DhammadāyādasuttaErben in der Lehre
Evaṁ me sutaṁ—
evaṁ me → evamme (th) | evaṁ me → evam-me (pts)So habe ich es gehört:
ekaṁ samayaṁ bhagavā sāvatthiyaṁ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme.Einmal hielt sich der Buddha bei Sāvatthī in Jetas Wäldchen auf, dem Kloster des Anāthapiṇḍika.
Tatra kho bhagavā bhikkhū āmantesi:Da wandte sich der Buddha an die Mönche und Nonnen:
“bhikkhavo”ti.
bhikkhavoti → bhikkhavo ti (pts)„Mönche und Nonnen!“
“Bhadante”ti te bhikkhū bhagavato paccassosuṁ.
bhadanteti → bhadante ti (pts)„Ehrwürdiger Herr“, antworteten sie.
Bhagavā etadavoca:
etadavoca → etad-avoca (pts)Der Buddha sagte:
“Dhammadāyādā me, bhikkhave, bhavatha, mā āmisadāyādā.„Mönche und Nonnen, seid meine Erben in der Lehre, nicht in fleischlichen Dingen.
Atthi me tumhesu anukampā:Aus Anteilnahme für euch denke ich:
‘kinti me sāvakā dhammadāyādā bhaveyyuṁ, no āmisadāyādā’ti.
āmisadāyādāti → āmisadāyādā ti (pts)‚Wie können meine Schüler Erben in der Lehre werden, nicht in fleischlichen Dingen?‘
Tumhe ca me, bhikkhave, āmisadāyādā bhaveyyātha no dhammadāyādā, tumhepi tena ādiyā bhaveyyātha:
ādiyā → ādissā (bj, sya-all, pts1ed) | ādiyā → ādissā (pts) | ādiyā → ādissā (cck: sī. syā. pī.) | tumhepi → tumhe pi (pts)Wenn ihr Erben in fleischlichen Dingen werdet, nicht in der Lehre, setzt euch das der Anschuldigung aus:
‘āmisadāyādā satthusāvakā viharanti, no dhammadāyādā’ti;
dhammadāyādāti → dhammadāyādā (bjt) | satthusāvakā → satthu sāvakā (th, pts) | dhammadāyādāti → dhammadāyādā ti (pts)‚Die Schüler des Lehrers leben als Erben in fleischlichen Dingen, nicht in der Lehre.‘
ahampi tena ādiyo bhaveyyaṁ:
ādiyo → ādisso (bj, sya-all, pts) | ahampi → aham-pi (pts)Und es setzt mich der Anschuldigung aus:
‘āmisadāyādā satthusāvakā viharanti, no dhammadāyādā’ti.
satthusāvakā → satthu sāvakā (th, pts) | dhammadāyādāti → dhammadāyādā ti (pts)‚Die Schüler des Lehrers leben als Erben in fleischlichen Dingen, nicht in der Lehre.‘
Tumhe ca me, bhikkhave, dhammadāyādā bhaveyyātha, no āmisadāyādā, tumhepi tena na ādiyā bhaveyyātha:
ādiyā → ādissā (bj, sya-all, pts) | tumhepi → tumhe pi (pts)Wenn ihr Erben in der Lehre werdet, nicht in fleischlichen Dingen, setzt euch das nicht der Anschuldigung aus:
‘dhammadāyādā satthusāvakā viharanti, no āmisadāyādā’ti;
satthusāvakā → satthu sāvakā (th, pts) | āmisadāyādāti → āmisadāyādā ti (pts)‚Die Schüler des Lehrers leben als Erben in fleischlichen Dingen, nicht in der Lehre.‘
ahampi tena na ādiyo bhaveyyaṁ:
ādiyo → ādisso (bj, sya-all, pts) | ahampi → aham-pi (pts)Und es setzt mich nicht der Anschuldigung aus:
‘dhammadāyādā satthusāvakā viharanti, no āmisadāyādā’ti.
dhammadāyādā satthusāvakā → dhammādāyādā satthu sāvakā (sya-all) | āmisadāyādāti → āmisadāyādā ti (pts)‚Die Schüler des Lehrers leben als Erben in fleischlichen Dingen, nicht in der Lehre.‘
Tasmātiha me, bhikkhave, dhammadāyādā bhavatha, mā āmisadāyādā.
tasmātiha → tasmā tiha (bjt)Daher, Mönche und Nonnen, seid meine Erben in der Lehre, nicht in fleischlichen Dingen.
