VanapatthasuttaIl discorso sui luoghi nella giungla
Evaṁ me sutaṁ—
evaṁ me → evamme (th) | evaṁ me → evam-me (pts)Così ho sentito.
ekaṁ samayaṁ bhagavā sāvatthiyaṁ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme.Una volta il Buddha dimorava vicino a Sāvatthī, nel bosco di Jeta, il monastero di Anāthapiṇḍika.
Tatra kho bhagavā bhikkhū āmantesi:Lì il Buddha si rivolse ai monaci:
“bhikkhavo”ti.
bhikkhavoti → bhikkhavo ti (pts)“Monaci!”
“Bhadante”ti te bhikkhū bhagavato paccassosuṁ.
bhadanteti → bhadante ti (pts)“Venerabile Signore”, risposero i monaci.
Bhagavā etadavoca:
etadavoca → etad-avoca (pts)Il Buddha disse:
“vanapatthapariyāyaṁ vo, bhikkhave, desessāmi,
desessāmi → desissāmi (bj, sya-all, pts)“Monaci, vi insegno l’esposizione sui luoghi nella giungla.
taṁ suṇātha, sādhukaṁ manasikarotha, bhāsissāmī”ti.Ascoltate e prestate la giusta attenzione, ora parlo”.
“Evaṁ, bhante”ti kho te bhikkhū bhagavato paccassosuṁ.
evaṁ bhanteti → evam-bhante ti (pts)“Si, Signore”, risposero i monaci.
Bhagavā etadavoca:
etadavoca → etad-avoca (pts)Il Buddha disse:
“Idha, bhikkhave, bhikkhu aññataraṁ vanapatthaṁ upanissāya viharati.“Monaci, prendete un monaco che vive in un luogo nella giungla.
Tassa taṁ vanapatthaṁ upanissāya viharato anupaṭṭhitā ceva sati na upaṭṭhāti, asamāhitañca cittaṁ na samādhiyati, aparikkhīṇā ca āsavā na parikkhayaṁ gacchanti, ananuppattañca anuttaraṁ yogakkhemaṁ nānupāpuṇāti.
aparikkhīṇā → apparikkhīṇā (th) | ceva → eva (pts) | asamāhitañca → asamāhitañ-ca (pts) | ananuppattañca → ananuppattañ-ca (pts)Vivendo lì, la sua consapevolezza non viene stabilita, la sua mente non si concentra, i suoi contaminanti non vengono eliminati, e non giunge al santuario supremo dal giogo.
Ye ca kho ime pabbajitena jīvitaparikkhārā samudānetabbā—cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā—te kasirena samudāgacchanti.
kho ime → khome (bj) | samudānetabbā cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → samudānetabbaṁ cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānapaccayabhesajjaparikkhārā (bj) | ca kho ime → cime (sya-all) | khome → yecime (bj: katthaci) | cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → cīvara piṇḍapāta senāsanagilānapaccayabhesajjaparikkhārā (th) | cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → cīvara-piṇḍapāta-senāsana-gilānapaccayabhesajjaparikkhārā (pts)E le necessità della vita di cui un monaco ha bisogno, cioè abiti, cibo, ripari, e medicine e provvigioni per malati, sono difficili da trovare.
Tena, bhikkhave, bhikkhunā iti paṭisañcikkhitabbaṁ:Quel monaco deve riflettere:
‘ahaṁ kho imaṁ vanapatthaṁ upanissāya viharāmi, tassa me imaṁ vanapatthaṁ upanissāya viharato anupaṭṭhitā ceva sati na upaṭṭhāti, asamāhitañca cittaṁ na samādhiyati, aparikkhīṇā ca āsavā na parikkhayaṁ gacchanti, ananuppattañca anuttaraṁ yogakkhemaṁ nānupāpuṇāmi.
aparikkhīṇā → apparikkhīṇā (th) | ceva → eva (pts) | asamāhitañca → asamāhitañ-ca (pts) | ananuppattañca → ananuppattañ-ca (pts)‘Vivendo in questo luogo nella giungla, la mia consapevolezza non viene stabilita, la mia mente non si concentra, i miei contaminanti non vengono eliminati, e non giungo al santuario supremo dal giogo.
