AnaṅgaṇasuttaMakellos
Evaṁ me sutaṁ—
evaṁ me → evamme (th) | evaṁ me → evam-me (pts)So habe ich es gehört:
ekaṁ samayaṁ bhagavā sāvatthiyaṁ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme.Einmal hielt sich der Buddha bei Sāvatthī in Jetas Wäldchen auf, dem Kloster des Anāthapiṇḍika.
Tatra kho āyasmā sāriputto bhikkhū āmantesi:Da wandte sich Sāriputta an die Mönche und Nonnen:
“āvuso bhikkhave”ti.
bhikkhaveti → bhikkhavoti (bj, sya-all) | bhikkhaveti āvusoti → bhikkhavo ti āvuso ti (pts) | bhikkhavoti → bhikkhaveti (bj: machasaṁ)„Geehrte, Mönche und Nonnen!“
“Āvuso”ti kho te bhikkhū āyasmato sāriputtassa paccassosuṁ.
āvusoti → āvuso ti (pts)„Geehrter“, antworteten sie.
Āyasmā sāriputto etadavoca:
etadavoca → etad-avoca (pts)Sāriputta sagte:
“Cattārome, āvuso, puggalā santo saṁvijjamānā lokasmiṁ.
cattārome → cattāro me (pts)„Geehrte, vier Personen findet man in der Welt.
Katame cattāro?Welche vier?
Idhāvuso, ekacco puggalo sāṅgaṇova samāno ‘atthi me ajjhattaṁ aṅgaṇan’ti yathābhūtaṁ nappajānāti.
sāṅgaṇova → saṅgaṇova (sya-all) | sāṅgaṇo’va → saṅgaṇova (bj: syā) | idhāvuso → idh āvuso (pts) | sāṅgaṇova → sāṅgaṇo va (pts) | aṅgaṇanti → aṅgaṇan-ti (pts)Da hat eine Person einen Makel und versteht nicht wahrheitsgemäß: ‚In mir ist ein Makel.‘
Idha panāvuso, ekacco puggalo sāṅgaṇova samāno ‘atthi me ajjhattaṁ aṅgaṇan’ti yathābhūtaṁ pajānāti.
sāṅgaṇova → saṅgaṇova (sya-all) | sāṅgaṇo’va → saṅgaṇova (bj: syā) | panāvuso → pan āvuso (pts) | sāṅgaṇova → sāṅgaṇo va (pts) | aṅgaṇanti → aṅgaṇan-ti (pts)Doch eine andere Person hat einen Makel und versteht wahrheitsgemäß: ‚In mir ist ein Makel.‘
Idhāvuso, ekacco puggalo anaṅgaṇova samāno ‘natthi me ajjhattaṁ aṅgaṇan’ti yathābhūtaṁ nappajānāti.
idhāvuso → idh āvuso (pts) | anaṅgaṇova → anaṅgaṇo va (pts) | natthi → na-tthi (pts) | aṅgaṇanti → aṅgaṇan-ti (pts) | nappajānāti → na-ppajānāti (pts)Eine Person hat keinen Makel und versteht nicht wahrheitsgemäß: ‚In mir ist kein Makel.‘
Idha panāvuso, ekacco puggalo anaṅgaṇova samāno ‘natthi me ajjhattaṁ aṅgaṇan’ti yathābhūtaṁ pajānāti.
panāvuso → pan āvuso (pts) | anaṅgaṇova → anaṅgaṇo va (pts) | natthi → na-tthi (pts) | aṅgaṇanti → aṅgaṇan-ti (pts)Doch eine andere Person hat keinen Makel und versteht wahrheitsgemäß: ‚In mir ist kein Makel.‘
Tatrāvuso, yvāyaṁ puggalo sāṅgaṇova samāno ‘atthi me ajjhattaṁ aṅgaṇan’ti yathābhūtaṁ nappajānāti, ayaṁ imesaṁ dvinnaṁ puggalānaṁ sāṅgaṇānaṁyeva sataṁ hīnapuriso akkhāyati.
sāṅgaṇova → saṅgaṇova (sya-all) | sāṅgaṇānaṁyeva → saṅgaṇānaṁyeva (sya-all) | tatrāvuso → tatr āvuso (pts) | sāṅgaṇova → sāṅgaṇo va (pts) | aṅgaṇanti → aṅgaṇan-ti (pts) | nappajānāti → na-ppajānāti (pts) | sāṅgaṇānaṁyeva → sāṅgaṇānaṁ yeva (pts)In diesem Fall gilt von den beiden Personen, die einen Makel haben, diejenige, die das nicht wahrheitsgemäß versteht, als die schlechtere
Tatrāvuso, yvāyaṁ puggalo sāṅgaṇova samāno ‘atthi me ajjhattaṁ aṅgaṇan’ti yathābhūtaṁ pajānāti, ayaṁ imesaṁ dvinnaṁ puggalānaṁ sāṅgaṇānaṁyeva sataṁ seṭṭhapuriso akkhāyati.
sāṅgaṇova → saṅgaṇova (sya-all) | sāṅgaṇānaṁyeva → saṅgaṇānaṁyeva (sya-all) | tatrāvuso → tatr āvuso (pts) | sāṅgaṇova → sāṅgaṇo va (pts) | aṅgaṇanti → aṅgaṇan-ti (pts) | sāṅgaṇānaṁyeva → sāṅgaṇānaṁ yeva (pts)und diejenige, die es wahrheitsgemäß versteht, als die bessere.
Tatrāvuso, yvāyaṁ puggalo anaṅgaṇova samāno ‘natthi me ajjhattaṁ aṅgaṇan’ti yathābhūtaṁ nappajānāti, ayaṁ imesaṁ dvinnaṁ puggalānaṁ anaṅgaṇānaṁyeva sataṁ hīnapuriso akkhāyati.
tatrāvuso → tatr āvuso (pts) | anaṅgaṇova → anaṅgaṇo va (pts) | aṅgaṇanti → aṅgaṇan-ti (pts) | nappajānāti → na-ppajānāti (pts) | anaṅgaṇānaṁyeva → anaṅgaṇānaṁ yeva (pts)Und von den beiden Personen, die keinen Makel haben, gilt diejenige, die das nicht wahrheitsgemäß versteht, als die schlechtere
Tatrāvuso, yvāyaṁ puggalo anaṅgaṇova samāno ‘natthi me ajjhattaṁ aṅgaṇan’ti yathābhūtaṁ pajānāti, ayaṁ imesaṁ dvinnaṁ puggalānaṁ anaṅgaṇānaṁyeva sataṁ seṭṭhapuriso akkhāyatī”ti.
tatrāvuso → tatr āvuso (pts) | anaṅgaṇova → anaṅgaṇo va (pts) | natthi → na-tthi (pts) | aṅgaṇanti → aṅgaṇan-ti (pts) | anaṅgaṇānaṁyeva → anaṅgaṇānaṁ yeva (pts)und diejenige, die es wahrheitsgemäß versteht, als die bessere.“
Evaṁ vutte, āyasmā mahāmoggallāno āyasmantaṁ sāriputtaṁ etadavoca:
etadavoca → etad-avoca (pts)Darauf sagte der Ehrwürdige Mahāmoggallāna zu ihm:
“Ko nu kho, āvuso sāriputta, hetu ko paccayo yenimesaṁ dvinnaṁ puggalānaṁ sāṅgaṇānaṁyeva sataṁ eko hīnapuriso akkhāyati, eko seṭṭhapuriso akkhāyati?
sāṅgaṇānaṁyeva → saṅgaṇānaṁyeva (sya-all) | yenimesaṁ → yen imesaṁ (pts) | sāṅgaṇānaṁyeva → sāṅgaṇānaṁ yeva (pts)„Was ist der Grund, geehrter Sāriputta, was ist die Ursache, dass von zwei Personen, die einen Makel haben, eine als schlechter und eine als besser gilt?
Ko panāvuso sāriputta, hetu ko paccayo yenimesaṁ dvinnaṁ puggalānaṁ anaṅgaṇānaṁyeva sataṁ eko hīnapuriso akkhāyati, eko seṭṭhapuriso akkhāyatī”ti?
panāvuso → pan āvuso (pts) | yenimesaṁ → yen imesaṁ (pts) | anaṅgaṇānaṁyeva → anaṅgaṇānaṁ yeva (pts)Und was ist der Grund, was ist die Ursache, dass von zwei Personen, die keinen Makel haben, eine als schlechter und eine als besser gilt?“
“Tatrāvuso, yvāyaṁ puggalo sāṅgaṇova samāno ‘atthi me ajjhattaṁ aṅgaṇan’ti yathābhūtaṁ nappajānāti, tassetaṁ pāṭikaṅkhaṁ—na chandaṁ janessati na vāyamissati na vīriyaṁ ārabhissati tassaṅgaṇassa pahānāya;
sāṅgaṇova → saṅgaṇova (sya-all) | tassaṅgaṇassa → tassa aṅgaṇassa (sya-all) | viriyaṁ → vīriyaṁ (bj: machasaṁ) | tatrāvuso → tatr āvuso (pts) | sāṅgaṇova → sāṅgaṇo va (pts) | aṅgaṇanti → aṅgaṇan-ti (pts) | nappajānāti tassetaṁ → na-ppajānāti tass etaṁ (pts) | tassaṅgaṇassa → tass aṅgaṇassa (pts)„Geehrte, nehmen wir den Fall der Person, die einen Makel hat und das nicht wahrheitsgemäß versteht. Man kann erwarten, dass sie keinen Enthusiasmus entwickeln, sich nicht einsetzen und ihre Energie nicht aufrütteln wird, um diesen Makel aufzugeben.
so sarāgo sadoso samoho sāṅgaṇo saṅkiliṭṭhacitto kālaṁ karissati.
sāṅgaṇo → saṅgaṇo (sya-all) | saṅkiliṭṭhacitto → saṁkiliṭṭhacitto (my, ms2005)Und sie wird mit Gier, Hass und Täuschung sterben, mit einem Makel, mit verunreinigtem Geist.