Atthi me tumhesu anukampā:Aus Anteilnahme für euch denke ich:
‘kinti me sāvakā dhammadāyādā bhaveyyuṁ, no āmisadāyādā’ti.
dhammadāyādā → dhammādāyādā (sya-all) | āmisadāyādāti → āmisadāyādā ti (pts)‚Wie können meine Schüler Erben in der Lehre werden, nicht in fleischlichen Dingen?‘
Idhāhaṁ, bhikkhave, bhuttāvī assaṁ pavārito paripuṇṇo pariyosito suhito yāvadattho;Angenommen, ich hätte gegessen und weitere Speise abgelehnt, da ich satt wäre und so viel gegessen hätte, wie ich brauchte,
siyā ca me piṇḍapāto atirekadhammo chaḍḍanīyadhammo.
chaḍḍanīyadhammo → chaḍḍiyadhammo (bj, sya-all, pts) | chaḍḍanīyadhammo → chaḍḍiyadhammo (cck: sī. syā. pī.)und es gäbe zusätzliche Almosenspeise, die weggeworfen werden würde.
Atha dve bhikkhū āgaccheyyuṁ jighacchādubbalyaparetā.
jighacchādubbalya → jighacchādubballa (cck: sī. pī.) | jighacchādubbalyaparetā → jighacchādubbalya paretā (my)Da kämen zwei Mönche, die vor Hunger schwach wären.
Tyāhaṁ evaṁ vadeyyaṁ:Ich sagte zu ihnen:
‘ahaṁ khomhi, bhikkhave, bhuttāvī pavārito paripuṇṇo pariyosito suhito yāvadattho;
khomhi → kho mhi (pts)‚Mönche, ich habe gegessen und weitere Speise abgelehnt, da ich satt bin und so viel gegessen habe, wie ich brauche,
atthi ca me ayaṁ piṇḍapāto atirekadhammo chaḍḍanīyadhammo.
chaḍḍanīyadhammo → chaḍḍiyadhammo (bj, sya-all, pts)und es gibt zusätzliche Almosenspeise, die weggeworfen werden wird.
Sace ākaṅkhatha, bhuñjatha, no ce tumhe bhuñjissatha, idānāhaṁ appaharite vā chaḍḍessāmi, appāṇake vā udake opilāpessāmī’ti.
tumhe bhuñjissatha → sace tumhe na bhuñjissatha (bj, sya-all, pts1ed) | no ce → sace (bj, sya-all, pts) | tumhe → tumhe na (bj, sya-all, pts) | bhuñjissatha → sace tumhe na bhuñjissatha (cck: sī. syā. pī.)Esst, wenn ihr wollt. Andernfalls werde ich sie wegwerfen an eine Stelle, wo wenig wächst, oder sie in Wasser werfen, in dem keine Lebewesen sind.‘
Tatrekassa bhikkhuno evamassa:
tatrekassa → tatthekassa (sya-all) | tatrekassa → tatr ekassa (pts) | evamassa → evam-assa (pts)Da dächte einer dieser Mönche:
‘bhagavā kho bhuttāvī pavārito paripuṇṇo pariyosito suhito yāvadattho;‚Der Buddha hat gegessen und weitere Speise abgelehnt.
atthi cāyaṁ bhagavato piṇḍapāto atirekadhammo chaḍḍanīyadhammo.
chaḍḍanīyadhammo → chaḍḍiyadhammo (bj, sya-all, pts)Und er hat zusätzliche Almosenspeise, die weggeworfen werden wird.
Sace mayaṁ na bhuñjissāma, idāni bhagavā appaharite vā chaḍḍessati, appāṇake vā udake opilāpessati.Wenn wir sie nicht essen, wird er sie wegwerfen.
