkho eso dhammo anupaghāto anupāyāso apariḷāho;‚Sich vom Schwelgen abzulösen, ist ein Grundsatz, der frei von Schmerz, Verletzen, Bedrängnis und Fieber ist, sammāpaṭipadā’ti—
sammāpaṭipadāti → sammāpaṭipadā ti (pts)
und es ist der richtige Weg.‘
iti vadaṁ dhammameva deseti.
dhammameva → dhammam eva (pts)
Indem man vielmehr so spricht, lehrt man nur den Dhamma.

‘Ye attakilamathānuyogaṁ anuyuttā dukkhaṁ anariyaṁ anatthasaṁhitaṁ, sabbe te sadukkhā saupaghātā saupāyāsā sapariḷāhā micchāpaṭipannā’ti—
anatthasaṁhitaṁ → anatthasañhitaṁ (th) | anatthasaṁhitaṁ → anatthāsaṁhitaṁ (pts) | saupaghātā saupāyāsā → sa-upaghātā sa-upāyāsā (pts) | micchāpaṭipannāti → micchāpatipannā ti (pts)
‚Alle, die in Selbstquälerei schwelgen, die schmerzvoll, unedel und nutzlos ist, sind mit Schmerz, Verletzen, Bedrängnis und Fieber behaftet, und sie üben den falschen Weg.‘
na evamāha.
evamāha → evam āha (pts)
So spricht man nicht.
‘Anuyogo ca kho sadukkho eso dhammo saupaghāto saupāyāso sapariḷāho;
saupaghāto → sa-upaghāto (pts)
‚Das Schwelgen ist ein Grundsatz, der mit Schmerz, Verletzen, Bedrängnis und Fieber behaftet ist,
micchāpaṭipadā’ti—
micchāpaṭipadāti → micchāpaṭipadā ti (pts)
und es ist der falsche Weg.‘
iti vadaṁ dhammameva deseti.
dhammameva → dhammam eva (pts)
Indem man vielmehr so spricht, lehrt man nur den Dhamma.

‘Ye attakilamathānuyogaṁ ananuyuttā dukkhaṁ anariyaṁ anatthasaṁhitaṁ, sabbe te adukkhā anupaghātā anupāyāsā apariḷāhā sammāpaṭipannā’ti—
anatthasaṁhitaṁ → anatthasañhitaṁ (th) | ananuyuttā → anuyuttā (pts) | sammāpaṭipannāti → sammāpaṭipannā ti (pts)
‚Alle, die sich vom Schwelgen in Selbstquälerei abgelöst haben, sind frei von Schmerz, Verletzen, Bedrängnis und Fieber, und sie üben den richtigen Weg.‘
na evamāha.
evamāha → evam āha (pts)
So spricht man nicht.
‘Ananuyogo ca kho adukkho eso dhammo anupaghāto anupāyāso apariḷāho;‚Sich vom Schwelgen abzulösen, ist ein Grundsatz, der frei von Schmerz, Verletzen, Bedrängnis und Fieber ist, sammāpaṭipadā’ti—
sammāpaṭipadāti → sammāpaṭipadā ti (pts)
und es ist der richtige Weg.‘
iti vadaṁ dhammameva deseti.
dhammameva → dhammam eva (pts)
Indem man vielmehr so spricht, lehrt man nur den Dhamma.

‘Yesaṁ kesañci bhavasaṁyojanaṁ appahīnaṁ, sabbe te sadukkhā saupaghātā saupāyāsā sapariḷāhā micchāpaṭipannā’ti—
appahīnaṁ → appahīmaṁ (pts) | saupāyāsā → saupāvāsā (pts) | bhavasaṁyojanaṁ → bhavasaññojanaṁ (bjt, th) | saupaghātā saupāyāsā → sa-upaghātā sa-upāvāsā (pts) | micchāpaṭipannāti → micchāpaṭipannā ti (pts)
‚Alle, die die Fessel des fortgesetzten Daseins nicht aufgegeben haben, sind mit Schmerz, Verletzen, Bedrängnis und Fieber behaftet, und sie üben den falschen Weg.‘
na evamāha.
evamāha → evam āha (pts)
So spricht man nicht.
‘Bhavasaṁyojane ca kho appahīne bhavopi appahīno hotī’ti—
bhavasaṁyojane ca → bhavasaññojane (sya-all) | ca → (pts) | bhavopi → bhavo (th, pts)
‚Wenn die Fessel des fortgesetzten Daseins nicht aufgegeben ist, ist auch fortgesetztes Dasein nicht aufgegeben.‘
iti vadaṁ dhammameva deseti.
dhammameva → dhammam eva (pts)
Indem man vielmehr so spricht, lehrt man nur den Dhamma.

