VanapatthasuttaUrwalddickichte
Evaṁ me sutaṁ—
evaṁ me → evamme (th) | evaṁ me → evam-me (pts)So habe ich es gehört:
ekaṁ samayaṁ bhagavā sāvatthiyaṁ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme.Einmal hielt sich der Buddha bei Sāvatthī in Jetas Wäldchen auf, dem Kloster des Anāthapiṇḍika.
Tatra kho bhagavā bhikkhū āmantesi:Da wandte sich der Buddha an die Mönche und Nonnen:
“bhikkhavo”ti.
bhikkhavoti → bhikkhavo ti (pts)„Mönche und Nonnen!“
“Bhadante”ti te bhikkhū bhagavato paccassosuṁ.
bhadanteti → bhadante ti (pts)„Ehrwürdiger Herr“, antworteten sie.
Bhagavā etadavoca:
etadavoca → etad-avoca (pts)Der Buddha sagte:
“vanapatthapariyāyaṁ vo, bhikkhave, desessāmi,
desessāmi → desissāmi (bj, sya-all, pts)„Mönche und Nonnen, ich will euch eine Darlegung über Urwalddickichte geben.
taṁ suṇātha, sādhukaṁ manasikarotha, bhāsissāmī”ti.Hört zu und gebraucht den Geist gut, ich werde sprechen.“
“Evaṁ, bhante”ti kho te bhikkhū bhagavato paccassosuṁ.
evaṁ bhanteti → evam-bhante ti (pts)„Ja, Herr“, antworteten sie.
Bhagavā etadavoca:
etadavoca → etad-avoca (pts)Der Buddha sagte:
“Idha, bhikkhave, bhikkhu aññataraṁ vanapatthaṁ upanissāya viharati.„Mönche und Nonnen, da lebt ein Mönch nahe bei einem Urwalddickicht.
Tassa taṁ vanapatthaṁ upanissāya viharato anupaṭṭhitā ceva sati na upaṭṭhāti, asamāhitañca cittaṁ na samādhiyati, aparikkhīṇā ca āsavā na parikkhayaṁ gacchanti, ananuppattañca anuttaraṁ yogakkhemaṁ nānupāpuṇāti.
aparikkhīṇā → apparikkhīṇā (th) | ceva → eva (pts) | asamāhitañca → asamāhitañ-ca (pts) | ananuppattañca → ananuppattañ-ca (pts)Während er so lebt, wird seine Achtsamkeit nicht verankert, sein Geist versenkt sich nicht im Samādhi, seine Befleckungen lösen sich nicht auf und er erreicht nicht das unübertreffliche Refugium vor dem Joch.
Ye ca kho ime pabbajitena jīvitaparikkhārā samudānetabbā—cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā—te kasirena samudāgacchanti.
kho ime → khome (bj) | samudānetabbā cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → samudānetabbaṁ cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānapaccayabhesajjaparikkhārā (bj) | ca kho ime → cime (sya-all) | khome → yecime (bj: katthaci) | cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → cīvara piṇḍapāta senāsanagilānapaccayabhesajjaparikkhārā (th) | cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → cīvara-piṇḍapāta-senāsana-gilānapaccayabhesajjaparikkhārā (pts)Und die lebensnotwendigen Dinge, die Hauslose benötigen – Roben, Almosen, Unterkunft sowie Arznei und Krankenversorgung – sind schwer zu bekommen.
Tena, bhikkhave, bhikkhunā iti paṭisañcikkhitabbaṁ:Dieser Mönch soll überlegen:
‘ahaṁ kho imaṁ vanapatthaṁ upanissāya viharāmi, tassa me imaṁ vanapatthaṁ upanissāya viharato anupaṭṭhitā ceva sati na upaṭṭhāti, asamāhitañca cittaṁ na samādhiyati, aparikkhīṇā ca āsavā na parikkhayaṁ gacchanti, ananuppattañca anuttaraṁ yogakkhemaṁ nānupāpuṇāmi.
aparikkhīṇā → apparikkhīṇā (th) | ceva → eva (pts) | asamāhitañca → asamāhitañ-ca (pts) | ananuppattañca → ananuppattañ-ca (pts)‚Während ich nahe bei diesem Urwalddickicht lebe, wird meine Achtsamkeit nicht verankert, mein Geist versenkt sich nicht im Samādhi, meine Befleckungen lösen sich nicht auf und ich erreiche nicht das unübertreffliche Refugium vor dem Joch.