Vuttaṁ kho panetaṁ bhagavatā:
panetaṁ → pan etaṁ (pts)Aber der Buddha hat auch gesagt:
“dhammadāyādā me, bhikkhave, bhavatha, mā āmisadāyādā”ti.
āmisadāyādāti → āmisadāyādā ti (ms2005, pts)„Seid meine Erben in der Lehre, nicht in fleischlichen Dingen.“
Āmisaññataraṁ kho panetaṁ, yadidaṁ piṇḍapāto.
panetaṁ → pan etaṁ (pts)Und Almosenspeise gehört zu den fleischlichen Dingen.
Yannūnāhaṁ imaṁ piṇḍapātaṁ abhuñjitvā imināva jighacchādubbalyena evaṁ imaṁ rattindivaṁ vītināmeyyan’ti.
rattindivaṁ → rattidivaṁ (mr) | imināva jighacchādubbalyena → iminā jighacchādubballena (pts) | rattindivaṁ → rattidivaṁ (cck: ka.) | yannūnāhaṁ → yaṁnūnāhaṁ (my) | jighacchādubbalyena → jighacchā dubbalyena (th) | yannūnāhaṁ → yan-nūnāhaṁ (pts) | vītināmeyyanti → vītināmeyyan-ti (pts)Warum verbringe ich nicht, statt dieses Almosen zu essen, den Tag und die Nacht, vor Hunger schwach?‘
So taṁ piṇḍapātaṁ abhuñjitvā teneva jighacchādubbalyena evaṁ taṁ rattindivaṁ vītināmeyya.
teneva jighacchādubbalyena → ten eva jighacchādubballena (pts) | jighacchādubbalyena → jighacchā dubbalyena (th)Und das täte er.
Atha dutiyassa bhikkhuno evamassa:
evamassa → evam-assa (pts)Da dächte der zweite dieser Mönche:
‘bhagavā kho bhuttāvī pavārito paripuṇṇo pariyosito suhito yāvadattho;‚Der Buddha hat gegessen und weitere Speise abgelehnt.
atthi cāyaṁ bhagavato piṇḍapāto atirekadhammo chaḍḍanīyadhammo.
chaḍḍanīyadhammo → chaḍḍiyadhammo (bj, sya-all, pts)Und er hat zusätzliche Almosenspeise, die weggeworfen werden wird.
Sace mayaṁ na bhuñjissāma, idāni bhagavā appaharite vā chaḍḍessati, appāṇake vā udake opilāpessati.Wenn wir sie nicht essen, wird er sie wegwerfen.
Yannūnāhaṁ imaṁ piṇḍapātaṁ bhuñjitvā jighacchādubbalyaṁ paṭivinodetvā evaṁ imaṁ rattindivaṁ vītināmeyyan’ti.
paṭivinodetvā → paṭivinetvā (bj, pts1ed) | jighacchādubbalyaṁ paṭivinodetvā → jighacchādubballaṁ paṭivinetvā (pts) | paṭivinodetvā → paṭivinetvā (cck: sī. syā. pī.) | yannūnāhaṁ → yaṁnūnāhaṁ (my) | jighacchādubbalyaṁ → jighacchā dubbalyaṁ (th) | yannūnāhaṁ → yan-nūnāhaṁ (pts) | vītināmeyyanti → vītināmeyyan-ti (pts)Warum esse ich nicht dieses Almosen und verbringe dann den Tag und die Nacht, nachdem ich meinen Hunger und meine Schwäche losgeworden bin?‘
So taṁ piṇḍapātaṁ bhuñjitvā jighacchādubbalyaṁ paṭivinodetvā evaṁ taṁ rattindivaṁ vītināmeyya.
paṭivinodetvā → paṭivinetvā (bj) | taṁ → (bj) | jighacchādubbalyaṁ paṭivinodetvā → jighacchādubballaṁ paṭivinetvā (pts)Und das täte er.