‘Yesaṁ kesañci bhavasaṁyojanaṁ pahīnaṁ, sabbe te adukkhā anupaghātā anupāyāsā apariḷāhā sammāpaṭipannā’ti—
bhavasaṁyojanaṁ → bhavasaññojanaṁ (bjt, th) | sammāpaṭipannāti → sammāpaṭipannā ti (pts)
‚Alle, die die Fessel des fortgesetzten Daseins aufgegeben haben, sind frei von Schmerz, Verletzen, Bedrängnis und Fieber, und sie üben den richtigen Weg.‘
na evamāha.
evamāha → evam āha (pts)
So spricht man nicht.
‘Bhavasaṁyojane ca kho pahīne bhavopi pahīno hotī’ti—
bhavasaṁyojane → bhavasaññojane (bjt, th) | bhavopi → bhavo (th, pts)
‚Wenn die Fessel des fortgesetzten Daseins aufgegeben ist, ist auch fortgesetztes Dasein aufgegeben.‘
iti vadaṁ dhammameva deseti.
dhammameva → dhammam eva (pts)
Indem man vielmehr so spricht, lehrt man nur den Dhamma.
Evaṁ kho, bhikkhave, nevussādanā hoti na apasādanā, dhammadesanā ca.
dhammadesanā ca → dhammadesanāva (sya-all) | nevussādanā → n ev ussādanā (pts)
So schmeichelt man weder, noch weist man zurecht, sondern lehrt nur den Dhamma.
‘Ussādanañca jaññā, apasādanañca jaññā;
ussādanañca → ussādanañ ca (pts) | apasādanañca → apasādanañ ca (pts)
‚Erkennt, was Schmeicheln und was Zurechtweisen ist.
ussādanañca ñatvā apasādanañca ñatvā nevussādeyya, na apasādeyya, dhammameva deseyyā’ti—
ussādanañca → ussādanañ ca (pts) | apasādanañca → apasādanañ ca (pts) | nevussādeyya → n ev ussādeyya (pts) | dhammameva → dhammam eva (pts)
Wenn das erkennt, vermeidet beides und lehrt nur den Dhamma.‘
iti yaṁ taṁ vuttaṁ idametaṁ paṭicca vuttaṁ.
yaṁ taṁ → yantaṁ (th) | yaṁ → yan (pts) | idametaṁ → idam etaṁ (pts)
Das habe ich gesagt, und insofern habe ich es gesagt.

‘Sukhavinicchayaṁ jaññā;‚Erkennt, wie man verschiedene Arten von Glück bewertet. sukhavinicchayaṁ ñatvā ajjhattaṁ sukhamanuyuñjeyyā’ti—
sukhamanuyuñjeyyāti → sukham anuyuñjeyyāti (pts)
Wenn ihr das erkennt, weiht euch innerem Glück.‘
iti kho panetaṁ vuttaṁ. Kiñcetaṁ paṭicca vuttaṁ?
panetaṁ → pan etaṁ (pts) | kiñcetaṁ → kiñ etaṁ (pts)
Das habe ich gesagt, aber inwiefern habe ich es gesagt?
Pañcime, bhikkhave, kāmaguṇā.
pañcime → pañc ime (pts)
Es gibt diese fünf Sinnesreize.
Katame pañca?Welche fünf? Cakkhuviññeyyā rūpā iṭṭhā kantā manāpā piyarūpā kāmūpasaṁhitā rajanīyā,
kāmūpasaṁhitā → kāmūpasañhitā (th)
Bilder, die das Auge erkennt, erwünscht, willkommen, angenehm, erfreulich, sinnlich und erregend.
sotaviññeyyā saddā …Töne, die das Ohr erkennt … ghānaviññeyyā gandhā …Gerüche, die die Nase erkennt … jivhāviññeyyā rasā …Geschmäcke, die die Zunge erkennt … kāyaviññeyyā phoṭṭhabbā iṭṭhā kantā manāpā piyarūpā kāmūpasaṁhitā rajanīyā—
kāmūpasaṁhitā → kāmūpasañhitā (th)
Berührungen, die der Körper erkennt, erwünscht, willkommen, angenehm, erfreulich, sinnlich und erregend.
ime kho, bhikkhave, pañca kāmaguṇā.Das sind die fünf Sinnesreize. Yaṁ kho, bhikkhave, ime pañca kāmaguṇe paṭicca uppajjati sukhaṁ somanassaṁ idaṁ vuccati kāmasukhaṁ mīḷhasukhaṁ puthujjanasukhaṁ anariyasukhaṁ.
mīḷhasukhaṁ → (sya-all) | puthujjanasukhaṁ → puthujjanasukhaṁ miḷhasukhaṁ (sya-all) | sukhaṁ somanassaṁ → sukhasomanassaṁ (pts) | mīḷhasukhaṁ → Si miḷhasukhaṁ, following puth. (pts note)
Das Glück und die Freude, die von diesen fünf Sinnesreizen kommen, nennt man Sinnenfreuden – ein schmutziges, gewöhnliches, unedles Glück.
‘Na āsevitabbaṁ, na bhāvetabbaṁ, na bahulīkātabbaṁ, bhāyitabbaṁ etassa sukhassā’ti—vadāmi.
āsevitabbaṁ → sevitabbaṁ (sya-all) | bhāyitabbaṁ → Sk na bhāsitabbaṁ. (pts note)
Solches Glück soll man nicht pflegen, entwickeln oder mehren, sondern man soll es fürchten, sage ich.
Idha, bhikkhave, bhikkhu vivicceva kāmehi vivicca akusalehi dhammehi savitakkaṁ savicāraṁ vivekajaṁ pītisukhaṁ paṭhamaṁ jhānaṁ upasampajja viharati.
paṭhamaṁ jhānaṁ → paṭhamajjhānaṁ (pts) | vivicceva → eva (pts)
Da tritt ein Mönch, ganz abgeschieden von den Sinnenfreuden, abgeschieden von untauglichen Eigenschaften, in die erste Vertiefung ein und verweilt darin; da gibt es aus Abgeschiedenheit geborene Ekstase und Seligkeit, während er den Geist ausrichtet und hält.
Vitakkavicārānaṁ vūpasamā ajjhattaṁ sampasādanaṁ cetaso ekodibhāvaṁ avitakkaṁ avicāraṁ samādhijaṁ pītisukhaṁ dutiyaṁ jhānaṁ upasampajja viharati.
dutiyaṁ jhānaṁ upasampajja viharati → dutiyajjhānaṁ (pts)
Wenn das Ausrichten und Halten des Geistes sich beruhigt, tritt er in die zweite Vertiefung ein und verweilt darin; da gibt es aus Versenkung geborene Ekstase und Seligkeit, mit innerer Klarheit und Zuversicht und geeintem Geist, ohne Ausrichten und Halten.
Pītiyā ca virāgā upekkhako ca viharati …pe… tatiyaṁ jhānaṁ …pe…
tatiyaṁ jhānaṁ → tatiyajjhānaṁ (pts)
Und mit dem Schwinden der Ekstase tritt er in die dritte Vertiefung ein und verweilt darin …
catutthaṁ jhānaṁ upasampajja viharati.
catutthaṁ jhānaṁ → catutthajjhānaṁ (pts)
Er tritt in die vierte Vertiefung ein und verweilt darin …
Idaṁ vuccati nekkhammasukhaṁ pavivekasukhaṁ upasamasukhaṁ sambodhisukhaṁ.Das nennt man das Glück der Entsagung, das Glück der Abgeschiedenheit, das Glück des Friedens, das Glück des Erwachens. ‘Āsevitabbaṁ, bhāvetabbaṁ, bahulīkātabbaṁ, na bhāyitabbaṁ etassa sukhassā’ti—vadāmi.Solches Glück soll man pflegen, entwickeln und mehren, und man soll es nicht fürchten, sage ich. ‘Sukhavinicchayaṁ jaññā;
jaññā → jāññā (pts)
‚Erkennt, wie man verschiedene Arten von Glück bewertet.
sukhavinicchayaṁ ñatvā ajjhattaṁ sukhamanuyuñjeyyā’ti—
sukhamanuyuñjeyyāti → sukham anuyuñjeyyāti (pts)
Wenn ihr das erkennt, weiht euch innerem Glück.‘
iti yaṁ taṁ vuttaṁ idametaṁ paṭicca vuttaṁ.
yaṁ taṁ → yantaṁ (th) | yaṁ → yan (pts) | idametaṁ → idam etaṁ (pts)
Das habe ich gesagt, und insofern habe ich es gesagt.