Ye ca kho ime pabbajitena jīvitaparikkhārā samudānetabbā—cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā—te kasirena samudāgacchantī’ti.
kho ime → khome (bj) | ca kho ime → cime (sya-all) | cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānapaccayabhesajjaparikkhārā (bjt) | cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → cīvara piṇḍapāta senāsana gilānapaccayabhesajjaparikkhārā (th) | cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → cīvara-piṇḍapāta-senāsana-gilānapaccayabhesajjaparikkhārā (pts)E le necessità della vita di cui un monaco ha bisogno, cioè abiti, cibo, ripari, e medicine e provvigioni per malati, sono difficili da trovare’.
Tena, bhikkhave, bhikkhunā rattibhāgaṁ vā divasabhāgaṁ vā tamhā vanapatthā pakkamitabbaṁ, na vatthabbaṁ.Quel monaco deve lasciare quel luogo nella giungla a quell’ora stessa della notte o del giorno; non deve stare lì.
Idha pana, bhikkhave, bhikkhu aññataraṁ vanapatthaṁ upanissāya viharati.
aññataraṁ → aññataram (pts)Prendete un altro monaco che vive in un luogo nella giungla.
Tassa taṁ vanapatthaṁ upanissāya viharato anupaṭṭhitā ceva sati na upaṭṭhāti, asamāhitañca cittaṁ na samādhiyati, aparikkhīṇā ca āsavā na parikkhayaṁ gacchanti, ananuppattañca anuttaraṁ yogakkhemaṁ nānupāpuṇāti.
aparikkhīṇā → apparikkhīṇā (th) | ceva → eva (pts) | asamāhitañca → asamāhitañ-ca (pts) | ananuppattañca → ananuppattañ-ca (pts)Vivendo in quel luogo nella giungla, la sua consapevolezza non viene stabilita, la sua mente non si concentra, i suoi contaminanti non vengono eliminati, e non giunge al santuario supremo dal giogo.
Ye ca kho ime pabbajitena jīvitaparikkhārā samudānetabbā—cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā—te appakasirena samudāgacchanti.
cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānapaccayabhesajjaparikkhārā (bjt) | cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → cīvara piṇḍapāta senāsana gilānapaccayabhesajjaparikkhārā (th) | cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → cīvara-piṇḍapāta-senāsana-gilānapaccayabhesajjaparikkhārā (pts)Ma le necessità della vita di cui un monaco ha bisogno, cioè abiti, cibo, ripari, e medicine e provvigioni per malati, sono facili da trovare.
Tena, bhikkhave, bhikkhunā iti paṭisañcikkhitabbaṁ:Quel monaco deve riflettere:
‘ahaṁ kho imaṁ vanapatthaṁ upanissāya viharāmi. Tassa me imaṁ vanapatthaṁ upanissāya viharato anupaṭṭhitā ceva sati na upaṭṭhāti asamāhitañca cittaṁ na samādhiyati, aparikkhīṇā ca āsavā na parikkhayaṁ gacchanti, ananuppattañca anuttaraṁ yogakkhemaṁ nānupāpuṇāmi.
aparikkhīṇā → apparikkhīṇā (th) | ceva → eva (pts)‘Vivo in un luogo nella giungla. Vivendo in questo luogo nella giungla, la mia consapevolezza non viene stabilita, la mia mente non si concentra, i miei contaminanti non vengono eliminati, e non giungo al santuario supremo dal giogo.
Ye ca kho ime pabbajitena jīvitaparikkhārā samudānetabbā—cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā—te appakasirena samudāgacchanti.
pabbajitena jīvitaparikkhārā samudānetabbā cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → (pts) | cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānapaccayabhesajjaparikkhārā (bjt) | cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → cīvara piṇḍapāta senāsana gilānapaccayabhesajjaparikkhārā (th)E le necessità della vita di cui un monaco ha bisogno, cioè abiti, cibo, ripari, e medicine e provvigioni per malati, sono facili da trovare.
