- Aṅguttara Nikāya 1Nummerierte Lehrreden 1.51–60
6. Accharāsaṅghātavagga
Accharāsaṅghātavagga → pabhassaravaggo (bj); accharāvaggo (sya2ed)6. Das Kapitel über ein Fingerschnippen
5151
“Pabhassaramidaṁ, bhikkhave, cittaṁ.
pabhassaramidaṁ → pabhassaram idaṁ (pts)„Dieser Geist, Mönche und Nonnen, ist strahlend.
Tañca kho āgantukehi upakkilesehi upakkiliṭṭhaṁ.
tañca → tañ ca (pts)Aber er ist von vorübergehenden Flecken befleckt.
Taṁ assutavā puthujjano yathābhūtaṁ nappajānāti.Ein ungebildeter gewöhnlicher Mensch versteht das nicht wahrheitsgemäß.
Tasmā ‘assutavato puthujjanassa cittabhāvanā natthī’ti vadāmī”ti.
cittabhāvanā natthīti vadāmīti → citta-bhāvanā n atthī ti vadāmī ti (pts)Daher sage ich, dass der ungebildete gewöhnliche Mensch keine Entwicklung des Geistes hat.“
Paṭhamaṁ.
paṭhamaṁ → pabhassaram idaṁ (pts)
5252
“Pabhassaramidaṁ, bhikkhave, cittaṁ.„Dieser Geist, Mönche und Nonnen, ist strahlend.
Tañca kho āgantukehi upakkilesehi vippamuttaṁ.
tañca → tañ ca (pts)Und er ist von vorübergehenden Flecken befreit.
Taṁ sutavā ariyasāvako yathābhūtaṁ pajānāti.
sutavā → sutvā (sya-all)Ein gebildeter edler Schüler versteht das wahrheitsgemäß.
Tasmā ‘sutavato ariyasāvakassa cittabhāvanā atthī’ti vadāmī”ti.
atthīti vadāmīti → atthī ti vadāmī ti accharā-saṅghāta (pts)Daher sage ich, dass der gebildete edle Schüler eine Entwicklung des Geistes hat.“
Dutiyaṁ.
dutiyaṁ accharāsaṅghātamattampi → accharāsaṁghātamattaṁpi (sya-all) | dutiyaṁ → mattam pi (pts)
5353
“Accharāsaṅghātamattampi ce, bhikkhave, bhikkhu mettācittaṁ āsevati;
mettācittaṁ → mettaṁ cittaṁ (bj); mettacittaṁ (sya-all, km, pts1ed, mr) | mettācittaṁ → mettacittaṁ (pts) | mettaṁ → mettacittaṁ (bj: syā); mettācittaṁ (bj: machasaṁ) | mettācittaṁ → mettaṁ cittaṁ (cck: sī.); mettacittaṁ (cck: syā. kaṁ. pī. ka.) | accharāsaṅghātamattampi → accharāsaṁghātamattaṁpi (th)„Mönche und Nonnen, wenn ein Mönch ein liebevolles Herz pflegt, und sei es nur für die Dauer eines Fingerschnippens,
ayaṁ vuccati, bhikkhave:so nennt man ihn
‘bhikkhu arittajjhāno viharati satthusāsanakaro ovādapatikaro, amoghaṁ raṭṭhapiṇḍaṁ bhuñjati’.
ovādapatikaro → ovādapaṭikaro (sya-all) | satthusāsanakaro → satthu sāsanakaro (pts)einen Mönch, der nicht ohne Vertiefung lebt, der der Anleitung des Lehrers folgt, der Unterweisung annimmt und das Almosen des Landes nicht umsonst verzehrt.
