Find the Truth

In the Pāli Suttas and Vinaya

settings

{{table.suttaCol}} {{table.readCol}} {{table.titleCol}} {{table.wordsCol}} {{table.countCol}} {{table.mrCol}} {{table.linksCol}} {{table.typeCol}} {{table.quoteCol}}
{{table.wordCol}} {{table.textsCol}} {{table.matchesCol}} {{table.linksCol}}

{{results.variantsForLabel}}

Variants 1/2 columns Dictionary Multi-select Compass Help

Note:Translations, dictionaries and commentaries were not made by the Blessed One.Cross-check with Pali in 4 main nikayas.

  • Majjhima Nikāya 29Mittlere Lehrreden 29

MahāsāropamasuttaDas längere Gleichnis vom Kernholz

Evaṁ me sutaṁ—
evaṁ me → evamme (th) | evaṁ me → evam-me (pts)
So habe ich es gehört:
ekaṁ samayaṁ bhagavā rājagahe viharati gijjhakūṭe pabbate acirapakkante devadatte.Einmal hielt sich der Buddha bei Rājagaha auf der Geierkuppe auf, nicht lange, nachdem Devadatta fortgegangen war. Tatra kho bhagavā devadattaṁ ārabbha bhikkhū āmantesi:Da sprach der Buddha zu den Mönchen und Nonnen über Devadatta:

“Idha, bhikkhave, ekacco kulaputto saddhā agārasmā anagāriyaṁ pabbajito hoti:„Mönche und Nonnen, da ist ein ehrbarer Mensch aus Vertrauen aus dem Haus fortgezogen ins hauslose Leben im Gedanken: ‘otiṇṇomhi jātiyā jarāya maraṇena sokehi paridevehi dukkhehi domanassehi upāyāsehi, dukkhotiṇṇo dukkhapareto,
jarāya maraṇena → jarāmaraṇena (bj, pts) | jarāmaraṇena → jarāya maraṇena (bj: machasaṁ, syā) | upāyāsehi → sokaparidevadukkhadomanassupāyāsehi (bj: syā) | pāyāsehi → katthaci potthake jarāmaraṇena sokehi … upāyāsehītipi pāṭho (sya-all note) | sokehi paridevehi dukkhehi domanassehi upāyāsehi → soka parideva dukkha domanassu pāyāsehi (th) | otiṇṇomhi → otiṇṇo mhi (pts)
‚Ich bin in Wiedergeburt, Alter und Tod versunken, in Kummer, Klage, Schmerz, Traurigkeit und Bedrängnis. Ich bin in Leiden versunken, in Leiden verstrickt.
appeva nāma imassa kevalassa dukkhakkhandhassa antakiriyā paññāyethā’ti.
appeva nāma → appevanāma (th) | appeva → app-eva (pts)
Hoffentlich kann ich ein Ende dieser ganzen Masse des Leidens finden.‘
So evaṁ pabbajito samāno lābhasakkārasilokaṁ abhinibbatteti.
lābhasakkārasilokaṁ → lābha sakkāra silokaṁ (th)
Nachdem er fortgezogen ist, schafft er Besitz, Ehre und Beliebtheit.
So tena lābhasakkārasilokena attamano hoti paripuṇṇasaṅkappo.Er ist damit zufrieden und hat alles erreicht, was er sich wünschte. So tena lābhasakkārasilokena attānukkaṁseti paraṁ vambheti:
lābhasakkārasilokena → lābha sakkāra silokena (th) | attānukkaṁseti → attān ukkaṁseti (pts)
Er verherrlicht sich deshalb selbst und setzt andere herab:
‘ahamasmi lābhasakkārasilokavā, ime panaññe bhikkhū appaññātā appesakkhā’ti.
lābhasakkārasilokavā → lābhī silokavā (bj, pts); lābhī sakkāra silokavā (sya-all) | silokavā → lābhasakkārasilokavā (bj: machasaṁ); lābhī sakkārasilokavā (bj: syā) | lābhasakkārasilokavā → lābhī silokavā (cck: sī. pī.); lābhī sakkāra silokavā (cck: syā.) | panaññe → pan aññe (pts) | appesakkhāti → appesakkhā ti (pts)
‚Ich bin der mit Besitz, Ehre und Beliebtheit. Diese anderen Mönche und Nonnen sind unbekannt und unbedeutend.‘
So tena lābhasakkārasilokena majjati pamajjati pamādaṁ āpajjati, pamatto samāno dukkhaṁ viharati.
lābhasakkārasilokena → lābhasakkāra silokena (th)
Und so wird er berauscht und besessen und nachlässig wegen dieses Besitzes, dieser Ehre und dieser Beliebtheit. Und wenn er nachlässig ist, lebt er in Leiden.

Seyyathāpi, bhikkhave, puriso sāratthiko sāragavesī sārapariyesanaṁ caramāno mahato rukkhassa tiṭṭhato sāravato atikkammeva sāraṁ atikkamma phegguṁ atikkamma tacaṁ atikkamma papaṭikaṁ, sākhāpalāsaṁ chetvā ādāya pakkameyya ‘sāran’ti maññamāno.
papaṭikaṁ → pappaṭikaṁ (th) | seyyathāpi → seyyathā pi (pts) | atikkammeva → atikkamm eva (pts) | sāranti → sāran-ti (pts)
Wie ein Mensch, der Kernholz bräuchte und auf der Suche nach Kernholz umherwandern würde. Er käme zu einem großen Baum, der mit Kernholz dastünde. Doch er würde Kernholz, Weichholz, Rinde und Schösslinge übergehen, schnitte die Zweige und Blätter ab und ginge damit fort in der Vorstellung, das sei Kernholz.
Tamenaṁ cakkhumā puriso disvā evaṁ vadeyya:
tamenaṁ → tam-enaṁ (pts)
Wenn ein Mensch mit klaren Augen ihn sähe, würde er sagen:
‘na vatāyaṁ bhavaṁ puriso aññāsi sāraṁ, na aññāsi phegguṁ, na aññāsi tacaṁ, na aññāsi papaṭikaṁ, na aññāsi sākhāpalāsaṁ.
papaṭikaṁ → pappaṭikaṁ (th)
‚Dieser Mensch weiß nicht, was Kernholz ist, was Weichholz ist, was Rinde ist, was Schösslinge sind oder was Zweige und Blätter sind.
Tathā hayaṁ bhavaṁ puriso sāratthiko sāragavesī sārapariyesanaṁ caramāno mahato rukkhassa tiṭṭhato sāravato atikkammeva sāraṁ atikkamma phegguṁ atikkamma tacaṁ atikkamma papaṭikaṁ, sākhāpalāsaṁ chetvā ādāya pakkanto “sāran”ti maññamāno.
Tathā hayaṁ → tathāpāyaṁ (mr) | pakkanto → pakkhanto (bj) | hayaṁ → tathāpāyaṁ (cck: ka.) | tathā hayaṁ → tathāhayaṁ (th) | papaṭikaṁ → pappaṭikaṁ (th) | sāranti → sāran ti (ms2005) | hayaṁ → h ayaṁ (pts) | atikkammeva → atikkamm eva (pts) | sāranti → sāran-ti (pts)
Deshalb überging er alles andere, schnitt die Zweige und Blätter ab und ging damit fort in der Vorstellung, das sei Kernholz.
Yañcassa sārena sārakaraṇīyaṁ tañcassa atthaṁ nānubhavissatī’ti.
tañcassa atthaṁ → tañc assa attaṁ (pts) | yañcassa → yañc assa (pts) | tañcassa atthaṁ → tañ-c assa attaṁ (pts)
Was er auch mit dem Kernholz zu machen hat, es wird ihm nicht gelingen.‘

