OghādisuttaFluten usw.
“Pañcimāni, bhikkhave, uddhambhāgiyāni saṁyojanāni.
+ → cattārome bhikkhave oghā katame vattāro bhāvetabbānīti uddhambhāgiyasuttaṁ (bjt) | saṁyojanāni → saññojanāni (th)„Mönche und Nonnen, es gibt fünf höhere Fesseln.
Katamāni pañca?Welche fünf?
Rūparāgo, arūparāgo, māno, uddhaccaṁ, avijjā—Wunsch nach Wiedergeburt im Bereich der leuchtenden Form, Wunsch nach Wiedergeburt im formlosen Bereich, Einbildung, Rastlosigkeit und Unwissenheit.
imāni kho, bhikkhave, pañcuddhambhāgiyāni saṁyojanāni.
saṁyojanāni → saññojanāni (th)Das sind die fünf höheren Fesseln.
Imesaṁ kho, bhikkhave, pañcannaṁ uddhambhāgiyānaṁ saṁyojanānaṁ abhiññāya pariññāya parikkhayāya pahānāya pañca balāni bhāvetabbāni.
pariññāya parikkhayāya pahānāya → (bj) | saṁyojanānaṁ → saññojanānaṁ (th)Fünf Kräfte müssen entwickelt werden, um diese fünf höheren Fesseln unmittelbar einzusehen, vollständig zu verstehen, zu beenden und aufzugeben.
Katamāni pañca?Welche fünf?
Idha, bhikkhave, bhikkhu, saddhābalaṁ bhāveti vivekanissitaṁ virāganissitaṁ nirodhanissitaṁ vossaggapariṇāmiṁ,Da entwickelt ein Mönch die Kraft des Vertrauens,
vīriyabalaṁ …pe…
vīriyabalaṁ → viriyabalaṁ (bjt, th)der Energie,
satibalaṁ …der Achtsamkeit,
samādhibalaṁ …der Versenkung
paññābalaṁ bhāveti vivekanissitaṁ virāganissitaṁ nirodhanissitaṁ vossaggapariṇāmiṁ.und der Weisheit, die aus Abgeschiedenheit, Schwinden und Aufhören erwachsen und zum Loslassen heranreifen.
Imesaṁ kho, bhikkhave, pañcannaṁ uddhambhāgiyānaṁ saṁyojanānaṁ abhiññāya pariññāya parikkhayāya pahānāya imāni pañca balāni bhāvetabbānī”ti.
pariññāya parikkhayāya pahānāya → (bj) | saṁyojanānaṁ → saññojanānaṁ (th)Diese fünf Kräfte müssen entwickelt werden, um diese fünf höheren Fesseln unmittelbar einzusehen, vollständig zu verstehen, zu beenden und aufzugeben.“
(Evaṁ vitthāretabbā.)
+ → dasamaṁ oghavaggo pañcamo tassuddānaṁ ogho yogo upādānaṁ ganthā anusayena ca kāmaguṇā nīvaraṇā khandhā oruddhambhāgiyāti (my) | evaṁ vitthāretabbā → oghavaggo pañcamo tatruddānaṁ ogho yogo upādānaṁ gantho anusayena ca kāmaguṇā nīvaraṇā khandhā oruddhambhāgiyāti (bjt)(In voller Länge sprechen wie in SN 45.171–179, mit obigem Text als letzter Lehrrede.)