Na kho panāhaṁ cīvarahetu agārasmā anagāriyaṁ pabbajito na piṇḍapātahetu …pe… na senāsanahetu …pe… na gilānappaccayabhesajjaparikkhārahetu agārasmā anagāriyaṁ pabbajito.
gilānappaccayabhesajjaparikkhārahetu → gilānapaccayabhesajjaparikkhārahetu (bjt, th, pts) | senāsanahetu → sanāsanahetu (pts)Ma non ho lasciato la vita di casa per quella mendicante per abiti, cibo, ripari, o medicine e provvigioni per malati.
Atha ca pana me imaṁ vanapatthaṁ upanissāya viharato anupaṭṭhitā ceva sati na upaṭṭhāti, asamāhitañca cittaṁ na samādhiyati, aparikkhīṇā ca āsavā na parikkhayaṁ gacchanti, ananuppattañca anuttaraṁ yogakkhemaṁ nānupāpuṇāmī’ti.
ananuppattañca → nānuppattañca (bj) | aparikkhīṇā → apparikkhīṇā (th) | ceva → eva (pts)Inoltre, vivendo in questo luogo nella giungla, la mia consapevolezza non viene stabilita, la mia mente non si concentra, i miei contaminanti non vengono eliminati, e non giungo al santuario supremo dal giogo’.
Tena, bhikkhave, bhikkhunā saṅkhāpi tamhā vanapatthā pakkamitabbaṁ, na vatthabbaṁ.
saṅkhāpi → saṅkhā pi (pts)Dopo aver valutato, quel monaco deve lasciare quel luogo nella giungla; non deve stare lì.
Idha pana, bhikkhave, bhikkhu aññataraṁ vanapatthaṁ upanissāya viharati.
pana → (sya-all, pts)Prendete un altro monaco che vive in un luogo nella giungla.
Tassa taṁ vanapatthaṁ upanissāya viharato anupaṭṭhitā ceva sati upaṭṭhāti, asamāhitañca cittaṁ samādhiyati, aparikkhīṇā ca āsavā parikkhayaṁ gacchanti, ananuppattañca anuttaraṁ yogakkhemaṁ anupāpuṇāti.
aparikkhīṇā → apparikkhīṇā (th) | ceva → eva (pts) | asamāhitañca → asamāhitañ-ca (pts) | ananuppattañca → ananuppattañ-ca (pts)Vivendo in quel luogo nella giungla, la sua consapevolezza viene stabilita, la sua mente si concentra, i suoi contaminanti vengono eliminati, e giunge al santuario supremo dal giogo.
Ye ca kho ime pabbajitena jīvitaparikkhārā samudānetabbā—cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā, te kasirena samudāgacchanti. Tena, bhikkhave, bhikkhunā iti paṭisañcikkhitabbaṁ:
cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānapaccayabhesajjaparikkhārā (bjt) | cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → cīvara piṇḍapāta senāsana gilānapaccayabhesajjaparikkhārā (th) | samudāgacchanti → samudā gacchanti (th) | cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → cīvarapiṇḍapāta-senāsana-gilānapaccayabhesajjaparikkhārā (pts)Ma le necessità della vita di cui un monaco ha bisogno, cioè abiti, cibo, ripari, e medicine e provvigioni per malati, sono difficili da trovare. Quel monaco deve riflettere:
‘ahaṁ kho imaṁ vanapatthaṁ upanissāya viharāmi.‘Vivo in un luogo nella giungla.
Tassa me imaṁ vanapatthaṁ upanissāya viharato anupaṭṭhitā ceva sati upaṭṭhāti asamāhitañca cittaṁ samādhiyati, aparikkhīṇā ca āsavā parikkhayaṁ gacchanti, ananuppattañca anuttaraṁ yogakkhemaṁ anupāpuṇāmi.
aparikkhīṇā → apparikkhīṇā (th) | ceva → eva (pts)‘Vivendo in questo luogo nella giungla, la mia consapevolezza viene stabilita, la mia mente si concentra, i miei contaminanti vengono eliminati, e giungo al santuario supremo dal giogo.
Ye ca kho ime pabbajitena jīvitaparikkhārā samudānetabbā—cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā—te kasirena samudāgacchanti.
pabbajitena jīvitaparikkhārā samudānetabbā cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → (pts) | cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānapaccayabhesajjaparikkhārā (bjt) | cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → cīvara piṇḍapāta senāsana gilānapaccayabhesajjaparikkhārā (th)Ma le necessità della vita di cui un monaco ha bisogno, cioè abiti, cibo, ripari, e medicine e provvigioni per malati, sono difficili da trovare.