Evameva kho, bhikkhave, idhekacco kulaputto saddhā agārasmā anagāriyaṁ pabbajito hoti:
evameva → evam-eva (pts) | idhekacco → idh ekacco (pts)
Ebenso ist ein ehrbarer Mensch aus Vertrauen aus dem Haus fortgezogen ins hauslose Leben …
‘otiṇṇomhi jātiyā jarāya maraṇena sokehi paridevehi dukkhehi domanassehi upāyāsehi, dukkhotiṇṇo dukkhapareto,
jarāya maraṇena → jarāmaraṇena (pts) | sokehi paridevehi dukkhehi domanassehi upāyāsehi → sokaparideva dukkha domanassu pāyāsehi (th) | otiṇṇomhi → otiṇṇo mhi (pts)
appeva nāma imassa kevalassa dukkhakkhandhassa antakiriyā paññāyethā’ti.
dukkhakkhandhassa → (cck) | appeva nāma → appevanāma (bjt, th) | appeva → app-eva (pts)
So evaṁ pabbajito samāno lābhasakkārasilokaṁ abhinibbatteti.
lābhasakkārasilokaṁ → lābha sakkāra silokaṁ (th)
und schafft Besitz, Ehre und Beliebtheit.
So tena lābhasakkārasilokena attamano hoti paripuṇṇasaṅkappo.
lābhasakkārasilokena → lābha sakkāra silokena (th)
So tena lābhasakkārasilokena attānukkaṁseti, paraṁ vambheti ‘ahamasmi lābhasakkārasilokavā, ime panaññe bhikkhū appaññātā appesakkhā’ti.
lābhasakkārasilokavā → lābhī silokavā (bj, pts); lābhī sakkāra silokavā (sya-all) | silokavā → lābhasakkārasilokavā (bj: machasaṁ); lābhī sakkārasilokavā (bj: syā) | lābhasakkārasilokena → lābha sakkāra silokena (th) | attānukkaṁseti → attān ukkaṁseti (pts) | panaññe → pan aññe (pts) | appesakkhāti → appesakkhā ti (pts)
So tena lābhasakkārasilokena majjati pamajjati pamādaṁ āpajjati, pamatto samāno dukkhaṁ viharati.
lābhasakkārasilokena → lābha sakkāra silokena (th)
Ayaṁ vuccati, bhikkhave, bhikkhu sākhāpalāsaṁ aggahesi brahmacariyassa;Das nennt man einen Mönch, der die Zweige und Blätter des geistlichen Lebens ergriffen tena ca vosānaṁ āpādi.und es dabei belassen hat.

Idha pana, bhikkhave, ekacco kulaputto saddhā agārasmā anagāriyaṁ pabbajito hoti:Dann ist da ein ehrbarer Mensch aus Vertrauen aus dem Haus fortgezogen ins hauslose Leben … ‘otiṇṇomhi jātiyā jarāya maraṇena sokehi paridevehi dukkhehi domanassehi upāyāsehi, dukkhotiṇṇo dukkhapareto,
jarāya maraṇena → jarāmaraṇena (pts) | sokehi paridevehi dukkhehi domanassehi upāyāsehi → soka parideva dukkha domanassu pāyāsehi (th) | otiṇṇomhi → otiṇṇo mhi (pts)
appeva nāma imassa kevalassa dukkhakkhandhassa antakiriyā paññāyethā’ti.
appeva nāma → appevanāma (bjt, th) | appeva → app-eva (pts)
So evaṁ pabbajito samāno lābhasakkārasilokaṁ abhinibbatteti.
lābhasakkārasilokaṁ → lābha sakkāra silokaṁ (th)
Nachdem er fortgezogen ist, schafft er Besitz, Ehre und Beliebtheit.
So tena lābhasakkārasilokena na attamano hoti na paripuṇṇasaṅkappo.
lābhasakkārasilokena → lābha sakkāra silokena (th)
Er ist damit nicht zufrieden und hat nicht alles erreicht, was er sich wünschte.
So tena lābhasakkārasilokena na attānukkaṁseti, na paraṁ vambheti.
lābhasakkārasilokena → lābha sakkāra silokena (th) | attānukkaṁseti → attān ukkaṁseti (pts)
Er verherrlicht sich deshalb nicht selbst oder setzt andere herab,
So tena lābhasakkārasilokena na majjati nappamajjati na pamādaṁ āpajjati.
na pamādaṁ → nappamādaṁ (bjt, th) | na pamādaṁ → na-ppamādaṁ (pts)
noch wird er berauscht oder besessen oder nachlässig wegen dieses Besitzes, dieser Ehre und dieser Beliebtheit.
Appamatto samāno sīlasampadaṁ ārādheti.Indem er beflissen ist, erlangt er Vervollkommnung der Tugend. So tāya sīlasampadāya attamano hoti paripuṇṇasaṅkappo.Er ist damit zufrieden und hat alles erreicht, was er sich wünschte. So tāya sīlasampadāya attānukkaṁseti, paraṁ vambheti:
attānukkaṁseti → attān ukkaṁseti (pts)
Er verherrlicht sich deshalb selbst und setzt andere herab:
‘ahamasmi sīlavā kalyāṇadhammo, ime panaññe bhikkhū dussīlā pāpadhammā’ti.
ahamasmi → aham-asmi (pts) | panaññe → pan aññe (pts) | pāpadhammāti → pāpadhammā ti (pts)
‚Ich bin der, der tugendhaft ist, von gutem Charakter. Diese anderen Mönche und Nonnen sind tugendlos, von schlechtem Charakter.‘
So tāya sīlasampadāya majjati pamajjati pamādaṁ āpajjati, pamatto samāno dukkhaṁ viharati.Er wird berauscht und besessen und nachlässig wegen seiner Vervollkommnung der Tugend. Und wenn er nachlässig ist, lebt er in Leiden.

