Find the Truth

In the Pāli Suttas and Vinaya

settings

{{table.suttaCol}} {{table.readCol}} {{table.titleCol}} {{table.wordsCol}} {{table.countCol}} {{table.mrCol}} {{table.linksCol}} {{table.typeCol}} {{table.quoteCol}}
{{table.wordCol}} {{table.textsCol}} {{table.matchesCol}} {{table.linksCol}}

{{results.variantsForLabel}}

Variants 1/2 columns Dictionary Multi-select Compass Help

Note:Translations, dictionaries and commentaries were not made by the Blessed One.Cross-check with Pali in 4 main nikayas.

  • Majjhima Nikāya 29Discorsi medi 29

MahāsāropamasuttaIl discorso più lungo della similitudine del durame

Evaṁ me sutaṁ—
evaṁ me → evamme (th) | evaṁ me → evam-me (pts)
Così ho sentito.
ekaṁ samayaṁ bhagavā rājagahe viharati gijjhakūṭe pabbate acirapakkante devadatte.Una volta il Buddha dimorava vicino a Rājagaha, sulla Montagna del Picco dell’Avvoltoio, non molto dopo che Devadatta se ne era andato. Tatra kho bhagavā devadattaṁ ārabbha bhikkhū āmantesi:Lì il Buddha parlò ai monaci riguardo a Devadatta:

“Idha, bhikkhave, ekacco kulaputto saddhā agārasmā anagāriyaṁ pabbajito hoti:“Monaci, prendete il caso di un giovane che ha lasciato la vita di casa per quella mendicante, pensando: ‘otiṇṇomhi jātiyā jarāya maraṇena sokehi paridevehi dukkhehi domanassehi upāyāsehi, dukkhotiṇṇo dukkhapareto,
jarāya maraṇena → jarāmaraṇena (bj, pts) | jarāmaraṇena → jarāya maraṇena (bj: machasaṁ, syā) | upāyāsehi → sokaparidevadukkhadomanassupāyāsehi (bj: syā) | pāyāsehi → katthaci potthake jarāmaraṇena sokehi … upāyāsehītipi pāṭho (sya-all note) | sokehi paridevehi dukkhehi domanassehi upāyāsehi → soka parideva dukkha domanassu pāyāsehi (th) | otiṇṇomhi → otiṇṇo mhi (pts)
‘Sono sommerso da nascita, vecchiaia, e morte; da tristezza, lamento, dolore, malinconia, e angoscia. Sono sommerso dalla sofferenza, incastrato nella sofferenza.
appeva nāma imassa kevalassa dukkhakkhandhassa antakiriyā paññāyethā’ti.
appeva nāma → appevanāma (th) | appeva → app-eva (pts)
Magari posso mettere fine a questa intera massa di sofferenza’.
So evaṁ pabbajito samāno lābhasakkārasilokaṁ abhinibbatteti.
lābhasakkārasilokaṁ → lābha sakkāra silokaṁ (th)
Una volta lasciata casa genera averi, onore, e fama.
So tena lābhasakkārasilokena attamano hoti paripuṇṇasaṅkappo.È soddisfatto così, e ha ottenuto ciò che desidera. So tena lābhasakkārasilokena attānukkaṁseti paraṁ vambheti:
lābhasakkārasilokena → lābha sakkāra silokena (th) | attānukkaṁseti → attān ukkaṁseti (pts)
Glorifica se stesso e denigra gli altri a causa di ciò:
‘ahamasmi lābhasakkārasilokavā, ime panaññe bhikkhū appaññātā appesakkhā’ti.
lābhasakkārasilokavā → lābhī silokavā (bj, pts); lābhī sakkāra silokavā (sya-all) | silokavā → lābhasakkārasilokavā (bj: machasaṁ); lābhī sakkārasilokavā (bj: syā) | lābhasakkārasilokavā → lābhī silokavā (cck: sī. pī.); lābhī sakkāra silokavā (cck: syā.) | panaññe → pan aññe (pts) | appesakkhāti → appesakkhā ti (pts)
‘Sono io quello con averi, onore, e fama. Questi altri monaci sono sconosciuti e insignificanti’.
So tena lābhasakkārasilokena majjati pamajjati pamādaṁ āpajjati, pamatto samāno dukkhaṁ viharati.
lābhasakkārasilokena → lābhasakkāra silokena (th)
E quindi diventa indulgente e cade nella negligenza a causa di quegli averi, onore, e fama. Ed essendo negligente vive nella sofferenza.

Seyyathāpi, bhikkhave, puriso sāratthiko sāragavesī sārapariyesanaṁ caramāno mahato rukkhassa tiṭṭhato sāravato atikkammeva sāraṁ atikkamma phegguṁ atikkamma tacaṁ atikkamma papaṭikaṁ, sākhāpalāsaṁ chetvā ādāya pakkameyya ‘sāran’ti maññamāno.
papaṭikaṁ → pappaṭikaṁ (th) | seyyathāpi → seyyathā pi (pts) | atikkammeva → atikkamm eva (pts) | sāranti → sāran-ti (pts)
Immaginate una persona che necessita di durame. Vagando alla ricerca di durame si imbatte in un grosso albero pieno di durame. Ma, tralasciando il durame, l’alburno, il floema, e la corteccia, taglia i rami e le foglie, e se va immaginando che siano durame.
Tamenaṁ cakkhumā puriso disvā evaṁ vadeyya:
tamenaṁ → tam-enaṁ (pts)
Se una persona con occhi buoni la vedesse, direbbe:
‘na vatāyaṁ bhavaṁ puriso aññāsi sāraṁ, na aññāsi phegguṁ, na aññāsi tacaṁ, na aññāsi papaṭikaṁ, na aññāsi sākhāpalāsaṁ.
papaṭikaṁ → pappaṭikaṁ (th)
‘Questa persona non capisce la differenza tra il durame, l’alburno, il floema, la corteccia, i rami, e le foglie.
Tathā hayaṁ bhavaṁ puriso sāratthiko sāragavesī sārapariyesanaṁ caramāno mahato rukkhassa tiṭṭhato sāravato atikkammeva sāraṁ atikkamma phegguṁ atikkamma tacaṁ atikkamma papaṭikaṁ, sākhāpalāsaṁ chetvā ādāya pakkanto “sāran”ti maññamāno.
Tathā hayaṁ → tathāpāyaṁ (mr) | pakkanto → pakkhanto (bj) | hayaṁ → tathāpāyaṁ (cck: ka.) | tathā hayaṁ → tathāhayaṁ (th) | papaṭikaṁ → pappaṭikaṁ (th) | sāranti → sāran ti (ms2005) | hayaṁ → h ayaṁ (pts) | atikkammeva → atikkamm eva (pts) | sāranti → sāran-ti (pts)
È per questo che li ha tralasciati, ha tagliato i rami e le foglie, e se ne è andato immaginando che fossero durame.
Yañcassa sārena sārakaraṇīyaṁ tañcassa atthaṁ nānubhavissatī’ti.
tañcassa atthaṁ → tañc assa attaṁ (pts) | yañcassa → yañc assa (pts) | tañcassa atthaṁ → tañ-c assa attaṁ (pts)
Non realizzerà ciò che necessita dal durame’. …

