RājasuttaKönige
Evaṁ me sutaṁ—
evaṁ me → (sya-all) | sutaṁ → suta (bjt) | evaṁ → evam (pts)So habe ich es gehört:
ekaṁ samayaṁ bhagavā sāvatthiyaṁ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme.Einmal hielt sich der Buddha bei Sāvatthī in Jetas Wäldchen auf, dem Kloster des Anāthapiṇḍika.
Tena kho pana samayena sambahulānaṁ bhikkhūnaṁ pacchābhattaṁ piṇḍapātapaṭikkantānaṁ upaṭṭhānasālāyaṁ sannisinnānaṁ sannipatitānaṁ ayamantarākathā udapādi:
sannisinnānaṁ → sannisinnānam (pts) | ayamantarākathā → ayam antarākathā (pts)Da saßen nach dem Essen, als sie vom Almosengang zurückkamen, mehrere Mönche und Nonnen in der Halle beisammen, und dieses Gespräch kam unter ihnen auf:
“ko nu kho, āvuso, imesaṁ dvinnaṁ rājūnaṁ mahaddhanataro vā mahābhogataro vā mahākosataro vā mahāvijitataro vā mahāvāhanataro vā mahabbalataro vā mahiddhikataro vā mahānubhāvataro vā rājā vā māgadho seniyo bimbisāro, rājā vā pasenadi kosalo”ti?
mahāvāhanataro → mahavāhanataro (pts) | nu kho → nukho (th) | kosaloti → kosalo ti (pts)„Geehrte, welcher dieser beiden Könige hat mehr Vermögen, Reichtümer, Schätze, größere Oberherrschaft, mehr Fahrzeuge, Streitkräfte, größere Macht und Stärke: der König Seniya Bimbisāra von Magadha oder der König Pasenadi von Kosala?“
Ayañcarahi tesaṁ bhikkhūnaṁ antarākathā hoti vippakatā.
hoti → (sya-all) | vippakatā → MSS. read sometimes antarakathā. (pts note) | antarākathā → antarā kathā (bjt) | ayañcarahi → ayañ carahi (pts)Doch an dieser Stelle wurde die Unterhaltung zwischen diesen Mönchen und Nonnen unterbrochen.
Atha kho bhagavā sāyanhasamayaṁ paṭisallānā vuṭṭhito yenupaṭṭhānasālā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā paññatte āsane nisīdi.
sāyanhasamayaṁ → sāyaṇhasamayaṁ (sya-all) | yenupaṭṭhānasālā → yena upaṭṭhānasālā (sya-all) | sāyanhasamayaṁ paṭisallānā → sāyaṇhasamayaṁ patisallānā (pts) | yenupaṭṭhānasālā tenupasaṅkami → yen upaṭṭhānasālā ten upasaṅkami (pts)Der Buddha kam am späten Nachmittag aus seiner Klausur, ging zur Versammlungshalle, setzte sich auf den ausgebreiteten Sitz
Nisajja kho bhagavā bhikkhū āmantesi:und wandte sich an die Mönche und Nonnen:
“kāya nuttha, bhikkhave, etarahi kathāya sannisinnā sannipatitā, kā ca pana vo antarākathā vippakatā”ti?
kāya nuttha → kāyā nu ttha (pts) | vippakatā → All MSS. -thā for -tā; C -thā corrected to -tā. (pts note) | kāya nuttha → kāyanuttha (bjt) | vippakatāti → vippakatā ti (bjt, pts)„Mönche und Nonnen, worüber habt ihr gerade gesprochen, als ihr hier beisammensaßt? Welches Gespräch wurde unterbrochen?“
“Idha, bhante, amhākaṁ pacchābhattaṁ piṇḍapātapaṭikkantānaṁ upaṭṭhānasālāyaṁ sannisinnānaṁ sannipatitānaṁ ayamantarākathā udapādi:
amhākaṁ → amhākampi (sya-all, pts) | ayamantarākathā → ayamantarā kathā (bjt)Da berichteten die Mönche und Nonnen, worüber sie gesprochen hatten. Der Buddha sagte:
‘ko nu kho, āvuso, imesaṁ dvinnaṁ rājūnaṁ mahaddhanataro vā mahābhogataro vā mahākosataro vā mahāvijitataro vā mahāvāhanataro vā mahabbalataro vā mahiddhikataro vā mahānubhāvataro vā rājā vā māgadho seniyo bimbisāro, rājā vā pasenadi kosalo’ti?
Ayaṁ kho no, bhante, antarākathā vippakatā, atha bhagavā anuppatto”ti.
vippakatā → This phrase is amended from III. 8 and III. 9. (pts note) | + → kho (bjt, pts) | anuppattoti → anuppatto ti (bjt, pts)
“Na khvetaṁ, bhikkhave, tumhākaṁ patirūpaṁ kulaputtānaṁ saddhā agārasmā anagāriyaṁ pabbajitānaṁ yaṁ tumhe evarūpiṁ kathaṁ katheyyātha.
patirūpaṁ → paṭirūpaṁ (sya-all, pts) | evarūpiṁ → evarūpaṁ (sya-all) | saddhā → saddhāya (pts) | saddhāya → AD saddhānaṁ; B saddhā; amended from III. 8 and III. 9. (pts note) | khvetaṁ → khv etaṁ (pts)„Mönche und Nonnen, für ehrbare Menschen wie ihr, die aus Vertrauen aus dem Haus fortgezogen sind ins hauslose Leben, ist es nicht angebracht, über solche Dinge zu sprechen.
Sannipatitānaṁ vo, bhikkhave, dvayaṁ karaṇīyaṁ—Wenn ihr beisammensitzt, solltet ihr eins von zwei Dingen tun:
dhammī vā kathā ariyo vā tuṇhībhāvo”ti.
dhammikathā → B dhammikā kathā. (pts note) | tuṇhībhāvo → AD tuṇhibhāvo. (pts note) | tuṇhībhāvoti → tuṇhībhāvo ti (pts)über die Lehre sprechen oder edles Schweigen bewahren.“
Atha kho bhagavā etamatthaṁ viditvā tāyaṁ velāyaṁ imaṁ udānaṁ udānesi:
etamatthaṁ → etaṁ atthaṁ (pts)Und da er diese Sache verstand, drückte der Buddha bei dieser Gelegenheit dieses innige Gefühl aus:
“Yañca kāmasukhaṁ loke, yañcidaṁ diviyaṁ sukhaṁ;
yañca → yaṁ ca (pts) yañcidaṁ → yaṁ idaṁ (pts)„Weder die Freuden der Sinne noch selbst himmlisches Glück Taṇhakkhayasukhassete, kalaṁ nāgghanti soḷasin”ti.
taṇhakkhayasukhassete → taṇhakkhayasukhassa te (sya-all, pts) nāgghanti → nagghanti (sya-all) | kalaṁ → B -ḷaṁ. (pts note) | nāgghanti soḷasinti → n agghanti soḷasin (pts)wiegen auch nur den sechzehnten Teil des Glücks über die Auflösung des Verlangens.“
Dutiyaṁ.
dutiyaṁ → dutiyaṁ evamme (sya-all) | dutiyaṁ → ti (pts)