‘Rahovādaṁ na bhāseyya, sammukhā na khīṇaṁ bhaṇe’ti—
na khīṇaṁ → nātikhīṇaṁ (sya-all) | rahovādaṁ → raho vādaṁ (th) | bhaṇeti → bhaṇe ti (pts)
‚Redet nicht hinter dem Rücken anderer und redet unter ihren Augen nicht mit scharfen Worten.‘
iti kho panetaṁ vuttaṁ.
panetaṁ → pan etaṁ (pts)
Das habe ich gesagt,
Kiñcetaṁ paṭicca vuttaṁ?
kiñcetaṁ → kiñ etaṁ (pts)
aber inwiefern habe ich es gesagt?
Tatra, bhikkhave, yaṁ jaññā rahovādaṁ abhūtaṁ atacchaṁ anatthasaṁhitaṁ sasakkaṁ taṁ rahovādaṁ na bhāseyya.
sasakkaṁ → sampattaṁ (mr) | sasakkaṁ → sampattaṁ (cck: ka.) | rahovādaṁ abhūtaṁ → raho vādaṁ abbhūtaṁ (th) | anatthasaṁhitaṁ → anatthasañhitaṁ (th) | rahovādaṁ → raho vādaṁ (th)
Wenn man weiß, dass das, was man hinter jemandes Rücken sagt, unzutreffend, unrichtig und nutzlos ist, dann soll man, soweit es einem möglich ist, nicht sprechen.
Yampi jaññā rahovādaṁ bhūtaṁ tacchaṁ anatthasaṁhitaṁ tassapi sikkheyya avacanāya.
rahovādaṁ → raho vādaṁ (th) | anatthasaṁhitaṁ → anatthasañhitaṁ (th) | yampi → yam pi (pts) | tassapi → tassa pi (pts)
Wenn man weiß, dass das, was man hinter jemandes Rücken sagt, zutreffend und richtig, aber nutzlos ist, dann soll man sich schulen, nicht zu sprechen.
Yañca kho jaññā rahovādaṁ bhūtaṁ tacchaṁ atthasaṁhitaṁ tatra kālaññū assa tassa rahovādassa vacanāya.
rahovādaṁ → raho vādaṁ (th) | atthasaṁhitaṁ → atthasañhitaṁ (th) | rahovādassa → raho vādassa (th) | yañca → yan ca (pts)
Wenn man weiß, dass das, was man hinter jemandes Rücken sagt, zutreffend, richtig und nützlich ist, dann soll man die richtige Zeit kennen, um zu sprechen.
Tatra, bhikkhave, yaṁ jaññā sammukhā khīṇavādaṁ abhūtaṁ atacchaṁ anatthasaṁhitaṁ sasakkaṁ taṁ sammukhā khīṇavādaṁ na bhāseyya.
tatra → yatra (bj) | yaṁ jaññā → yaṁjaññā (bjt) | abhūtaṁ → abbhūtaṁ (th) | anatthasaṁhitaṁ → anatthasañhitaṁ (th)
Wenn man weiß, dass die scharfen Worte, die man unter jemandes Augen spricht, unzutreffend, unrichtig und nutzlos sind, dann soll man, soweit es einem möglich ist, nicht sprechen.
Yampi jaññā sammukhā khīṇavādaṁ bhūtaṁ tacchaṁ anatthasaṁhitaṁ tassapi sikkheyya avacanāya.
anatthasaṁhitaṁ → anatthasañhitaṁ (th) | yampi → yam pi (pts) | tassapi → tassa pi (pts)
Wenn man weiß, dass die scharfen Worte, die man unter jemandes Augen spricht, zutreffend und richtig, aber nutzlos sind, dann soll man sich schulen, nicht zu sprechen.
Yañca kho jaññā sammukhā khīṇavādaṁ bhūtaṁ tacchaṁ atthasaṁhitaṁ tatra kālaññū assa tassa sammukhā khīṇavādassa vacanāya.
atthasaṁhitaṁ → atthasañhitaṁ (th) | yañca → yañ ca (pts)
Wenn man weiß, dass die scharfen Worte, die man unter jemandes Augen spricht, zutreffend, richtig und nützlich sind, dann soll man die richtige Zeit kennen, um zu sprechen.
‘Rahovādaṁ na bhāseyya, sammukhā na khīṇaṁ bhaṇe’ti—
na khīṇaṁ → nātikhīṇaṁ (sya-all) | rahovādaṁ → raho vādaṁ (th) | bhaṇeti → bhaṇe ti (pts)
‚Redet nicht hinter dem Rücken anderer und redet nicht unter ihren Augen mit scharfen Worten.‘
iti yaṁ taṁ vuttaṁ, idametaṁ paṭicca vuttaṁ.
yaṁ taṁ → yantaṁ (th) | yaṁ → yan (pts) | idametaṁ → idam etaṁ (pts)
Das habe ich gesagt, und insofern habe ich es gesagt.