Evameva kho, bhikkhave, idhekacco kulaputto saddhā agārasmā anagāriyaṁ pabbajito hoti:
evameva → evam-eva (pts) | idhekacco → idh ekacco (pts)
‘otiṇṇomhi jātiyā jarāya maraṇena sokehi paridevehi dukkhehi domanassehi upāyāsehi, dukkhotiṇṇo dukkhapareto,
jarāya maraṇena → jarāmaraṇena (pts) | sokehi paridevehi dukkhehi domanassehi upāyāsehi → sokaparideva dukkha domanassu pāyāsehi (th) | otiṇṇomhi → otiṇṇo mhi (pts)
appeva nāma imassa kevalassa dukkhakkhandhassa antakiriyā paññāyethā’ti.
dukkhakkhandhassa → (cck) | appeva nāma → appevanāma (bjt, th) | appeva → app-eva (pts)
So evaṁ pabbajito samāno lābhasakkārasilokaṁ abhinibbatteti.
lābhasakkārasilokaṁ → lābha sakkāra silokaṁ (th)
So tena lābhasakkārasilokena attamano hoti paripuṇṇasaṅkappo.
lābhasakkārasilokena → lābha sakkāra silokena (th)
So tena lābhasakkārasilokena attānukkaṁseti, paraṁ vambheti ‘ahamasmi lābhasakkārasilokavā, ime panaññe bhikkhū appaññātā appesakkhā’ti.
lābhasakkārasilokavā → lābhī silokavā (bj, pts); lābhī sakkāra silokavā (sya-all) | silokavā → lābhasakkārasilokavā (bj: machasaṁ); lābhī sakkārasilokavā (bj: syā) | lābhasakkārasilokena → lābha sakkāra silokena (th) | attānukkaṁseti → attān ukkaṁseti (pts) | panaññe → pan aññe (pts) | appesakkhāti → appesakkhā ti (pts)
So tena lābhasakkārasilokena majjati pamajjati pamādaṁ āpajjati, pamatto samāno dukkhaṁ viharati.
lābhasakkārasilokena → lābha sakkāra silokena (th)
Ayaṁ vuccati, bhikkhave, bhikkhu sākhāpalāsaṁ aggahesi brahmacariyassa;Questo si chiama un monaco che ha afferrato i rami e le foglie del percorso spirituale, tena ca vosānaṁ āpādi.e si è fermato troppo presto.

Idha pana, bhikkhave, ekacco kulaputto saddhā agārasmā anagāriyaṁ pabbajito hoti:Poi, prendete il caso di un giovane che ha lasciato la vita di casa per quella mendicante … ‘otiṇṇomhi jātiyā jarāya maraṇena sokehi paridevehi dukkhehi domanassehi upāyāsehi, dukkhotiṇṇo dukkhapareto,
jarāya maraṇena → jarāmaraṇena (pts) | sokehi paridevehi dukkhehi domanassehi upāyāsehi → soka parideva dukkha domanassu pāyāsehi (th) | otiṇṇomhi → otiṇṇo mhi (pts)
appeva nāma imassa kevalassa dukkhakkhandhassa antakiriyā paññāyethā’ti.
appeva nāma → appevanāma (bjt, th) | appeva → app-eva (pts)
So evaṁ pabbajito samāno lābhasakkārasilokaṁ abhinibbatteti.
lābhasakkārasilokaṁ → lābha sakkāra silokaṁ (th)
Una volta lasciata casa genera averi, onore, e fama.
So tena lābhasakkārasilokena na attamano hoti na paripuṇṇasaṅkappo.
lābhasakkārasilokena → lābha sakkāra silokena (th)
Non è soddisfatto così, e non ha ottenuto ciò che desidera.
So tena lābhasakkārasilokena na attānukkaṁseti, na paraṁ vambheti.
lābhasakkārasilokena → lābha sakkāra silokena (th) | attānukkaṁseti → attān ukkaṁseti (pts)
Non glorifica se stesso e non denigra gli altri a causa di ciò.
So tena lābhasakkārasilokena na majjati nappamajjati na pamādaṁ āpajjati.
na pamādaṁ → nappamādaṁ (bjt, th) | na pamādaṁ → na-ppamādaṁ (pts)
Nè diventa indulgente o cade nella negligenza a causa di quegli averi, onore, e fama.
Appamatto samāno sīlasampadaṁ ārādheti.Essendo diligente raggiunge l’adempimento dei precetti etici. So tāya sīlasampadāya attamano hoti paripuṇṇasaṅkappo.È soddisfatto così, e ha ottenuto ciò che desidera. So tāya sīlasampadāya attānukkaṁseti, paraṁ vambheti:
attānukkaṁseti → attān ukkaṁseti (pts)
Glorifica se stesso e denigra gli altri a causa di ciò:
‘ahamasmi sīlavā kalyāṇadhammo, ime panaññe bhikkhū dussīlā pāpadhammā’ti.
ahamasmi → aham-asmi (pts) | panaññe → pan aññe (pts) | pāpadhammāti → pāpadhammā ti (pts)
‘Sono io quello morale, dal buon carattere. Questi altri monaci non sono morali, hanno un cattivo carattere’.
So tāya sīlasampadāya majjati pamajjati pamādaṁ āpajjati, pamatto samāno dukkhaṁ viharati.E quindi diventa indulgente e cade nella negligenza a causa del proprio adempimento dei precetti etici. Ed essendo negligente vive nella sofferenza.

