Hoticanacahotitathāgatosutta๑๗ โหติจนจโหติตถาคโตสูตร
Sāvatthinidānaṁ.
sāvatthinidānaṁ → sāvatthiyaṁ (bj); sāvatthī (sya-all)เรื่องเกิดขึ้นที่กรุงสาวัตถี
“Kismiṁ nu kho, bhikkhave, sati, kiṁ upādāya, kiṁ abhinivissa evaṁ diṭṭhi uppajjati:
kiṁ → kim (pts)พระผู้มีพระภาคได้ตรัสถามว่า “ภิกษุทั้งหลาย เมื่อมีอะไร เพราะถือมั่นอะไรเพราะยึดมั่นอะไร ทิฏฐิอย่างนี้จึงเกิดขึ้นว่า
‘hoti ca na ca hoti tathāgato paraṁ maraṇā’”ti?
paraṁ maraṇāti → parammaraṇāti (bjt, th) | paraṁ maraṇāti → param maraṇā ti (pts)‘หลังจากตายแล้ว ตถาคตเกิดอีกและไม่เกิดอีก”
“Bhagavaṁmūlakā no, bhante, dhammā …pe…
bhagavaṁmūlakā → bhagavammūlakā (bjt, pts) | pe → spelled out in full (bjt)ภิกษุทั้งหลายทูลตอบว่า “ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ธรรมของข้าพระองค์ทั้งหลาย มีพระผู้มีพระภาคเป็นหลัก ฯลฯ
niyato sambodhiparāyano”ti.
sambodhiparāyanoti sattarasamaṁ → saṁbodhiparāyano ti sāvatthi (pts)“ ... มีความแน่นอนที่จะสำเร็จสัมโพธิในวันข้างหน้า”
Sattarasamaṁ.
sattarasamaṁ → sāvatthi (pts)โหติจนจโหติตถาคโตสูตรที่ ๑๗ จบ