Kiñcāpi so, bhikkhave, bhikkhu taṁ piṇḍapātaṁ bhuñjitvā jighacchādubbalyaṁ paṭivinodetvā evaṁ taṁ rattindivaṁ vītināmeyya, atha kho asuyeva me purimo bhikkhu pujjataro ca pāsaṁsataro ca.
paṭivinodetvā → paṭivinetvā (bj) | jighacchādubbalyaṁ paṭivinodetvā → jighacchādubballaṁ paṭivinetvā (pts) | jighacchādubbalyaṁ → jighacchā dubbalyaṁ (th) | asuyeva → asu yeva (pts)Obwohl dieser Mönch, nachdem er das Almosen gegessen hätte, den Tag und die Nacht frei von Hunger und Schwäche verbringen würde, wäre es der erste Mönch, der mehr Achtung und Lob verdiente.
Taṁ kissa hetu?Warum ist das so?
Tañhi tassa, bhikkhave, bhikkhuno dīgharattaṁ appicchatāya santuṭṭhiyā sallekhāya subharatāya vīriyārambhāya saṁvattissati.
tañhi → taṁhi (bjt) | vīriyārambhāya → viriyārambhāya (bjt, th, pts) | tañhi → taṁ hi (pts)Weil sein Verhalten dazu führen würde, dass dieser Mönch lange Zeit genügsam und zufrieden wäre, sich selbst austilgen würde, energisch wäre und nicht zur Last fiele.
Tasmātiha me, bhikkhave, dhammadāyādā bhavatha, mā āmisadāyādā.
me → (bj)Daher, Mönche und Nonnen, seid meine Erben in der Lehre, nicht in fleischlichen Dingen.
Atthi me tumhesu anukampā:Aus Anteilnahme für euch denke ich:
‘kinti me sāvakā dhammadāyādā bhaveyyuṁ, no āmisadāyādā’”ti.
āmisadāyādāti → āmisadāyādā ti (pts)‚Wie können meine Schüler Erben in der Lehre werden, nicht in fleischlichen Dingen?‘“
Idamavoca bhagavā.
idamavoca → idam-avoca (pts)Das sagte der Buddha.
Idaṁ vatvāna sugato uṭṭhāyāsanā vihāraṁ pāvisi.
vatvāna → vatvā (bj, pts1ed) | vatvāna → vatvā (sī. pī.) evamīdisesu ṭhānesu (cck note) | vatvāna → vatvā (sya-all: sī.) | uṭṭhāyāsanā → uṭṭhāy āsanā (pts)Nachdem er geendet hatte, erhob sich der Heilige von seinem Sitz und ging zu seiner Hütte.
Tatra kho āyasmā sāriputto acirapakkantassa bhagavato bhikkhū āmantesi:Kurz nachdem der Buddha gegangen war, sprach der Ehrwürdige Sāriputta zu den Mönchen und Nonnen:
“āvuso bhikkhave”ti.
bhikkhaveti → bhikkhavoti (bj, sya-all) | bhikkhaveti āvusoti → bhikkhavo ti āvuso ti (pts)„Geehrte, Mönche und Nonnen!“
“Āvuso”ti kho te bhikkhū āyasmato sāriputtassa paccassosuṁ.
kho → (sya-all) | āvusoti → āvuso ti (pts)„Geehrter“, antworteten sie.
Āyasmā sāriputto etadavoca:
etadavoca → etad-avoca (pts)Sāriputta sagte:
“Kittāvatā nu kho, āvuso, satthu pavivittassa viharato sāvakā vivekaṁ nānusikkhanti, kittāvatā ca pana satthu pavivittassa viharato sāvakā vivekamanusikkhantī”ti?
vivekamanusikkhantīti → vivekam-anusikkhantīti (pts)„Geehrte, wie schulen sich die Schüler eines Lehrers, der abgeschieden lebt, nicht in Abgeschiedenheit? Und wie schulen sie sich in Abgeschiedenheit?“
“Dūratopi kho mayaṁ, āvuso, āgacchāma āyasmato sāriputtassa santike etassa bhāsitassa atthamaññātuṁ.
āgacchāma → āgaccheyyāma (bj, sya-all, pts) | dūratopi → dūrato pi (bjt, pts)„Geehrter, wir würden von weit her kommen, um die Bedeutung dieser Aussage in Gegenwart des Ehrwürdigen Sāriputta zu lernen.