Seyyathāpi, bhikkhave, puriso sāratthiko sāragavesī sārapariyesanaṁ caramāno mahato rukkhassa tiṭṭhato sāravato atikkammeva sāraṁ atikkamma phegguṁ atikkamma tacaṁ, papaṭikaṁ chetvā ādāya pakkameyya ‘sāran’ti maññamāno.
papaṭikaṁ → pappaṭikaṁ (th) | seyyathāpi → seyyathā pi (pts) | atikkammeva → atikkamm eva (pts) | sāranti → sāran-ti (pts)
Immaginate una persona che necessita di durame. Vagando alla ricerca di durame si imbatte in un grosso albero pieno di durame. Ma, tralasciando il durame, l’alburno, e il floema, taglia la corteccia e se va immaginando che sia durame.
Tamenaṁ cakkhumā puriso disvā evaṁ vadeyya:
tamenaṁ → tam-enaṁ (pts)
Se una persona con occhi buoni la vedesse, direbbe:
‘na vatāyaṁ bhavaṁ puriso aññāsi sāraṁ, na aññāsi phegguṁ, na aññāsi tacaṁ, na aññāsi papaṭikaṁ, na aññāsi sākhāpalāsaṁ.
papaṭikaṁ → pappaṭikaṁ (th)
‘Questa persona non capisce la differenza tra il durame, l’alburno, il floema, la corteccia, i rami, e le foglie.
Tathā hayaṁ bhavaṁ puriso sāratthiko sāragavesī sārapariyesanaṁ caramāno mahato rukkhassa tiṭṭhato sāravato atikkammeva sāraṁ atikkamma phegguṁ atikkamma tacaṁ, papaṭikaṁ chetvā ādāya pakkanto “sāran”ti maññamāno;
tathā hayaṁ → tathāhayaṁ (th) | papaṭikaṁ → pappaṭikaṁ (th) | sāranti → sāran ti (ms2005) | hayaṁ → h ayaṁ (pts) | atikkammeva → atikkamm eva (pts) | sāranti → sāran-ti (pts)
È per questo che li ha tralasciati, ha tagliato la corteccia, e se ne è andato immaginando che fosse durame.
yañcassa sārena sārakaraṇīyaṁ tañcassa atthaṁ nānubhavissatī’ti.
yañcassa → yañ-c assa (pts) | tañcassa → tañ-c assa (pts)
Non realizzerà ciò che necessita dal durame’. …

Evameva kho, bhikkhave, idhekacco kulaputto saddhā agārasmā anagāriyaṁ pabbajito hoti:
evameva → evam-eva (pts) | idhekacco → idh ekacco (pts)
‘otiṇṇomhi jātiyā jarāya maraṇena sokehi paridevehi dukkhehi domanassehi upāyāsehi, dukkhotiṇṇo dukkhapareto,
jarāya maraṇena → jarāmaraṇena (bj, pts) | sokehi paridevehi dukkhehi domanassehi upāyāsehi → soka parideva dukkha domanassu pāyāsehi (th)
appeva nāma imassa kevalassa dukkhakkhandhassa antakiriyā paññāyethā’ti.
appeva nāma → appevanāma (bjt, th)
So evaṁ pabbajito samāno lābhasakkārasilokaṁ abhinibbatteti.
lābhasakkārasilokaṁ → lābha sakkāra silokaṁ (th)
So tena lābhasakkārasilokena na attamano hoti na paripuṇṇasaṅkappo.
lābhasakkārasilokena → lābha sakkāra silokena (th)
So tena lābhasakkārasilokena na attānukkaṁseti, na paraṁ vambheti.
lābhasakkārasilokena → lābha sakkāra silokena (th)
So tena lābhasakkārasilokena na majjati nappamajjati na pamādaṁ āpajjati.
na pamādaṁ → nappamādaṁ (bjt, th)
Appamatto samāno sīlasampadaṁ ārādheti. So tāya sīlasampadāya attamano hoti paripuṇṇasaṅkappo. So tāya sīlasampadāya attānukkaṁseti, paraṁ vambheti: ‘ahamasmi sīlavā kalyāṇadhammo, ime panaññe bhikkhū dussīlā pāpadhammā’ti. So tāya sīlasampadāya majjati pamajjati pamādaṁ āpajjati, pamatto samāno dukkhaṁ viharati. Ayaṁ vuccati, bhikkhave, bhikkhu papaṭikaṁ aggahesi brahmacariyassa;
papaṭikaṁ → pappaṭikaṁ (th)
Questo si chiama un monaco che ha afferrato la corteccia del percorso spirituale,
tena ca vosānaṁ āpādi.e si è fermato troppo presto.