‘Ataramānova bhāseyya no taramāno’ti—
ataramānova → ataramāno va (pts) | taramānoti → taramāno ti (pts)
‚Redet nicht hastig.‘
iti kho panetaṁ vuttaṁ. Kiñcetaṁ paṭicca vuttaṁ?
panetaṁ → pan etaṁ (pts) | kiñcetaṁ → kiñ etaṁ (pts)
Das habe ich gesagt, aber inwiefern habe ich es gesagt?
Tatra, bhikkhave, taramānassa bhāsato kāyopi kilamati, cittampi upahaññati, saropi upahaññati, kaṇṭhopi āturīyati, avisaṭṭhampi hoti aviññeyyaṁ taramānassa bhāsitaṁ.
upahaññati → ūhaññati (si) | āturīyati avisaṭṭhampi → āturiyati avisaṭṭhaṁpi (sya-all) | upahaññati → ūhaññati (cck: sī.) | upahaññati → ūhaññati (cck: sī.) | upahaññati → So Si: Sky Bu ūhaññati, followed by saro pi upah-. (pts note) | avisaṭṭhampi → avissaṭṭhampi (bjt) | kāyopi → kāyo pi (pts) | cittampi → cittam pi (pts) | kaṇṭhopi → kaṇṭho pi (pts) | avisaṭṭhampi → avissaṭṭham pi (pts)
Wenn man hastig redet, ermüdet der Körper, der Geist wird erschöpft, die Stimme wird erschöpft, die Kehle wird wund und die Worte sind undeutlich und schlecht zu verstehen.
Tatra, bhikkhave, ataramānassa bhāsato kāyopi na kilamati, cittampi na upahaññati, saropi na upahaññati, kaṇṭhopi na āturīyati, visaṭṭhampi hoti viññeyyaṁ ataramānassa bhāsitaṁ.
āturīyati → āturiyati (sya-all) | kāyopi → kāyo pi (pts) | cittampi → cittam pi (pts) | saropi → saro pi (pts) | kaṇṭhopi → kaṇṭho pi (pts) | visaṭṭhampi → vissaṭṭham pi (pts)
Wenn man nicht hastig redet, ermüdet der Körper nicht, der Geist wird nicht erschöpft, die Stimme wird nicht erschöpft, die Kehle wird nicht wund und die Worte sind deutlich und gut zu verstehen.
‘Ataramānova bhāseyya, no taramāno’ti—
no taramānoti → na taramāno ti (pts) | ataramānova → ataramāno va (bjt, pts)
‚Redet nicht hastig.‘
iti yaṁ taṁ vuttaṁ, idametaṁ paṭicca vuttaṁ.
yaṁ taṁ → yantaṁ (th) | yaṁ → yan (pts) | idametaṁ → idam etaṁ (pts)
Das habe ich gesagt, und insofern habe ich es gesagt.