Seyyathāpi, bhikkhave, puriso sāratthiko sāragavesī sārapariyesanaṁ caramāno mahato rukkhassa tiṭṭhato sāravato atikkammeva sāraṁ atikkamma phegguṁ atikkamma tacaṁ, papaṭikaṁ chetvā ādāya pakkameyya ‘sāran’ti maññamāno.
papaṭikaṁ → pappaṭikaṁ (th) | seyyathāpi → seyyathā pi (pts) | atikkammeva → atikkamm eva (pts) | sāranti → sāran-ti (pts)
Wie ein Mensch, der Kernholz bräuchte und auf der Suche nach Kernholz umherwandern würde. Er käme zu einem großen Baum, der mit Kernholz dastünde. Doch er würde Kernholz, Weichholz und Rinde übergehen, schnitte die Schösslinge ab und ginge damit fort in der Vorstellung, das sei Kernholz.
Tamenaṁ cakkhumā puriso disvā evaṁ vadeyya:
tamenaṁ → tam-enaṁ (pts)
Wenn ein Mensch mit klaren Augen ihn sähe, würde er sagen:
‘na vatāyaṁ bhavaṁ puriso aññāsi sāraṁ, na aññāsi phegguṁ, na aññāsi tacaṁ, na aññāsi papaṭikaṁ, na aññāsi sākhāpalāsaṁ.
papaṭikaṁ → pappaṭikaṁ (th)
‚Dieser Mensch weiß nicht, was Kernholz ist, was Weichholz ist, was Rinde ist, was Schösslinge sind oder was Zweige und Blätter sind.
Tathā hayaṁ bhavaṁ puriso sāratthiko sāragavesī sārapariyesanaṁ caramāno mahato rukkhassa tiṭṭhato sāravato atikkammeva sāraṁ atikkamma phegguṁ atikkamma tacaṁ, papaṭikaṁ chetvā ādāya pakkanto “sāran”ti maññamāno;
tathā hayaṁ → tathāhayaṁ (th) | papaṭikaṁ → pappaṭikaṁ (th) | sāranti → sāran ti (ms2005) | hayaṁ → h ayaṁ (pts) | atikkammeva → atikkamm eva (pts) | sāranti → sāran-ti (pts)
Deshalb überging er alles andere, schnitt die Schösslinge ab und ging damit fort in der Vorstellung, das sei Kernholz.
yañcassa sārena sārakaraṇīyaṁ tañcassa atthaṁ nānubhavissatī’ti.
yañcassa → yañ-c assa (pts) | tañcassa → tañ-c assa (pts)
Was er auch mit dem Kernholz zu machen hat, es wird ihm nicht gelingen.‘

Evameva kho, bhikkhave, idhekacco kulaputto saddhā agārasmā anagāriyaṁ pabbajito hoti:
evameva → evam-eva (pts) | idhekacco → idh ekacco (pts)
Ebenso ist ein ehrbarer Mensch aus Vertrauen aus dem Haus fortgezogen ins hauslose Leben …
‘otiṇṇomhi jātiyā jarāya maraṇena sokehi paridevehi dukkhehi domanassehi upāyāsehi, dukkhotiṇṇo dukkhapareto,
jarāya maraṇena → jarāmaraṇena (bj, pts) | sokehi paridevehi dukkhehi domanassehi upāyāsehi → soka parideva dukkha domanassu pāyāsehi (th)
appeva nāma imassa kevalassa dukkhakkhandhassa antakiriyā paññāyethā’ti.
appeva nāma → appevanāma (bjt, th)
So evaṁ pabbajito samāno lābhasakkārasilokaṁ abhinibbatteti.
lābhasakkārasilokaṁ → lābha sakkāra silokaṁ (th)
und schafft Besitz, Ehre und Beliebtheit. …
So tena lābhasakkārasilokena na attamano hoti na paripuṇṇasaṅkappo.
lābhasakkārasilokena → lābha sakkāra silokena (th)
So tena lābhasakkārasilokena na attānukkaṁseti, na paraṁ vambheti.
lābhasakkārasilokena → lābha sakkāra silokena (th)
So tena lābhasakkārasilokena na majjati nappamajjati na pamādaṁ āpajjati.
na pamādaṁ → nappamādaṁ (bjt, th)
Appamatto samāno sīlasampadaṁ ārādheti.Indem er beflissen ist, erlangt er Vervollkommnung der Tugend. … So tāya sīlasampadāya attamano hoti paripuṇṇasaṅkappo. So tāya sīlasampadāya attānukkaṁseti, paraṁ vambheti: ‘ahamasmi sīlavā kalyāṇadhammo, ime panaññe bhikkhū dussīlā pāpadhammā’ti. So tāya sīlasampadāya majjati pamajjati pamādaṁ āpajjati, pamatto samāno dukkhaṁ viharati. Ayaṁ vuccati, bhikkhave, bhikkhu papaṭikaṁ aggahesi brahmacariyassa;
papaṭikaṁ → pappaṭikaṁ (th)
Das nennt man einen Mönch, der die Schösslinge des geistlichen Lebens ergriffen
tena ca vosānaṁ āpādi.und es dabei belassen hat.