Idha pana, bhikkhave, ekacco kulaputto saddhā agārasmā anagāriyaṁ pabbajito hoti:Poi, prendete il caso di un giovane che ha lasciato la vita di casa per quella mendicante … ‘otiṇṇomhi jātiyā jarāya maraṇena sokehi paridevehi dukkhehi domanassehi upāyāsehi, dukkhotiṇṇo dukkhapareto,
jarāya maraṇena → jarāmaraṇena (bj) | sokehi paridevehi dukkhehi domanassehi upāyāsehi → soka parideva dukkhadomanassu pāyāsehi (th) | otiṇṇomhi → otiṇṇo mhi (pts)
appeva nāma imassa kevalassa dukkhakkhandhassa antakiriyā paññāyethā’ti.
appeva nāma → appevanāma (bjt, th) | appeva → app-eva (pts)
So evaṁ pabbajito samāno lābhasakkārasilokaṁ abhinibbatteti.
lābhasakkārasilokaṁ → lābha sakkāra silokaṁ (th)
Una volta lasciata casa genera averi, onore, e fama. …
So tena lābhasakkārasilokena na attamano hoti na paripuṇṇasaṅkappo.
lābhasakkārasilokena → lābha sakkāra silokena (th)
So tena lābhasakkārasilokena na attānukkaṁseti, na paraṁ vambheti.
lābhasakkārasilokena → lābha sakkāra silokena (th) | attānukkaṁseti → attān ukkaṁseti (pts)
So tena lābhasakkārasilokena na majjati nappamajjati na pamādaṁ āpajjati, appamatto samāno sīlasampadaṁ ārādheti.
na pamādaṁ → nappamādaṁ (bjt, th) | lābhasakkārasilokena → lābha sakkāra silokena (th) | na pamādaṁ → na-ppamādaṁ (pts)
So tāya sīlasampadāya attamano hoti no ca kho paripuṇṇasaṅkappo. So tāya sīlasampadāya na attānukkaṁseti, na paraṁ vambheti.
attānukkaṁseti → attān ukkaṁseti (pts)
So tāya sīlasampadāya na majjati nappamajjati na pamādaṁ āpajjati.
na pamādaṁ → nappamādaṁ (bjt, th) | nappamajjati na pamādaṁ → na-ppamajjati na-ppamādaṁ (pts)
Appamatto samāno samādhisampadaṁ ārādheti.Essendo diligente, raggiunge padronanza della concentrazione. So tāya samādhisampadāya attamano hoti paripuṇṇasaṅkappo.È soddisfatto così, e ha ottenuto ciò che desidera. So tāya samādhisampadāya attānukkaṁseti, paraṁ vambheti:
attānukkaṁseti → attān ukkaṁseti (pts)
Glorifica se stesso e denigra gli altri a causa di ciò:
‘ahamasmi samāhito ekaggacitto, ime panaññe bhikkhū asamāhitā vibbhantacittā’ti.
ahamasmi → aham-asmi (pts) | panaññe → pan aññe (pts) | vibbhantacittāti → vibbhantacittā ti (pts)
‘Sono io quello concentrato, con mente raccolta. Questi altri monaci non sono concentrati, le loro menti sono distratte’.
So tāya samādhisampadāya majjati pamajjati pamādaṁ āpajjati, pamatto samāno dukkhaṁ viharati.E quindi diventa indulgente e cade nella negligenza a causa della propria padronanza della concentrazione. Ed essendo negligente vive nella sofferenza.

Seyyathāpi, bhikkhave, puriso sāratthiko sāragavesī sārapariyesanaṁ caramāno mahato rukkhassa tiṭṭhato sāravato atikkammeva sāraṁ atikkamma phegguṁ tacaṁ chetvā ādāya pakkameyya ‘sāran’ti maññamāno.
seyyathāpi → seyyathā pi (pts) | atikkammeva → atikkamm eva (pts) | sāranti → sāran-ti (pts)
Immaginate una persona che necessita di durame. Vagando alla ricerca di durame si imbatte in un grosso albero pieno di durame. Ma, tralasciando il durame e l’alburno, taglia il floema e se va immaginando che sia durame.
Tamenaṁ cakkhumā puriso disvā evaṁ vadeyya ‘na vatāyaṁ bhavaṁ puriso aññāsi sāraṁ, na aññāsi phegguṁ, na aññāsi tacaṁ, na aññāsi papaṭikaṁ, na aññāsi sākhāpalāsaṁ.
papaṭikaṁ → pappaṭikaṁ (th) | tamenaṁ → tam-enaṁ (pts)
Se una persona con occhi buoni la vedesse, direbbe: ‘Questa persona non capisce la differenza tra il durame, l’alburno, il floema, la corteccia, i rami, e le foglie.
Tathā hayaṁ bhavaṁ puriso sāratthiko sāragavesī sārapariyesanaṁ caramāno mahato rukkhassa tiṭṭhato sāravato atikkammeva sāraṁ atikkamma phegguṁ tacaṁ chetvā ādāya pakkanto “sāran”ti maññamāno.
tathā hayaṁ → tathāhayaṁ (th) | sāranti → sāran ti (ms2005) | hayaṁ → h ayaṁ (pts) | atikkammeva → atikkamm eva (pts) | sāranti → sāran-ti (pts)
È per questo che li ha tralasciati, ha tagliato il floema, e se ne è andato immaginando che fosse durame.
Yañcassa sārena sārakaraṇīyaṁ tañcassa atthaṁ nānubhavissatī’ti.
yañcassa → yañ-c assa (pts) | tañcassa → tañ-c assa (pts)
Non realizzerà ciò che necessita dal durame’. …