‘Janapadaniruttiṁ nābhiniveseyya, samaññaṁ nātidhāveyyā’ti—‚Besteht nicht auf landläufigen Begriffsbestimmungen und überschreitet nicht die üblichen Bezeichnungen.‘ iti kho panetaṁ vuttaṁ. Kiñcetaṁ paṭicca vuttaṁ?
panetaṁ → pan etaṁ (pts) | kiñcetaṁ → kiñ etaṁ (pts)
Das habe ich gesagt, aber inwiefern habe ich es gesagt?
Kathañca, bhikkhave, janapadaniruttiyā ca abhiniveso hoti samaññāya ca atisāro?
kathañca → kathañ ca (pts)
Und wie besteht man auf landläufigen Begriffsbestimmungen und überschreitet die üblichen Bezeichnungen?
Idha, bhikkhave, tadevekaccesu janapadesu ‘pātī’ti sañjānanti, ‘pattan’ti sañjānanti, ‘vittan’ti sañjānanti, ‘sarāvan’ti sañjānanti ‘dhāropan’ti sañjānanti, ‘poṇan’ti sañjānanti, ‘pisīlavan’ti sañjānanti.
dhāropan’ti → harosanti (sya-all, km) | vittan’ti → vitthanti (bj, pts1ed); piṭṭhanti (sya-all, km) | pisīlavan’ti → pipilanti (sya-all, km); pisīlanti (pts1ed) | vittanti → vitthanti (bj, pts); piṭṭhanti (sya-all) | dhāropanti → harosanti (sya-all) | pisīlavanti → hananti sañjānanti pipilanti (sya-all); pisīlan ti (pts) | vitthanti → vittanti (bj: machasaṁ, sīmu) | vitta’nti → viṭṭhanti (cck: syā. kaṁ.) | dhāropa’nti → harosanti (cck: syā. kaṁ.) | pisīlava’nti → pisīlanti (cck: sī. pī.); pipilanti (cck: syā. kaṁ.) | piṭṭhanti → vitthanti (sya-all: sī.) | harosanti → dhāropanti (sya-all: sī.) | hananti → sīhaḷapotthake ayaṁ pāṭho natthi (sya-all note) | pipilanti → pisīlanti (sya-all: sī.) | Vitthan → Si piṭṭhan, noting that Sinhalese reading is as in text. (pts note) | Dhāropan → Si harosan,--noting that Sinhalese reading is as in text. (pts note) | sañjānanti → Si here adds hanan ti sañjānanti, with note that Sinhalese MSS. omit this clause. (pts note) | Pisīlan → Sky; here sīlan, but pisīlan infra; Si pipilan ti with note that Sinhalese reading is pisīlan. (pts note) | tadevekaccesu → tad ev ekaccesu (pts) | pattanti → pattan ti (pts) | vittanti → vitthan ti (pts) | sarāvanti → sarāvan ti (pts) | dhāropanti → dhāropan ti (pts) | poṇanti → poṇan ti (pts)
Da bezeichnet man in verschiedenen Bevölkerungsgruppen das gleiche Ding als ‚Kelch‘, als ‚Schale‘, als ‚Krug‘, als ‚Kelle‘, als ‚Gefäß‘, als ‚Schüssel‘ oder als ‚Teller‘.
Iti yathā yathā naṁ tesu tesu janapadesu sañjānanti tathā tathā thāmasā parāmāsā abhinivissa voharati:
parāmāsā → parāmassa (bj, pts1ed) | parāmāsā → parāmassa (pts) | parāmassa → parāmāsa (bj: machasaṁ, sīmu) | parāmāsā → parāmassa (cck: sī.)
Und so, wie es in den verschiedenen Bevölkerungsgruppen bekannt ist, redet man entsprechend, klebt eigensinnig daran und besteht darauf:
‘idameva saccaṁ, moghamaññan’ti.
idameva → idam eva (pts) | moghamaññanti → mogham aññan ti (pts)
‚Das allein ist die Wahrheit, alles andere ist unnütz.‘
Evaṁ kho, bhikkhave, janapadaniruttiyā ca abhiniveso hoti samaññāya ca atisāro.So besteht man auf landläufigen Begriffsbestimmungen und überschreitet die üblichen Bezeichnungen.

Kathañca, bhikkhave, janapadaniruttiyā ca anabhiniveso hoti samaññāya ca anatisāro?
kathañca → kathañ ca (pts)
Und wie besteht man nicht auf landläufigen Begriffsbestimmungen und überschreitet nicht die üblichen Bezeichnungen?
Idha, bhikkhave, tadevekaccesu janapadesu ‘pātī’ti sañjānanti, ‘pattan’ti sañjānanti, ‘vittan’ti sañjānanti, ‘sarāvan’ti sañjānanti, ‘dhāropan’ti sañjānanti, ‘poṇan’ti sañjānanti, ‘pisīlavan’ti sañjānanti.
tadevekaccesu → tadeva ekaccesu (bj) | vittanti → vitthanti (bj, pts); piṭṭhanti (sya-all) | dhāropanti → harosanti (sya-all) | pisīlavanti → hananti sañjānanti pipilanti (sya-all); pisīlan ti (pts) | tadevekaccesu → tad ev ekaccesu (pts) | pātīti → pātī ti (pts) | pattanti → pattan ti (pts) | vittanti → vitthan ti (pts) | sarāvanti → sarāvan ti (pts) | dhāropanti → dhāropan ti (pts) | poṇanti → poṇan ti (pts)
Da bezeichnet man in verschiedenen Bevölkerungsgruppen das gleiche Ding als ‚Kelch‘, als ‚Schale‘, als ‚Krug‘, als ‚Kelle‘, als ‚Gefäß‘, als ‚Schüssel‘ oder als ‚Teller‘.
Iti yathā yathā naṁ tesu tesu janapadesu sañjānanti ‘idaṁ kira me āyasmanto sandhāya voharantī’ti tathā tathā voharati aparāmasaṁ.
idaṁ kira me → idaṁ kira te ca (mr) | aparāmasaṁ → aparāmasati (bj) | aparāmasati → aparāmasaṁ (bj: machasaṁ) | me → idaṁ kira te ca (cck: ka.) | kira me → kirame (th) | voharantīti → vohārantīti (pts)
Und so, wie es in den verschiedenen Bevölkerungsgruppen bekannt ist, redet man entsprechend und denkt: ‚Es scheint, die Ehrwürdigen meinen dieses.‘
Evaṁ kho, bhikkhave, janapadaniruttiyā ca anabhiniveso hoti, samaññāya ca anatisāro.
samaññāya → samaññaya (pts)
So besteht man nicht auf landläufigen Begriffsbestimmungen und überschreitet nicht die üblichen Bezeichnungen.
‘Janapadaniruttiṁ nābhiniveseyya samaññaṁ nātidhāveyyā’ti—‚Besteht nicht auf landläufigen Begriffsbestimmungen und überschreitet nicht die üblichen Bezeichnungen.‘ iti yaṁ taṁ vuttaṁ, idametaṁ paṭicca vuttaṁ.
yaṁ taṁ → yantaṁ (th) | yaṁ → yan (pts) | idametaṁ → idam etaṁ (pts)
Das habe ich gesagt, und insofern habe ich es gesagt.