Na kho panāhaṁ cīvarahetu agārasmā anagāriyaṁ pabbajito, na piṇḍapātahetu …pe… na senāsanahetu …pe… na gilānappaccayabhesajjaparikkhārahetu agārasmā anagāriyaṁ pabbajito.
gilānappaccayabhesajjaparikkhārahetu → gilānapaccayabhesajjaparikkhārahetu (bjt, th, pts) | na → pe-na (pts)Ma non ho lasciato la vita di casa per quella mendicante per abiti, cibo, ripari, o medicine e provvigioni per malati.
Atha ca pana me imaṁ vanapatthaṁ upanissāya viharato anupaṭṭhitā ceva sati upaṭṭhāti, asamāhitañca cittaṁ samādhiyati, aparikkhīṇā ca āsavā parikkhayaṁ gacchanti, ananuppattañca anuttaraṁ yogakkhemaṁ anupāpuṇāmī’ti.
aparikkhīṇā → apparikkhīṇā (th) | ceva → eva (pts)Inoltre, vivendo in questo luogo nella giungla, la mia consapevolezza viene stabilita, la mia mente si concentra, i miei contaminanti vengono eliminati, e giungo al santuario supremo dal giogo’.
Tena, bhikkhave, bhikkhunā saṅkhāpi tasmiṁ vanapatthe vatthabbaṁ, na pakkamitabbaṁ.
saṅkhāpi → saṅkhā pi (pts)Dopo aver valutato, quel monaco deve rimanere in quel luogo nella giungla; non deve lasciarlo.
Idha pana, bhikkhave, bhikkhu aññataraṁ vanapatthaṁ upanissāya viharati.Prendete un altro monaco che vive in un luogo nella giungla.
Tassa taṁ vanapatthaṁ upanissāya viharato anupaṭṭhitā ceva sati upaṭṭhāti, asamāhitañca cittaṁ samādhiyati, aparikkhīṇā ca āsavā parikkhayaṁ gacchanti, ananuppattañca anuttaraṁ yogakkhemaṁ anupāpuṇāti.
aparikkhīṇā → apparikkhīṇā (th)Vivendo in quel luogo nella giungla, la sua consapevolezza viene stabilita, la sua mente si concentra, i suoi contaminanti vengono eliminati, e giunge al santuario supremo dal giogo.
Ye ca kho ime pabbajitena jīvitaparikkhārā samudānetabbā—cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā—te appakasirena samudāgacchanti.
pabbajitena jīvitaparikkhārā samudānetabbā cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → (pts) | cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānapaccayabhesajjaparikkhārā (bjt) | cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → cīvara piṇḍapāta senāsana gilānapaccayabhesajjaparikkhārā (th)E le necessità della vita sono facili da trovare.
Tena, bhikkhave, bhikkhunā iti paṭisañcikkhitabbaṁ:Quel monaco deve riflettere:
‘ahaṁ kho imaṁ vanapatthaṁ upanissāya viharāmi. Tassa me imaṁ vanapatthaṁ upanissāya viharato anupaṭṭhitā ceva sati upaṭṭhāti asamāhitañca cittaṁ samādhiyati, aparikkhīṇā ca āsavā parikkhayaṁ gacchanti, ananuppattañca anuttaraṁ yogakkhemaṁ anupāpuṇāmi.
aparikkhīṇā → apparikkhīṇā (th) | ceva → eva (pts)‘Vivo in un luogo nella giungla. Vivendo in questo luogo nella giungla, la mia consapevolezza viene stabilita, la mia mente si concentra, i miei contaminanti vengono eliminati, e giungo al santuario supremo dal giogo.
Ye ca kho ime pabbajitena jīvitaparikkhārā samudānetabbā—cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā—te appakasirena samudāgacchantī’ti.
pabbajitena jīvitaparikkhārā samudānetabbā cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → (pts) | cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānapaccayabhesajjaparikkhārā (bjt) | cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → cīvara piṇḍapāta senāsana gilānapaccayabhesajjaparikkhārā (th)E le necessità della vita di cui un monaco ha bisogno, cioè abiti, cibo, ripari, e medicine e provvigioni per malati, sono facili da trovare’.