Evameva kho, bhikkhave, idhekacco kulaputto saddhā agārasmā anagāriyaṁ pabbajito hoti:
evameva → evam-eva (pts) | idhekacco → idh ekacco (pts)
‘otiṇṇomhi jātiyā jarāya maraṇena sokehi paridevehi dukkhehi domanassehi upāyāsehi, dukkhotiṇṇo dukkhapareto,
jarāya maraṇena → jarāmaraṇena (bj, pts) | sokehi paridevehi dukkhehi domanassehi upāyāsehi → soka parideva dukkha domanassu pāyāsehi (th)
appeva nāma imassa kevalassa dukkhakkhandhassa antakiriyā paññāyethā’ti.
appeva nāma → appevanāma (bjt, th)
So evaṁ pabbajito samāno lābhasakkārasilokaṁ abhinibbatteti.
lābhasakkārasilokaṁ → lābha sakkāra silokaṁ (th)
So tena lābhasakkārasilokena na attamano hoti na paripuṇṇasaṅkappo.
lābhasakkārasilokena → lābha sakkāra silokena (th)
So tena lābhasakkārasilokena na attānukkaṁseti, na paraṁ vambheti.
lābhasakkārasilokena → lābha sakkāra silokena (th)
So tena lābhasakkārasilokena na majjati nappamajjati na pamādaṁ āpajjati, appamatto samāno sīlasampadaṁ ārādheti.
na pamādaṁ → nappamādaṁ (bjt, th) | lābhasakkārasilokena → lābha sakkāra silokena (th)
So tāya sīlasampadāya attamano hoti no ca kho paripuṇṇasaṅkappo. So tāya sīlasampadāya na attānukkaṁseti, na paraṁ vambheti. So tāya sīlasampadāya na majjati nappamajjati na pamādaṁ āpajjati, appamatto samāno samādhisampadaṁ ārādheti.
na pamādaṁ → nappamādaṁ (bjt, th)
So tāya samādhisampadāya attamano hoti paripuṇṇasaṅkappo.
hoti → hoti no ca kho (pts)
So tāya samādhisampadāya attānukkaṁseti, paraṁ vambheti: ‘ahamasmi samāhito ekaggacitto, ime panaññe bhikkhū asamāhitā vibbhantacittā’ti.
samāhito ekaggacitto → jānaṁ passaṁ viharāmi (pts) | asamāhitā vibbhantacittāti → ajānaṁ apassaṁ viharantīti (pts)
So tāya samādhisampadāya majjati pamajjati pamādaṁ āpajjati, pamatto samāno dukkhaṁ viharati. Ayaṁ vuccati, bhikkhave, bhikkhu tacaṁ aggahesi brahmacariyassa;
tacaṁ → phegguṁ (pts)
Questo si chiama un monaco che ha afferrato il floema del percorso spirituale,
tena ca vosānaṁ āpādi.e si è fermato troppo presto.

Idha pana, bhikkhave, ekacco kulaputto saddhā agārasmā anagāriyaṁ pabbajito hoti:Poi, prendete il caso di un giovane che ha lasciato la vita di casa per quella mendicante … ‘otiṇṇomhi jātiyā jarāya maraṇena sokehi paridevehi dukkhehi domanassehi upāyāsehi, dukkhotiṇṇo dukkhapareto,
jarāya maraṇena → jarāmaraṇena (pts) | sokehi paridevehi dukkhehi domanassehi upāyāsehi → soka parideva dukkha domanassu pāyāsehi (th) | otiṇṇomhi → otiṇṇo mhi (pts)
appeva nāma imassa kevalassa dukkhakkhandhassa antakiriyā paññāyethā’ti.
appeva nāma → appevanāma (bjt, th) | appeva → app-eva (pts)
So evaṁ pabbajito samāno lābhasakkārasilokaṁ abhinibbatteti.
lābhasakkārasilokaṁ → lābha sakkāra silokaṁ (th)
Una volta lasciata casa genera averi, onore, e fama.
So tena lābhasakkārasilokena na attamano hoti na paripuṇṇasaṅkappo.
lābhasakkārasilokena → lābha sakkāra silokena (th)
Non è soddisfatto così, e non ha ottenuto ciò che desidera.
So tena lābhasakkārasilokena na attānukkaṁseti, na paraṁ vambheti.
lābhasakkārasilokena → lābha sakkāra silokena (th) | attānukkaṁseti → attān ukkaṁseti (pts)
So tena lābhasakkārasilokena na majjati nappamajjati na pamādaṁ āpajjati.
na pamādaṁ → nappamādaṁ (bjt, th) | lābhasakkārasilokena → lābha sakkāra silokena (th) | nappamajjati na pamādaṁ → na-ppamajjati na-ppamādaṁ (pts)
Appamatto samāno sīlasampadaṁ ārādheti. So tāya sīlasampadāya attamano hoti, no ca kho paripuṇṇasaṅkappo. So tāya sīlasampadāya na attānukkaṁseti, na paraṁ vambheti.
tāya → tāva (pts) | attānukkaṁseti → attān ukkaṁseti (pts)
So tāya sīlasampadāya na majjati nappamajjati na pamādaṁ āpajjati, appamatto samāno samādhisampadaṁ ārādheti.
na pamādaṁ → nappamādaṁ (bjt, th) | nappamajjati na pamādaṁ → na-ppamajjati na-ppamādaṁ (pts)
So tāya samādhisampadāya attamano hoti, no ca kho paripuṇṇasaṅkappo. So tāya samādhisampadāya na attānukkaṁseti, na paraṁ vambheti.
attānukkaṁseti → attān ukkaṁseti (pts)
So tāya samādhisampadāya na majjati nappamajjati na pamādaṁ āpajjati appamatto samāno ñāṇadassanaṁ ārādheti.
na pamādaṁ → nappamādaṁ (bjt, th) | nappamajjati na pamādaṁ → na-ppamajjati na-ppamādaṁ (pts)
Essendo diligente, raggiunge conoscenza e visione.
So tena ñāṇadassanena attamano hoti paripuṇṇasaṅkappo.È soddisfatto così, e ha ottenuto ciò che desidera. So tena ñāṇadassanena attānukkaṁseti, paraṁ vambheti:
attānukkaṁseti → attān ukkaṁseti (pts)
Glorifica se stesso e denigra gli altri a causa di ciò:
‘ahamasmi jānaṁ passaṁ viharāmi.
ahamasmi → aham-asmi (pts)
‘Sono io che medito conoscendo e vedendo.
Ime panaññe bhikkhū ajānaṁ apassaṁ viharantī’ti.
panaññe → pan aññe (pts)
Questi altri monaci non dimorano conoscendo o vedendo’.
So tena ñāṇadassanena majjati pamajjati pamādaṁ āpajjati, pamatto samāno dukkhaṁ viharati.E quindi diventa indulgente e cade nella negligenza a causa della propria conoscenza e visione. Ed essendo negligente vive nella sofferenza.