Ye ca kho ime pabbajitena jīvitaparikkhārā samudānetabbā—cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā—te kasirena samudāgacchantī’ti.
kho ime → khome (bj) | ca kho ime → cime (sya-all) | cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānapaccayabhesajjaparikkhārā (bjt) | cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → cīvara piṇḍapāta senāsana gilānapaccayabhesajjaparikkhārā (th) | cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → cīvara-piṇḍapāta-senāsana-gilānapaccayabhesajjaparikkhārā (pts)Und die lebensnotwendigen Dinge, die Hauslose benötigen – Roben, Almosen, Unterkunft sowie Arznei und Krankenversorgung – sind schwer zu bekommen.‘
Tena, bhikkhave, bhikkhunā rattibhāgaṁ vā divasabhāgaṁ vā tamhā vanapatthā pakkamitabbaṁ, na vatthabbaṁ.Dieser Mönch soll dieses Urwalddickicht eben in dieser Nacht oder an diesem Tag verlassen; er soll nicht dort bleiben.
Idha pana, bhikkhave, bhikkhu aññataraṁ vanapatthaṁ upanissāya viharati.
aññataraṁ → aññataram (pts)Dann lebt da ein anderer Mönch nahe bei einem Urwalddickicht.
Tassa taṁ vanapatthaṁ upanissāya viharato anupaṭṭhitā ceva sati na upaṭṭhāti, asamāhitañca cittaṁ na samādhiyati, aparikkhīṇā ca āsavā na parikkhayaṁ gacchanti, ananuppattañca anuttaraṁ yogakkhemaṁ nānupāpuṇāti.
aparikkhīṇā → apparikkhīṇā (th) | ceva → eva (pts) | asamāhitañca → asamāhitañ-ca (pts) | ananuppattañca → ananuppattañ-ca (pts)Während er so lebt, wird seine Achtsamkeit nicht verankert … und er erreicht nicht das unübertreffliche Refugium vor dem Joch.
Ye ca kho ime pabbajitena jīvitaparikkhārā samudānetabbā—cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā—te appakasirena samudāgacchanti.
cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānapaccayabhesajjaparikkhārā (bjt) | cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → cīvara piṇḍapāta senāsana gilānapaccayabhesajjaparikkhārā (th) | cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → cīvara-piṇḍapāta-senāsana-gilānapaccayabhesajjaparikkhārā (pts)Aber die lebensnotwendigen Dinge sind leicht zu bekommen.
Tena, bhikkhave, bhikkhunā iti paṭisañcikkhitabbaṁ:Dieser Mönch soll überlegen:
‘ahaṁ kho imaṁ vanapatthaṁ upanissāya viharāmi. Tassa me imaṁ vanapatthaṁ upanissāya viharato anupaṭṭhitā ceva sati na upaṭṭhāti asamāhitañca cittaṁ na samādhiyati, aparikkhīṇā ca āsavā na parikkhayaṁ gacchanti, ananuppattañca anuttaraṁ yogakkhemaṁ nānupāpuṇāmi.
aparikkhīṇā → apparikkhīṇā (th) | ceva → eva (pts)‚Während ich nahe bei diesem Urwalddickicht lebe, wird meine Achtsamkeit nicht verankert … und ich erreiche nicht das unübertreffliche Refugium vor dem Joch.
Ye ca kho ime pabbajitena jīvitaparikkhārā samudānetabbā—cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā—te appakasirena samudāgacchanti.
pabbajitena jīvitaparikkhārā samudānetabbā cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → (pts) | cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānapaccayabhesajjaparikkhārā (bjt) | cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → cīvara piṇḍapāta senāsana gilānapaccayabhesajjaparikkhārā (th)Aber die lebensnotwendigen Dinge sind leicht zu bekommen.