Seyyathāpi, āvuso, kaṁsapāti ābhatā āpaṇā vā kammārakulā vā rajena ca malena ca pariyonaddhā.
kaṁsapāti → kaṁsapātī (pts) | kaṁsapāti → kaṁsapātī (bj: PTS) | seyyathāpi → seyyathā pi (pts)Wie ein bronzener Kelch, der staubig oder fleckig aus einem Laden oder einer Schmiede gebracht würde,
Tamenaṁ sāmikā na ceva paribhuñjeyyuṁ na ca pariyodapeyyuṁ, rajāpathe ca naṁ nikkhipeyyuṁ.
pariyodapeyyuṁ → pariyodāpeyyuṁ (?) | pariyodapeyyuṁ → pariyodāpeyyuṁ (cck: ?) | tamenaṁ → tam-enaṁ (pts) | ceva → eva (pts)und die Besitzer würden ihn weder benutzen noch säubern, sondern bewahrten ihn an einem schmutzigen Ort auf:
Evañhi sā, āvuso, kaṁsapāti aparena samayena saṅkiliṭṭhatarā assa malaggahitā”ti?
kaṁsapāti → kaṁsapātī (pts) | malaggahitāti evamāvusoti → malaggahītā ti evamāvuso ti (pts) | malaggahītāti → malaggahitāti (bj: syā) | saṅkiliṭṭhatarā → saṁkiliṭṭhatarā (my, ms2005) | evañhi → evaṁ hi (bjt, pts)Würde dieser bronzene Kelch nicht mit der Zeit noch staubiger und fleckiger werden?“
“Evamāvuso”ti.
evamāvusoti → evam-āvuso ti (pts)„Ja, Geehrter.“
“Evameva kho, āvuso, yvāyaṁ puggalo sāṅgaṇova samāno ‘atthi me ajjhattaṁ aṅgaṇan’ti yathābhūtaṁ nappajānāti, tassetaṁ pāṭikaṅkhaṁ—na chandaṁ janessati na vāyamissati na vīriyaṁ ārabhissati tassaṅgaṇassa pahānāya;
sāṅgaṇova → saṅgaṇova (sya-all) | tassaṅgaṇassa → tassa aṅgaṇassa (sya-all) | vīriyaṁ → viriyaṁ (bjt, th, pts) | evameva → evam-eva (pts) | sāṅgaṇova → sāṅgaṇo va (pts) | aṅgaṇanti → aṅgaṇan-ti (pts) | nappajānāti tassetaṁ → na-ppajānāti tass etaṁ (pts) | tassaṅgaṇassa → tass aṅgaṇassa (pts)„Ebenso ist es im Fall der Person, die einen Makel hat und das nicht wahrheitsgemäß versteht. Man kann erwarten, dass sie keinen Enthusiasmus entwickeln, sich nicht einsetzen und ihre Energie nicht aufrütteln wird, um diesen Makel aufzugeben,
so sarāgo sadoso samoho sāṅgaṇo saṅkiliṭṭhacitto kālaṁ karissati.
sāṅgaṇo → saṅgaṇo (sya-all) | saṅkiliṭṭhacitto → saṁkiliṭṭhacitto (my, ms2005)und dass sie mit Gier, Hass und Täuschung sterben wird, mit einem Makel, mit verunreinigtem Geist.
Tatrāvuso, yvāyaṁ puggalo sāṅgaṇova samāno ‘atthi me ajjhattaṁ aṅgaṇan’ti yathābhūtaṁ pajānāti, tassetaṁ pāṭikaṅkhaṁ—chandaṁ janessati vāyamissati vīriyaṁ ārabhissati tassaṅgaṇassa pahānāya;
sāṅgaṇova → saṅgaṇova (sya-all) | tassaṅgaṇassa → tassa aṅgaṇassa (sya-all) | vīriyaṁ → viriyaṁ (bjt, th, pts) | tatrāvuso → tatr āvuso (pts) | sāṅgaṇova → sāṅgaṇo va (pts) | aṅgaṇanti → aṅgaṇan-ti (pts) | tassetaṁ → tass etaṁ (pts) | tassaṅgaṇassa → tass aṅgaṇassa (pts)Nehmen wir den Fall der Person, die einen Makel hat und das wahrheitsgemäß versteht. Man kann erwarten, dass sie Enthusiasmus entwickeln, sich einsetzen und ihre Energie aufrütteln wird, um diesen Makel aufzugeben.
so arāgo adoso amoho anaṅgaṇo asaṅkiliṭṭhacitto kālaṁ karissati.
asaṅkiliṭṭhacitto → asaṁkiliṭṭhacitto (my, ms2005)Und sie wird ohne Gier, Hass und Täuschung sterben, ohne Makel oder verunreinigten Geist.
Seyyathāpi, āvuso, kaṁsapāti ābhatā āpaṇā vā kammārakulā vā rajena ca malena ca pariyonaddhā.
kaṁsapāti → kaṁsapātī (pts) | kaṁsapāti → kaṁsapātī (bj: PTS) | seyyathāpi → seyyathā pi (pts)Wie ein bronzener Kelch, der staubig oder fleckig aus einem Laden oder einer Schmiede gebracht würde,
Tamenaṁ sāmikā paribhuñjeyyuñceva pariyodapeyyuñca, na ca naṁ rajāpathe nikkhipeyyuṁ.
naṁ → neva naṁ (bj: katthaci) | paribhuñjeyyuñceva pariyodapeyyuñca → paribhuñjeyyuṁ ceva pariyodapeyyuṁ ca (th) | tamenaṁ → tam-enaṁ (pts) | paribhuñjeyyuñceva pariyodapeyyuñca → paribhuñjeyyuñ-c eva pariyodapeyyuñ-ca (pts)aber die Besitzer würden ihn benutzen und säubern und bewahrten ihn nicht an einem schmutzigen Ort auf:
Evañhi sā, āvuso, kaṁsapāti aparena samayena parisuddhatarā assa pariyodātā”ti?
parisuddhatarā → parisuddhā (bj, sya-all) | kaṁsapāti → kaṁsapātī (pts) | parisuddhā → parisuddhatarā (bj: machasaṁ, PTS) | evañhi → evaṁ hi (bjt, pts) | pariyodātāti → pariyodātā ti (pts)Würde dieser bronzene Kelch nicht mit der Zeit sauberer und heller werden?“
“Evamāvuso”ti.
evamāvusoti → evam-āvuso ti (pts)„Ja, Geehrter.“
“Evameva kho, āvuso, yvāyaṁ puggalo sāṅgaṇova samāno ‘atthi me ajjhattaṁ aṅgaṇan’ti yathābhūtaṁ pajānāti, tassetaṁ pāṭikaṅkhaṁ—chandaṁ janessati vāyamissati vīriyaṁ ārabhissati tassaṅgaṇassa pahānāya;
sāṅgaṇova → saṅgaṇova (sya-all) | tassaṅgaṇassa → tassa aṅgaṇassa (sya-all) | vīriyaṁ → viriyaṁ (bjt, th, pts) | evameva → evam-eva (pts) | sāṅgaṇova → sāṅgaṇo va (pts) | aṅgaṇanti → aṅgaṇan-ti (pts) | tassetaṁ → tass etaṁ (pts) | tassaṅgaṇassa → tass aṅgaṇassa (pts)„Ebenso ist es im Fall der Person, die einen Makel hat und das wahrheitsgemäß versteht. Man kann erwarten, dass sie Enthusiasmus entwickeln, sich einsetzen und ihre Energie aufrütteln wird, um diesen Makel aufzugeben,
so arāgo adoso amoho anaṅgaṇo asaṅkiliṭṭhacitto kālaṁ karissati.
asaṅkiliṭṭhacitto → asaṁkiliṭṭhacitto (my, ms2005)und dass sie ohne Gier, Hass und Täuschung sterben wird, ohne Makel oder verunreinigten Geist.
Tatrāvuso, yvāyaṁ puggalo anaṅgaṇova samāno ‘natthi me ajjhattaṁ aṅgaṇan’ti yathābhūtaṁ nappajānāti, tassetaṁ pāṭikaṅkhaṁ—subhanimittaṁ manasi karissati, tassa subhanimittassa manasikārā rāgo cittaṁ anuddhaṁsessati;
manasi karissati → manasikarissati (th, pts) | tatrāvuso → tatr āvuso (pts) | anaṅgaṇova → anaṅgaṇo va (pts) | natthi → na-tthi (pts) | aṅgaṇanti → aṅgaṇan-ti (pts) | nappajānāti tassetaṁ → na-ppajānāti tass etaṁ (pts)Nehmen wir den Fall der Person, die keinen Makel hat und das nicht wahrheitsgemäß versteht. Man kann erwarten, dass sie den Geist auf das Merkmal des Schönen richten und dass deshalb Wollust ihren Geist befallen wird.
so sarāgo sadoso samoho sāṅgaṇo saṅkiliṭṭhacitto kālaṁ karissati.
sāṅgaṇo → saṅgaṇo (sya-all) | saṅkiliṭṭhacitto → saṁkiliṭṭhacitto (my, ms2005)Und sie wird mit Gier, Hass und Täuschung sterben, mit einem Makel, mit verunreinigtem Geist.