Seyyathāpi, bhikkhave, puriso sāratthiko sāragavesī sārapariyesanaṁ caramāno mahato rukkhassa tiṭṭhato sāravato atikkammeva sāraṁ phegguṁ chetvā ādāya pakkameyya ‘sāran’ti maññamāno.
seyyathāpi → seyyathā pi (pts) | atikkammeva → atikkamm eva (pts) | sāranti → sāran-ti (pts)
Immaginate una persona che necessita di durame. Vagando alla ricerca di durame si imbatte in un grosso albero pieno di durame. Ma, tralasciando il durame, taglia l’alburno e se va immaginando che sia durame.
Tamenaṁ cakkhumā puriso disvā evaṁ vadeyya:
tamenaṁ → tam-enaṁ (pts)
Se una persona con occhi buoni la vedesse, direbbe:
‘na vatāyaṁ bhavaṁ puriso aññāsi sāraṁ na aññāsi phegguṁ na aññāsi tacaṁ na aññāsi papaṭikaṁ na aññāsi sākhāpalāsaṁ.
papaṭikaṁ → pappaṭikaṁ (th)
‘Questa persona non capisce la differenza tra il durame, l’alburno, il floema, la corteccia, i rami, e le foglie.
Tathā hayaṁ bhavaṁ puriso sāratthiko sāragavesī sārapariyesanaṁ caramāno mahato rukkhassa tiṭṭhato sāravato atikkammeva sāraṁ phegguṁ chetvā ādāya pakkanto “sāran”ti maññamāno.
tathā hayaṁ → tathāhayaṁ (th) | sāranti → sāran ti (ms2005) | hayaṁ → h ayaṁ (pts) | atikkammeva → atikkamm eva (pts) | sāranti → sāran-ti (pts)
È per questo che li ha tralasciati, ha tagliato l’alburno, e se ne è andato immaginando che fosse durame.
Yañcassa sārena sārakaraṇīyaṁ tañcassa atthaṁ nānubhavissatī’ti.
yañcassa → yañ-c assa (pts) | tañcassa atthaṁ → tañ-c assa attaṁ (pts)
Non realizzerà ciò che necessita dal durame’. …

Evameva kho, bhikkhave, idhekacco kulaputto saddhā agārasmā anagāriyaṁ pabbajito hoti:
evameva → evam-eva (pts) | idhekacco → idh ekacco (pts)
‘otiṇṇomhi jātiyā jarāya maraṇena sokehi paridevehi dukkhehi domanassehi upāyāsehi, dukkhotiṇṇo dukkhapareto,
jarāya maraṇena → jarāmaraṇena (bj) | sokehi paridevehi dukkhehi domanassehi upāyāsehi → soka parideva dukkha domanassu pāyāsehi (th)
appeva nāma imassa kevalassa dukkhakkhandhassa antakiriyā paññāyethā’ti.
appeva nāma → appevanāma (bjt, th)
So evaṁ pabbajito samāno lābhasakkārasilokaṁ abhinibbatteti.
lābhasakkārasilokaṁ → lābha sakkāra silokaṁ (th)
So tena lābhasakkārasilokena na attamano hoti na paripuṇṇasaṅkappo.
lābhasakkārasilokena → lābha sakkāra silokena (th)
So tena lābhasakkārasilokena na attānukkaṁseti, na paraṁ vambheti.
lābhasakkārasilokena → lābha sakkāra silokena (th)
So tena lābhasakkārasilokena na majjati nappamajjati na pamādaṁ āpajjati, appamatto samāno sīlasampadaṁ ārādheti.
na pamādaṁ → nappamādaṁ (bjt, th) | lābhasakkārasilokena → lābha sakkāra silokena (th)
So tāya sīlasampadāya attamano hoti, no ca kho paripuṇṇasaṅkappo. So tāya sīlasampadāya na attānukkaṁseti, na paraṁ vambheti. So tāya sīlasampadāya na majjati nappamajjati na pamādaṁ āpajjati, appamatto samāno samādhisampadaṁ ārādheti.
na pamādaṁ → nappamādaṁ (bjt, th)
So tāya samādhisampadāya attamano hoti, no ca kho paripuṇṇasaṅkappo. So tāya samādhisampadāya na attānukkaṁseti, na paraṁ vambheti. So tāya samādhisampadāya na majjati nappamajjati na pamādaṁ āpajjati, appamatto samāno ñāṇadassanaṁ ārādheti.
na pamādaṁ → nappamādaṁ (bjt, th)
So tena ñāṇadassanena attamano hoti paripuṇṇasaṅkappo. So tena ñāṇadassanena attānukkaṁseti, paraṁ vambheti: ‘ahamasmi jānaṁ passaṁ viharāmi, ime panaññe bhikkhū ajānaṁ apassaṁ viharantī’ti. So tena ñāṇadassanena majjati pamajjati pamādaṁ āpajjati, pamatto samāno dukkhaṁ viharati. Ayaṁ vuccati, bhikkhave, bhikkhu phegguṁ aggahesi brahmacariyassa;Questo si chiama un monaco che ha afferrato l’alburno del percorso spirituale, tena ca vosānaṁ āpādi.e si è fermato troppo presto.

