Bāhirānattātītānāgatasutta
Bāhirānattātītānāgatasutta → dutiyabāhirānattasuttaṁ (bj); anattā 4; bāhiraṁ (pts1ed)Ohne Selbst außen in den drei Zeiten
“Rūpā, bhikkhave, anattā atītānāgatā;
rūpā → rupā (pts) | + → sāvatthiyaṁ (bjt)„Mönche und Nonnen, die Bilder der Vergangenheit und der Zukunft sind ohne Selbst,
ko pana vādo paccuppannānaṁ.um wie viel mehr die der Gegenwart.
Evaṁ passaṁ, bhikkhave, sutavā ariyasāvako atītesu rūpesu anapekkho hoti;
anapekkho → anapekho (bjt, pts) | evaṁ passaṁ → evam passam (pts)Wenn er das sieht, sorgt sich ein gebildeter edler Schüler nicht um vergangene Bilder,
anāgate rūpe nābhinandati;freut sich nicht darauf, zukünftige Bilder zu genießen,
paccuppannānaṁ rūpānaṁ nibbidāya virāgāya nirodhāya paṭipanno hoti.und übt für das Ziel der Ernüchterung, des Schwindens der Leidenschaft und des Aufhörens in Bezug auf gegenwärtige Bilder.
Saddā …Die Töne der Vergangenheit und der Zukunft …
gandhā …Die Gerüche der Vergangenheit und der Zukunft …
rasā …Die Geschmäcke der Vergangenheit und der Zukunft …
phoṭṭhabbā …Die Berührungen der Vergangenheit und der Zukunft …
dhammā anattā atītānāgatā;Die Vorstellungen der Vergangenheit und der Zukunft sind ohne Selbst,
ko pana vādo paccuppannānaṁ.um wie viel mehr die der Gegenwart.
Evaṁ passaṁ, bhikkhave, sutavā ariyasāvako atītesu dhammesu anapekkho hoti;
anapekkho → anapekho (bjt, pts) | evaṁ passaṁ → evam passam (pts)Wenn er das sieht, sorgt sich ein gebildeter edler Schüler nicht um vergangene Vorstellungen,
anāgate dhamme nābhinandati;freut sich nicht darauf, zukünftige Vorstellungen zu genießen,
paccuppannānaṁ dhammānaṁ nibbidāya virāgāya nirodhāya paṭipanno hotī”ti.und übt für das Ziel der Ernüchterung, des Schwindens der Leidenschaft und des Aufhörens in Bezug auf gegenwärtige Vorstellungen.“
Aniccaṁ dukkhaṁ anattā ca, tayo ajjhattabāhirā;
dukkhaṁ → dukkham (pts) Yadaniccena tayo vuttā, te te ajjhattabāhirāti.
yadaniccena → yad aniccena (pts) ajjhattabāhirāti → ajjhattabāhirā ti sāvatthi pubbe (pts) | Sāvatthi → In S1-3 only (pts note)