Tena, bhikkhave, bhikkhunā yāvajīvampi tasmiṁ vanapatthe vatthabbaṁ, na pakkamitabbaṁ.
yāvajīvampi → yāvajīvam-pi (pts)Quel monaco deve rimanere in quel luogo nella giungla per il resto della propria vita; non deve lasciarlo.
Idha, bhikkhave, bhikkhu aññataraṁ gāmaṁ upanissāya viharati …pe…Prendete un monaco che vive in un villaggio …
aññataraṁ nigamaṁ upanissāya viharati …pe…in una cittadina …
aññataraṁ nagaraṁ upanissāya viharati …pe…in una città …
aññataraṁ janapadaṁ upanissāya viharati …pe…
pe → ‘aññataraṁ gāmaṁ upanissāya viharati’ ādisu peyyālamukhena saṅkhittā vārā catusu vatapattha vāresu āgatanayena vedigabbā (bj note) | + → idha pana bhikkhave bhikkhu (bjt)in un Paese …
aññataraṁ puggalaṁ upanissāya viharati.presso un individuo.
Tassa taṁ puggalaṁ upanissāya viharato anupaṭṭhitā ceva sati na upaṭṭhāti, asamāhitañca cittaṁ na samādhiyati, aparikkhīṇā ca āsavā na parikkhayaṁ gacchanti, ananuppattañca anuttaraṁ yogakkhemaṁ nānupāpuṇāti.
aparikkhīṇā → apparikkhīṇā (th)Vivendo presso quell’individuo, la sua consapevolezza non viene stabilita, la sua mente non si concentra, i suoi contaminanti non vengono eliminati, e non giunge al santuario supremo dal giogo.
Ye ca kho ime pabbajitena jīvitaparikkhārā samudānetabbā—cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā—te kasirena samudāgacchanti.
ca kho ime → cime (sya-all) | cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānapaccayabhesajjaparikkhārā (bjt) | cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → cīvara piṇḍapāta senāsana gilānapaccayabhesajjaparikkhārā (th)E le necessità della vita di cui un monaco ha bisogno, cioè abiti, cibo, ripari, e medicine e provvigioni per malati, sono difficili da trovare.
Tena, bhikkhave, bhikkhunā iti paṭisañcikkhitabbaṁ:Quel monaco deve riflettere:
‘ahaṁ kho imaṁ puggalaṁ upanissāya viharāmi. Tassa me imaṁ puggalaṁ upanissāya viharato anupaṭṭhitā ceva sati na upaṭṭhāti, asamāhitañca cittaṁ na samādhiyati, aparikkhīṇā ca āsavā na parikkhayaṁ gacchanti, ananuppattañca anuttaraṁ yogakkhemaṁ nānupāpuṇāmi.
na → (pts) | aparikkhīṇā → apparikkhīṇā (th) | imaṁ → maṁ (pts) | ceva → eva (pts)‘Vivo presso un individuo. Vivendo presso questo individuo, la mia consapevolezza non viene stabilita, la mia mente non si concentra, i miei contaminanti non vengono eliminati, e non giungo al santuario supremo dal giogo.
Ye ca kho ime pabbajitena jīvitaparikkhārā samudānetabbā—cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā—te kasirena samudāgacchantī’ti.
ca kho ime → cime (sya-all) | samudāgacchantīti → samudāgacchanti (sya-all) | pabbajitena jīvitaparikkhārā samudānetabbā cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → (pts) | cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānapaccayabhesajjaparikkhārā (bjt) | cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → cīvara piṇḍapāta senāsana gilānapaccayabhesajjaparikkhārā (th)E le necessità della vita di cui un monaco ha bisogno, cioè abiti, cibo, ripari, e medicine e provvigioni per malati, sono difficili da trovare’.