Idha pana, bhikkhave, ekacco kulaputto saddhā agārasmā anagāriyaṁ pabbajito hoti:Dann ist da ein ehrbarer Mensch aus Vertrauen aus dem Haus fortgezogen ins hauslose Leben … ‘otiṇṇomhi jātiyā jarāya maraṇena sokehi paridevehi dukkhehi domanassehi upāyāsehi, dukkhotiṇṇo dukkhapareto,
jarāya maraṇena → jarāmaraṇena (bj) | sokehi paridevehi dukkhehi domanassehi upāyāsehi → soka parideva dukkhadomanassu pāyāsehi (th) | otiṇṇomhi → otiṇṇo mhi (pts)
appeva nāma imassa kevalassa dukkhakkhandhassa antakiriyā paññāyethā’ti.
appeva nāma → appevanāma (bjt, th) | appeva → app-eva (pts)
So evaṁ pabbajito samāno lābhasakkārasilokaṁ abhinibbatteti.
lābhasakkārasilokaṁ → lābha sakkāra silokaṁ (th)
Nachdem er fortgezogen ist, schafft er Besitz, Ehre und Beliebtheit. …
So tena lābhasakkārasilokena na attamano hoti na paripuṇṇasaṅkappo.
lābhasakkārasilokena → lābha sakkāra silokena (th)
So tena lābhasakkārasilokena na attānukkaṁseti, na paraṁ vambheti.
lābhasakkārasilokena → lābha sakkāra silokena (th) | attānukkaṁseti → attān ukkaṁseti (pts)
So tena lābhasakkārasilokena na majjati nappamajjati na pamādaṁ āpajjati, appamatto samāno sīlasampadaṁ ārādheti.
na pamādaṁ → nappamādaṁ (bjt, th) | lābhasakkārasilokena → lābha sakkāra silokena (th) | na pamādaṁ → na-ppamādaṁ (pts)
Indem er beflissen ist, erlangt er Vervollkommnung der Tugend. …
So tāya sīlasampadāya attamano hoti no ca kho paripuṇṇasaṅkappo. So tāya sīlasampadāya na attānukkaṁseti, na paraṁ vambheti.
attānukkaṁseti → attān ukkaṁseti (pts)
So tāya sīlasampadāya na majjati nappamajjati na pamādaṁ āpajjati.
na pamādaṁ → nappamādaṁ (bjt, th) | nappamajjati na pamādaṁ → na-ppamajjati na-ppamādaṁ (pts)
Appamatto samāno samādhisampadaṁ ārādheti.Indem er beflissen ist, erlangt er Vervollkommnung der Versenkung. So tāya samādhisampadāya attamano hoti paripuṇṇasaṅkappo.Er ist damit zufrieden und hat alles erreicht, was er sich wünschte. So tāya samādhisampadāya attānukkaṁseti, paraṁ vambheti:
attānukkaṁseti → attān ukkaṁseti (pts)
Er verherrlicht sich deshalb selbst und setzt andere herab:
‘ahamasmi samāhito ekaggacitto, ime panaññe bhikkhū asamāhitā vibbhantacittā’ti.
ahamasmi → aham-asmi (pts) | panaññe → pan aññe (pts) | vibbhantacittāti → vibbhantacittā ti (pts)
‚Ich bin der mit Versenkung und geeintem Geist. Diese anderen Mönche und Nonnen besitzen keine Versenkung, sie haben einen schweifenden Geist.‘
So tāya samādhisampadāya majjati pamajjati pamādaṁ āpajjati, pamatto samāno dukkhaṁ viharati.Und so wird er berauscht und besessen und nachlässig wegen dieser Vervollkommnung der Versenkung. Und wenn er nachlässig ist, lebt er in Leiden.

Seyyathāpi, bhikkhave, puriso sāratthiko sāragavesī sārapariyesanaṁ caramāno mahato rukkhassa tiṭṭhato sāravato atikkammeva sāraṁ atikkamma phegguṁ tacaṁ chetvā ādāya pakkameyya ‘sāran’ti maññamāno.
seyyathāpi → seyyathā pi (pts) | atikkammeva → atikkamm eva (pts) | sāranti → sāran-ti (pts)
Wie ein Mensch, der Kernholz bräuchte und auf der Suche nach Kernholz umherwandern würde. Er käme zu einem großen Baum, der mit Kernholz dastünde. Doch er würde Kernholz und Weichholz übergehen, schnitte die Rinde ab und ginge damit fort in der Vorstellung, das sei Kernholz.
Tamenaṁ cakkhumā puriso disvā evaṁ vadeyya ‘na vatāyaṁ bhavaṁ puriso aññāsi sāraṁ, na aññāsi phegguṁ, na aññāsi tacaṁ, na aññāsi papaṭikaṁ, na aññāsi sākhāpalāsaṁ.
papaṭikaṁ → pappaṭikaṁ (th) | tamenaṁ → tam-enaṁ (pts)
Wenn ein Mensch mit klaren Augen ihn sähe, würde er sagen: ‚Dieser Mensch weiß nicht, was Kernholz ist, was Weichholz ist, was Rinde ist, was Schösslinge sind oder was Zweige und Blätter sind.
Tathā hayaṁ bhavaṁ puriso sāratthiko sāragavesī sārapariyesanaṁ caramāno mahato rukkhassa tiṭṭhato sāravato atikkammeva sāraṁ atikkamma phegguṁ tacaṁ chetvā ādāya pakkanto “sāran”ti maññamāno.
tathā hayaṁ → tathāhayaṁ (th) | sāranti → sāran ti (ms2005) | hayaṁ → h ayaṁ (pts) | atikkammeva → atikkamm eva (pts) | sāranti → sāran-ti (pts)
Deshalb überging er alles andere, schnitt die Rinde ab und ging damit fort in der Vorstellung, das sei Kernholz.
Yañcassa sārena sārakaraṇīyaṁ tañcassa atthaṁ nānubhavissatī’ti.
yañcassa → yañ-c assa (pts) | tañcassa → tañ-c assa (pts)
Was er auch mit dem Kernholz zu machen hat, es wird ihm nicht gelingen.‘

Evameva kho, bhikkhave, idhekacco kulaputto saddhā agārasmā anagāriyaṁ pabbajito hoti:
evameva → evam-eva (pts) | idhekacco → idh ekacco (pts)
Ebenso ist ein ehrbarer Mensch aus Vertrauen aus dem Haus fortgezogen ins hauslose Leben …
‘otiṇṇomhi jātiyā jarāya maraṇena sokehi paridevehi dukkhehi domanassehi upāyāsehi, dukkhotiṇṇo dukkhapareto,
jarāya maraṇena → jarāmaraṇena (bj, pts) | sokehi paridevehi dukkhehi domanassehi upāyāsehi → soka parideva dukkha domanassu pāyāsehi (th)
appeva nāma imassa kevalassa dukkhakkhandhassa antakiriyā paññāyethā’ti.
appeva nāma → appevanāma (bjt, th)
So evaṁ pabbajito samāno lābhasakkārasilokaṁ abhinibbatteti.
lābhasakkārasilokaṁ → lābha sakkāra silokaṁ (th)
und schafft Besitz, Ehre und Beliebtheit. …
So tena lābhasakkārasilokena na attamano hoti na paripuṇṇasaṅkappo.
lābhasakkārasilokena → lābha sakkāra silokena (th)
So tena lābhasakkārasilokena na attānukkaṁseti, na paraṁ vambheti.
lābhasakkārasilokena → lābha sakkāra silokena (th)
So tena lābhasakkārasilokena na majjati nappamajjati na pamādaṁ āpajjati, appamatto samāno sīlasampadaṁ ārādheti.
na pamādaṁ → nappamādaṁ (bjt, th) | lābhasakkārasilokena → lābha sakkāra silokena (th)
Indem er beflissen ist, erlangt er Vervollkommnung der Tugend. …
So tāya sīlasampadāya attamano hoti no ca kho paripuṇṇasaṅkappo. So tāya sīlasampadāya na attānukkaṁseti, na paraṁ vambheti. So tāya sīlasampadāya na majjati nappamajjati na pamādaṁ āpajjati, appamatto samāno samādhisampadaṁ ārādheti.
na pamādaṁ → nappamādaṁ (bjt, th)
und Vervollkommnung der Versenkung. …
So tāya samādhisampadāya attamano hoti paripuṇṇasaṅkappo.
hoti → hoti no ca kho (pts)
So tāya samādhisampadāya attānukkaṁseti, paraṁ vambheti: ‘ahamasmi samāhito ekaggacitto, ime panaññe bhikkhū asamāhitā vibbhantacittā’ti.
samāhito ekaggacitto → jānaṁ passaṁ viharāmi (pts) | asamāhitā vibbhantacittāti → ajānaṁ apassaṁ viharantīti (pts)
So tāya samādhisampadāya majjati pamajjati pamādaṁ āpajjati, pamatto samāno dukkhaṁ viharati. Ayaṁ vuccati, bhikkhave, bhikkhu tacaṁ aggahesi brahmacariyassa;
tacaṁ → phegguṁ (pts)
Das nennt man einen Mönch, der die Rinde des geistlichen Lebens ergriffen
tena ca vosānaṁ āpādi.und es dabei belassen hat.