Seyyathāpi, āvuso, kaṁsapāti ābhatā āpaṇā vā kammārakulā vā parisuddhā pariyodātā.
kaṁsapāti → kaṁsapātī (pts) | seyyathāpi → seyyathā pi (pts)Wie ein bronzener Kelch, der sauber und hell aus einem Laden oder einer Schmiede gebracht würde,
Tamenaṁ sāmikā na ceva paribhuñjeyyuṁ na ca pariyodapeyyuṁ, rajāpathe ca naṁ nikkhipeyyuṁ.
tamenaṁ → tam-enaṁ (pts) | ceva → eva (pts)aber die Besitzer würden ihn weder benutzen noch säubern, sondern bewahrten ihn an einem schmutzigen Ort auf:
Evañhi sā, āvuso, kaṁsapāti aparena samayena saṅkiliṭṭhatarā assa malaggahitā”ti?
saṅkiliṭṭhatarā → saṅkiliṭṭhā (bj, sya-all) | malaggahitāti → malaggahītāti (bj) | kaṁsapāti → kaṁsapātī (pts) | malaggahitāti evamāvusoti → malaggahītā ti evamāvuso ti (pts) | saṅkiliṭṭhatarā → saṁkiliṭṭhatarā (my, ms2005) | evañhi → evaṁ hi (bjt, pts)Würde dieser bronzene Kelch nicht mit der Zeit staubiger und fleckiger werden?“
“Evamāvuso”ti.
evamāvusoti → evam-āvuso ti (pts)„Ja, Geehrter.“
“Evameva kho, āvuso, yvāyaṁ puggalo anaṅgaṇova samāno ‘natthi me ajjhattaṁ aṅgaṇan’ti yathābhūtaṁ nappajānāti, tassetaṁ pāṭikaṅkhaṁ—subhanimittaṁ manasi karissati, tassa subhanimittassa manasikārā rāgo cittaṁ anuddhaṁsessati;
manasi karissati → manasikarissati (th, pts) | evameva → evam-eva (pts) | anaṅgaṇova → anaṅgaṇo va (pts) | natthi → na-tthi (pts) | aṅgaṇanti → aṅgaṇan-ti (pts) | nappajānāti tassetaṁ → na-ppajānāti tass etaṁ (pts)„Ebenso ist es im Fall der Person, die keinen Makel hat und das nicht wahrheitsgemäß versteht. Man kann erwarten, dass sie den Geist auf das Merkmal des Schönen richten und dass deshalb Wollust ihren Geist befallen wird,
so sarāgo sadoso samoho sāṅgaṇo saṅkiliṭṭhacitto kālaṁ karissati.
sāṅgaṇo → saṅgaṇo (sya-all) | saṅkiliṭṭhacitto kālaṁ karissati → saṁkiliṭṭhacittokālaṁkarissati (my) | saṅkiliṭṭhacitto → saṁkiliṭṭhacitto (ms2005)und dass sie mit Gier, Hass und Täuschung sterben wird, mit einem Makel, mit verunreinigtem Geist.
Tatrāvuso, yvāyaṁ puggalo anaṅgaṇova samāno ‘natthi me ajjhattaṁ aṅgaṇan’ti yathābhūtaṁ pajānāti, tassetaṁ pāṭikaṅkhaṁ—subhanimittaṁ na manasi karissati, tassa subhanimittassa amanasikārā rāgo cittaṁ nānuddhaṁsessati;
na manasi karissati → manasikarissati (sya-all) | amanasikārā → manasikārā (sya-all) | amanasikārā → na manasikārā (bj: syā) | tatrāvuso → tatr āvuso (pts) | anaṅgaṇova → anaṅgaṇo va (pts) | natthi → na-tthi (pts) | aṅgaṇanti → aṅgaṇan-ti (pts) | tassetaṁ → tass etaṁ (pts)Nehmen wir den Fall der Person, die keinen Makel hat und das wahrheitsgemäß versteht. Man kann erwarten, dass sie den Geist nicht auf das Merkmal des Schönen richten und dass deshalb Wollust ihren Geist nicht befallen wird.
so arāgo adoso amoho anaṅgaṇo asaṅkiliṭṭhacitto kālaṁ karissati.
asaṅkiliṭṭhacitto → asaṁkiliṭṭhacitto (my, ms2005)Und sie wird ohne Gier, Hass und Täuschung sterben, ohne Makel oder verunreinigten Geist.
Seyyathāpi, āvuso, kaṁsapāti ābhatā āpaṇā vā kammārakulā vā parisuddhā pariyodātā.
kaṁsapāti → kaṁsapātī (pts) | seyyathāpi → seyyathā pi (pts)Wie ein bronzener Kelch, der sauber und hell aus einem Laden oder einer Schmiede gebracht würde,
Tamenaṁ sāmikā paribhuñjeyyuñceva pariyodapeyyuñca, na ca naṁ rajāpathe nikkhipeyyuṁ.
paribhuñjeyyuñceva pariyodapeyyuñca → paribhuñjeyyuṁ ceva pariyodapeyyuṁ ca (th) | tamenaṁ → tam-enaṁ (pts) | paribhuñjeyyuñceva pariyodapeyyuñca → paribhuñjeyyuñ-c eva pariyodapeyyuñ-ca (pts)und die Besitzer würden ihn benutzen und säubern und bewahrten ihn nicht an einem schmutzigen Ort auf:
Evañhi sā, āvuso, kaṁsapāti aparena samayena parisuddhatarā assa pariyodātā”ti?
kaṁsapāti → kaṁsapātī (pts) | evañhi → evaṁ hi (bjt, pts) | pariyodātāti → pariyodātā ti (pts)Würde dieser bronzener Kelch nicht mit der Zeit noch sauberer und heller werden?“
“Evamāvuso”ti.
evamāvusoti → evam-āvuso ti (pts)„Ja, Geehrter.“
“Evameva kho, āvuso, yvāyaṁ puggalo anaṅgaṇova samāno ‘natthi me ajjhattaṁ aṅgaṇan’ti yathābhūtaṁ pajānāti, tassetaṁ pāṭikaṅkhaṁ—subhanimittaṁ na manasi karissati, tassa subhanimittassa amanasikārā rāgo cittaṁ nānuddhaṁsessati;
aṅgaṇanti → aṅgananti (pts) | āvuso → panāvuso (bj: syā) | manasi karissati → manasikarissati (th, pts) | evameva → evam-eva (pts) | anaṅgaṇova → anaṅgaṇo va (pts) | natthi → na-tthi (pts) | aṅgaṇanti → aṅganan-ti (pts) | tassetaṁ → tass etaṁ (pts)„Ebenso ist es im Fall der Person, die keinen Makel hat und das wahrheitsgemäß versteht. Man kann erwarten, dass sie den Geist nicht auf das Merkmal des Schönen richten und dass deshalb Wollust ihren Geist nicht befallen wird
so arāgo adoso amoho anaṅgaṇo asaṅkiliṭṭhacitto kālaṁ karissati.
asaṅkiliṭṭhacitto → asaṁkiliṭṭhacitto (my, ms2005)und dass sie ohne Gier, Hass und Täuschung sterben wird, ohne Makel oder verunreinigten Geist.
Ayaṁ kho, āvuso moggallāna, hetu ayaṁ paccayo yenimesaṁ dvinnaṁ puggalānaṁ sāṅgaṇānaṁyeva sataṁ eko hīnapuriso akkhāyati, eko seṭṭhapuriso akkhāyati.
sāṅgaṇānaṁyeva → saṅgaṇānaṁyeva (sya-all) | yenimesaṁ → yen imesaṁ (pts) | sāṅgaṇānaṁyeva → sāṅgaṇānaṁ yeva (pts)Das ist der Grund, das ist die Ursache, dass von zwei Personen, die einen Makel haben, eine als schlechter und eine als besser gilt.
Ayaṁ panāvuso moggallāna, hetu ayaṁ paccayo yenimesaṁ dvinnaṁ puggalānaṁ anaṅgaṇānaṁyeva sataṁ eko hīnapuriso akkhāyati, eko seṭṭhapuriso akkhāyatī”ti.
+ → kho (th) | panāvuso → pan āvuso (pts) | yenimesaṁ → yen imesaṁ (pts) | anaṅgaṇānaṁyeva → anaṅgaṇānaṁ yeva (pts)Und das ist der Grund, das ist die Ursache, dass von zwei Personen, die keinen Makel haben, eine als schlechter und eine als besser gilt.“
“Aṅgaṇaṁ aṅgaṇanti, āvuso, vuccati.
aṅgaṇanti → aṅgaṇan-ti (pts)„Geehrter, es wird von dem Wort ‚Makel‘ gesprochen.
Kissa nu kho etaṁ, āvuso, adhivacanaṁ yadidaṁ aṅgaṇan”ti?
aṅgaṇanti → aṅgaṇan-ti (pts)Wofür steht der Ausdruck ‚Makel‘?“
“Pāpakānaṁ kho etaṁ, āvuso, akusalānaṁ icchāvacarānaṁ adhivacanaṁ, yadidaṁ aṅgaṇan”ti.
aṅgaṇanti → aṅgaṇaṁ (pts)„Geehrter, ‚Makel‘ ist ein Ausdruck für den Bereich schlechter, untauglicher Wünsche.
“Ṭhānaṁ kho panetaṁ, āvuso, vijjati yaṁ idhekaccassa bhikkhuno evaṁ icchā uppajjeyya:
panetaṁ → pan etaṁ (pts) | idhekaccassa → idh ekaccassa (pts)Es ist möglich, dass ein Mönch den Wunsch hat:
‘āpattiñca vata āpanno assaṁ, na ca maṁ bhikkhū jāneyyuṁ āpattiṁ āpanno’ti.
ca → ceva (bj) | vata → vatāhaṁ (bj: katthaci) | āpattiñca → āpattiñ-ca (pts) | āpannoti → āpanno ti (pts)‚Dass doch, wenn ich einen Verstoß begehe, die Mönche und Nonnen das nicht herausfinden!‘
Ṭhānaṁ kho panetaṁ, āvuso, vijjati yaṁ taṁ bhikkhuṁ bhikkhū jāneyyuṁ:
yaṁ taṁ → yantaṁ (th) | panetaṁ → pan etaṁ (pts) | yaṁ taṁ → yan-taṁ (pts)Aber es ist möglich, dass die Mönche und Nonnen herausfinden,
‘āpattiṁ āpanno’ti.
āpannoti → āpanno ti (pts)dass dieser Mönch einen Verstoß begangen hat.
‘Jānanti maṁ bhikkhū āpattiṁ āpanno’ti—
maṁ → na ca maṁ (bj: machasaṁ, syā) | āpannoti → āpanno ti (pts)Im Gedanken: ‚Die Mönche und Nonnen wissen von meinem Verstoß‘
iti so kupito hoti appatīto.wird er zornig und bitter,
Yo ceva kho, āvuso, kopo yo ca appaccayo—
ceva → eva (pts)und dieser Zorn und diese Bitterkeit
ubhayametaṁ aṅgaṇaṁ.
ubhayametaṁ → ubhayam-etaṁ (pts)sind beides Makel.