Sādhu vatāyasmantaṁyeva sāriputtaṁ paṭibhātu etassa bhāsitassa attho;
vatāyasmantaṁyeva → vat āyasmantaṁ yeva (pts)Es wäre gut, wenn der Ehrwürdige Sāriputta selbst erklären würde, was das bedeutet.
āyasmato sāriputtassa sutvā bhikkhū dhāressantī”ti.Die Mönche und Nonnen werden zuhören und es behalten.“
“Tena hāvuso, suṇātha, sādhukaṁ manasi karotha, bhāsissāmī”ti.
tena hāvuso → tenahāvuso (bjt, th) | manasi karotha → manasikarotha (th, pts) | hāvuso → h āvuso (pts)„Nun denn, Geehrte, hört zu und gebraucht den Geist gut, ich werde sprechen.“
“Evamāvuso”ti kho te bhikkhū āyasmato sāriputtassa paccassosuṁ.
evamāvusoti → evamāvuso ti (bjt) | evamāvusoti → evam-āvuso ti (pts)„Ja, Geehrter“, antworteten sie.
Āyasmā sāriputto etadavoca:
etadavoca → etad-avoca (pts)Sāriputta sagte:
“Kittāvatā nu kho, āvuso, satthu pavivittassa viharato sāvakā vivekaṁ nānusikkhanti?
kittāvatā nu kho → idh (pts)„Geehrte, wie schulen sich die Schüler eines Lehrers, der abgeschieden lebt, nicht in Abgeschiedenheit?
Idhāvuso, satthu pavivittassa viharato sāvakā vivekaṁ nānusikkhanti,Da schulen sich die Schüler eines Lehrers, der abgeschieden lebt, nicht in Abgeschiedenheit.
yesañca dhammānaṁ satthā pahānamāha, te ca dhamme nappajahanti,
yesañca → yesañ-ca (pts) | pahānamāha → pahānam-āha (pts) | nappajahanti → na-ppajahanti (pts)Sie geben nicht auf, wovon der Lehrer sagt, sie sollen es aufgeben.
bāhulikā ca honti, sāthalikā, okkamane pubbaṅgamā, paviveke nikkhittadhurā.
bāhulikā → bāhullikā (sya-all) | sāthalikā → sāthilikā (sya-all) | bāhulikā → bāhullikā (cck: syā.) | sāthilikā → sāthalikā (sya-all: sī.)Sie sind genießerisch und lasch, die Ersten bei Rückfällen, und sie vernachlässigen die Abgeschiedenheit.
Tatrāvuso, therā bhikkhū tīhi ṭhānehi gārayhā bhavanti.
tatrāvuso → tatr āvuso (pts)In diesem Fall verdienen die älteren Mönche und Nonnen aus drei Gründen Tadel.
‘Satthu pavivittassa viharato sāvakā vivekaṁ nānusikkhantī’ti—‚Die Schüler eines Lehrers, der abgeschieden lebt, schulen sich nicht in Abgeschiedenheit.‘
iminā paṭhamena ṭhānena therā bhikkhū gārayhā bhavanti.Das ist der erste Grund für Tadel.
‘Yesañca dhammānaṁ satthā pahānamāha te ca dhamme nappajahantī’ti—
yesañca → yesañ-ca (pts) | pahānamāha → pahānam-āha (pts) | nappajahantīti → na-ppajahantīti (pts)‚Sie geben nicht auf, wovon der Lehrer sagt, sie sollen es aufgeben.‘
iminā dutiyena ṭhānena therā bhikkhū gārayhā bhavanti.Das ist der zweite Grund für Tadel.
‘Bāhulikā ca, sāthalikā, okkamane pubbaṅgamā, paviveke nikkhittadhurā’ti—
sāthalikā → sāthilikā (sya-all) | bāhulikā → bāhullikā (th) | nikkhittadhurāti → nikkhittadhurā ti (pts)‚Sie sind genießerisch und lasch, die Ersten bei Rückfällen, und sie vernachlässigen die Abgeschiedenheit.‘
iminā tatiyena ṭhānena therā bhikkhū gārayhā bhavanti.Das ist der dritte Grund für Tadel.
