Dukkhasutta
Dukkhasutta → dukkha 1 (pts1ed)๑๕ ทุกขสูตร
Sāvatthinidānaṁ.
sāvatthinidānaṁ → sāvatthiyaṁ (bj); sāvatthī (sya-all) | sāvatthinidānaṁ ekamantaṁ → (pts)เรื่องเกิดขึ้นที่กรุงสาวัตถี
Ekamantaṁ nisinno kho āyasmā rādho bhagavantaṁ etadavoca:
bhagavantaṁ etadavoca → bhagavantam etad avoca (pts)ท่านพระราธะนั่ง ณ ที่สมควร ได้ทูลถามพระผู้มีพระภาคดังนี้ว่า
“‘dukkhaṁ, dukkhan’ti, bhante, vuccati.“ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ที่พระองค์ตรัสว่า ‘ทุกข์ ทุกข์’
Katamaṁ nu kho, bhante, dukkhan”ti?
katamaṁ nu → katamannu (bjt, pts)ทุกข์เป็นอย่างไร”
“Rūpaṁ kho, rādha, dukkhaṁ, vedanā dukkhā, saññā dukkhā, saṅkhārā dukkhā, viññāṇaṁ dukkhaṁ.
dukkhā → (pts) | viññāṇaṁ → viññānaṁ (pts)พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า “ราธะ รูปเป็นทุกข์ เวทนาเป็นทุกข์ สัญญาเป็นทุกข์ สังขารเป็นทุกข์ วิญญาณเป็นทุกข์
Evaṁ passaṁ …pe…
passaṁ → passaṁ rādha sutavā ariyasāvako (bj) | evaṁ → evam (pts)ราธะ อริยสาวกผู้ได้สดับเห็นอยู่อย่างนี้ ฯลฯ
nāparaṁ itthattāyāti pajānātī”ti.
nāparaṁ → nāparam (pts)รู้ชัดว่า ... ไม่มีกิจอื่นเพื่อความเป็นอย่างนี้อีกต่อไป”
Pañcamaṁ.
pañcamaṁ → sāvatthi ekam antaṁ (pts)ทุกขสูตรที่ ๕ จบ