Ṭhānaṁ kho panetaṁ, āvuso, vijjati yaṁ idhekaccassa bhikkhuno evaṁ icchā uppajjeyya:
panetaṁ → pan etaṁ (pts) | idhekaccassa → idh ekaccassa (pts)Es ist möglich, dass ein Mönch den Wunsch hat:
‘āpattiñca vata āpanno assaṁ, anuraho maṁ bhikkhū codeyyuṁ, no saṅghamajjhe’ti.
saṅghamajjheti → saṁghamajjheti (ms2005) | āpattiñca → āpattiñ-ca (pts) | saṅghamajjheti → saṅghamajjhe ti (pts)‚Dass doch, wenn ich einen Verstoß begehe, die Mönche und Nonnen mich unter vier Augen anklagen, nicht inmitten des Saṅgha!‘
Ṭhānaṁ kho panetaṁ, āvuso, vijjati yaṁ taṁ bhikkhuṁ bhikkhū saṅghamajjhe codeyyuṁ, no anuraho.
yaṁ taṁ → yantaṁ (th) | saṅghamajjhe → saṁghamajjhe (ms2005) | panetaṁ → pan etaṁ (pts) | yaṁ taṁ → yan-taṁ (pts)Aber es ist möglich, dass die Mönche und Nonnen diesen Mönch inmitten des Saṅgha anklagen …
‘Saṅghamajjhe maṁ bhikkhū codenti, no anuraho’ti—
saṅghamajjhe → saṁghamajjhe (ms2005) | anurahoti → anuraho ti (pts)
iti so kupito hoti appatīto.
Yo ceva kho, āvuso, kopo yo ca appaccayo—
ceva → eva (pts)
ubhayametaṁ aṅgaṇaṁ.
ubhayametaṁ → ubhayam-etaṁ (pts)
Ṭhānaṁ kho panetaṁ, āvuso, vijjati yaṁ idhekaccassa bhikkhuno evaṁ icchā uppajjeyya:
panetaṁ → pan etaṁ (pts) | idhekaccassa → idh ekaccassa (pts)Es ist möglich, dass ein Mönch den Wunsch hat:
‘āpattiñca vata āpanno assaṁ, sappaṭipuggalo maṁ codeyya, no appaṭipuggalo’ti.
āpattiñca → āpattiñ-ca (pts) | appaṭipuggaloti → appaṭipuggalo ti (pts)‚Dass ich doch, wenn ich einen Verstoß begehe, von einem Gleichgestellten angeklagt werde, nicht von einem, der mir nicht gleichgestellt ist!‘
Ṭhānaṁ kho panetaṁ, āvuso, vijjati yaṁ taṁ bhikkhuṁ appaṭipuggalo codeyya, no sappaṭipuggalo.
yaṁ taṁ → yantaṁ (th) | panetaṁ → pan etaṁ (pts) | yaṁ taṁ → yan-taṁ (pts)Aber es ist möglich, dass einer, der ihm nicht gleichgestellt ist, diesen Mönch anklagt …
‘Appaṭipuggalo maṁ codeti, no sappaṭipuggalo’ti—
sappaṭipuggaloti → sappaṭipuggalo ti (pts)
iti so kupito hoti appatīto.
Yo ceva kho, āvuso, kopo yo ca appaccayo—
ceva → eva (pts)
ubhayametaṁ aṅgaṇaṁ.
ubhayametaṁ → ubhayam-etaṁ (pts)
Ṭhānaṁ kho panetaṁ, āvuso, vijjati yaṁ idhekaccassa bhikkhuno evaṁ icchā uppajjeyya:
panetaṁ → pan etaṁ (pts) | idhekaccassa → idh ekaccassa (pts)Es ist möglich, dass ein Mönch den Wunsch hat:
‘aho vata mameva satthā paṭipucchitvā paṭipucchitvā bhikkhūnaṁ dhammaṁ deseyya, na aññaṁ bhikkhuṁ satthā paṭipucchitvā paṭipucchitvā bhikkhūnaṁ dhammaṁ deseyyā’ti.
mameva → mam-eva (pts)‚Ach! Dass doch der Lehrer die Mönche und Nonnen unterweisen wird, indem er nur mich wiederholt befragt, nicht einen anderen Mönch!‘
Ṭhānaṁ kho panetaṁ, āvuso, vijjati yaṁ aññaṁ bhikkhuṁ satthā paṭipucchitvā paṭipucchitvā bhikkhūnaṁ dhammaṁ deseyya, na taṁ bhikkhuṁ satthā paṭipucchitvā paṭipucchitvā bhikkhūnaṁ dhammaṁ deseyya.
panetaṁ → pan etaṁ (pts) | paṭipucchitvā paṭipucchitvā bhikkhūnaṁ dhammaṁ → p p bh dh (pts)Aber es ist möglich, dass der Lehrer die Mönche und Nonnen unterweisen wird, indem er einen anderen Mönch wiederholt befragt …
‘Aññaṁ bhikkhuṁ satthā paṭipucchitvā paṭipucchitvā bhikkhūnaṁ dhammaṁ deseti, na maṁ satthā paṭipucchitvā paṭipucchitvā bhikkhūnaṁ dhammaṁ desetī’ti—
paṭipucchitvā paṭipucchitvā bhikkhūnaṁ dhammaṁ → p p bh dh (pts)
iti so kupito hoti appatīto.
Yo ceva kho, āvuso, kopo yo ca appaccayo—
ceva → eva (pts)
ubhayametaṁ aṅgaṇaṁ.
ubhayametaṁ → ubhayam-etaṁ (pts)
Ṭhānaṁ kho panetaṁ, āvuso, vijjati yaṁ idhekaccassa bhikkhuno evaṁ icchā uppajjeyya:
panetaṁ → pan etaṁ (pts) | idhekaccassa → idh ekaccassa (pts)Es ist möglich, dass ein Mönch den Wunsch hat:
‘aho vata mameva bhikkhū purakkhatvā purakkhatvā gāmaṁ bhattāya paviseyyuṁ, na aññaṁ bhikkhuṁ bhikkhū purakkhatvā purakkhatvā gāmaṁ bhattāya paviseyyun’ti.
mameva → mam-eva (pts) | paviseyyunti → paviseyyun-ti (pts)‚Ach! Dass doch die Mönche und Nonnen, wenn sie zum Essen das Dorf betreten, mich ganz an die Spitze stellen, nicht einen anderen Mönch!‘
Ṭhānaṁ kho panetaṁ, āvuso, vijjati yaṁ aññaṁ bhikkhuṁ bhikkhū purakkhatvā purakkhatvā gāmaṁ bhattāya paviseyyuṁ, na taṁ bhikkhuṁ bhikkhū purakkhatvā purakkhatvā gāmaṁ bhattāya paviseyyuṁ.
panetaṁ → pan etaṁ (pts) | purakkhatvā purakkhatvā gāmaṁ → p p g (pts)Aber es ist möglich, dass die Mönche und Nonnen, wenn sie zum Essen das Dorf betreten, einen anderen Mönch ganz an die Spitze stellen …
‘Aññaṁ bhikkhuṁ bhikkhū purakkhatvā purakkhatvā gāmaṁ bhattāya pavisanti, na maṁ bhikkhū purakkhatvā purakkhatvā gāmaṁ bhattāya pavisantī’ti—
purakkhatvā purakkhatvā gāmaṁ → p p g (pts)
iti so kupito hoti appatīto.
Yo ceva kho, āvuso, kopo yo ca appaccayo—
ceva → eva (pts)
ubhayametaṁ aṅgaṇaṁ.
Ṭhānaṁ kho panetaṁ, āvuso, vijjati yaṁ idhekaccassa bhikkhuno evaṁ icchā uppajjeyya:
panetaṁ → pan etaṁ (pts) | idhekaccassa → idh ekaccassa (pts)Es ist möglich, dass ein Mönch den Wunsch hat:
‘aho vata ahameva labheyyaṁ bhattagge aggāsanaṁ aggodakaṁ aggapiṇḍaṁ, na añño bhikkhu labheyya bhattagge aggāsanaṁ aggodakaṁ aggapiṇḍan’ti.
ahameva → aham-eva (pts) | aggapiṇḍanti → aggapiṇḍan-ti (pts)‚Ach! Dass doch ich allein im Speisesaal den besten Sitz, das beste Getränk und das beste Almosen bekomme, nicht ein anderer Mönch!‘
Ṭhānaṁ kho panetaṁ, āvuso, vijjati yaṁ añño bhikkhu labheyya bhattagge aggāsanaṁ aggodakaṁ aggapiṇḍaṁ, na so bhikkhu labheyya bhattagge aggāsanaṁ aggodakaṁ aggapiṇḍaṁ.
panetaṁ → pan etaṁ (pts) | aggāsanaṁ aggodakaṁ aggapiṇḍaṁ → a a a (pts)Aber es ist möglich, dass ein anderer Mönch im Speisesaal den besten Sitz, das beste Getränk und das beste Almosen bekommt …
‘Añño bhikkhu labhati bhattagge aggāsanaṁ aggodakaṁ aggapiṇḍaṁ, nāhaṁ labhāmi bhattagge aggāsanaṁ aggodakaṁ aggapiṇḍan’ti—
aggāsanaṁ aggodakaṁ aggapiṇḍaṁ → a a a (pts) | aggāsanaṁ aggodakaṁ aggapiṇḍanti → a a aggapiṇḍan-ti (pts)
iti so kupito hoti appatīto.