Na kho panāhaṁ cīvarahetu agārasmā anagāriyaṁ pabbajito na piṇḍapātahetu …pe… na senāsanahetu …pe… na gilānappaccayabhesajjaparikkhārahetu agārasmā anagāriyaṁ pabbajito.
gilānappaccayabhesajjaparikkhārahetu → gilānapaccayabhesajjaparikkhārahetu (bjt, th, pts) | senāsanahetu → sanāsanahetu (pts)Aber bin nicht um einer Robe willen aus dem Haus fortgezogen ins hauslose Leben, nicht um des Almosens oder einer Unterkunft oder um Arznei und Krankenversorgung willen.
Atha ca pana me imaṁ vanapatthaṁ upanissāya viharato anupaṭṭhitā ceva sati na upaṭṭhāti, asamāhitañca cittaṁ na samādhiyati, aparikkhīṇā ca āsavā na parikkhayaṁ gacchanti, ananuppattañca anuttaraṁ yogakkhemaṁ nānupāpuṇāmī’ti.
ananuppattañca → nānuppattañca (bj) | aparikkhīṇā → apparikkhīṇā (th) | ceva → eva (pts)Darüber hinaus wird meine Achtsamkeit, während ich nahe bei diesem Urwalddickicht lebe, nicht verankert … und ich erreiche nicht das unübertreffliche Refugium vor dem Joch.‘
Tena, bhikkhave, bhikkhunā saṅkhāpi tamhā vanapatthā pakkamitabbaṁ, na vatthabbaṁ.
saṅkhāpi → saṅkhā pi (pts)Dieser Mönch soll dieses Urwalddickicht nach Abschätzung verlassen; er soll nicht dort bleiben.
Idha pana, bhikkhave, bhikkhu aññataraṁ vanapatthaṁ upanissāya viharati.
pana → (sya-all, pts)Dann lebt da ein anderer Mönch nahe bei einem Urwalddickicht.
Tassa taṁ vanapatthaṁ upanissāya viharato anupaṭṭhitā ceva sati upaṭṭhāti, asamāhitañca cittaṁ samādhiyati, aparikkhīṇā ca āsavā parikkhayaṁ gacchanti, ananuppattañca anuttaraṁ yogakkhemaṁ anupāpuṇāti.
aparikkhīṇā → apparikkhīṇā (th) | ceva → eva (pts) | asamāhitañca → asamāhitañ-ca (pts) | ananuppattañca → ananuppattañ-ca (pts)Während er so lebt, wird seine Achtsamkeit verankert, sein Geist versenkt sich im Samādhi, seine Befleckungen lösen sich auf und er erreicht das unübertreffliche Refugium vor dem Joch.
Ye ca kho ime pabbajitena jīvitaparikkhārā samudānetabbā—cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā, te kasirena samudāgacchanti. Tena, bhikkhave, bhikkhunā iti paṭisañcikkhitabbaṁ:
cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānapaccayabhesajjaparikkhārā (bjt) | cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → cīvara piṇḍapāta senāsana gilānapaccayabhesajjaparikkhārā (th) | samudāgacchanti → samudā gacchanti (th) | cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → cīvarapiṇḍapāta-senāsana-gilānapaccayabhesajjaparikkhārā (pts)Aber die lebensnotwendigen Dinge sind schwer zu bekommen. Dieser Mönch soll überlegen:
‘ahaṁ kho imaṁ vanapatthaṁ upanissāya viharāmi.
Tassa me imaṁ vanapatthaṁ upanissāya viharato anupaṭṭhitā ceva sati upaṭṭhāti asamāhitañca cittaṁ samādhiyati, aparikkhīṇā ca āsavā parikkhayaṁ gacchanti, ananuppattañca anuttaraṁ yogakkhemaṁ anupāpuṇāmi.
aparikkhīṇā → apparikkhīṇā (th) | ceva → eva (pts)‚Während ich nahe bei diesem Urwalddickicht lebe, wird meine Achtsamkeit verankert … und ich erreiche das unübertreffliche Refugium vor dem Joch.