Ko pana vādo ye naṁ bahulīkarontī”ti.
bahulīkarontīti → bahulīkarontī ti accharā (pts)Um wie viel mehr gilt das für die, die diese Übung mehren!“
Tatiyaṁ.
tatiyaṁ accharāsaṅghātamattampi → accharāsaṁghātamattaṁpi (sya-all) | tatiyaṁ → saṅghāta-mattaṁ pi (pts)
5454
“Accharāsaṅghātamattampi ce, bhikkhave, bhikkhu mettācittaṁ bhāveti;
mettācittaṁ → mettaṁ cittaṁ (bj); mettacittaṁ (sya-all, pts) | accharāsaṅghātamattampi → accharāsaṁghātamattaṁpi (th) | mettācittaṁ → mettacittam (pts)„Mönche und Nonnen, wenn ein Mönch ein liebevolles Herz entwickelt, und sei es nur für die Dauer eines Fingerschnippens,
ayaṁ vuccati, bhikkhave:so nennt man ihn
‘bhikkhu arittajjhāno viharati satthusāsanakaro ovādapatikaro, amoghaṁ raṭṭhapiṇḍaṁ bhuñjati’.
ovādapatikaro → ovādapaṭikaro (sya-all) | satthusāsanakaro → satthu sāsanakaro (pts)einen Mönch, der nicht ohne Vertiefung lebt, der der Anleitung des Lehrers folgt, der Unterweisung annimmt und das Almosen des Landes nicht umsonst verzehrt.
Ko pana vādo ye naṁ bahulīkarontī”ti.
bahulīkarontīti → bahulīkarontī ti accharā (pts)Um wie viel mehr gilt das für die, die diese Übung mehren!“
Catutthaṁ.
catutthaṁ accharāsaṅghātamattampi → accharāsaṁghātamattaṁpi (sya-all) | catutthaṁ → saṅghāta-mattaṁ pi (pts)
5555
“Accharāsaṅghātamattampi ce, bhikkhave, bhikkhu mettācittaṁ manasi karoti;
mettācittaṁ → mettaṁ cittaṁ (bj) | mettācittaṁ manasi karoti → mettacittaṁ manasikaroti (sya-all) | mettācittaṁ manasi karoti ayaṁ → mettacittaṁ manasikaroti ayam (pts) | accharāsaṅghātamattampi → accharāsaṁghātamattaṁpi (th)„Mönche und Nonnen, wenn ein Mönch den Geist auf ein liebevolles Herz richtet, und sei es nur für die Dauer eines Fingerschnippens,
ayaṁ vuccati, bhikkhave:
ayaṁ → ayam (pts)so nennt man ihn
‘bhikkhu arittajjhāno viharati satthusāsanakaro ovādapatikaro amoghaṁ raṭṭhapiṇḍaṁ bhuñjati’.
ovādapatikaro → ovādapaṭikaro (sya-all) | satthusāsanakaro → satthu sāsanakaro (pts)einen Mönch, der nicht ohne Vertiefung lebt, der der Anleitung des Lehrers folgt, der Unterweisung annimmt und das Almosen des Landes nicht umsonst verzehrt.
Ko pana vādo ye naṁ bahulīkarontī”ti.
bahulīkarontīti pañcamaṁ → bahulīkarontī ti (pts)Um wie viel mehr gilt das für die, die diese Übung mehren!“
Pañcamaṁ.
pañcamaṁ ye keci → yekeci (sya-all) | pañcamaṁ → ti (pts)
5656
“Ye keci, bhikkhave, dhammā akusalā akusalabhāgiyā akusalapakkhikā, sabbe te manopubbaṅgamā.
ye keci → yekeci (th)„Mönche und Nonnen, Absicht führt alle Dinge an, die untauglich sind, Teil des Untauglichen, auf der Seite des Untauglichen.
Mano tesaṁ dhammānaṁ paṭhamaṁ uppajjati, anvadeva akusalā dhammā”ti.
akusalā → kusalā (sya-all) | dhammāti chaṭṭhaṁ → dhammā ti (pts) | anvadeva → anvad eva (pts)Absicht entsteht als erstes dieser Dinge, und untaugliche Dinge folgen sogleich.“
Chaṭṭhaṁ.
chaṭṭhaṁ ye keci → yekeci (sya-all) | chaṭṭhaṁ → ti (pts)
5757
“Ye keci, bhikkhave, dhammā kusalā kusalabhāgiyā kusalapakkhikā, sabbe te manopubbaṅgamā.
ye keci → yekeci (th)„Mönche und Nonnen, Absicht führt alle Dinge an, die tauglich sind, Teil des Tauglichen, auf der Seite des Tauglichen.