Yo ceva kho, āvuso, kopo yo ca appaccayo—
ceva → eva (pts)
ubhayametaṁ aṅgaṇaṁ.
ubhayametaṁ → ubhayam-etaṁ (pts)
Ṭhānaṁ kho panetaṁ, āvuso, vijjati yaṁ idhekaccassa bhikkhuno evaṁ icchā uppajjeyya:
panetaṁ → pan etaṁ (pts) | idhekaccassa → idh ekaccassa (pts)Es ist möglich, dass ein Mönch den Wunsch hat:
‘aho vata ahameva bhattagge bhuttāvī anumodeyyaṁ, na añño bhikkhu bhattagge bhuttāvī anumodeyyā’ti.
ahameva → aham-eva (pts)‚Ach! Dass doch ich allein nach dem Essen im Speisesaal die Strophen der Wertschätzung darbiete, nicht ein anderer Mönch!‘
Ṭhānaṁ kho panetaṁ, āvuso, vijjati yaṁ añño bhikkhu bhattagge bhuttāvī anumodeyya, na so bhikkhu bhattagge bhuttāvī anumodeyya.
panetaṁ → pan etaṁ (pts) | bhattagge bhuttāvī → bh bh (pts)Aber es ist möglich, dass ein anderer Mönch nach dem Essen im Speisesaal die Strophen der Wertschätzung darbietet …
‘Añño bhikkhu bhattagge bhuttāvī anumodati, nāhaṁ bhattagge bhuttāvī anumodāmī’ti—
bhattagge bhuttāvī → bh bh (pts)
iti so kupito hoti appatīto.
Yo ceva kho, āvuso, kopo yo ca appaccayo—
ceva → eva (pts)
ubhayametaṁ aṅgaṇaṁ.
ubhayametaṁ → ubhayam-etaṁ (pts)
Ṭhānaṁ kho panetaṁ, āvuso, vijjati yaṁ idhekaccassa bhikkhuno evaṁ icchā uppajjeyya:
panetaṁ → pan etaṁ (pts) | idhekaccassa → idh ekaccassa (pts)Es ist möglich, dass ein Mönch den Wunsch hat:
‘aho vata ahameva ārāmagatānaṁ bhikkhūnaṁ dhammaṁ deseyyaṁ, na añño bhikkhu ārāmagatānaṁ bhikkhūnaṁ dhammaṁ deseyyā’ti.
ahameva → aham-eva (pts)‚Ach! Dass doch ich allein die Mönche, Nonnen, Laienanhänger und Laienanhängerinnen im Kloster den Dhamma lehrte, nicht ein anderer Mönch!‘
Ṭhānaṁ kho panetaṁ, āvuso, vijjati yaṁ añño bhikkhu ārāmagatānaṁ bhikkhūnaṁ dhammaṁ deseyya, na so bhikkhu ārāmagatānaṁ bhikkhūnaṁ dhammaṁ deseyya.
panetaṁ → pan etaṁ (pts) | ārāmagatānaṁ bhikkhūnaṁ dhammaṁ → ā bh dh (pts)
‘Añño bhikkhu ārāmagatānaṁ bhikkhūnaṁ dhammaṁ deseti, nāhaṁ ārāmagatānaṁ bhikkhūnaṁ dhammaṁ desemī’ti—
iti so kupito hoti appatīto.
Yo ceva kho, āvuso, kopo yo ca appaccayo—
ceva → eva (pts)
ubhayametaṁ aṅgaṇaṁ.
ubhayametaṁ → ubhayam-etaṁ (pts)
Ṭhānaṁ kho panetaṁ, āvuso, vijjati yaṁ idhekaccassa bhikkhuno evaṁ icchā uppajjeyya:
panetaṁ → pan etaṁ (pts) | idhekaccassa → idh ekaccassa (pts)
‘aho vata ahameva ārāmagatānaṁ bhikkhunīnaṁ dhammaṁ deseyyaṁ …pe…
ahameva → aham-eva (pts)
upāsakānaṁ dhammaṁ deseyyaṁ …pe…
upāsikānaṁ dhammaṁ deseyyaṁ, na añño bhikkhu ārāmagatānaṁ upāsikānaṁ dhammaṁ deseyyā’ti.
Ṭhānaṁ kho panetaṁ, āvuso, vijjati yaṁ añño bhikkhu ārāmagatānaṁ upāsikānaṁ dhammaṁ deseyya, na so bhikkhu ārāmagatānaṁ upāsikānaṁ dhammaṁ deseyya.
panetaṁ → pan etaṁ (pts) | ārāmagatānaṁ upāsikānaṁ dhammaṁ → ā u dh (pts)Aber es ist möglich, dass ein anderer Mönch die Mönche, Nonnen, Laienanhänger und Laienanhängerinnen im Kloster den Dhamma lehrt …
‘Añño bhikkhu ārāmagatānaṁ upāsikānaṁ dhammaṁ deseti, nāhaṁ ārāmagatānaṁ upāsikānaṁ dhammaṁ desemī’ti—
iti so kupito hoti appatīto.
Yo ceva kho, āvuso, kopo yo ca appaccayo—
ceva → eva (pts)
ubhayametaṁ aṅgaṇaṁ.
ubhayametaṁ → ubhayam-etaṁ (pts)
Ṭhānaṁ kho panetaṁ, āvuso, vijjati yaṁ idhekaccassa bhikkhuno evaṁ icchā uppajjeyya:
panetaṁ → pan etaṁ (pts) | idhekaccassa → idh ekaccassa (pts)Es ist möglich, dass ein Mönch den Wunsch hat:
‘aho vata mameva bhikkhū sakkareyyuṁ garuṁ kareyyuṁ māneyyuṁ pūjeyyuṁ, na aññaṁ bhikkhuṁ bhikkhū sakkareyyuṁ garuṁ kareyyuṁ māneyyuṁ pūjeyyun’ti.
garuṁ kareyyuṁ → garukareyyuṁ (bj, sya-all, pts1ed) | garuṁ kareyyuṁ → garukareyyuṁ (pts) | garukareyyuṁ → garuṁ kareyyuṁ (bj: machasaṁ) | kareyyuṁ → garukareyyuṁ (cck: sī. syā. pī.) | mameva → mam-eva (pts) | pūjeyyunti → pūjeyyun-ti (pts)‚Ach! Dass doch die Mönche, Nonnen, Laienanhänger und Laienanhängerinnen mich allein ehren, achten, würdigen und verehren, nicht einen anderen Mönch!‘
Ṭhānaṁ kho panetaṁ, āvuso, vijjati yaṁ aññaṁ bhikkhuṁ bhikkhū sakkareyyuṁ garuṁ kareyyuṁ māneyyuṁ pūjeyyuṁ, na taṁ bhikkhuṁ bhikkhū sakkareyyuṁ garuṁ kareyyuṁ māneyyuṁ pūjeyyuṁ.
garuṁ kareyyuṁ → garukareyyuṁ (bj, sya-all) | panetaṁ → pan etaṁ (pts) | sakkareyyuṁ garuṁ kareyyuṁ māneyyuṁ → s g m (pts)
‘Aññaṁ bhikkhuṁ bhikkhū sakkaronti garuṁ karonti mānenti pūjenti, na maṁ bhikkhū sakkaronti garuṁ karonti mānenti pūjentī’ti—
garuṁ karonti → garukaronti (bj, sya-all, pts) | sakkaronti garuṁ karonti mānenti → s g m (pts)
iti so kupito hoti appatīto.
Yo ceva kho, āvuso, kopo yo ca appaccayo—
ceva → eva (pts)
ubhayametaṁ aṅgaṇaṁ.
ubhayametaṁ → ubhayam-etaṁ (pts)
Ṭhānaṁ kho panetaṁ, āvuso, vijjati yaṁ idhekaccassa bhikkhuno evaṁ icchā uppajjeyya:
panetaṁ → pan etaṁ (pts) | idhekaccassa → idh ekaccassa (pts)
‘aho vata mameva bhikkhuniyo …pe…
mameva → mam-eva (pts)
upāsakā …pe…
upāsikā sakkareyyuṁ garuṁ kareyyuṁ māneyyuṁ pūjeyyuṁ, na aññaṁ bhikkhuṁ upāsikā sakkareyyuṁ garuṁ kareyyuṁ māneyyuṁ pūjeyyun’ti.
garuṁ kareyyuṁ → garukareyyuṁ (bj, sya-all) | upāsikā → upāsikāyo (sya-all)
Ṭhānaṁ kho panetaṁ, āvuso, vijjati yaṁ aññaṁ bhikkhuṁ upāsikā sakkareyyuṁ garuṁ kareyyuṁ māneyyuṁ pūjeyyuṁ, na taṁ bhikkhuṁ upāsikā sakkareyyuṁ garuṁ kareyyuṁ māneyyuṁ pūjeyyuṁ.
garuṁ kareyyuṁ → garukareyyuṁ (bj, sya-all) | upāsikā → upāsikāyo (sya-all) | panetaṁ → pan etaṁ (pts) | sakkareyyuṁ garuṁ kareyyuṁ māneyyuṁ pūjeyyuṁ → s g m pūjeyyaṁ (pts) | sakkareyyuṁ garuṁ kareyyuṁ māneyyuṁ → s g m (pts)Aber es ist möglich, dass die Mönche, Nonnen, Laienanhänger und Laienanhängerinnen einen anderen Mönch ehren, achten, würdigen und verehren …
‘Aññaṁ bhikkhuṁ upāsikā sakkaronti garuṁ karonti mānenti pūjenti, na maṁ upāsikā sakkaronti garuṁ karonti mānenti pūjentī’ti—
garuṁ karonti → garukaronti (bj, sya-all) | upāsikā → upāsikāyo (sya-all) | upāsikā → upapāsikāyo (bj: syā) | sakkaronti garuṁ karonti mānenti → s g m (pts)
iti so kupito hoti appatīto.