Idha pana, bhikkhave, ekacco kulaputto saddhā agārasmā anagāriyaṁ pabbajito hoti:Dann ist da ein ehrbarer Mensch aus Vertrauen aus dem Haus fortgezogen ins hauslose Leben … ‘otiṇṇomhi jātiyā jarāya maraṇena sokehi paridevehi dukkhehi domanassehi upāyāsehi, dukkhotiṇṇo dukkhapareto,
jarāya maraṇena → jarāmaraṇena (pts) | sokehi paridevehi dukkhehi domanassehi upāyāsehi → soka parideva dukkha domanassu pāyāsehi (th) | otiṇṇomhi → otiṇṇo mhi (pts)
appeva nāma imassa kevalassa dukkhakkhandhassa antakiriyā paññāyethā’ti.
appeva nāma → appevanāma (bjt, th) | appeva → app-eva (pts)
So evaṁ pabbajito samāno lābhasakkārasilokaṁ abhinibbatteti.
lābhasakkārasilokaṁ → lābha sakkāra silokaṁ (th)
Nachdem er fortgezogen ist, schafft er Besitz, Ehre und Beliebtheit. …
So tena lābhasakkārasilokena na attamano hoti na paripuṇṇasaṅkappo.
lābhasakkārasilokena → lābha sakkāra silokena (th)
So tena lābhasakkārasilokena na attānukkaṁseti, na paraṁ vambheti.
lābhasakkārasilokena → lābha sakkāra silokena (th) | attānukkaṁseti → attān ukkaṁseti (pts)
So tena lābhasakkārasilokena na majjati nappamajjati na pamādaṁ āpajjati.
na pamādaṁ → nappamādaṁ (bjt, th) | lābhasakkārasilokena → lābha sakkāra silokena (th) | nappamajjati na pamādaṁ → na-ppamajjati na-ppamādaṁ (pts)
Appamatto samāno sīlasampadaṁ ārādheti.Indem er beflissen ist, erlangt er Vervollkommnung der Tugend. … So tāya sīlasampadāya attamano hoti, no ca kho paripuṇṇasaṅkappo. So tāya sīlasampadāya na attānukkaṁseti, na paraṁ vambheti.
tāya → tāva (pts) | attānukkaṁseti → attān ukkaṁseti (pts)
So tāya sīlasampadāya na majjati nappamajjati na pamādaṁ āpajjati, appamatto samāno samādhisampadaṁ ārādheti.
na pamādaṁ → nappamādaṁ (bjt, th) | nappamajjati na pamādaṁ → na-ppamajjati na-ppamādaṁ (pts)
Indem er beflissen ist, erlangt er Vervollkommnung der Versenkung. …
So tāya samādhisampadāya attamano hoti, no ca kho paripuṇṇasaṅkappo. So tāya samādhisampadāya na attānukkaṁseti, na paraṁ vambheti.
attānukkaṁseti → attān ukkaṁseti (pts)
So tāya samādhisampadāya na majjati nappamajjati na pamādaṁ āpajjati appamatto samāno ñāṇadassanaṁ ārādheti.
na pamādaṁ → nappamādaṁ (bjt, th) | nappamajjati na pamādaṁ → na-ppamajjati na-ppamādaṁ (pts)
Indem er beflissen ist, erlangt er Erkennen und Sehen.
So tena ñāṇadassanena attamano hoti paripuṇṇasaṅkappo.Er ist damit zufrieden und hat alles erreicht, was er sich wünschte. So tena ñāṇadassanena attānukkaṁseti, paraṁ vambheti:
attānukkaṁseti → attān ukkaṁseti (pts)
Er verherrlicht sich deshalb selbst und setzt andere herab:
‘ahamasmi jānaṁ passaṁ viharāmi.
ahamasmi → aham-asmi (pts)
‚Ich bin der, der mit Erkennen und Sehen meditiert.
Ime panaññe bhikkhū ajānaṁ apassaṁ viharantī’ti.
panaññe → pan aññe (pts)
Diese anderen Mönche und Nonnen sind ohne Erkennen und Sehen.‘
So tena ñāṇadassanena majjati pamajjati pamādaṁ āpajjati, pamatto samāno dukkhaṁ viharati.Und so wird er berauscht und besessen und nachlässig wegen dieses Erkennens und Sehens. Und wenn er nachlässig ist, lebt er in Leiden.