Tena, bhikkhave, bhikkhunā rattibhāgaṁ vā divasabhāgaṁ vā so puggalo anāpucchā pakkamitabbaṁ, nānubandhitabbo.
so → (bj) | pakkamitabbaṁ → pakkamitabbo (sya-all) | pakkamitabbaṁ → pakkamitabbo (bj: syā, __pu vi__)Quel monaco deve lasciare quell’individuo in qualsiasi momento del giorno o della notte, senza congedarsi. Non deve seguirlo.
Idha pana, bhikkhave, bhikkhu aññataraṁ puggalaṁ upanissāya viharati.Prendete un altro monaco che vive presso un individuo.
Tassa taṁ puggalaṁ upanissāya viharato anupaṭṭhitā ceva sati na upaṭṭhāti, asamāhitañca cittaṁ na samādhiyati, aparikkhīṇā ca āsavā na parikkhayaṁ gacchanti, ananuppattañca anuttaraṁ yogakkhemaṁ nānupāpuṇāti.
aparikkhīṇā → apparikkhīṇā (th)Vivendo presso quell’individuo, la sua consapevolezza non viene stabilita, la sua mente non si concentra, i suoi contaminanti non vengono eliminati, e non giunge al santuario supremo dal giogo.
Ye ca kho ime pabbajitena jīvitaparikkhārā samudānetabbā—cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā, te appakasirena samudāgacchanti.
cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānapaccayabhesajjaparikkhārā (bjt) | cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → cīvara piṇḍapāta senāsana gilānapaccayabhesajjaparikkhārā (th)Ma le necessità della vita di cui un monaco ha bisogno, cioè abiti, cibo, ripari, e medicine e provvigioni per malati, sono facili da trovare.
Tena, bhikkhave, bhikkhunā iti paṭisañcikkhitabbaṁ:Quel monaco deve riflettere:
‘ahaṁ kho imaṁ puggalaṁ upanissāya viharāmi. Tassa me imaṁ puggalaṁ upanissāya viharato anupaṭṭhitā ceva sati na upaṭṭhāti, asamāhitañca cittaṁ na samādhiyati, aparikkhīṇā ca āsavā na parikkhayaṁ gacchanti, ananuppattañca anuttaraṁ yogakkhemaṁ nānupāpuṇāmi.
aparikkhīṇā → apparikkhīṇā (th) | ceva → eva (pts)‘Vivo presso un individuo. Vivendo presso questo individuo, la mia consapevolezza non viene stabilita, la mia mente non si concentra, i miei contaminanti non vengono eliminati, e non giungo al santuario supremo dal giogo.
Ye ca kho ime pabbajitena jīvitaparikkhārā samudānetabbā—cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā—te appakasirena samudāgacchanti.
cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānapaccayabhesajjaparikkhārā (bjt) | cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → cīvara piṇḍapāta senāsana gilānapaccayabhesajjaparikkhārā (th)Ma le necessità della vita di cui un monaco ha bisogno, cioè abiti, cibo, ripari, e medicine e provvigioni per malati, sono facili da trovare.
Na kho panāhaṁ cīvarahetu agārasmā anagāriyaṁ pabbajito, na piṇḍapātahetu …pe… na senāsanahetu …pe… na gilānappaccayabhesajjaparikkhārahetu agārasmā anagāriyaṁ pabbajito.
gilānappaccayabhesajjaparikkhārahetu → gilānapaccayabhesajjaparikkhārahetu (bjt, th, pts)Ma non ho lasciato la vita di casa per quella mendicante per abiti, cibo, ripari, o medicine e provvigioni per malati.
Atha ca pana me imaṁ puggalaṁ upanissāya viharato anupaṭṭhitā ceva sati na upaṭṭhāti, asamāhitañca cittaṁ na samādhiyati, aparikkhīṇā ca āsavā na parikkhayaṁ gacchanti, ananuppattañca anuttaraṁ yogakkhemaṁ nānupāpuṇāmī’ti.
aparikkhīṇā → apparikkhīṇā (th) | ceva → eva (pts)Inoltre, vivendo presso questo individuo, la mia consapevolezza non viene stabilita, la mia mente non si concentra, i miei contaminanti non vengono eliminati, e non giungo al santuario supremo dal giogo’.