Yo ceva kho, āvuso, kopo yo ca appaccayo—
ceva → eva (pts)
ubhayametaṁ aṅgaṇaṁ.
ubhayametaṁ → ubhayam-etaṁ (pts)
Ṭhānaṁ kho panetaṁ, āvuso, vijjati yaṁ idhekaccassa bhikkhuno evaṁ icchā uppajjeyya:
panetaṁ → pan etaṁ (pts) | idhekaccassa → idh ekaccassa (pts)Es ist möglich, dass ein Mönch den Wunsch hat:
‘aho vata ahameva lābhī assaṁ paṇītānaṁ cīvarānaṁ, na añño bhikkhu lābhī assa paṇītānaṁ cīvarānan’ti.
lābhī → lābhī assaṁ (mr) | assaṁ → lābhī assa (bj: katthaci) | ahameva → aham-eva (pts) | cīvarānanti → cīvarānan-ti (pts)‚Ach! Dass doch ich allein die erlesensten Roben, das erlesenste Almosen, die erlesensten Unterkünfte und erlesenste Arzneien und Krankenversorgung bekomme, nicht ein anderer Mönch!‘
Ṭhānaṁ kho panetaṁ, āvuso, vijjati yaṁ añño bhikkhu lābhī assa paṇītānaṁ cīvarānaṁ, na so bhikkhu lābhī assa paṇītānaṁ cīvarānaṁ.
panetaṁ → pan etaṁ (pts)Aber es ist möglich, dass ein anderer Mönch die erlesensten Roben, das erlesenste Almosen, die erlesensten Unterkünfte und erlesenste Arzneien und Krankenversorgung bekommt …
‘Añño bhikkhu lābhī paṇītānaṁ cīvarānaṁ, nāhaṁ lābhī paṇītānaṁ cīvarānan’ti—
lābhī → lābhī assa (bj: katthaci) | lābhī → lābhī assa (cck: ka.) | lābhī → lābhī assaṁ (cck: ka.) | cīvarānanti → cīvarānan-ti (pts)
iti so kupito hoti appatīto.
Yo ceva kho, āvuso, kopo yo ca appaccayo—
ceva → eva (pts)
ubhayametaṁ aṅgaṇaṁ.
ubhayametaṁ → ubhayam-etaṁ (pts)
Ṭhānaṁ kho panetaṁ, āvuso, vijjati yaṁ idhekaccassa bhikkhuno evaṁ icchā uppajjeyya:
panetaṁ → pan etaṁ (pts) | idhekaccassa → idh ekaccassa (pts)
‘aho vata ahameva lābhī assaṁ paṇītānaṁ piṇḍapātānaṁ …pe…
lābhī → lābhī assaṁ (bj, mr) | ahameva → aham-eva (pts)
paṇītānaṁ senāsanānaṁ …pe…
paṇītānaṁ gilānappaccayabhesajjaparikkhārānaṁ, na añño bhikkhu lābhī assa paṇītānaṁ gilānappaccayabhesajjaparikkhārānan’ti.
gilānappaccayabhesajjaparikkhārānaṁ → gilānapaccayabhesajjaparikkhārānaṁ (bjt, th, pts) | gilānappaccayabhesajjaparikkhārānanti → gilānapaccayabhesajjaparikkhārānanti (bjt, th) | gilānappaccayabhesajjaparikkhārānanti → gilānapaccayabhesajjaparikkhārānan-ti (pts)
Ṭhānaṁ kho panetaṁ, āvuso, vijjati yaṁ añño bhikkhu lābhī assa paṇītānaṁ gilānappaccayabhesajjaparikkhārānaṁ, na so bhikkhu lābhī assa paṇītānaṁ gilānappaccayabhesajjaparikkhārānaṁ.
gilānappaccayabhesajjaparikkhārānaṁ → gilānapaccayabhesajjaparikkhārānaṁ (bjt, th) | panetaṁ → pan etaṁ (pts) | paṇītānaṁ gilānappaccayabhesajjaparikkhārānaṁ → p g (pts)
‘Añño bhikkhu lābhī paṇītānaṁ gilānappaccayabhesajjaparikkhārānaṁ, nāhaṁ lābhī paṇītānaṁ gilānappaccayabhesajjaparikkhārānan’ti—
lābhī → lābhī assa (bj); lābhī assaṁ (bj) | lābhī → lābhī assa (cck: ka.) | lābhī → lābhī assaṁ (cck: ka.) | gilānappaccayabhesajjaparikkhārānaṁ → gilānapaccayabhesajjaparikkhārānaṁ (bjt, th) | gilānappaccayabhesajjaparikkhārānanti → gilānapaccayabhesajjaparikkhārānanti (bjt, th) | paṇītānaṁ gilānappaccayabhesajjaparikkhārānaṁ → p g (pts) | paṇītānaṁ gilānappaccayabhesajjaparikkhārānanti → p gilānapaccayabhesajjaparikkhārānan-ti (pts)Im Gedanken: ‚Ein anderer Mönch hat die erlesensten Roben, das erlesenste Almosen, die erlesensten Unterkünfte und erlesenste Arzneien und Krankenversorgung bekommen‘
iti so kupito hoti appatīto.wird er zornig und bitter,
Yo ceva kho, āvuso, kopo yo ca appaccayo—
ceva → eva (pts)und dieser Zorn und diese Bitterkeit
ubhayametaṁ aṅgaṇaṁ.
ubhayametaṁ → ubhayam-etaṁ (pts)sind beides Makel.
Imesaṁ kho etaṁ, āvuso, pāpakānaṁ akusalānaṁ icchāvacarānaṁ adhivacanaṁ, yadidaṁ aṅgaṇanti.
aṅgaṇanti → aṅgaṇan-ti (pts)‚Makel‘ ist ein Ausdruck für den Bereich dieser schlechten, untauglichen Wünsche.
Yassa kassaci, āvuso, bhikkhuno ime pāpakā akusalā icchāvacarā appahīnā dissanti ceva sūyanti ca, kiñcāpi so hoti āraññiko pantasenāsano piṇḍapātiko sapadānacārī paṁsukūliko lūkhacīvaradharo, atha kho naṁ sabrahmacārī na ceva sakkaronti na garuṁ karonti na mānenti na pūjenti.
āraññiko → āraññako (bj, sya-all, pts) | na ceva → neva (bj, sya-all) | garuṁ karonti → garukaronti (bj, sya-all, pts) | sūyanti → suyyanti (sya-all) | paṁsukūliko → paṁsukuliko (sya-all) | ceva → (pts) | yassa kassaci → yassakassaci (th) | ceva → eva (pts)Angenommen, man sieht und hört, dass der Bereich dieser schlechten, untauglichen Wünsche von einem Mönch nicht aufgegeben wurde. Selbst wenn er in der Wildnis oder in abgelegenen Unterkünften lebt, nur Almosen isst, der Reihe nach um Almosen umherzieht, Fetzenroben und schäbige Roben trägt, ehren, achten, würdigen und verehren ihn seine geistlichen Gefährten nicht.
Taṁ kissa hetu?Warum ist das so?
Te hi tassa āyasmato pāpakā akusalā icchāvacarā appahīnā dissanti ceva sūyanti ca.
sūyanti → suyyanti (sya-all) | ceva → eva (pts)Weil man sieht und hört, dass der Bereich dieser schlechten, untauglichen Wünsche von diesem Ehrwürdigen nicht aufgegeben wurde.
Seyyathāpi, āvuso, kaṁsapāti ābhatā āpaṇā vā kammārakulā vā parisuddhā pariyodātā.
kaṁsapāti → kaṁsapātī (pts) | seyyathāpi → seyyathā pi (pts)Wie ein bronzener Kelch, der sauber und hell aus einem Laden oder einer Schmiede gebracht würde.
Tamenaṁ sāmikā ahikuṇapaṁ vā kukkurakuṇapaṁ vā manussakuṇapaṁ vā racayitvā aññissā kaṁsapātiyā paṭikujjitvā antarāpaṇaṁ paṭipajjeyyuṁ.
tamenaṁ → tam-enaṁ (pts)Die Besitzer würden ihn mit dem Kadaver einer Schlange, eines Hundes oder eines Menschen herrichten, ihn mit einem Bronzedeckel bedecken und damit über den Marktplatz ziehen.
Tamenaṁ jano disvā evaṁ vadeyya:
tamenaṁ → tam-enaṁ (pts)Wenn die Leute das sähen, würden sie sagen:
‘ambho, kimevidaṁ harīyati jaññajaññaṁ viyā’ti?
harīyati jaññajaññaṁ → hariyyati jaññaṁ jaññaṁ (sya-all) | harīyati → hariyyati (bj: syā) | jaññajaññaṁ → jaññaṁ jaññaṁ (bj: syā) | kimevidaṁ → kim-ev idaṁ (pts)‚Werter Herr, was ist es, das du da wie einen kostbaren Schatz herumträgst?‘
Tamenaṁ uṭṭhahitvā apāpuritvā olokeyya.
apāpuritvā → avāpuritvā (bj) | apāpuritvā → avāpuritvā (cck: sī.) | tamenaṁ → tam-enaṁ (pts)Und er öffnete den Deckel, damit die Leute hineinschauen könnten.
Tassa sahadassanena amanāpatā ca saṇṭhaheyya, pāṭikulyatā ca saṇṭhaheyya, jegucchatā ca saṇṭhaheyya;
pāṭikulyatā → pāṭikkūlatā (bj); pāṭikkūlyatā (sya1ed, sya2ed); paṭikūlatā (mr) | jegucchatā ca → jegucchitā ca (pts1ed, mr) | pāṭikulyatā → paṭikakūlatā (bj); pāṭikkūlyatā (sya-all); piṭikulyatā (pts) | jegucchatā → jigucchatā (bj); jegucchitā (pts) | paṭikakūlatā → pāṭikulyatā (bj: syā, machasaṁ); paṭikulyatā (bj: PTS) | jigucchatā → jegucchitā (bj: PTS) | pāṭikulyatā → paṭikūlatā (cck: ka.); pāṭikūlyatā (cck: syā.) | ca → jegucchitā ca (cck: pī. ka.) | sahadassanena → saha dassanena (th, pts)Doch sobald sie den Inhalt sähen, wären sie von Abscheu, Widerwillen und Ekel erfüllt.
jighacchitānampi na bhottukamyatā assa, pageva suhitānaṁ.
jighacchitānampi → jighacchitānam-pi (pts) | pageva → pag-eva (pts)Nicht einmal die Hungrigen wollten davon essen, geschweige denn die, die satt wären.