Seyyathāpi, bhikkhave, puriso sāratthiko sāragavesī sārapariyesanaṁ caramāno mahato rukkhassa tiṭṭhato sāravato atikkammeva sāraṁ phegguṁ chetvā ādāya pakkameyya ‘sāran’ti maññamāno.
seyyathāpi → seyyathā pi (pts) | atikkammeva → atikkamm eva (pts) | sāranti → sāran-ti (pts)
Wie ein Mensch, der Kernholz bräuchte und auf der Suche nach Kernholz umherwandern würde. Er käme zu einem großen Baum, der mit Kernholz dastünde. Doch er würde das Kernholz übergehen, schnitte das Weichholz heraus und ginge damit fort in der Vorstellung, das sei Kernholz.
Tamenaṁ cakkhumā puriso disvā evaṁ vadeyya:
tamenaṁ → tam-enaṁ (pts)
Wenn ein Mensch mit klaren Augen ihn sähe, würde er sagen:
‘na vatāyaṁ bhavaṁ puriso aññāsi sāraṁ na aññāsi phegguṁ na aññāsi tacaṁ na aññāsi papaṭikaṁ na aññāsi sākhāpalāsaṁ.
papaṭikaṁ → pappaṭikaṁ (th)
‚Dieser Mensch weiß nicht, was Kernholz ist, was Weichholz ist, was Rinde ist, was Schösslinge sind oder was Zweige und Blätter sind.
Tathā hayaṁ bhavaṁ puriso sāratthiko sāragavesī sārapariyesanaṁ caramāno mahato rukkhassa tiṭṭhato sāravato atikkammeva sāraṁ phegguṁ chetvā ādāya pakkanto “sāran”ti maññamāno.
tathā hayaṁ → tathāhayaṁ (th) | sāranti → sāran ti (ms2005) | hayaṁ → h ayaṁ (pts) | atikkammeva → atikkamm eva (pts) | sāranti → sāran-ti (pts)
Deshalb überging er das Kernholz, schnitt das Weichholz heraus und ging damit fort in der Vorstellung, das sei Kernholz.
Yañcassa sārena sārakaraṇīyaṁ tañcassa atthaṁ nānubhavissatī’ti.
yañcassa → yañ-c assa (pts) | tañcassa atthaṁ → tañ-c assa attaṁ (pts)
Was er auch mit dem Kernholz zu machen hat, es wird ihm nicht gelingen.‘

Evameva kho, bhikkhave, idhekacco kulaputto saddhā agārasmā anagāriyaṁ pabbajito hoti:
evameva → evam-eva (pts) | idhekacco → idh ekacco (pts)
Ebenso ist ein ehrbarer Mensch aus Vertrauen aus dem Haus fortgezogen ins hauslose Leben …
‘otiṇṇomhi jātiyā jarāya maraṇena sokehi paridevehi dukkhehi domanassehi upāyāsehi, dukkhotiṇṇo dukkhapareto,
jarāya maraṇena → jarāmaraṇena (bj) | sokehi paridevehi dukkhehi domanassehi upāyāsehi → soka parideva dukkha domanassu pāyāsehi (th)
appeva nāma imassa kevalassa dukkhakkhandhassa antakiriyā paññāyethā’ti.
appeva nāma → appevanāma (bjt, th)
So evaṁ pabbajito samāno lābhasakkārasilokaṁ abhinibbatteti.
lābhasakkārasilokaṁ → lābha sakkāra silokaṁ (th)
und schafft Besitz, Ehre und Beliebtheit. …
So tena lābhasakkārasilokena na attamano hoti na paripuṇṇasaṅkappo.
lābhasakkārasilokena → lābha sakkāra silokena (th)
So tena lābhasakkārasilokena na attānukkaṁseti, na paraṁ vambheti.
lābhasakkārasilokena → lābha sakkāra silokena (th)
So tena lābhasakkārasilokena na majjati nappamajjati na pamādaṁ āpajjati, appamatto samāno sīlasampadaṁ ārādheti.
na pamādaṁ → nappamādaṁ (bjt, th) | lābhasakkārasilokena → lābha sakkāra silokena (th)
Indem er beflissen ist, erlangt er Vervollkommnung der Tugend. …
So tāya sīlasampadāya attamano hoti, no ca kho paripuṇṇasaṅkappo. So tāya sīlasampadāya na attānukkaṁseti, na paraṁ vambheti. So tāya sīlasampadāya na majjati nappamajjati na pamādaṁ āpajjati, appamatto samāno samādhisampadaṁ ārādheti.
na pamādaṁ → nappamādaṁ (bjt, th)
Vervollkommnung der Versenkung …
So tāya samādhisampadāya attamano hoti, no ca kho paripuṇṇasaṅkappo. So tāya samādhisampadāya na attānukkaṁseti, na paraṁ vambheti. So tāya samādhisampadāya na majjati nappamajjati na pamādaṁ āpajjati, appamatto samāno ñāṇadassanaṁ ārādheti.
na pamādaṁ → nappamādaṁ (bjt, th)
und Erkennen und Sehen. …
So tena ñāṇadassanena attamano hoti paripuṇṇasaṅkappo. So tena ñāṇadassanena attānukkaṁseti, paraṁ vambheti: ‘ahamasmi jānaṁ passaṁ viharāmi, ime panaññe bhikkhū ajānaṁ apassaṁ viharantī’ti. So tena ñāṇadassanena majjati pamajjati pamādaṁ āpajjati, pamatto samāno dukkhaṁ viharati. Ayaṁ vuccati, bhikkhave, bhikkhu phegguṁ aggahesi brahmacariyassa;Das nennt man einen Mönch, der das Weichholz des geistlichen Lebens ergriffen tena ca vosānaṁ āpādi.und es dabei belassen hat.