Ye ca kho ime pabbajitena jīvitaparikkhārā samudānetabbā—cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā—te kasirena samudāgacchanti.
pabbajitena jīvitaparikkhārā samudānetabbā cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → (pts) | cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānapaccayabhesajjaparikkhārā (bjt) | cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → cīvara piṇḍapāta senāsana gilānapaccayabhesajjaparikkhārā (th)Aber die lebensnotwendigen Dinge sind schwer zu bekommen.
Na kho panāhaṁ cīvarahetu agārasmā anagāriyaṁ pabbajito, na piṇḍapātahetu …pe… na senāsanahetu …pe… na gilānappaccayabhesajjaparikkhārahetu agārasmā anagāriyaṁ pabbajito.
gilānappaccayabhesajjaparikkhārahetu → gilānapaccayabhesajjaparikkhārahetu (bjt, th, pts) | na → pe-na (pts)Doch ich bin nicht um einer Robe willen aus dem Haus fortgezogen ins hauslose Leben, nicht um des Almosens oder einer Unterkunft oder um Arznei und Krankenversorgung willen.
Atha ca pana me imaṁ vanapatthaṁ upanissāya viharato anupaṭṭhitā ceva sati upaṭṭhāti, asamāhitañca cittaṁ samādhiyati, aparikkhīṇā ca āsavā parikkhayaṁ gacchanti, ananuppattañca anuttaraṁ yogakkhemaṁ anupāpuṇāmī’ti.
aparikkhīṇā → apparikkhīṇā (th) | ceva → eva (pts)Darüber hinaus wird meine Achtsamkeit, während ich nahe bei diesem Urwalddickicht lebe, verankert … und ich erreiche das unübertreffliche Refugium vor dem Joch.‘
Tena, bhikkhave, bhikkhunā saṅkhāpi tasmiṁ vanapatthe vatthabbaṁ, na pakkamitabbaṁ.
saṅkhāpi → saṅkhā pi (pts)Dieser Mönch soll nach Abschätzung in diesem Urwalddickicht bleiben; er soll nicht fortgehen.
Idha pana, bhikkhave, bhikkhu aññataraṁ vanapatthaṁ upanissāya viharati.Dann lebt da ein anderer Mönch nahe bei einem Urwalddickicht.
Tassa taṁ vanapatthaṁ upanissāya viharato anupaṭṭhitā ceva sati upaṭṭhāti, asamāhitañca cittaṁ samādhiyati, aparikkhīṇā ca āsavā parikkhayaṁ gacchanti, ananuppattañca anuttaraṁ yogakkhemaṁ anupāpuṇāti.
aparikkhīṇā → apparikkhīṇā (th)Während er so lebt, wird seine Achtsamkeit verankert … und er erreicht das unübertreffliche Refugium vor dem Joch.
Ye ca kho ime pabbajitena jīvitaparikkhārā samudānetabbā—cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā—te appakasirena samudāgacchanti.
pabbajitena jīvitaparikkhārā samudānetabbā cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → (pts) | cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānapaccayabhesajjaparikkhārā (bjt) | cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → cīvara piṇḍapāta senāsana gilānapaccayabhesajjaparikkhārā (th)Und die lebensnotwendigen Dinge sind leicht zu bekommen.
Tena, bhikkhave, bhikkhunā iti paṭisañcikkhitabbaṁ:Dieser Mönch soll überlegen:
‘ahaṁ kho imaṁ vanapatthaṁ upanissāya viharāmi. Tassa me imaṁ vanapatthaṁ upanissāya viharato anupaṭṭhitā ceva sati upaṭṭhāti asamāhitañca cittaṁ samādhiyati, aparikkhīṇā ca āsavā parikkhayaṁ gacchanti, ananuppattañca anuttaraṁ yogakkhemaṁ anupāpuṇāmi.
aparikkhīṇā → apparikkhīṇā (th) | ceva → eva (pts)‚Während ich nahe bei diesem Urwalddickicht lebe, wird meine Achtsamkeit verankert … und ich erreiche das unübertreffliche Refugium vor dem Joch.