Evameva kho, āvuso, yassa kassaci bhikkhuno ime pāpakā akusalā icchāvacarā appahīnā dissanti ceva sūyanti ca, kiñcāpi so hoti āraññiko pantasenāsano piṇḍapātiko sapadānacārī paṁsukūliko lūkhacīvaradharo, atha kho naṁ sabrahmacārī na ceva sakkaronti na garuṁ karonti na mānenti na pūjenti.
āraññiko → āraññako (bj, sya-all, pts) | na ceva → neva (bj, sya-all) | garuṁ karonti → garukaronti (bj, sya-all, pts) | sūyanti → suyyanti (sya-all) | paṁsukūliko → paṁsukuliko (sya-all) | ceva → (pts) | sapadānacārī → sāpadānacārī (bj: katthaci) | neva → na ceva (bj: machasaṁ) | yassa kassaci → yassakassaci (th) | evameva → evam-eva (pts) | ceva → eva (pts)Ebenso ist es, wenn man sieht und hört, dass der Bereich dieser schlechten, untauglichen Wünsche von einem Mönch nicht aufgegeben wurde. Selbst wenn er in der Wildnis oder in abgelegenen Unterkünften lebt, nur Almosen isst, der Reihe nach um Almosen umherzieht, Fetzenroben und schäbige Roben trägt, ehren, achten, würdigen und verehren ihn seine geistlichen Gefährten nicht.
Taṁ kissa hetu?Warum ist das so?
Te hi tassa āyasmato pāpakā akusalā icchāvacarā appahīnā dissanti ceva sūyanti ca.
sūyanti → suyyanti (sya-all) | ceva → eva (pts)Weil man sieht und hört, dass der Bereich dieser schlechten, untauglichen Wünsche von diesem Ehrwürdigen nicht aufgegeben wurde.
Yassa kassaci, āvuso, bhikkhuno ime pāpakā akusalā icchāvacarā pahīnā dissanti ceva sūyanti ca, kiñcāpi so hoti gāmantavihārī nemantaniko gahapaticīvaradharo, atha kho naṁ sabrahmacārī sakkaronti garuṁ karonti mānenti pūjenti.
garuṁ karonti → garukaronti (bj, sya-all, pts) | sūyanti → suyyanti (sya-all) | nemantaniko → nemantaṇiko (pts) | pāpakā akusalā → pāpakāakusalā (bjt) | yassa kassaci → yassakassaci (th) | ceva → eva (pts)Angenommen, man sieht und hört, dass der Bereich dieser schlechten, untauglichen Wünsche von einem Mönch aufgegeben wurde. Selbst wenn er in einem Dorf lebt, Einladungen für Mahlzeiten annimmt und Roben trägt, die von Hausbesitzern gespendet wurden, ehren, achten, würdigen und verehren ihn seine geistlichen Gefährten.
Taṁ kissa hetu?Warum ist das so?
Te hi tassa āyasmato pāpakā akusalā icchāvacarā pahīnā dissanti ceva sūyanti ca.
sūyanti → suyyanti (sya-all) | ceva → eva (pts)Weil man sieht und hört, dass der Bereich dieser schlechten, untauglichen Wünsche von diesem Ehrwürdigen aufgegeben wurde.
Seyyathāpi, āvuso, kaṁsapāti ābhatā āpaṇā vā kammārakulā vā parisuddhā pariyodātā.
kaṁsapāti → kaṁsapātī (pts) | seyyathāpi → seyyathā pi (pts)Wie ein bronzener Kelch, der sauber und hell aus einem Laden oder einer Schmiede gebracht würde.
Tamenaṁ sāmikā sālīnaṁ odanaṁ vicitakāḷakaṁ anekasūpaṁ anekabyañjanaṁ racayitvā aññissā kaṁsapātiyā paṭikujjitvā antarāpaṇaṁ paṭipajjeyyuṁ.
vicitakāḷakaṁ → vicinitakāḷakaṁ (mr) | vicitakāḷakaṁ → vicinitakāḷakaṁ (bj: katthaci) | vicitakāḷakaṁ → vicinitakāḷakaṁ (cck: ka.) | tamenaṁ → tam-enaṁ (pts)Die Besitzer würden ihn mit feinem gekochtem Reis herrichten, aus dem die dunklen Körner ausgelesen wären und der mit vielen Suppen und Soßen angerichtet wäre, ihn mit einem Bronzedeckel bedecken und damit über den Marktplatz ziehen.
Tamenaṁ jano disvā evaṁ vadeyya:
tamenaṁ → tam-enaṁ (pts)Wenn die Leute das sähen, würden sie sagen:
‘ambho, kimevidaṁ harīyati jaññajaññaṁ viyā’ti?
harīyati jaññajaññaṁ → hariyyati jaññaṁ jaññaṁ (sya-all) | kimevidaṁ → kim-ev idaṁ (pts)‚Werter Herr, was ist es, das du da wie einen kostbaren Schatz herumträgst?‘
Tamenaṁ uṭṭhahitvā apāpuritvā olokeyya.
apāpuritvā → avāpuritvā (bj) | tamenaṁ → tam-enaṁ (pts)Und er öffnete den Deckel, damit die Leute hineinschauen könnten.
Tassa saha dassanena manāpatā ca saṇṭhaheyya, appāṭikulyatā ca saṇṭhaheyya, ajegucchatā ca saṇṭhaheyya;
appāṭikulyatā → appakkuṭilatā (bj); appaṭikkūlyatā (sya-all); appaṭikulyatā (pts) | ajegucchatā → ajegucchitā (pts) | appakkuṭilatā → appāṭikulyatā (bj: machasaṁ) | ajegucchatā → ajegucchitā (bj: PTS) | saha dassanena → sahadassanena (bjt)Und sobald sie den Inhalt sähen, wären sie von Gefallen, Anziehung und Genuss erfüllt.
suhitānampi bhottukamyatā assa, pageva jighacchitānaṁ.
suhitānampi → suhitānam-pi (pts) | pageva → pag-eva (pts)Selbst die, die satt wären, wollten davon essen, und erst recht die Hungrigen.
Evameva kho, āvuso, yassa kassaci bhikkhuno ime pāpakā akusalā icchāvacarā pahīnā dissanti ceva sūyanti ca, kiñcāpi so hoti gāmantavihārī nemantaniko gahapaticīvaradharo, atha kho naṁ sabrahmacārī sakkaronti garuṁ karonti mānenti pūjenti.
garuṁ karonti → garukaronti (bj, sya-all, pts) | sūyanti → suyyanti (sya-all) | nemantaniko → nemantaṇiko (pts) | yassa kassaci → yassakassaci (th) | evameva → evam-eva (pts) | ceva → eva (pts)Ebenso ist es, wenn man sieht und hört, dass der Bereich dieser schlechten, untauglichen Wünsche von einem Mönch aufgegeben wurde. Selbst wenn er in einem Dorf lebt, Einladungen für Mahlzeiten annimmt und Roben trägt, die von Hausbesitzern gespendet wurden, ehren, achten, würdigen und verehren ihn seine geistlichen Gefährten.
Taṁ kissa hetu?Warum ist das so?
Te hi tassa āyasmato pāpakā akusalā icchāvacarā pahīnā dissanti ceva sūyanti cā”ti.
sūyanti → suyyanti (sya-all) | ceva → eva (pts)Weil man sieht und hört, dass der Bereich dieser schlechten, untauglichen Wünsche von diesem Ehrwürdigen aufgegeben wurde.“
Evaṁ vutte, āyasmā mahāmoggallāno āyasmantaṁ sāriputtaṁ etadavoca:
etadavoca → etad-avoca (pts)Darauf sagte der Ehrwürdige Mahāmoggallāna zu ihm:
“upamā maṁ, āvuso sāriputta, paṭibhātī”ti.„Geehrter Sāriputta, mir fällt ein Gleichnis ein.“
“Paṭibhātu taṁ, āvuso moggallānā”ti.„So sag, was dir einfällt“, sagte Sāriputta.
“Ekamidāhaṁ, āvuso, samayaṁ rājagahe viharāmi giribbaje.
ekamidāhaṁ → ekam-idāhaṁ (pts)„Geehrter, dieses eine Mal hielt ich mich eben hier in diesem von Bergen eingekesselten Rājagaha auf.
Atha khvāhaṁ, āvuso, pubbaṇhasamayaṁ nivāsetvā pattacīvaramādāya rājagahaṁ piṇḍāya pāvisiṁ.
pubbaṇhasamayaṁ → pubbanhasamayaṁ (bj, pts) | pubbanhasamayaṁ → pubbaṇhasamayaṁ (bj: machasaṁ, syā) | pattacīvaramādāya → pattacīvaraṁ ādāya (pts)Da kleidete ich mich am Morgen an, nahm Schale und Robe und betrat Rājagaha zum Almosengang.
Tena kho pana samayena samīti yānakāraputto rathassa nemiṁ tacchati.
samīti yānakāraputto → sāmītiyānakāraputto (bj) | tacchati → taccheti (sya-all) | sāmītiyānakāraputto → samītiyānakāraputto (bj: machasaṁ, syā) | tacchati → taccheti (bj: syā) | samīti → sāmīti (sya-all: sī.)Zu dieser Zeit war Samīti von den Wagnern dabei, die Felge eines Wagenrades glatt zu hobeln.
Tamenaṁ paṇḍuputto ājīvako purāṇayānakāraputto paccupaṭṭhito hoti.