Tena, bhikkhave, bhikkhunā saṅkhāpi so puggalo āpucchā pakkamitabbaṁ, nānubandhitabbo.
pakkamitabbaṁ → anāpucchā pakkamitabbo (bj: syā) | saṅkhāpi → saṅkhā pi (pts)Dopo aver valutato, quel monaco deve lasciare quell’individuo dopo essersi congedato; non deve seguirlo.
Idha pana, bhikkhave, bhikkhu aññataraṁ puggalaṁ upanissāya viharati.
pana → (sya-all)Prendete un altro monaco che vive presso un individuo.
Tassa taṁ puggalaṁ upanissāya viharato anupaṭṭhitā ceva sati upaṭṭhāti, asamāhitañca cittaṁ samādhiyati, aparikkhīṇā ca āsavā parikkhayaṁ gacchanti, ananuppattañca anuttaraṁ yogakkhemaṁ anupāpuṇāti.
aparikkhīṇā → apparikkhīṇā (th)Vivendo presso quell’individuo, la sua consapevolezza viene stabilita, la sua mente si concentra, i suoi contaminanti vengono eliminati, e giunge al santuario supremo dal giogo.
Ye ca kho ime pabbajitena jīvitaparikkhārā samudānetabbā—cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā—te kasirena samudāgacchanti.
cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānapaccayabhesajjaparikkhārā (bjt) | cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → cīvara piṇḍapāta senāsana gilānapaccayabhesajjaparikkhārā (th)Ma le necessità della vita di cui un monaco ha bisogno, cioè abiti, cibo, ripari, e medicine e provvigioni per malati, sono difficili da trovare.
Tena, bhikkhave, bhikkhunā iti paṭisañcikkhitabbaṁ:Quel monaco deve riflettere:
‘ahaṁ kho imaṁ puggalaṁ upanissāya viharāmi. Tassa me imaṁ puggalaṁ upanissāya viharato anupaṭṭhitā ceva sati upaṭṭhāti, asamāhitañca cittaṁ samādhiyati, aparikkhīṇā ca āsavā parikkhayaṁ gacchanti, ananuppattañca anuttaraṁ yogakkhemaṁ anupāpuṇāmi.
aparikkhīṇā → apparikkhīṇā (th) | ceva → eva (pts)‘Vivo presso un individuo. Vivendo presso questo individuo, la mia consapevolezza viene stabilita, la mia mente si concentra, i miei contaminanti vengono eliminati, e giungo al santuario supremo dal giogo.
Ye ca kho ime pabbajitena jīvitaparikkhārā samudānetabbā—cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā—te kasirena samudāgacchanti.
cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānapaccayabhesajjaparikkhārā (bjt) | cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → cīvara piṇḍapāta senāsana gilānapaccayabhesajjaparikkhārā (th)Ma le necessità della vita di cui un monaco ha bisogno, cioè abiti, cibo, ripari, e medicine e provvigioni per malati, sono difficili da trovare.
Na kho panāhaṁ cīvarahetu agārasmā anagāriyaṁ pabbajito, na piṇḍapātahetu …pe… na senāsanahetu …pe… na gilānappaccayabhesajjaparikkhārahetu agārasmā anagāriyaṁ pabbajito.
gilānappaccayabhesajjaparikkhārahetu → gilānapaccayabhesajjaparikkhārahetu (bjt, th, pts)Ma non ho lasciato la vita di casa per quella mendicante per abiti, cibo, ripari, o medicine e provvigioni per malati.
Atha ca pana me imaṁ puggalaṁ upanissāya viharato anupaṭṭhitā ceva sati upaṭṭhāti, asamāhitañca cittaṁ samādhiyati, aparikkhīṇā ca āsavā parikkhayaṁ gacchanti, ananuppattañca anuttaraṁ yogakkhemaṁ anupāpuṇāmī’ti.
aparikkhīṇā → apparikkhīṇā (th) | ceva → eva (pts)Inoltre, vivendo presso questo individuo, la mia consapevolezza viene stabilita, la mia mente si concentra, i miei contaminanti vengono eliminati, e giungo al santuario supremo dal giogo’.