Ye ca kho ime pabbajitena jīvitaparikkhārā samudānetabbā—cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā—te appakasirena samudāgacchantī’ti.
pabbajitena jīvitaparikkhārā samudānetabbā cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → (pts) | cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānapaccayabhesajjaparikkhārā (bjt) | cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → cīvara piṇḍapāta senāsana gilānapaccayabhesajjaparikkhārā (th)Und die lebensnotwendigen Dinge sind leicht zu bekommen.‘
Tena, bhikkhave, bhikkhunā yāvajīvampi tasmiṁ vanapatthe vatthabbaṁ, na pakkamitabbaṁ.
yāvajīvampi → yāvajīvam-pi (pts)Dieser Mönch soll in diesem Urwalddickicht bleiben, solange er lebt; er soll nicht fortgehen.
Idha, bhikkhave, bhikkhu aññataraṁ gāmaṁ upanissāya viharati …pe…Da lebt ein Mönch mit der Unterstützung eines Dorfes …
aññataraṁ nigamaṁ upanissāya viharati …pe…eines Marktfleckens …
aññataraṁ nagaraṁ upanissāya viharati …pe…einer Stadt …
aññataraṁ janapadaṁ upanissāya viharati …pe…
pe → ‘aññataraṁ gāmaṁ upanissāya viharati’ ādisu peyyālamukhena saṅkhittā vārā catusu vatapattha vāresu āgatanayena vedigabbā (bj note) | + → idha pana bhikkhave bhikkhu (bjt)eines Landes …
aññataraṁ puggalaṁ upanissāya viharati.einer einzelnen Person.
Tassa taṁ puggalaṁ upanissāya viharato anupaṭṭhitā ceva sati na upaṭṭhāti, asamāhitañca cittaṁ na samādhiyati, aparikkhīṇā ca āsavā na parikkhayaṁ gacchanti, ananuppattañca anuttaraṁ yogakkhemaṁ nānupāpuṇāti.
aparikkhīṇā → apparikkhīṇā (th)Während er so lebt, wird seine Achtsamkeit nicht verankert, sein Geist versenkt sich nicht im Samādhi, seine Befleckungen lösen sich nicht auf und er erreicht nicht das unübertreffliche Refugium vor dem Joch.
Ye ca kho ime pabbajitena jīvitaparikkhārā samudānetabbā—cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā—te kasirena samudāgacchanti.
ca kho ime → cime (sya-all) | cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānapaccayabhesajjaparikkhārā (bjt) | cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → cīvara piṇḍapāta senāsana gilānapaccayabhesajjaparikkhārā (th)Und die lebensnotwendigen Dinge, die Hauslose benötigen – Roben, Almosen, Unterkunft sowie Arznei und Krankenversorgung – sind schwer zu bekommen.
Tena, bhikkhave, bhikkhunā iti paṭisañcikkhitabbaṁ:Dieser Mönch soll überlegen:
‘ahaṁ kho imaṁ puggalaṁ upanissāya viharāmi. Tassa me imaṁ puggalaṁ upanissāya viharato anupaṭṭhitā ceva sati na upaṭṭhāti, asamāhitañca cittaṁ na samādhiyati, aparikkhīṇā ca āsavā na parikkhayaṁ gacchanti, ananuppattañca anuttaraṁ yogakkhemaṁ nānupāpuṇāmi.
na → (pts) | aparikkhīṇā → apparikkhīṇā (th) | imaṁ → maṁ (pts) | ceva → eva (pts)‚Während ich mit der Unterstützung diese Person lebe, wird meine Achtsamkeit nicht verankert … und ich erreiche nicht das unübertreffliche Refugium vor dem Joch.
Ye ca kho ime pabbajitena jīvitaparikkhārā samudānetabbā—cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā—te kasirena samudāgacchantī’ti.
ca kho ime → cime (sya-all) | samudāgacchantīti → samudāgacchanti (sya-all) | pabbajitena jīvitaparikkhārā samudānetabbā cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → (pts) | cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānapaccayabhesajjaparikkhārā (bjt) | cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → cīvara piṇḍapāta senāsana gilānapaccayabhesajjaparikkhārā (th)Und die lebensnotwendigen Dinge sind schwer zu bekommen.‘
Tena, bhikkhave, bhikkhunā rattibhāgaṁ vā divasabhāgaṁ vā so puggalo anāpucchā pakkamitabbaṁ, nānubandhitabbo.
so → (bj) | pakkamitabbaṁ → pakkamitabbo (sya-all) | pakkamitabbaṁ → pakkamitabbo (bj: syā, __pu vi__)Dieser Mönch soll diese Person eben in dieser Nacht oder an diesem Tag verlassen, ohne sich zu verabschieden; er soll ihr nicht folgen.
