Dutiyapubbārāmasutta๔๖ ทุติยปุพพารามสูตร
Taṁyeva nidānaṁ.
taṁyeva nidānaṁ katinaṁ → katinnaṁ (bj); nidānam katinnaṁ (pts) | taṁyeva → taṁ yeva (th)ต้นเรื่องเหมือนสูตรที่ ๕
“Katinaṁ nu kho, bhikkhave, indriyānaṁ bhāvitattā bahulīkatattā khīṇāsavo bhikkhu aññaṁ byākaroti:
katinaṁ → katinnaṁ (bjt, pts) | byākaroti → vyākaroti (bjt) | indriyānaṁ → indriyānam (pts) | bahulīkatattā khīṇāsavo → bahulikatattā khīnāsavo (pts) | aññaṁ byākaroti → aññam vyākaroti (pts)“ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุขีณาสพพยากรณ์อรหัตผลว่า
‘khīṇā jāti, vusitaṁ brahmacariyaṁ, kataṁ karaṇīyaṁ, nāparaṁ itthattāyā’ti pajānāmī”ti?‘เรารู้ชัดว่า ชาติสิ้นแล้ว อยู่จบพรหมจรรย์แล้ว ทำกิจที่ควรทำเสร็จแล้ว ไม่มีกิจอื่นเพื่อความเป็นอย่างนี้ อีกต่อไป’ เพราะอินทรีย์เท่าไรที่ภิกษุขีณาสพเจริญ ทำให้มากแล้ว
“Bhagavaṁmūlakā no, bhante, dhammā …pe…
bhagavaṁmūlakā → bhagavammūlakā (bjt) | + → la-pe (pts)“ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ธรรมของข้าพระองค์ทั้งหลายมีพระผู้มีพระภาคเป็นหลัก ฯลฯ
“dvinnaṁ kho, bhikkhave, indriyānaṁ bhāvitattā bahulīkatattā khīṇāsavo bhikkhu aññaṁ byākaroti:
indriyānaṁ → indriyānam (pts) | byākaroti → vyākaroti (pts)“ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุขีณาสพพยากรณ์อรหัตผลว่า
‘khīṇā jāti, vusitaṁ brahmacariyaṁ, kataṁ karaṇīyaṁ, nāparaṁ itthattāyā’ti pajānāmīti.‘เรารู้ชัดว่า ชาติสิ้นแล้ว อยู่จบพรหมจรรย์แล้ว ทำกิจที่ควรทำเสร็จแล้ว ไม่มีกิจอื่นเพื่อความเป็นอย่างนี้ อีกต่อไป’ เพราะอินทรีย์ ๒ ประการที่ภิกษุขีณาสพเจริญ ทำให้มากแล้ว
Katamesaṁ dvinnaṁ?อินทรีย์ ๒ ประการ อะไรบ้าง คือ
Ariyāya ca paññāya, ariyāya ca vimuttiyā.๑. ปัญญาที่เป็นอริยะ ๒. วิมุตติที่เป็นอริยะ
Yā hissa, bhikkhave, ariyā paññā tadassa paññindriyaṁ.
tadassa paññindriyaṁ → tad assa pāññindriyaṁ (pts) | Yā → S1 ya. (pts note)ปัญญาที่เป็นอริยะเป็นปัญญินทรีย์
Yā hissa, bhikkhave, ariyā vimutti tadassa samādhindriyaṁ.
tadassa → tad assa (pts)วิมุตติที่เป็นอริยะเป็นสมาธินทรีย์
Imesaṁ kho, bhikkhave, dvinnaṁ indriyānaṁ bhāvitattā bahulīkatattā khīṇāsavo bhikkhu aññaṁ byākaroti:
khīṇāsavo → khīnāsavo (pts) | dvinnaṁ indriyānaṁ → dvinnam indriyānam (pts) | byākaroti → vyākaroti (pts)ภิกษุขีณาสพพยากรณ์อรหัตตผลว่า
‘khīṇā jāti, vusitaṁ brahmacariyaṁ, kataṁ karaṇīyaṁ, nāparaṁ itthattāyā’ti pajānāmī”ti.
pajānāmīti chaṭṭhaṁ → pajānāmī ti tam eva (pts)‘เรารู้ชัดว่า ชาติสิ้นแล้ว อยู่จบพรหมจรรย์แล้ว ทำกิจที่ควรทำเสร็จแล้ว ไม่มีกิจอื่นเพื่อความเป็นอย่างนี้อีกต่อไป’ เพราะอินทรีย์ ๒ ประการนี้ที่ภิกษุขีณาสพเจริญ ทำให้มากแล้ว”