Tatra, bhikkhave, yo kāmapaṭisandhisukhino somanassānuyogo hīno gammo pothujjaniko anariyo anatthasaṁhito, sadukkho eso dhammo saupaghāto saupāyāso sapariḷāho;
pothujjaniko → pothujjano (pts) | anatthasaṁhito → anatthasañhito (th) | saupaghāto saupāyāso → sa-upaghāto sa-upāyāso (pts)
Nun, Mönche und Nonnen, das Schwelgen im Glück der Freuden, die an Sinnlichkeit gebunden sind, ist nieder, derb, gewöhnlich, unedel und nutzlos. Es ist ein Grundsatz, der mit Schmerz, Verletzen, Bedrängnis und Fieber behaftet ist,
micchāpaṭipadā.und es ist der falsche Weg. Tasmā eso dhammo saraṇo.Insofern ist das ein mit Unfrieden behafteter Grundsatz. Tatra, bhikkhave, yo kāmapaṭisandhisukhino somanassānuyogaṁ ananuyogo hīnaṁ gammaṁ pothujjanikaṁ anariyaṁ anatthasaṁhitaṁ, adukkho eso dhammo anupaghāto anupāyāso apariḷāho;
anatthasaṁhitaṁ → anatthasañhitaṁ (th)
Sich von solchem Schwelgen abzulösen, ist ein Grundsatz, der frei von Schmerz, Verletzen, Bedrängnis und Fieber ist,
sammāpaṭipadā.und es ist der richtige Weg. Tasmā eso dhammo araṇo.Insofern ist das ein von Unfrieden freier Grundsatz.

Tatra, bhikkhave, yo attakilamathānuyogo dukkho anariyo anatthasaṁhito, sadukkho eso dhammo saupaghāto saupāyāso sapariḷāho;
anatthasaṁhito → anatthasañhito (th) | saupaghāto saupāyāso → sa-upaghāto sa-upāyāso (pts)
Das Schwelgen in Selbstquälerei ist schmerzvoll, unedel und nutzlos. Es ist ein Grundsatz, der mit Schmerz, Verletzen, Bedrängnis und Fieber behaftet ist,
micchāpaṭipadā.und es ist der falsche Weg. Tasmā eso dhammo saraṇo.Insofern ist das ein mit Unfrieden behafteter Grundsatz. Tatra, bhikkhave, yo attakilamathānuyogaṁ ananuyogo dukkhaṁ anariyaṁ anatthasaṁhitaṁ, adukkho eso dhammo anupaghāto anupāyāso apariḷāho;
anatthasaṁhitaṁ → anatthasañhitaṁ (th)
Sich von solchem Schwelgen abzulösen, ist ein Grundsatz, der frei von Schmerz, Verletzen, Bedrängnis und Fieber ist,
sammāpaṭipadā.und es ist der richtige Weg. Tasmā eso dhammo araṇo.Insofern ist das ein von Unfrieden freier Grundsatz.

Tatra, bhikkhave, yāyaṁ majjhimā paṭipadā tathāgatena abhisambuddhā, cakkhukaraṇī ñāṇakaraṇī upasamāya abhiññāya sambodhāya nibbānāya saṁvattati, adukkho eso dhammo anupaghāto anupāyāso apariḷāho;
yāyaṁ → yā yaṁ (pts)
Der mittlere Übungsweg, der vom Klargewordenen verstanden wurde, bringt Sehen und Erkennen, führt zum Frieden, zu unmittelbarer Einsicht, zum Erwachen und Erlöschen. Er ist ein Grundsatz, der frei von Schmerz, Verletzen, Bedrängnis und Fieber ist,
sammāpaṭipadā.und es ist der richtige Weg. Tasmā eso dhammo araṇo.Insofern ist das ein von Unfrieden freier Grundsatz.

Tatra, bhikkhave, yāyaṁ ussādanā ca apasādanā ca no ca dhammadesanā, sadukkho eso dhammo saupaghāto saupāyāso sapariḷāho;
yāyaṁ → yā yaṁ (pts) | saupaghāto saupāyāso → sa-upaghāto sa-upāyāso (pts)
Schmeicheln und Zurechtweisen, ohne den Dhamma zu lehren, ist ein Grundsatz, der mit Schmerz, Verletzen, Bedrängnis und Fieber behaftet ist,
micchāpaṭipadā.und es ist der falsche Weg. Tasmā eso dhammo saraṇo.
eso → esa (pts)
Insofern ist das ein mit Unfrieden behafteter Grundsatz.
Tatra, bhikkhave, yāyaṁ nevussādanā ca na apasādanā ca dhammadesanā ca, adukkho eso dhammo anupaghāto anupāyāso apariḷāho;
ca → (bj, sya-all, pts); vā (pts) | ca dhammadesanā ca → dhammadesanāva (sya-all) | vā → So Si; Sk ca, omitting dhammadesanā. (pts note) | yāyaṁ nevussādanā ca → yā yaṁ n ev ussādanā (pts)
Weder zu schmeicheln noch zurechtzuweisen, sondern nur den Dhamma zu lehren, ist ein Grundsatz, der frei von Schmerz, Verletzen, Bedrängnis und Fieber ist,
sammāpaṭipadā.und es ist der richtige Weg. Tasmā eso dhammo araṇo.Insofern ist das ein von Unfrieden freier Grundsatz.