Idha pana, bhikkhave, bhikkhu aññataraṁ puggalaṁ upanissāya viharati.Dann lebt da ein anderer Mönch mit der Unterstützung einer einzelnen Person.
Tassa taṁ puggalaṁ upanissāya viharato anupaṭṭhitā ceva sati na upaṭṭhāti, asamāhitañca cittaṁ na samādhiyati, aparikkhīṇā ca āsavā na parikkhayaṁ gacchanti, ananuppattañca anuttaraṁ yogakkhemaṁ nānupāpuṇāti.
aparikkhīṇā → apparikkhīṇā (th)Während er so lebt, wird seine Achtsamkeit nicht verankert … und er erreicht nicht das unübertreffliche Refugium vor dem Joch.
Ye ca kho ime pabbajitena jīvitaparikkhārā samudānetabbā—cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā, te appakasirena samudāgacchanti.
cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānapaccayabhesajjaparikkhārā (bjt) | cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → cīvara piṇḍapāta senāsana gilānapaccayabhesajjaparikkhārā (th)Aber die lebensnotwendigen Dinge sind leicht zu bekommen.
Tena, bhikkhave, bhikkhunā iti paṭisañcikkhitabbaṁ:Dieser Mönch soll überlegen:
‘ahaṁ kho imaṁ puggalaṁ upanissāya viharāmi. Tassa me imaṁ puggalaṁ upanissāya viharato anupaṭṭhitā ceva sati na upaṭṭhāti, asamāhitañca cittaṁ na samādhiyati, aparikkhīṇā ca āsavā na parikkhayaṁ gacchanti, ananuppattañca anuttaraṁ yogakkhemaṁ nānupāpuṇāmi.
aparikkhīṇā → apparikkhīṇā (th) | ceva → eva (pts)‚Während ich mit der Unterstützung dieser Person lebe, wird meine Achtsamkeit nicht verankert … und ich erreiche nicht das unübertreffliche Refugium vor dem Joch.
Ye ca kho ime pabbajitena jīvitaparikkhārā samudānetabbā—cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā—te appakasirena samudāgacchanti.
cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānapaccayabhesajjaparikkhārā (bjt) | cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → cīvara piṇḍapāta senāsana gilānapaccayabhesajjaparikkhārā (th)Aber die lebensnotwendigen Dinge sind leicht zu bekommen.
Na kho panāhaṁ cīvarahetu agārasmā anagāriyaṁ pabbajito, na piṇḍapātahetu …pe… na senāsanahetu …pe… na gilānappaccayabhesajjaparikkhārahetu agārasmā anagāriyaṁ pabbajito.
gilānappaccayabhesajjaparikkhārahetu → gilānapaccayabhesajjaparikkhārahetu (bjt, th, pts)Doch ich bin nicht um einer Robe willen aus dem Haus fortgezogen ins hauslose Leben, nicht um des Almosens oder einer Unterkunft oder um Arznei und Krankenversorgung willen.
Atha ca pana me imaṁ puggalaṁ upanissāya viharato anupaṭṭhitā ceva sati na upaṭṭhāti, asamāhitañca cittaṁ na samādhiyati, aparikkhīṇā ca āsavā na parikkhayaṁ gacchanti, ananuppattañca anuttaraṁ yogakkhemaṁ nānupāpuṇāmī’ti.
aparikkhīṇā → apparikkhīṇā (th) | ceva → eva (pts)Darüber hinaus wird meine Achtsamkeit, während ich mit der Unterstützung dieser Person lebe, nicht verankert … und ich erreiche nicht das unübertreffliche Refugium vor dem Joch.‘
Tena, bhikkhave, bhikkhunā saṅkhāpi so puggalo āpucchā pakkamitabbaṁ, nānubandhitabbo.
pakkamitabbaṁ → anāpucchā pakkamitabbo (bj: syā) | saṅkhāpi → saṅkhā pi (pts)Dieser Mönch soll diese Person nach Abschätzung verlassen, nachdem er sich verabschiedet hat; er soll ihr nicht folgen.