Idha pana, bhikkhave, ekacco kulaputto saddhā agārasmā anagāriyaṁ pabbajito hoti:Dann ist da ein ehrbarer Mensch aus Vertrauen aus dem Haus fortgezogen ins hauslose Leben im Gedanken: ‘otiṇṇomhi jātiyā jarāya maraṇena sokehi paridevehi dukkhehi domanassehi upāyāsehi, dukkhotiṇṇo dukkhapareto,
jarāya maraṇena → jarāmaraṇena (bj) | sokehi paridevehi dukkhehi domanassehi upāyāsehi → soka parideva dukkha domanassu pāyāsehi (th) | otiṇṇomhi → otiṇṇo mhi (pts)
‚Ich bin in Wiedergeburt, Alter und Tod versunken, in Kummer, Klage, Schmerz, Traurigkeit und Bedrängnis. Ich bin in Leiden versunken, in Leiden verstrickt.
appeva nāma imassa kevalassa dukkhakkhandhassa antakiriyā paññāyethā’ti.
appeva nāma → appevanāma (bjt, th) | appeva → app-eva (pts)
Hoffentlich kann ich ein Ende dieser ganzen Masse des Leidens finden.‘
So evaṁ pabbajito samāno lābhasakkārasilokaṁ abhinibbatteti.
lābhasakkārasilokaṁ → lābha sakkāra silokaṁ (th)
Nachdem er fortgezogen ist, schafft er Besitz, Ehre und Beliebtheit.
So tena lābhasakkārasilokena na attamano hoti, na paripuṇṇasaṅkappo.
na → no ca kho (bj) | lābhasakkārasilokena → lābha sakkāra silokena (th)
Er ist damit nicht zufrieden und hat nicht alles erreicht, was er sich wünschte.
So tena lābhasakkārasilokena na attānukkaṁseti, na paraṁ vambheti.
lābhasakkārasilokena → lābha sakkāra silokena (th) | attānukkaṁseti → attān ukkaṁseti (pts)
Er verherrlicht sich deshalb nicht selbst oder setzt andere herab,
So tena lābhasakkārasilokena na majjati nappamajjati na pamādaṁ āpajjati, appamatto samāno sīlasampadaṁ ārādheti.
na pamādaṁ → nappamādaṁ (bjt, th) | lābhasakkārasilokena → lābha sakkāra silokena (th) | nappamajjati na pamādaṁ → na-ppamajjati na-ppamādaṁ (pts)
noch wird er berauscht oder besessen oder nachlässig wegen dieses Besitzes, dieser Ehre und dieser Beliebtheit. Indem er beflissen ist, erlangt er Vervollkommnung der Tugend.
So tāya sīlasampadāya attamano hoti, no ca kho paripuṇṇasaṅkappo.Er ist damit zufrieden, doch er hat nicht alles erreicht, was er sich wünschte. So tāya sīlasampadāya na attānukkaṁseti, na paraṁ vambheti.
tāya → tāva (pts) | attānukkaṁseti → attān ukkaṁseti (pts)
Er verherrlicht sich deshalb nicht selbst oder setzt andere herab,
So tāya sīlasampadāya na majjati nappamajjati na pamādaṁ āpajjati, appamatto samāno samādhisampadaṁ ārādheti.
na pamādaṁ → nappamādaṁ (bjt, th) | nappamajjati na pamādaṁ → na-ppamajjati na-ppamādaṁ (pts)
noch wird er berauscht oder besessen oder nachlässig wegen seiner Vervollkommnung der Tugend. Indem er beflissen ist, erlangt er Vervollkommnung der Versenkung.
So tāya samādhisampadāya attamano hoti, no ca kho paripuṇṇasaṅkappo.Er ist damit zufrieden, doch er hat nicht alles erreicht, was er sich wünschte. So tāya samādhisampadāya na attānukkaṁseti, na paraṁ vambheti.
attānukkaṁseti → attān ukkaṁseti (pts)
Er verherrlicht sich deshalb nicht selbst oder setzt andere herab,
So tāya samādhisampadāya na majjati nappamajjati na pamādaṁ āpajjati, appamatto samāno ñāṇadassanaṁ ārādheti.
na pamādaṁ → nappamādaṁ (bjt, th) | nappamajjati na pamādaṁ → na-ppamajjati na-ppamādaṁ (pts)
noch wird er berauscht oder besessen oder nachlässig wegen seiner Vervollkommnung der Versenkung. Indem er beflissen ist, erlangt er Erkennen und Sehen.
So tena ñāṇadassanena attamano hoti, no ca kho paripuṇṇasaṅkappo.Er ist damit zufrieden, doch er hat nicht alles erreicht, was er sich wünschte. So tena ñāṇadassanena na attānukkaṁseti, na paraṁ vambheti.
attānukkaṁseti → attān ukkaṁseti (pts)
Er verherrlicht sich deshalb nicht selbst oder setzt andere herab,
So tena ñāṇadassanena na majjati nappamajjati na pamādaṁ āpajjati, appamatto samāno asamayavimokkhaṁ ārādheti.
asamayavimokkhaṁ → samayavimokkhaṁ (sya-all, pts) | na pamādaṁ → nappamādaṁ (bjt, th) | nappamajjati na pamādaṁ → na-ppamajjati na-ppamādaṁ (pts) | asamayavimokkhaṁ → samayavimokhaṁ (pts)
noch wird er berauscht oder besessen oder nachlässig wegen seines Erkennens und Sehens. Indem er beflissen ist, erlangt er unumkehrbare Freiheit.
Aṭṭhānametaṁ, bhikkhave, anavakāso yaṁ so bhikkhu tāya asamayavimuttiyā parihāyetha.
anavakāso → vijjati (sya-all) | Aṭṭhānametaṁ → ṭhānaṁ kho panetaṁ (sya-all, pts1ed); aṭṭhānaṁ kho panetaṁ (mr) | aṭṭhānametaṁ → ṭhānaṁ kho panetaṁ (sya-all, pts) | asamayavimuttiyā parihāyetha → samayavimuttiyā parihāyethāti (sya-all) | anavakāso → vijjati (pts) | asamayavimuttiyā → samayavimuttiyā (pts) | Aṭṭhānametaṁ → aṭṭhānaṁ kho panetaṁ (cck: ka.) | aṭṭhānametaṁ → ṭhānaṁ kho pan etaṁ (pts)
Es ist unmöglich, dass dieser Mönch von dieser unumkehrbaren Freiheit zurückfällt.

Seyyathāpi, bhikkhave, puriso sāratthiko sāragavesī sārapariyesanaṁ caramāno mahato rukkhassa tiṭṭhato sāravato sāraññeva chetvā ādāya pakkameyya ‘sāran’ti jānamāno.
sāraññeva → sāraṁ (sya-all) | seyyathāpi → seyyathā pi (pts) | sāraññeva → sārañ-ñeva (pts) | sāranti → sāran-ti (pts)
Wie ein Mensch, der Kernholz bräuchte und auf der Suche nach Kernholz umherwandern würde. Er käme zu einem großen Baum, der mit Kernholz dastünde. Er schnitte nur das Kernholz heraus und ginge damit fort im Wissen, dass es Kernholz ist.
Tamenaṁ cakkhumā puriso disvā evaṁ vadeyya:
tamenaṁ → tam-enaṁ (pts)
Wenn ein Mensch mit klaren Augen ihn sähe, würde er sagen:
‘aññāsi vatāyaṁ bhavaṁ puriso sāraṁ, aññāsi phegguṁ, aññāsi tacaṁ, aññāsi papaṭikaṁ, aññāsi sākhāpalāsaṁ.
papaṭikaṁ → pappaṭikaṁ (th)
‚Dieser Mensch weiß, was Kernholz ist, was Weichholz ist, was Rinde ist, was Schösslinge sind und was Zweige und Blätter sind.
Tathā hayaṁ bhavaṁ puriso sāratthiko sāragavesī sārapariyesanaṁ caramāno mahato rukkhassa tiṭṭhato sāravato sāraññeva chetvā ādāya pakkanto “sāran”ti jānamāno.
sāragavesī → sāgavesī (sya-all) | tathā hayaṁ → tathāhayaṁ (bjt, th) | sāranti → sāran ti (ms2005) | hayaṁ → h ayaṁ (pts) | sāraññeva → sārañ-ñeva (pts) | sāranti → sāran-ti (pts)
Deshalb schnitt er nur das Kernholz heraus und ging damit fort im Wissen, dass es Kernholz ist.
Yañcassa sārena sārakaraṇīyaṁ tañcassa atthaṁ anubhavissatī’ti.
sārakaraṇīyaṁ → sāratharaṇīyaṁ (sya-all)
Was er auch mit dem Kernholz zu machen hat, es wird ihm gelingen.‘