Tena, bhikkhave, bhikkhunā saṅkhāpi so puggalo anubandhitabbo, na pakkamitabbaṁ.
saṅkhāpi → saṅkhā pi (pts)Dopo aver valutato, quel monaco deve seguire quell’individuo; non deve lasciarlo.
Idha pana, bhikkhave, bhikkhu aññataraṁ puggalaṁ upanissāya viharati.Prendete un altro monaco che vive presso un individuo.
Tassa taṁ puggalaṁ upanissāya viharato anupaṭṭhitā ceva sati upaṭṭhāti, asamāhitañca cittaṁ samādhiyati, aparikkhīṇā ca āsavā parikkhayaṁ gacchanti, ananuppattañca anuttaraṁ yogakkhemaṁ anupāpuṇāti.
aparikkhīṇā → apparikkhīṇā (th) | ceva → eva (pts) | asamāhitañca → asamāhitañ-ca (pts) | ananuppattañca → ananuppattañ-ca (pts)Vivendo presso quell’individuo, la sua consapevolezza viene stabilita, la sua mente si concentra, i suoi contaminanti vengono eliminati, e giunge al santuario supremo dal giogo.
Ye ca kho ime pabbajitena jīvitaparikkhārā samudānetabbā—cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā—te appakasirena samudāgacchanti.
cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānapaccayabhesajjaparikkhārā (bjt) | cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → cīvara piṇḍapāta senāsana gilānapaccayabhesajjaparikkhārā (th) | cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → cīvarapiṇḍapāta-senāsana-gilānapaccayabhesajjaparikkhārā (pts)E le necessità della vita di cui un monaco ha bisogno, cioè abiti, cibo, ripari, e medicine e provvigioni per malati, sono facili da trovare.
Tena, bhikkhave, bhikkhunā iti paṭisañcikkhitabbaṁ:Quel monaco deve riflettere:
‘ahaṁ kho imaṁ puggalaṁ upanissāya viharāmi. Tassa me imaṁ puggalaṁ upanissāya viharato anupaṭṭhitā ceva sati upaṭṭhāti, asamāhitañca cittaṁ samādhiyati, aparikkhīṇā ca āsavā parikkhayaṁ gacchanti, ananuppattañca anuttaraṁ yogakkhemaṁ anupāpuṇāmi.
aparikkhīṇā → apparikkhīṇā (th) | ceva → eva (pts) | asamāhitañca → asamāhitañ-ca (pts) | ananuppattañca → ananuppattañ-ca (pts)‘Vivo presso un individuo. Vivendo presso questo individuo, la mia consapevolezza viene stabilita, la mia mente si concentra, i miei contaminanti vengono eliminati, e giungo al santuario supremo dal giogo.
Ye ca kho ime pabbajitena jīvitaparikkhārā samudānetabbā—cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā—te appakasirena samudāgacchantī’ti.
cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānapaccayabhesajjaparikkhārā (bjt) | cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → cīvara piṇḍapāta senāsana gilānapaccayabhesajjaparikkhārā (th) | appakasirena → appa kasirena (th) | cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → cīvarapiṇḍapāta-senāsana-gilānapaccayabhesajjaparikkhārā (pts)E le necessità della vita di cui un monaco ha bisogno, cioè abiti, cibo, ripari, e medicine e provvigioni per malati, sono facili da trovare’.
Tena, bhikkhave, bhikkhunā yāvajīvampi so puggalo anubandhitabbo, na pakkamitabbaṁ, api panujjamānenapī”ti.
panujjamānenapīti → samujjamānenapīti (sya-all) | panujjamānenapī’’ti → api paṇujjamānenāti (cck: ?) | samujjamānenapīti → panujjamānenapīti iti dissati (sya-all: yu.) | yāvajīvampi → yāvajīvam-pi (pts) | panujjamānenapīti → panujjamānena pīti (pts)Quel monaco deve seguire quella persona per il resto della propria vita; non deve lasciarla, nemmeno se mandato via”.
Idamavoca bhagavā.
idamavoca → idam-avoca (pts)Questo è ciò che il Buddha disse.
Attamanā te bhikkhū bhagavato bhāsitaṁ abhinandunti.
abhinandunti → abhinandun ti (pts)Contenti, i monaci trassero piacere da ciò che il Buddha disse.