Tatra, bhikkhave, yamidaṁ kāmasukhaṁ mīḷhasukhaṁ pothujjanasukhaṁ anariyasukhaṁ, sadukkho eso dhammo saupaghāto saupāyāso sapariḷāho;
pothujjanasukhaṁ → puthujjanasukhaṁ (pts) | yamidaṁ → yam idaṁ (pts) | saupaghāto saupāyāso → sa-upaghāto sa-upāyāso (pts)
Sinnenfreuden – ein schmutziges, gewöhnliches, unedles Glück – sind ein Grundsatz, der mit Schmerz, Verletzen, Bedrängnis und Fieber behaftet ist,
micchāpaṭipadā.und sie sind der falsche Weg. Tasmā eso dhammo saraṇo.
saraṇo → sarano (pts) | sarano → Si omits the whole of this sentence from Tatra. (pts note)
Insofern ist das ein mit Unfrieden behafteter Grundsatz.
Tatra, bhikkhave, yamidaṁ nekkhammasukhaṁ pavivekasukhaṁ upasamasukhaṁ sambodhisukhaṁ, adukkho eso dhammo anupaghāto anupāyāso apariḷāho;
sambodhisukhaṁ → (pts) | sambodhisukhaṁ → sambodisukhaṁ (bj: PTS ūnaṁ.) | yamidaṁ → yam idaṁ (pts)
Das Glück der Entsagung, das Glück der Abgeschiedenheit, das Glück des Friedens, das Glück des Erwachens ist ein Grundsatz, der frei von Schmerz, Verletzen, Bedrängnis und Fieber ist,
sammāpaṭipadā.und es ist der richtige Weg. Tasmā eso dhammo araṇo.
dhammo → dhamma (pts)
Insofern ist das ein von Unfrieden freier Grundsatz.

Tatra, bhikkhave, yvāyaṁ rahovādo abhūto ataccho anatthasaṁhito, sadukkho eso dhammo saupaghāto saupāyāso sapariḷāho;
rahovādo abhūto → raho vādo abbhūto (th) | anatthasaṁhito → anatthasañhito (th) | saupaghāto → sa-upaghāto (pts)
Hinter jemandes Rücken unzutreffende, unrichtige und nutzlose Dinge zu sagen, ist ein Grundsatz, der mit Schmerz, Verletzen, Bedrängnis und Fieber behaftet ist,
micchāpaṭipadā.und es ist der falsche Weg. Tasmā eso dhammo saraṇo.Insofern ist das ein mit Unfrieden behafteter Grundsatz. Tatra, bhikkhave, yvāyaṁ rahovādo bhūto taccho anatthasaṁhito, sadukkho eso dhammo saupaghāto saupāyāso sapariḷāho;
yvāyaṁ rahovādo → yopāyaṁ raho vādo (sya-all) | yvāyaṁ → yo pāyaṁ (pts) | anatthasaṁhito → anatthasañhito (th) | saupaghāto saupāyāso → sa-upaghāto sa-upāyāso (pts)
Hinter jemandes Rücken zutreffende, richtige, aber nutzlose Dinge zu sagen, ist ein Grundsatz, der mit Schmerz, Verletzen, Bedrängnis und Fieber behaftet ist,
micchāpaṭipadā.und es ist der falsche Weg. Tasmā eso dhammo saraṇo.Insofern ist das ein mit Unfrieden behafteter Grundsatz. Tatra, bhikkhave, yvāyaṁ rahovādo bhūto taccho atthasaṁhito, adukkho eso dhammo anupaghāto anupāyāso apariḷāho;
yvāyaṁ rahovādo → yo cāyaṁ raho vādo (sya-all) | atthasaṁhito → atthasañhito (th)
Hinter jemandes Rücken zutreffende, richtige und nützliche Dinge zu sagen, ist ein Grundsatz, der frei ist von Schmerz, Verletzen, Bedrängnis und Fieber,
sammāpaṭipadā.und es ist der richtige Weg. Tasmā eso dhammo araṇo.Insofern ist das ein von Unfrieden freier Grundsatz.

Tatra, bhikkhave, yvāyaṁ sammukhā khīṇavādo abhūto ataccho anatthasaṁhito, sadukkho eso dhammo saupaghāto saupāyāso sapariḷāho;
abhūto → abbhūto (th) | anatthasaṁhito → anatthasañhito (th) | saupaghāto saupāyāso → sa-upaghāto sa-upāyāso (pts)
Unter jemandes Augen scharfe Worte zu sprechen, die unzutreffend, unrichtig und nutzlos sind, ist ein Grundsatz, der mit Schmerz, Verletzen, Bedrängnis und Fieber behaftet ist,
micchāpaṭipadā.und es ist der falsche Weg. Tasmā eso dhammo saraṇo.Insofern ist das ein mit Unfrieden behafteter Grundsatz. Tatra, bhikkhave, yvāyaṁ sammukhā khīṇavādo bhūto taccho anatthasaṁhito, sadukkho eso dhammo saupaghāto saupāyāso sapariḷāho;
yvāyaṁ → yopāyaṁ (sya-all, pts) | khīṇavādo → khīnavādo (pts) | anatthasaṁhito → anatthasañhito (th) | yvāyaṁ → yo pāyaṁ (pts)
Unter jemandes Augen scharfe Worte zu sprechen, die zutreffend und richtig, aber nutzlos sind, ist ein Grundsatz, der mit Schmerz, Verletzen, Bedrängnis und Fieber behaftet ist,
micchāpaṭipadā.
micchāpaṭipadā → ṁicchāpaṭipadā (pts)
und es ist der falsche Weg.
Tasmā eso dhammo saraṇo.Insofern ist das ein mit Unfrieden behafteter Grundsatz. Tatra, bhikkhave, yvāyaṁ sammukhā khīṇavādo bhūto taccho atthasaṁhito, adukkho eso dhammo anupaghāto anupāyāso apariḷāho;
yvāyaṁ → yo cāyaṁ (sya-all); yo pāyaṁ (pts) | atthasaṁhito adukkho eso → atthasañhito adukkhoeso (th)
Unter jemandes Augen scharfe Worte zu sprechen, die zutreffend, richtig und nützlich sind, ist ein Grundsatz, der frei ist von Schmerz, Verletzen, Bedrängnis und Fieber,
sammāpaṭipadā.und es ist der richtige Weg. Tasmā eso dhammo araṇo.
tasmā eso dhammo → (pts)
Insofern ist das ein von Unfrieden freier Grundsatz.