Idha pana, bhikkhave, ekacco kulaputto saddhā agārasmā anagāriyaṁ pabbajito hoti:Poi, prendete il caso di un giovane che ha lasciato la vita di casa per quella mendicante, pensando: ‘otiṇṇomhi jātiyā jarāya maraṇena sokehi paridevehi dukkhehi domanassehi upāyāsehi, dukkhotiṇṇo dukkhapareto,
jarāya maraṇena → jarāmaraṇena (bj) | sokehi paridevehi dukkhehi domanassehi upāyāsehi → soka parideva dukkha domanassu pāyāsehi (th) | otiṇṇomhi → otiṇṇo mhi (pts)
‘Sono sommerso da nascita, vecchiaia, e morte; da tristezza, lamento, dolore, malinconia, e angoscia. Sono sommerso dalla sofferenza, incastrato nella sofferenza.
appeva nāma imassa kevalassa dukkhakkhandhassa antakiriyā paññāyethā’ti.
appeva nāma → appevanāma (bjt, th) | appeva → app-eva (pts)
Magari posso mettere fine a questa intera massa di sofferenza’.
So evaṁ pabbajito samāno lābhasakkārasilokaṁ abhinibbatteti.
lābhasakkārasilokaṁ → lābha sakkāra silokaṁ (th)
Una volta presi i voti genera averi, onore, e fama.
So tena lābhasakkārasilokena na attamano hoti, na paripuṇṇasaṅkappo.
na → no ca kho (bj) | lābhasakkārasilokena → lābha sakkāra silokena (th)
Non è soddisfatto così, e non ha ottenuto ciò che desidera.
So tena lābhasakkārasilokena na attānukkaṁseti, na paraṁ vambheti.
lābhasakkārasilokena → lābha sakkāra silokena (th) | attānukkaṁseti → attān ukkaṁseti (pts)
Non glorifica se stesso o denigra gli altri a causa di ciò.
So tena lābhasakkārasilokena na majjati nappamajjati na pamādaṁ āpajjati, appamatto samāno sīlasampadaṁ ārādheti.
na pamādaṁ → nappamādaṁ (bjt, th) | lābhasakkārasilokena → lābha sakkāra silokena (th) | nappamajjati na pamādaṁ → na-ppamajjati na-ppamādaṁ (pts)
Nè diventa indulgente o cade nella negligenza a causa di quegli averi, onore, e fama. Essendo diligente raggiunge l’adempimento dei precetti etici.
So tāya sīlasampadāya attamano hoti, no ca kho paripuṇṇasaṅkappo.Non è soddisfatto così, e non ha ottenuto ciò che desidera. So tāya sīlasampadāya na attānukkaṁseti, na paraṁ vambheti.
tāya → tāva (pts) | attānukkaṁseti → attān ukkaṁseti (pts)
Non glorifica se stesso o denigra gli altri a causa di ciò.
So tāya sīlasampadāya na majjati nappamajjati na pamādaṁ āpajjati, appamatto samāno samādhisampadaṁ ārādheti.
na pamādaṁ → nappamādaṁ (bjt, th) | nappamajjati na pamādaṁ → na-ppamajjati na-ppamādaṁ (pts)
Nè diventa indulgente o cade nella negligenza a causa del proprio adempimento dei precetti etici. Essendo diligente raggiunge padronanza della concentrazione.
So tāya samādhisampadāya attamano hoti, no ca kho paripuṇṇasaṅkappo.Non è soddisfatto così, e non ha ottenuto ciò che desidera. So tāya samādhisampadāya na attānukkaṁseti, na paraṁ vambheti.
attānukkaṁseti → attān ukkaṁseti (pts)
Non glorifica se stesso o denigra gli altri a causa di ciò.
So tāya samādhisampadāya na majjati nappamajjati na pamādaṁ āpajjati, appamatto samāno ñāṇadassanaṁ ārādheti.
na pamādaṁ → nappamādaṁ (bjt, th) | nappamajjati na pamādaṁ → na-ppamajjati na-ppamādaṁ (pts)
Nè diventa indulgente o cade nella negligenza a causa della propria padronanza della concentrazione. Essendo diligente raggiunge conoscenza e visione.
So tena ñāṇadassanena attamano hoti, no ca kho paripuṇṇasaṅkappo.Non è soddisfatto così, e non ha ottenuto ciò che desidera. So tena ñāṇadassanena na attānukkaṁseti, na paraṁ vambheti.
attānukkaṁseti → attān ukkaṁseti (pts)
Non glorifica se stesso o denigra gli altri a causa di ciò.
So tena ñāṇadassanena na majjati nappamajjati na pamādaṁ āpajjati, appamatto samāno asamayavimokkhaṁ ārādheti.
asamayavimokkhaṁ → samayavimokkhaṁ (sya-all, pts) | na pamādaṁ → nappamādaṁ (bjt, th) | nappamajjati na pamādaṁ → na-ppamajjati na-ppamādaṁ (pts) | asamayavimokkhaṁ → samayavimokhaṁ (pts)
Nè diventa indulgente o cade nella negligenza a causa della propria conoscenza e visione. Essendo diligente raggiunge la libertà permanente.
Aṭṭhānametaṁ, bhikkhave, anavakāso yaṁ so bhikkhu tāya asamayavimuttiyā parihāyetha.
anavakāso → vijjati (sya-all) | Aṭṭhānametaṁ → ṭhānaṁ kho panetaṁ (sya-all, pts1ed); aṭṭhānaṁ kho panetaṁ (mr) | aṭṭhānametaṁ → ṭhānaṁ kho panetaṁ (sya-all, pts) | asamayavimuttiyā parihāyetha → samayavimuttiyā parihāyethāti (sya-all) | anavakāso → vijjati (pts) | asamayavimuttiyā → samayavimuttiyā (pts) | Aṭṭhānametaṁ → aṭṭhānaṁ kho panetaṁ (cck: ka.) | aṭṭhānametaṁ → ṭhānaṁ kho pan etaṁ (pts)
Ed è impossibile per quel monaco regredire da quella libertà permanente.

Seyyathāpi, bhikkhave, puriso sāratthiko sāragavesī sārapariyesanaṁ caramāno mahato rukkhassa tiṭṭhato sāravato sāraññeva chetvā ādāya pakkameyya ‘sāran’ti jānamāno.
sāraññeva → sāraṁ (sya-all) | seyyathāpi → seyyathā pi (pts) | sāraññeva → sārañ-ñeva (pts) | sāranti → sāran-ti (pts)
Immaginate una persona che necessita di durame. Vagando alla ricerca di durame si imbatte in un grosso albero pieno di durame. Taglia solo il durame e se ne va sapendo che è durame.
Tamenaṁ cakkhumā puriso disvā evaṁ vadeyya:
tamenaṁ → tam-enaṁ (pts)
Se una persona con occhi buoni la vedesse, direbbe:
‘aññāsi vatāyaṁ bhavaṁ puriso sāraṁ, aññāsi phegguṁ, aññāsi tacaṁ, aññāsi papaṭikaṁ, aññāsi sākhāpalāsaṁ.
papaṭikaṁ → pappaṭikaṁ (th)
‘Questa persona capisce la differenza tra il durame, l’alburno, il floema, la corteccia, i rami, e le foglie.
Tathā hayaṁ bhavaṁ puriso sāratthiko sāragavesī sārapariyesanaṁ caramāno mahato rukkhassa tiṭṭhato sāravato sāraññeva chetvā ādāya pakkanto “sāran”ti jānamāno.
sāragavesī → sāgavesī (sya-all) | tathā hayaṁ → tathāhayaṁ (bjt, th) | sāranti → sāran ti (ms2005) | hayaṁ → h ayaṁ (pts) | sāraññeva → sārañ-ñeva (pts) | sāranti → sāran-ti (pts)
È per questo che ha tagliato solo il durame, e se ne è andato sapendo che era durame.
Yañcassa sārena sārakaraṇīyaṁ tañcassa atthaṁ anubhavissatī’ti.
sārakaraṇīyaṁ → sāratharaṇīyaṁ (sya-all)
Realizzerà qualunque cosa necessiti dal durame’. …

