Arahantasutta
Arahantasutta → arahā (pts1ed)Ein Vollendeter
Sāvatthinidānaṁ.
sāvatthinidānaṁ → sāvatthiyaṁ (bj); sāvatthī tatra kho (sya-all) | sāvatthinidānaṁ ekamantaṁ → ekam antaṁ (pts)In Sāvatthī.
Ekamantaṁ nisinnaṁ kho āyasmantaṁ rādhaṁ bhagavā etadavoca:
ekamantaṁ → ekam antaṁ (pts) | rādhaṁ → rādham (pts) | etadavoca → etad avoca (pts)Als der Ehrwürdige Rādha sich zur Seite hingesetzt hatte, sagte der Buddha zu ihm:
“pañcime, rādha, upādānakkhandhā.„Rādha, es gibt fünf mit Ergreifen verbundene Aggregate.
Katame pañca?
pañca → pañca seyyathīdaṁ (bj, pts) | + → seyyathidaṁ (pts)Welche fünf?
Rūpupādānakkhandho …pe… viññāṇupādānakkhandho.
rūpupādānakkhandho → seyyathīdaṁ rūpūpādānakkhandho (sya-all) | viññāṇupādānakkhandho → viññāṇūpādānakkhandho (sya-all)Das mit Ergreifen verbundene Aggregat der Form, das des Gefühls, das der Wahrnehmung, das der Willensbildungsprozesse und das des Bewusstseins.
Yato kho, rādha, bhikkhu imesaṁ pañcannaṁ upādānakkhandhānaṁ samudayañca atthaṅgamañca assādañca ādīnavañca nissaraṇañca yathābhūtaṁ viditvā anupādāvimutto hoti—
yato → yato ca (pts) | atthaṅgamañca → atthagamañca (pts) | anupādā → S1-3 anupādāya (pts note) | atthaṅgamañca assādañca ādīnavañca nissaraṇañca → atthaṅgamaṁ ca assādaṁ ca ādīnavaṁ ca nissaraṇaṁ ca (bjt) | anupādāvimutto → anupādā vimutto (bjt, th, pts) | imesaṁ pañcannaṁ upādānakkhandhānaṁ → imesam pañcannam upādānakkhandhānam (pts)Ein Mönch wird durch Nicht-Ergreifen befreit, nachdem er bei diesen fünf mit Ergreifen verbundenen Aggregaten wahrheitsgemäß den Ursprung, das Vergehen, die Befriedigung, den Nachteil und das Entrinnen verstanden hat.
ayaṁ vuccati, rādha, bhikkhu arahaṁ khīṇāsavo vusitavā katakaraṇīyo ohitabhāro anuppattasadattho parikkhīṇabhavasaṁyojano sammadaññāvimutto”ti.
parikkhīṇabhavasaṁyojano sammadaññāvimuttoti aṭṭhamaṁ → parikkhīṇabhavasaññojano sammadaññā vimuttoti (bj, sya-all) | bhikkhu → (cck) | rādha → (pts) | parikkhīṇabhavasaṁyojano sammadaññāvimuttoti → parikkhīṇa bhava saññojano sammad aññāvimutto ti (pts)Einen solchen Mönch nennt man einen Vollendeten, dessen Befleckungen aufgelöst sind, der das geistliche Leben erfüllt hat, der getan hat, was zu tun war, die Bürde abgelegt, das Ziel seines Herzens erreicht, der die Fessel des fortgesetzten Daseins endgültig gelöst hat und durch Erleuchtung richtig befreit ist.“
Aṭṭhamaṁ.
aṭṭhamaṁ → vimuttoti (bjt, th) | aṭṭhamaṁ → sāvatthi ekam antaṁ (pts)