Evameva kho, bhikkhave, idhekacco kulaputto saddhā agārasmā anagāriyaṁ pabbajito hoti:
evameva → evam-eva (pts) | idhekacco → idh ekacco (pts)
Ebenso ist ein ehrbarer Mensch aus Vertrauen aus dem Haus fortgezogen ins hauslose Leben …
‘otiṇṇomhi jātiyā jarāya maraṇena sokehi paridevehi dukkhehi domanassehi upāyāsehi, dukkhotiṇṇo dukkhapareto,
jarāya maraṇena → jarāmaraṇena (bj, pts) | sokehi paridevehi dukkhehi domanassehi upāyāsehi → soka parideva dukkha domanassu pāyāsehi (th) | otiṇṇomhi → otiṇṇo mhi (pts)
appeva nāma imassa kevalassa dukkhakkhandhassa antakiriyā paññāyethā’ti.
appeva nāma → appevanāma (bjt, th) | appeva → app-eva (pts)
So evaṁ pabbajito samāno lābhasakkārasilokaṁ abhinibbatteti.
lābhasakkārasilokaṁ → lābha sakkāra silokaṁ (th)
und schafft Besitz, Ehre und Beliebtheit. …
So tena lābhasakkārasilokena na attamano hoti, na paripuṇṇasaṅkappo.
lābhasakkārasilokena → lābha sakkāra silokena (th)
So tena lābhasakkārasilokena na attānukkaṁseti, na paraṁ vambheti.
lābhasakkārasilokena → lābha sakkāra silokena (th) | attānukkaṁseti → attān ukkaṁseti (pts)
So tena lābhasakkārasilokena na majjati nappamajjati na pamādaṁ āpajjati, appamatto samāno sīlasampadaṁ ārādheti.
na pamādaṁ → nappamādaṁ (bjt, th) | lābhasakkārasilokena → lābha sakkāra silokena (th) | nappamajjati na pamādaṁ → na-ppamajjati na-ppamādaṁ (pts)
Indem er beflissen ist, erlangt er Vervollkommnung der Tugend. …
So tāya sīlasampadāya attamano hoti, no ca kho paripuṇṇasaṅkappo. So tāya sīlasampadāya na attānukkaṁseti, na paraṁ vambheti.
attānukkaṁseti → attān ukkaṁseti (pts)
So tāya sīlasampadāya na majjati nappamajjati na pamādaṁ āpajjati, appamatto samāno samādhisampadaṁ ārādheti.
na pamādaṁ → nappamādaṁ (bjt, th) | nappamajjati na pamādaṁ → na-ppamajjati na-ppamādaṁ (pts)
Vervollkommnung der Versenkung …
So tāya samādhisampadāya attamano hoti, no ca kho paripuṇṇasaṅkappo. So tāya samādhisampadāya na attānukkaṁseti, na paraṁ vambheti.
attānukkaṁseti → attān ukkaṁseti (pts)
So tāya samādhisampadāya na majjati nappamajjati na pamādaṁ āpajjati, appamatto samāno ñāṇadassanaṁ ārādheti.
na pamādaṁ → nappamādaṁ (bjt, th) | nappamajjati na pamādaṁ → na-ppamajjati nappamādaṁ (pts)
Erkennen und Sehen …
So tena ñāṇadassanena attamano hoti, no ca kho paripuṇṇasaṅkappo. So tena ñāṇadassanena na attānukkaṁseti, na paraṁ vambheti.
attānukkaṁseti → attān ukkaṁseti (pts)
So tena ñāṇadassanena na majjati nappamajjati na pamādaṁ āpajjati, appamatto samāno asamayavimokkhaṁ ārādheti.
na pamādaṁ → nappamādaṁ (bjt, th) | nappamajjati na pamādaṁ → na-ppamajjati na-ppamādaṁ (pts) | asamayavimokkhaṁ → asamayavimokhaṁ (pts)
und unumkehrbare Freiheit.
Aṭṭhānametaṁ, bhikkhave, anavakāso yaṁ so bhikkhu tāya asamayavimuttiyā parihāyetha.
parihāyetha → parihāyethāti (sya-all) | aṭṭhānametaṁ → aṭṭhānam-etaṁ (pts)
Es ist unmöglich, dass dieser Mönch von dieser unumkehrbaren Freiheit zurückfällt.

Iti kho, bhikkhave, nayidaṁ brahmacariyaṁ lābhasakkārasilokānisaṁsaṁ, na sīlasampadānisaṁsaṁ, na samādhisampadānisaṁsaṁ, na ñāṇadassanānisaṁsaṁ.
nayidaṁ → na-y-idaṁ (pts)
Und so, Mönche und Nonnen, führt man dieses geistliche Leben nicht für Besitz, Ehre und Beliebtheit, nicht für die Vervollkommnung der Tugend, nicht für die Vervollkommnung der Versenkung oder für das Erkennen und Sehen.
Yā ca kho ayaṁ, bhikkhave, akuppā cetovimutti—Das Ziel, das Kernholz und der endgültige Schlusspunkt des geistlichen Lebens ist vielmehr die unerschütterliche Freiheit des Herzens.“ etadatthamidaṁ, bhikkhave, brahmacariyaṁ, etaṁ sāraṁ etaṁ pariyosānan”ti.
etadatthamidaṁ → etadattham-idaṁ (pts) | etaṁ sāraṁ etaṁ pariyosānanti → etaṁsāraṁ etaṁpariyosānan-ti (pts)

Idamavoca bhagavā.
idamavoca → idam-avoca (pts)
Das sagte der Buddha.
Attamanā te bhikkhū bhagavato bhāsitaṁ abhinandunti.
abhinandunti → abhinandun ti (pts)
Zufrieden begrüßten die Mönche und Nonnen die Worte des Buddha.

Mahāsāropamasuttaṁ niṭṭhitaṁ navamaṁ.

Principles · Rationale · Glossary · 6 Pali editions
MP3: Pali


Translations: English · Русский · Deutsch · Italiano · Lietuvių · Српски · ไทย