Mano tesaṁ dhammānaṁ paṭhamaṁ uppajjati, anvadeva kusalā dhammā”ti.
dhammāti sattamaṁ → dhammā ti (pts) | anvadeva → anvad eva (pts)Absicht entsteht als erstes dieser Dinge, und taugliche Dinge folgen sogleich.“
Sattamaṁ.
sattamaṁ → ti (pts)
5858
“Nāhaṁ, bhikkhave, aññaṁ ekadhammampi samanupassāmi yena anuppannā vā akusalā dhammā uppajjanti uppannā vā kusalā dhammā parihāyanti yathayidaṁ, bhikkhave, pamādo.
ekadhammampi → ekadhammaṁpi (th) | ekadhammampi → ekadhammam pi (pts)„Mönche und Nonnen, ich sehe kein einziges Ding, das untaugliche Eigenschaften so entstehen oder taugliche Eigenschaften so verkümmern lässt wie Nachlässigkeit.
Pamattassa, bhikkhave, anuppannā ceva akusalā dhammā uppajjanti uppannā ca kusalā dhammā parihāyantī”ti.
parihāyantīti aṭṭhamaṁ → parihāyantī ti (pts) | ceva → eva (pts)Wenn man nachlässig ist, entstehen untaugliche Eigenschaften, und taugliche Eigenschaften verkümmern.“
Aṭṭhamaṁ.
aṭṭhamaṁ → ti (pts)
5959
“Nāhaṁ, bhikkhave, aññaṁ ekadhammampi samanupassāmi yena anuppannā vā kusalā dhammā uppajjanti uppannā vā akusalā dhammā parihāyanti yathayidaṁ, bhikkhave, appamādo.
ekadhammampi → ekadhammaṁpi (th) | ekadhammampi → ekadhammam pi (pts)„Mönche und Nonnen, ich sehe kein einziges Ding, das taugliche Eigenschaften so entstehen oder untaugliche Eigenschaften so verkümmern lässt wie Beflissenheit.
Appamattassa, bhikkhave, anuppannā ceva kusalā dhammā uppajjanti uppannā ca akusalā dhammā parihāyantī”ti.
parihāyantīti navamaṁ → parihāyantī ti (pts) | ceva → eva (pts)Wenn man beflissen ist, entstehen taugliche Eigenschaften, und untaugliche Eigenschaften verkümmern.“
Navamaṁ.
navamaṁ → ti (pts)
6060
“Nāhaṁ, bhikkhave, aññaṁ ekadhammampi samanupassāmi yena anuppannā vā akusalā dhammā uppajjanti uppannā vā kusalā dhammā parihāyanti yathayidaṁ, bhikkhave, kosajjaṁ.
ekadhammampi → ekadhammaṁpi (th) | ekadhammampi → ekadhammam pi (pts)„Mönche und Nonnen, ich sehe kein einziges Ding, das untaugliche Eigenschaften so entstehen oder taugliche Eigenschaften so verkümmern lässt wie Trägheit.
Kusītassa, bhikkhave, anuppannā ceva akusalā dhammā uppajjanti uppannā ca kusalā dhammā parihāyantī”ti.
ceva → eva (pts) | parihāyantīti → parihāyantī ti (pts)Wenn man träge ist, entstehen untaugliche Eigenschaften, und taugliche Eigenschaften verkümmern.“
Dasamaṁ.
dasamaṁ → vaggo (bjt, th) | dasamaṁ → accharā saṅghāta-vaggo chaṭṭho (pts)
Accharāsaṅghātavaggo chaṭṭho.
chaṭṭho → accharā saṅghātavaggo chaṭṭho (bj: machasaṁ)