Dukkhadhammasutta
Dukkhadhammasutta → dukkha 2 (pts1ed)Liable to Suffering
Sāvatthinidānaṁ.
sāvatthinidānaṁ → sāvatthiyaṁ (bj); sāvatthī (sya-all) | sāvatthinidānaṁ ekamantaṁ → (pts)At Sāvatthī.
Ekamantaṁ nisinno kho āyasmā rādho bhagavantaṁ etadavoca:
bhagavantaṁ etadavoca → bhagavantam etad avoca (pts)Seated to one side, Venerable Rādha said to the Buddha:
“‘dukkhadhammo, dukkhadhammo’ti, bhante, vuccati.“Sir, they speak of having ‘suffering nature’. Katamo nu kho, bhante, dukkhadhammo”ti?What is of a nature to suffer?”
“Rūpaṁ kho, rādha, dukkhadhammo, vedanā dukkhadhammo, saññā dukkhadhammo, saṅkhārā dukkhadhammo, viññāṇaṁ dukkhadhammo.
rādha → bhante (pts) | dukkhadhammo → (pts)“Rādha, form, feeling, perception, choices, and consciousness are of a nature to suffer.
Evaṁ passaṁ …pe…
passaṁ → passaṁ rādha sutavā ariyasāvako (bj) | evaṁ → evam (pts)Seeing this …
nāparaṁ itthattāyāti pajānātī”ti.
nāparaṁ → nāparam (pts)They understand: ‘… there is nothing further for this place.’”