ĀtappakaraṇīyasuttaExercer son ardeur
“Tīhi, bhikkhave, ṭhānehi ātappaṁ karaṇīyaṁ.Mendiants, il y a trois circonstances dans lesquelles l’ardeur devrait être exercée.
Katamehi tīhi?Quelles sont ces trois ?
Anuppannānaṁ pāpakānaṁ akusalānaṁ dhammānaṁ anuppādāya ātappaṁ karaṇīyaṁ, anuppannānaṁ kusalānaṁ dhammānaṁ uppādāya ātappaṁ karaṇīyaṁ, uppannānaṁ sārīrikānaṁ vedanānaṁ dukkhānaṁ tibbānaṁ kharānaṁ kaṭukānaṁ asātānaṁ amanāpānaṁ pāṇaharānaṁ adhivāsanāya ātappaṁ karaṇīyaṁ.
tibbānaṁ → tippānaṁ (bj: sīmu, aṭṭhakathā) | karaṇīyaṁ → ba. ito paraṁ imehi tīhi bhikkhave ṭhānehi ātappaṁ karaṇīyanti dissati (sya-all note)L’ardeur devrait être exercée pour la non-apparition des états mentaux mauvais et désavantageux qui ne sont pas (encore) apparus, l’ardeur devrait être exercée pour l’apparition des états mentaux avantageux qui ne sont pas (encore) apparus, l’ardeur devrait être exercée pour endurer les ressentis corporels apparus qui sont douloureux, incisifs, aigus, perçants, désagréables, déplaisants, menaçant la vie.
Imehi tīhi, bhikkhave, ṭhānehi ātappaṁ karaṇīyaṁ.
karaṇīyaṁ> → In Ph., not in D., T. (pts note)Voici, mendiants, quelles sont les trois circonstances dans lesquelles l’ardeur devrait être exercée.
Yato kho, bhikkhave, bhikkhu anuppannānaṁ pāpakānaṁ akusalānaṁ dhammānaṁ anuppādāya ātappaṁ karoti, anuppannānaṁ kusalānaṁ dhammānaṁ uppādāya ātappaṁ karoti, uppannānaṁ sārīrikānaṁ vedanānaṁ dukkhānaṁ tibbānaṁ kharānaṁ kaṭukānaṁ asātānaṁ amanāpānaṁ pāṇaharānaṁ adhivāsanāya ātappaṁ karoti.
tibbānaṁ → SS. tippānaṁ. (pts note) | kharānaṁ → Not in T. (pts note) | pāṇaharānaṁ → T. pāṇharānaṁ. (pts note) | anuppādāya → anupādāya (pts)Lorsqu’un mendiant exerce son ardeur pour la non-apparition des états mentaux mauvais et désavantageux qui ne sont pas (encore) apparus, qu’il exerce son ardeur pour l’apparition des états mentaux avantageux qui ne sont pas (encore) apparus, qu’il exerce son ardeur pour endurer les ressentis corporels apparus qui sont douloureux, incisifs, aigus, perçants, désagréables, déplaisants, menaçant la vie,
Ayaṁ vuccati, bhikkhave, bhikkhu ātāpī nipako sato sammā dukkhassa antakiriyāyā”ti.
antakiriyāyāti dasamaṁ → antakiriyāyā ti (pts)on dit que ce mendiant est ardent, alerte et présent d’esprit pour mettre correctement un terme au mal-être.