ājīvako → ājīviko (pts) | ājīvako → ājīvako (bj: machasaṁ, syā) | tamenaṁ → tam-enaṁ (pts)Der Ājīvaka-Asket Paṇḍuputta, der früher zu den Wagnern gehört hatte, stand dabei,
Atha kho, āvuso, paṇḍuputtassa ājīvakassa purāṇayānakāraputtassa evaṁ cetaso parivitakko udapādi:
ājīvakassa → ājīvikassa (pts)und dieser Gedanke kam ihm in den Sinn:
‘aho vatāyaṁ samīti yānakāraputto imissā nemiyā imañca vaṅkaṁ imañca jimhaṁ imañca dosaṁ taccheyya, evāyaṁ nemi apagatavaṅkā apagatajimhā apagatadosā suddhā assa sāre patiṭṭhitā’ti.
suddhā assa → suddhāssa (bj, pts1ed); suddhā (mr) | samīti yānakāraputto → sāmītiyānakāraputto (bj) | assa → ssa (pts) | suddhāssa → suddhā assa (bj: machasaṁ, syā) | assa → suddhāssa (cck: sī. pī.); suddhā (cck: ka.) | imañca → imañ-ca (pts)‚Ach, ich hoffe, der Wagner Samīti gleicht die Krummheiten, Verformungen und Fehler in dieser Felge aus. Dann wird die Felge frei von Krummheiten, Verformungen und Fehlern sein, rein und im Kern gefestigt.‘
Yathā yathā kho, āvuso, paṇḍuputtassa ājīvakassa purāṇayānakāraputtassa cetaso parivitakko hoti tathā tathā samīti yānakāraputto tassā nemiyā tañca vaṅkaṁ tañca jimhaṁ tañca dosaṁ tacchati.
parivitakko → parivitakkitaṁ (bj, pts) | samīti yānakāraputto → sāmītiyānakāraputto (bj) | ājīvakassa → ājīvikassa (pts) | parivitakkitaṁ → parivitakko (bj: machasaṁ, syā) | tañca → tañ-ca (pts)Und Samīti glich die Krummheiten, Verformungen und Fehler in der Felge aus, gerade wie Paṇḍuputta gedacht hatte.
Atha kho, āvuso, paṇḍuputto ājīvako purāṇayānakāraputto attamano attamanavācaṁ nicchāresi:
ājīvako → ājīviko (pts)Dann drückte Paṇḍuputta seine Befriedigung aus:
‘hadayā hadayaṁ maññe aññāya tacchatī’ti.‚Er hobelt, als würde er mein Herz mit seinem Herzen erkennen!‘
Evameva kho, āvuso, ye te puggalā assaddhā, jīvikatthā na saddhā agārasmā anagāriyaṁ pabbajitā, saṭhā māyāvino ketabino uddhatā unnaḷā capalā mukharā vikiṇṇavācā, indriyesu aguttadvārā, bhojane amattaññuno, jāgariyaṁ ananuyuttā, sāmaññe anapekkhavanto, sikkhāya na tibbagāravā, bāhulikā sāthalikā, okkamane pubbaṅgamā, paviveke nikkhittadhurā, kusītā hīnavīriyā muṭṭhassatī asampajānā asamāhitā vibbhantacittā duppaññā eḷamūgā, tesaṁ āyasmā sāriputto iminā dhammapariyāyena hadayā hadayaṁ maññe aññāya tacchati.
ketabino → keṭubhino (bahūsu) | ketabino → keṭubhino (bj, sya-all, pts) | eḷamūgā → elamūgā (bj, sya-all) | hadayā → (bj) | bāhulikā sāthalikā → bāhullikā sāthilikā (sya-all) | keṭubhino → ketubhino (bj: machasaṁ) | anapekkhavanto → punapekhavanto (bj: PTS) | ketabino → keṭubhino (cck: bahūsu) | hīnavīriyā → hīnaviriyā (bjt, th, pts) | assaddhā → asaddhā (th) | evameva → evam-eva (pts) | anapekkhavanto → anapekhavanto (pts)Ebenso gibt es diese Personen ohne Vertrauen, die nicht aus Vertrauen, sondern um des Lebenserwerbs willen aus dem Haus fortgezogen sind ins hauslose Leben. Sie sind doppelzüngig, betrügerisch und hinterhältig. Sie sind rastlos, unverschämt, launisch und großmäulig, mit loser Zunge. Sie bewachen die Tore der Sinne nicht, halten beim Essen kein Maß und weihen sich nicht dem Wachsein. Sie haben kein Interesse am Asketenleben und keine eifrige Achtung vor der Schulung. Sie sind genießerisch und lasch, die Ersten bei Rückfällen, sie vernachlässigen die Abgeschiedenheit, sind träge und mit wenig Energie. Sie sind unachtsam, ohne Situationsbewusstsein, ohne Versenkung, mit schweifendem Geist, geistlose Trottel. Der Ehrwürdige Sāriputta gleicht mit dieser Lehrdarlegung ihre Fehler aus, als würde er mein Herz mit seinem Herzen erkennen!
Ye pana te kulaputtā saddhā agārasmā anagāriyaṁ pabbajitā, asaṭhā amāyāvino aketabino anuddhatā anunnaḷā acapalā amukharā avikiṇṇavācā, indriyesu guttadvārā, bhojane mattaññuno, jāgariyaṁ anuyuttā, sāmaññe apekkhavanto, sikkhāya tibbagāravā, na bāhulikā na sāthalikā, okkamane nikkhittadhurā, paviveke pubbaṅgamā, āraddhavīriyā pahitattā upaṭṭhitassatī sampajānā samāhitā ekaggacittā paññavanto aneḷamūgā, te āyasmato sāriputtassa imaṁ dhammapariyāyaṁ sutvā pivanti maññe, ghasanti maññe vacasā ceva manasā ca:
aketabino → akeṭuhino (bj); akeṭubhino (sya-all, pts) | aneḷamūgā → anelamūgā (bj, sya-all) | ceva → (bj) | sāthalikā → sāthilikā (sya-all) | pivanti → pipanti (pts) | āraddhavīriyā → āraddhaviriyā (bjt, th, pts) | bāhulikā → bāhullikā (th) | upaṭṭhitassatī → upaṭṭhitasatī (th, pts) | apekkhavanto → apekhavanto (pts) | ceva → eva (pts)Aber es gibt diese ehrbaren Menschen, die aus Vertrauen aus dem Haus fortgezogen sind ins hauslose Leben. Sie sind nicht verschlagen, hinterhältig oder heimtückisch. Sie sind nicht rastlos, anmaßend, launisch oder großmäulig, haben keine lose Zunge. Sie bewachen die Tore der Sinne, halten maß beim Essen und weihen sich dem Wachsein. Sie haben Interesse am Asketenleben und eifrige Achtung vor der Schulung. Sie sind nicht genießerisch oder lasch und fallen nicht zurück, sie vernachlässigen die Abgeschiedenheit nicht, sind energisch und entschlossen. Sie sind achtsam, mit Situationsbewusstsein und Versenkung, mit geeintem Geist, weise und gescheit. Wenn sie diese Lehrdarlegung vom Ehrwürdigen Sāriputta hören, trinken sie sie und verschlingen sie sozusagen. Und sie sagen in Worten und Gedanken:
‘sādhu vata, bho, sabrahmacārī akusalā vuṭṭhāpetvā kusale patiṭṭhāpetī’ti.
patiṭṭhāpetīti seyyathāpi → patiṭṭhāpeti seyyathā pi (pts)‚Gut, werte Herren, dass er seine geistlichen Gefährten vom Untauglichen abbringt und im Tauglichen verankert!‘
Seyyathāpi, āvuso, itthī vā puriso vā daharo yuvā maṇḍanakajātiko sīsaṁnhāto uppalamālaṁ vā vassikamālaṁ vā atimuttakamālaṁ vā labhitvā ubhohi hatthehi paṭiggahetvā uttamaṅge sirasmiṁ patiṭṭhapeyya;
sīsaṁnhāto → sīsaṁ nahāto (bj, pts); sīsanhāto (sya-all) | atimuttakamālaṁ → adhimuttakamālaṁ (sya-all) | patiṭṭhapeyya → patiṭṭhāpeyya (pts) | atimuttakamālaṁ → adhimuttakamālaṁ (cck: syā.) | sīsanhāto → sīsanahāto (sya-all note) | seyyathāpi → seyyathā pi (pts)Wie eine Frau oder ein Mann, jung, jugendlich, in Schmuck vernarrt, mit frisch gebadetem Kopf: Wenn dieser Mensch einen Kranz aus Lotus-, Jasmin- oder Lianenblüten bekäme, würde er ihn mit beiden Händen nehmen und oben auf seinen Kopf setzen.
evameva kho, āvuso, ye te kulaputtā saddhā agārasmā anagāriyaṁ pabbajitā, asaṭhā amāyāvino aketabino anuddhatā anunnaḷā acapalā amukharā avikiṇṇavācā, indriyesu guttadvārā, bhojane mattaññuno, jāgariyaṁ anuyuttā, sāmaññe apekkhavanto, sikkhāya tibbagāravā, na bāhulikā na sāthalikā, okkamane nikkhittadhurā, paviveke pubbaṅgamā, āraddhavīriyā pahitattā upaṭṭhitassatī sampajānā samāhitā ekaggacittā paññavanto aneḷamūgā, te āyasmato sāriputtassa imaṁ dhammapariyāyaṁ sutvā pivanti maññe, ghasanti maññe vacasā ceva manasā ca:
aketabino → akeṭuhino (bj); akeṭubhino (sya-all) | aneḷamūgā → anelamūgā (bj, sya-all) | sāthalikā → sāthilikā (sya-all) | āraddhavīriyā → āraddhaviriyā (bjt, th) | upaṭṭhitassatī → upaṭṭhitasatī (bjt, th) | bāhulikā → bāhullikā (th)Ebenso sagen diese ehrbaren Menschen, die aus Vertrauen aus dem Haus fortgezogen sind ins hauslose Leben …:
‘sādhu vata, bho, sabrahmacārī akusalā vuṭṭhāpetvā kusale patiṭṭhāpetī’”ti.‚Gut, werte Herren, dass er seine geistlichen Gefährten vom Untauglichen abbringt und im Tauglichen verankert!‘“
Itiha te ubho mahānāgā aññamaññassa subhāsitaṁ samanumodiṁsūti.Und so stimmten diese beiden spirituellen Riesen wechselseitig ihren erlesenen Worten zu.