Therā, āvuso, bhikkhū imehi tīhi ṭhānehi gārayhā bhavanti.
āvuso → hāvuso (bj, sya-all) | + → h (pts)Die älteren Mönche und Nonnen verdienen aus diesen drei Gründen Tadel.
Tatrāvuso, majjhimā bhikkhū …pe…
tatrāvuso → tatr āvuso (pts)In diesem Fall verdienen die mittleren
navā bhikkhū tīhi ṭhānehi gārayhā bhavanti.und die jüngeren Mönche und Nonnen aus den gleichen drei Gründen Tadel.
‘Satthu pavivittassa viharato sāvakā vivekaṁ nānusikkhantī’ti—
iminā paṭhamena ṭhānena navā bhikkhū gārayhā bhavanti.
‘Yesañca dhammānaṁ satthā pahānamāha te ca dhamme nappajahantī’ti—
yesañca → yesañ-ca (pts) | pahānamāha → pahānam-āha (pts) | nappajahantīti → na-ppajahantīti (pts)
iminā dutiyena ṭhānena navā bhikkhū gārayhā bhavanti.
‘Bāhulikā ca honti, sāthalikā, okkamane pubbaṅgamā, paviveke nikkhittadhurā’ti—
honti → (bj, pts) | sāthalikā → sāthalikā ca (bj) | honti sāthalikā → sāthilikā (sya-all) | bāhulikā → bāhullikā (th) | nikkhittadhurāti → nikkhittadhurā ti (pts)
iminā tatiyena ṭhānena navā bhikkhū gārayhā bhavanti.
Navā, āvuso, bhikkhū imehi tīhi ṭhānehi gārayhā bhavanti.
āvuso → hāvuso (bj, sya-all) | + → h (pts)
Ettāvatā kho, āvuso, satthu pavivittassa viharato sāvakā vivekaṁ nānusikkhanti.
kho āvuso → (bj)So schulen sich die Schüler eines Lehrers, der abgeschieden lebt, nicht in Abgeschiedenheit.
Kittāvatā ca panāvuso, satthu pavivittassa viharato sāvakā vivekamanusikkhanti?
panāvuso → pana (pts)Und wie schulen sich die Schüler eines Lehrers, der abgeschieden lebt, in Abgeschiedenheit?
Idhāvuso, satthu pavivittassa viharato sāvakā vivekamanusikkhanti—
idhāvuso → idh āvuso (pts) | vivekamanusikkhanti → vivekam-anusikkhanti (pts)Da schulen sich die Schüler eines Lehrers, der abgeschieden lebt, in Abgeschiedenheit.
yesañca dhammānaṁ satthā pahānamāha te ca dhamme pajahanti;
yesañca → yesañ-ca (pts) | pahānamāha → pahānam-āha (pts)Sie geben auf, wovon der Lehrer sagt, sie sollen es aufgeben.
na ca bāhulikā honti, na sāthalikā okkamane nikkhittadhurā paviveke pubbaṅgamā.
sāthalikā → sāthilikā (sya-all) | bāhulikā → bāhullikā (th)Sie sind nicht genießerisch und lasch und fallen nicht zurück, und sie vernachlässigen nicht die Abgeschiedenheit.
Tatrāvuso, therā bhikkhū tīhi ṭhānehi pāsaṁsā bhavanti.
tatrāvuso → tatr āvuso (pts)In diesem Fall verdienen die älteren Mönche und Nonnen aus drei Gründen Lob.
‘Satthu pavivittassa viharato sāvakā vivekamanusikkhantī’ti—
vivekamanusikkhantīti → vivekam-anusikkhantīti (pts)‚Die Schüler eines Lehrers, der abgeschieden lebt, schulen sich in Abgeschiedenheit.‘
iminā paṭhamena ṭhānena therā bhikkhū pāsaṁsā bhavanti.Das ist der erste Grund für Lob.