Idha pana, bhikkhave, bhikkhu aññataraṁ puggalaṁ upanissāya viharati.
pana → (sya-all)Dann lebt da ein anderer Mönch mit der Unterstützung einer einzelnen Person.
Tassa taṁ puggalaṁ upanissāya viharato anupaṭṭhitā ceva sati upaṭṭhāti, asamāhitañca cittaṁ samādhiyati, aparikkhīṇā ca āsavā parikkhayaṁ gacchanti, ananuppattañca anuttaraṁ yogakkhemaṁ anupāpuṇāti.
aparikkhīṇā → apparikkhīṇā (th)Während er so lebt, wird seine Achtsamkeit verankert … und er erreicht das unübertreffliche Refugium vor dem Joch.
Ye ca kho ime pabbajitena jīvitaparikkhārā samudānetabbā—cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā—te kasirena samudāgacchanti.
cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānapaccayabhesajjaparikkhārā (bjt) | cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → cīvara piṇḍapāta senāsana gilānapaccayabhesajjaparikkhārā (th)Aber die lebensnotwendigen Dinge sind schwer zu bekommen.
Tena, bhikkhave, bhikkhunā iti paṭisañcikkhitabbaṁ:Dieser Mönch soll überlegen:
‘ahaṁ kho imaṁ puggalaṁ upanissāya viharāmi. Tassa me imaṁ puggalaṁ upanissāya viharato anupaṭṭhitā ceva sati upaṭṭhāti, asamāhitañca cittaṁ samādhiyati, aparikkhīṇā ca āsavā parikkhayaṁ gacchanti, ananuppattañca anuttaraṁ yogakkhemaṁ anupāpuṇāmi.
aparikkhīṇā → apparikkhīṇā (th) | ceva → eva (pts)‚Während ich mit der Unterstützung dieser Person lebe, wird meine Achtsamkeit verankert … und ich erreiche das unübertreffliche Refugium vor dem Joch.
Ye ca kho ime pabbajitena jīvitaparikkhārā samudānetabbā—cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā—te kasirena samudāgacchanti.
cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānapaccayabhesajjaparikkhārā (bjt) | cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → cīvara piṇḍapāta senāsana gilānapaccayabhesajjaparikkhārā (th)Aber die lebensnotwendigen Dinge sind schwer zu bekommen.
Na kho panāhaṁ cīvarahetu agārasmā anagāriyaṁ pabbajito, na piṇḍapātahetu …pe… na senāsanahetu …pe… na gilānappaccayabhesajjaparikkhārahetu agārasmā anagāriyaṁ pabbajito.
gilānappaccayabhesajjaparikkhārahetu → gilānapaccayabhesajjaparikkhārahetu (bjt, th, pts)Doch ich bin nicht um einer Robe willen aus dem Haus fortgezogen ins hauslose Leben, nicht um des Almosens oder einer Unterkunft oder um Arznei und Krankenversorgung willen.
Atha ca pana me imaṁ puggalaṁ upanissāya viharato anupaṭṭhitā ceva sati upaṭṭhāti, asamāhitañca cittaṁ samādhiyati, aparikkhīṇā ca āsavā parikkhayaṁ gacchanti, ananuppattañca anuttaraṁ yogakkhemaṁ anupāpuṇāmī’ti.
aparikkhīṇā → apparikkhīṇā (th) | ceva → eva (pts)Darüber hinaus wird meine Achtsamkeit, während ich mit der Unterstützung dieser Person lebe, verankert … und ich erreiche das unübertreffliche Refugium vor dem Joch.‘
Tena, bhikkhave, bhikkhunā saṅkhāpi so puggalo anubandhitabbo, na pakkamitabbaṁ.
saṅkhāpi → saṅkhā pi (pts)Dieser Mönch soll dieser Person nach Abschätzung folgen; er soll nicht fortgehen.