Evameva kho, bhikkhave, idhekacco kulaputto saddhā agārasmā anagāriyaṁ pabbajito hoti:
evameva → evam-eva (pts) | idhekacco → idh ekacco (pts)
‘otiṇṇomhi jātiyā jarāya maraṇena sokehi paridevehi dukkhehi domanassehi upāyāsehi, dukkhotiṇṇo dukkhapareto,
jarāya maraṇena → jarāmaraṇena (bj, pts) | sokehi paridevehi dukkhehi domanassehi upāyāsehi → soka parideva dukkha domanassu pāyāsehi (th) | otiṇṇomhi → otiṇṇo mhi (pts)
appeva nāma imassa kevalassa dukkhakkhandhassa antakiriyā paññāyethā’ti.
appeva nāma → appevanāma (bjt, th) | appeva → app-eva (pts)
So evaṁ pabbajito samāno lābhasakkārasilokaṁ abhinibbatteti.
lābhasakkārasilokaṁ → lābha sakkāra silokaṁ (th)
So tena lābhasakkārasilokena na attamano hoti, na paripuṇṇasaṅkappo.
lābhasakkārasilokena → lābha sakkāra silokena (th)
So tena lābhasakkārasilokena na attānukkaṁseti, na paraṁ vambheti.
lābhasakkārasilokena → lābha sakkāra silokena (th) | attānukkaṁseti → attān ukkaṁseti (pts)
So tena lābhasakkārasilokena na majjati nappamajjati na pamādaṁ āpajjati, appamatto samāno sīlasampadaṁ ārādheti.
na pamādaṁ → nappamādaṁ (bjt, th) | lābhasakkārasilokena → lābha sakkāra silokena (th) | nappamajjati na pamādaṁ → na-ppamajjati na-ppamādaṁ (pts)
So tāya sīlasampadāya attamano hoti, no ca kho paripuṇṇasaṅkappo. So tāya sīlasampadāya na attānukkaṁseti, na paraṁ vambheti.
attānukkaṁseti → attān ukkaṁseti (pts)
So tāya sīlasampadāya na majjati nappamajjati na pamādaṁ āpajjati, appamatto samāno samādhisampadaṁ ārādheti.
na pamādaṁ → nappamādaṁ (bjt, th) | nappamajjati na pamādaṁ → na-ppamajjati na-ppamādaṁ (pts)
So tāya samādhisampadāya attamano hoti, no ca kho paripuṇṇasaṅkappo. So tāya samādhisampadāya na attānukkaṁseti, na paraṁ vambheti.
attānukkaṁseti → attān ukkaṁseti (pts)
So tāya samādhisampadāya na majjati nappamajjati na pamādaṁ āpajjati, appamatto samāno ñāṇadassanaṁ ārādheti.
na pamādaṁ → nappamādaṁ (bjt, th) | nappamajjati na pamādaṁ → na-ppamajjati nappamādaṁ (pts)
So tena ñāṇadassanena attamano hoti, no ca kho paripuṇṇasaṅkappo. So tena ñāṇadassanena na attānukkaṁseti, na paraṁ vambheti.
attānukkaṁseti → attān ukkaṁseti (pts)
So tena ñāṇadassanena na majjati nappamajjati na pamādaṁ āpajjati, appamatto samāno asamayavimokkhaṁ ārādheti.
na pamādaṁ → nappamādaṁ (bjt, th) | nappamajjati na pamādaṁ → na-ppamajjati na-ppamādaṁ (pts) | asamayavimokkhaṁ → asamayavimokhaṁ (pts)
Aṭṭhānametaṁ, bhikkhave, anavakāso yaṁ so bhikkhu tāya asamayavimuttiyā parihāyetha.
parihāyetha → parihāyethāti (sya-all) | aṭṭhānametaṁ → aṭṭhānam-etaṁ (pts)
È impossibile per quel monaco regredire da quella libertà permanente.

Iti kho, bhikkhave, nayidaṁ brahmacariyaṁ lābhasakkārasilokānisaṁsaṁ, na sīlasampadānisaṁsaṁ, na samādhisampadānisaṁsaṁ, na ñāṇadassanānisaṁsaṁ.
nayidaṁ → na-y-idaṁ (pts)
Quindi, monaci, questo percorso spirituale non viene intrapreso al fine di averi, onore, e fama, o adempimento dei precetti etici, o padronanza della concentrazione, o conoscenza e visione.
Yā ca kho ayaṁ, bhikkhave, akuppā cetovimutti—Piuttosto, l’obiettivo, il durame, e lo scopo finale del percorso spirituale è l’irremovibile libertà della mente”. etadatthamidaṁ, bhikkhave, brahmacariyaṁ, etaṁ sāraṁ etaṁ pariyosānan”ti.
etadatthamidaṁ → etadattham-idaṁ (pts) | etaṁ sāraṁ etaṁ pariyosānanti → etaṁsāraṁ etaṁpariyosānan-ti (pts)

Idamavoca bhagavā.
idamavoca → idam-avoca (pts)
Questo è ciò che il Buddha disse.
Attamanā te bhikkhū bhagavato bhāsitaṁ abhinandunti.
abhinandunti → abhinandun ti (pts)
Contenti, i monaci trassero piacere da ciò che il Buddha disse.

Mahāsāropamasuttaṁ niṭṭhitaṁ navamaṁ.

Principles · Rationale · Glossary · 6 Pali editions
MP3: Pali


Translations: English · Русский · Deutsch · Italiano · Lietuvių · Српски · ไทย