‘Yesañca dhammānaṁ satthā pahānamāha te ca dhamme pajahantī’ti—
yesañca → yesañ-ca (pts) | pahānamāha → pahānam-āha (pts)‚Sie geben auf, wovon der Lehrer sagt, sie sollen es aufgeben.‘
iminā dutiyena ṭhānena therā bhikkhū pāsaṁsā bhavanti.Das ist der zweite Grund für Lob.
‘Na ca bāhulikā, na sāthalikā okkamane nikkhittadhurā paviveke pubbaṅgamā’ti—
sāthalikā → sāthilikā (sya-all) | bāhulikā → bāhullikā (th) | pubbaṅgamāti → pubbaṅgamā ti (pts)‚Sie sind nicht genießerisch und lasch und fallen nicht zurück, und sie vernachlässigen nicht die Abgeschiedenheit.‘
iminā tatiyena ṭhānena therā bhikkhū pāsaṁsā bhavanti.Das ist der dritte Grund für Lob.
Therā, āvuso, bhikkhū imehi tīhi ṭhānehi pāsaṁsā bhavanti.
āvuso → hāvuso (bj, sya-all) | + → h (pts)Die älteren Mönche und Nonnen verdienen aus diesen drei Gründen Lob.
Tatrāvuso, majjhimā bhikkhū …pe…
tatrāvuso → tatr āvuso (pts)In diesem Fall verdienen die mittleren
navā bhikkhū tīhi ṭhānehi pāsaṁsā bhavanti.und die jüngeren Mönche und Nonnen aus den gleichen drei Gründen Lob.
‘Satthu pavivittassa viharato sāvakā vivekamanusikkhantī’ti—
iminā paṭhamena ṭhānena navā bhikkhū pāsaṁsā bhavanti.
‘Yesañca dhammānaṁ satthā pahānamāha te ca dhamme pajahantī’ti—
yesañca → yesañ-ca (pts)
iminā dutiyena ṭhānena navā bhikkhū pāsaṁsā bhavanti.
‘Na ca bāhulikā, na sāthalikā okkamane nikkhittadhurā paviveke pubbaṅgamā’ti—
sāthalikā → sāthilikā (sya-all) | bāhulikā → bāhullikā (th) | pubbaṅgamāti → pubbaṅgamā ti (pts)
iminā tatiyena ṭhānena navā bhikkhū pāsaṁsā bhavanti.
Navā, āvuso, bhikkhū imehi tīhi ṭhānehi pāsaṁsā bhavanti.
āvuso → hāvuso (bj, sya-all) | + → h (pts)
Ettāvatā kho, āvuso, satthu pavivittassa viharato sāvakā vivekamanusikkhanti.So schulen sich die Schüler eines Lehrers, der abgeschieden lebt, in Abgeschiedenheit.
Tatrāvuso, lobho ca pāpako doso ca pāpako.
tatrāvuso → tatr āvuso (pts)Das Schlechte sind hier Gier und Hass.
Lobhassa ca pahānāya dosassa ca pahānāya atthi majjhimā paṭipadā cakkhukaraṇī ñāṇakaraṇī upasamāya abhiññāya sambodhāya nibbānāya saṁvattati.Es gibt einen mittleren Übungsweg zum Aufgeben von Gier und Hass; er bringt Sehen und Erkennen, führt zum Frieden, zu unmittelbarer Einsicht, zum Erwachen und Erlöschen.
Katamā ca sā, āvuso, majjhimā paṭipadā cakkhukaraṇī ñāṇakaraṇī upasamāya abhiññāya sambodhāya nibbānāya saṁvattati?Und was ist dieser mittlere Übungsweg?
Ayameva ariyo aṭṭhaṅgiko maggo, seyyathidaṁ—
seyyathidaṁ → seyyathīdaṁ (bj, sya-all, pts1ed) | seyyathidaṁ → seyyathīdaṁ (cck: sī. syā. pī.) | ayameva → ayam-eva (pts)Es ist einfach dieser edle achtfache Pfad: nämlich
sammādiṭṭhi sammāsaṅkappo sammāvācā sammākammanto sammāājīvo sammāvāyāmo sammāsati sammāsamādhi.rechte Ansicht, rechtes Bestreben, rechte Rede, rechtes Handeln, rechter Lebenserwerb, rechter Einsatz, rechte Achtsamkeit und rechte Versenkung.