Idha pana, bhikkhave, bhikkhu aññataraṁ puggalaṁ upanissāya viharati.Dann lebt da ein anderer Mönch mit der Unterstützung einer einzelnen Person.
Tassa taṁ puggalaṁ upanissāya viharato anupaṭṭhitā ceva sati upaṭṭhāti, asamāhitañca cittaṁ samādhiyati, aparikkhīṇā ca āsavā parikkhayaṁ gacchanti, ananuppattañca anuttaraṁ yogakkhemaṁ anupāpuṇāti.
aparikkhīṇā → apparikkhīṇā (th) | ceva → eva (pts) | asamāhitañca → asamāhitañ-ca (pts) | ananuppattañca → ananuppattañ-ca (pts)Während er so lebt, wird seine Achtsamkeit verankert, sein Geist versenkt sich im Samādhi, seine Befleckungen lösen sich auf und er erreicht das unübertreffliche Refugium vor dem Joch.
Ye ca kho ime pabbajitena jīvitaparikkhārā samudānetabbā—cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā—te appakasirena samudāgacchanti.
cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānapaccayabhesajjaparikkhārā (bjt) | cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → cīvara piṇḍapāta senāsana gilānapaccayabhesajjaparikkhārā (th) | cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → cīvarapiṇḍapāta-senāsana-gilānapaccayabhesajjaparikkhārā (pts)Und die lebensnotwendigen Dinge, die Hauslose benötigen – Roben, Almosen, Unterkunft sowie Arznei und Krankenversorgung – sind leicht zu bekommen.
Tena, bhikkhave, bhikkhunā iti paṭisañcikkhitabbaṁ:Dieser Mönch soll überlegen:
‘ahaṁ kho imaṁ puggalaṁ upanissāya viharāmi. Tassa me imaṁ puggalaṁ upanissāya viharato anupaṭṭhitā ceva sati upaṭṭhāti, asamāhitañca cittaṁ samādhiyati, aparikkhīṇā ca āsavā parikkhayaṁ gacchanti, ananuppattañca anuttaraṁ yogakkhemaṁ anupāpuṇāmi.
aparikkhīṇā → apparikkhīṇā (th) | ceva → eva (pts) | asamāhitañca → asamāhitañ-ca (pts) | ananuppattañca → ananuppattañ-ca (pts)‚Während ich mit der Unterstützung dieser Person lebe, wird meine Achtsamkeit verankert … und ich erreiche das unübertreffliche Refugium vor dem Joch.
Ye ca kho ime pabbajitena jīvitaparikkhārā samudānetabbā—cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā—te appakasirena samudāgacchantī’ti.
cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānapaccayabhesajjaparikkhārā (bjt) | cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → cīvara piṇḍapāta senāsana gilānapaccayabhesajjaparikkhārā (th) | appakasirena → appa kasirena (th) | cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā → cīvarapiṇḍapāta-senāsana-gilānapaccayabhesajjaparikkhārā (pts)Und die lebensnotwendigen Dinge sind leicht zu bekommen.‘
Tena, bhikkhave, bhikkhunā yāvajīvampi so puggalo anubandhitabbo, na pakkamitabbaṁ, api panujjamānenapī”ti.
panujjamānenapīti → samujjamānenapīti (sya-all) | panujjamānenapī’’ti → api paṇujjamānenāti (cck: ?) | samujjamānenapīti → panujjamānenapīti iti dissati (sya-all: yu.) | yāvajīvampi → yāvajīvam-pi (pts) | panujjamānenapīti → panujjamānena pīti (pts)Dieser Mönch soll dieser Person folgen, solange er lebt; er soll nicht fortgehen, selbst wenn er vertrieben wird.“
Idamavoca bhagavā.
idamavoca → idam-avoca (pts)Das sagte der Buddha.
Attamanā te bhikkhū bhagavato bhāsitaṁ abhinandunti.
abhinandunti → abhinandun ti (pts)Zufrieden begrüßten die Mönche und Nonnen die Worte des Buddha.