Tatra, bhikkhave, yamidaṁ taramānassa bhāsitaṁ, sadukkho eso dhammo saupaghāto saupāyāso sapariḷāho;
saupaghāto saupāyāso sapariḷāho → (pts) | yamidaṁ → yam idaṁ (pts)
Hastig zu reden, ist ein Grundsatz, der mit Schmerz, Verletzen, Bedrängnis und Fieber behaftet ist,
micchāpaṭipadā.und es ist der falsche Weg. Tasmā eso dhammo saraṇo.
tasmā eso dhammo → (pts)
Insofern ist das ein mit Unfrieden behafteter Grundsatz.
Tatra, bhikkhave, yamidaṁ ataramānassa bhāsitaṁ, adukkho eso dhammo anupaghāto anupāyāso apariḷāho;
yamidaṁ → yam idaṁ (pts)
Nicht hastig zu reden, ist ein Grundsatz, der frei von Schmerz, Verletzen, Bedrängnis und Fieber ist,
sammāpaṭipadā.und es ist der richtige Weg. Tasmā eso dhammo araṇo.
tasmā eso dhammo → (pts)
Insofern ist das ein von Unfrieden freier Grundsatz.

Tatra, bhikkhave, yvāyaṁ janapadaniruttiyā ca abhiniveso samaññāya ca atisāro, sadukkho eso dhammo saupaghāto saupāyāso sapariḷāho;
saupāyāso sapariḷāho → (pts) | saupaghāto saupāyāso sapariḷāho → sa-upaghāto (pts)
Auf landläufigen Begriffsbestimmungen zu bestehen und die üblichen Bezeichnungen zu überschreiten, ist ein Grundsatz, der mit Schmerz, Verletzen, Bedrängnis und Fieber behaftet ist,
micchāpaṭipadā.und es ist der falsche Weg. Tasmā eso dhammo saraṇo.
tasmā eso dhammo → (pts)
Insofern ist das ein mit Unfrieden behafteter Grundsatz.
Tatra, bhikkhave, yvāyaṁ janapadaniruttiyā ca anabhiniveso samaññāya ca anatisāro, adukkho eso dhammo anupaghāto anupāyāso apariḷāho;Nicht auf landläufigen Begriffsbestimmungen zu bestehen und nicht die üblichen Bezeichnungen zu überschreiten, ist ein Grundsatz, der frei ist von Schmerz, Verletzen, Bedrängnis und Fieber, sammāpaṭipadā.und es ist der richtige Weg. Tasmā eso dhammo araṇo.Insofern ist das ein von Unfrieden freier Grundsatz.

Tasmātiha, bhikkhave, ‘saraṇañca dhammaṁ jānissāma, araṇañca dhammaṁ jānissāma;
tasmātiha → tasmāt iha (pts) | saraṇañca → saraṇañ ca (pts) | araṇañca → araṇañ ca (pts)
Daher sollt ihr euch so schulen: ‚Wir werden die mit Unfrieden behafteten Grundsätze und die von Unfrieden freien Grundsätze kennen.
saraṇañca dhammaṁ ñatvā araṇañca dhammaṁ ñatvā araṇapaṭipadaṁ paṭipajjissāmā’ti evañhi vo, bhikkhave, sikkhitabbaṁ.
evañhi vo → evaṁ kho (pts) | evañhi → evaṁ hi (bjt) | saraṇañca → saraṇañ ca (pts) | araṇañca → araṇañ ca (pts)
Wenn wir sie kennen, werden wir den von Unfrieden freien Weg üben.‘

Subhūti ca pana, bhikkhave, kulaputto araṇapaṭipadaṁ paṭipanno”ti.
paṭipannoti → paṭipanno ti (pts)
Und, Mönche und Nonnen, der ehrbare Mensch Subhūti übt den von Unfrieden freien Weg.“

Idamavoca bhagavā.
idamavoca → idam avoca (pts)
Das sagte der Buddha.
Attamanā te bhikkhū bhagavato bhāsitaṁ abhinandunti.
abhinandunti → abhinandun ti (pts)
Zufrieden begrüßten die Mönche und Nonnen die Worte des Buddha.

Araṇavibhaṅgasuttaṁ niṭṭhitaṁ navamaṁ.

Principles · Rationale · Glossary · 6 Pali editions
MP3: Pali


Translations: English · Русский · Deutsch · Italiano · ไทย