Ayaṁ kho sā, āvuso, majjhimā paṭipadā cakkhukaraṇī ñāṇakaraṇī upasamāya abhiññāya sambodhāya nibbānāya saṁvattati.
ñāṇakaraṇī upasamāya abhiññāya sambodhāya → (pts)Das ist dieser mittlere Übungsweg, der Sehen und Erkennen bringt, der zum Frieden führt, zu unmittelbarer Einsicht, zum Erwachen und Erlöschen.
Tatrāvuso, kodho ca pāpako upanāho ca pāpako …pe…
tatrāvuso → tatr āvuso (pts)Das Schlechte sind hier Zorn und Verbitterung …
makkho ca pāpako paḷāso ca pāpako,
paḷāso → palāso (bj)Geringschätzung und Verachtung …
issā ca pāpikā maccherañca pāpakaṁ,
maccherañca → maccherañ-ca (pts)Eifersucht und Geiz …
māyā ca pāpikā sāṭheyyañca pāpakaṁ,
sāṭheyyañca → sāṭheyyaṁ ca (th) | sāṭheyyañca → sāṭheyyañ-ca (pts)Betrug und Doppelzüngigkeit …
thambho ca pāpako sārambho ca pāpako,Starrsinn und Angriffslust …
māno ca pāpako atimāno ca pāpako,Einbildung und Selbstgefälligkeit …
mado ca pāpako pamādo ca pāpako.Eitelkeit und Nachlässigkeit.
Madassa ca pahānāya pamādassa ca pahānāya atthi majjhimā paṭipadā cakkhukaraṇī ñāṇakaraṇī upasamāya abhiññāya sambodhāya nibbānāya saṁvattati.
ñāṇakaraṇī upasamāya abhiññāya sambodhāya → (pts)Es gibt einen mittleren Übungsweg zum Aufgeben von Eitelkeit und Nachlässigkeit; er bringt Sehen und Erkennen, führt zum Frieden, zu unmittelbarer Einsicht, zum Erwachen und Erlöschen.
Katamā ca sā, āvuso, majjhimā paṭipadā cakkhukaraṇī ñāṇakaraṇī upasamāya abhiññāya sambodhāya nibbānāya saṁvattati?
sā → (bj) | ñāṇakaraṇī upasamāya abhiññāya sambodhāya → (pts)Und was ist dieser mittlere Übungsweg?
Ayameva ariyo aṭṭhaṅgiko maggo, seyyathidaṁ—
seyyathidaṁ → seyyathīdaṁ (th, pts) | ayameva → ayam-eva (pts)Es ist einfach dieser edle achtfache Pfad: nämlich
sammādiṭṭhi sammāsaṅkappo sammāvācā sammākammanto sammāājīvo sammāvāyāmo sammāsati sammāsamādhi.rechte Ansicht, rechtes Bestreben, rechte Rede, rechtes Handeln, rechter Lebenserwerb, rechter Einsatz, rechte Achtsamkeit und rechte Versenkung.
Ayaṁ kho sā, āvuso, majjhimā paṭipadā cakkhukaraṇī ñāṇakaraṇī upasamāya abhiññāya sambodhāya nibbānāya saṁvattatī”ti.Das ist dieser mittlere Übungsweg, der Sehen und Erkennen bringt, der zum Frieden führt, zu unmittelbarer Einsicht, zum Erwachen und Erlöschen.“
Idamavocāyasmā sāriputto.
idamavocāyasmā → idamavoca āyasmā (bj, sya-all, pts) | idamavocāyasmā → idam-avoca āyasmā (pts)Das sagte der Ehrwürdige Sāriputta.
Attamanā te bhikkhū āyasmato sāriputtassa bhāsitaṁ abhinandunti.
abhinandunti → abhinandun ti (pts)Zufrieden begrüßten die Mönche und Nonnen die Worte des Ehrwürdigen Sāriputta.