Moḷiyaphaggunasutta
Moḷiyaphaggunasutta → phagguno (pts1ed, pts2ed)Phagguna mit dem Scheitelknoten
Sāvatthiyaṁ viharati.
viharati → (bj)In Sāvatthī.
“Cattārome, bhikkhave, āhārā bhūtānaṁ vā sattānaṁ ṭhitiyā sambhavesīnaṁ vā anuggahāya.
cattārome → cattāro me (pts) | sattānaṁ → sattānam (pts) | sambhavesīnaṁ → sambhavesīnam (pts)„Mönche und Nonnen, diese vier Arten von Nahrung erhalten Lebewesen, die geboren sind, und helfen denen, die im Begriff stehen, geboren zu werden.
Katame cattāro?Welche vier?
Kabaḷīkāro āhāro oḷāriko vā sukhumo vā, phasso dutiyo, manosañcetanā tatiyā, viññāṇaṁ catutthaṁ.
kabaḷīkāro → kabaḷiṅkāro (bj, pts); kavaḷīkāro (sya-all) | tatiyā viññāṇaṁ → tatiyo viññānaṁ (pts) | tatiyo → B tatiyā (pts note) | kabaḷīkāro → kabaḷiṁkāro (pts)Essbare Nahrung, grob oder feinstofflich; Kontakt ist die zweite, eine geistige Absicht die dritte und Bewusstsein die vierte.
Ime kho, bhikkhave, cattāro āhārā bhūtānaṁ vā sattānaṁ ṭhitiyā sambhavesīnaṁ vā anuggahāyā”ti.Das sind die vier Arten von Nahrung, die Lebewesen, die geboren sind, erhalten und denen helfen, die im Begriff stehen, geboren zu werden.“
Evaṁ vutte, āyasmā moḷiyaphagguno bhagavantaṁ etadavoca:
moḷiyaphagguno → moḷiyaphagguṇo (bj); moliyaphagguno (sya-all, pts1ed, pts2ed) | moḷiyaphagguno bhagavantaṁ etadavoca → moliyaphagguno bhagavantam etad avoca (pts) | Moliya-Phagguno → B Moḷiya- (pts note) | evaṁ → evam (pts) | moḷiyaphagguno bhagavantaṁ etadavoca → moliya-phagguno bhagavantam etad avoca (pts)Als der Buddha das sagte, sprach der Ehrwürdige Phagguna mit dem Scheitelknoten zu ihm:
“ko nu kho, bhante, viññāṇāhāraṁ āhāretī”ti?
viññāṇāhāraṁ → viññāṇāhāram (pts)„Aber Herr, wer verzehrt die Nahrung ‚Bewusstsein‘?“
“No kallo pañho”ti bhagavā avoca:„Das ist keine passende Frage“, sagte der Buddha.
“‘āhāretī’ti ahaṁ na vadāmi.„Ich spreche nicht von jemandem, der verzehrt.
‘Āhāretī’ti cāhaṁ vadeyyaṁ, tatrassa kallo pañho:
pañho → S1-3 add ti (pts note)Wenn ich von jemandem sprechen würde, der verzehrt, dann wäre es passend, zu fragen:
‘ko nu kho, bhante, āhāretī’ti?‚Wer verzehrt?‘
Evañcāhaṁ na vadāmi.
evañcāhaṁ → evaṁ cāhaṁ (my)Aber so spreche ich nicht.
Evaṁ maṁ avadantaṁ yo evaṁ puccheyya:
maṁ → mam (pts) | evaṁ → evam (pts)Eine passende Frage wäre daher:
‘kissa nu kho, bhante, viññāṇāhāro’ti, esa kallo pañho.
viññāṇāhāroti → viññāṇāhāro ti (pts)‚Wofür ist Bewusstsein die Nahrung?‘
Tatra kallaṁ veyyākaraṇaṁ:
kallaṁ veyyākaraṇaṁ viññāṇāhāro → kallam veyyakaraṇam viññāñāhāro (pts) | Tatra → S3 tatrassa (pts note)Und eine passende Antwort darauf wäre:
‘viññāṇāhāro āyatiṁ punabbhavābhinibbattiyā paccayo, tasmiṁ bhūte sati saḷāyatanaṁ, saḷāyatanapaccayā phasso’”ti.
paccayo → (sya-all) | viññāṇāhāro → viññāñāhāro (pts) | phassoti → phasso ti (pts)‚Bewusstsein ist die Nahrung, die die Bedingung für das Hervorbringen eines neuen Daseinszustandes in der Zukunft ist. Wenn das, was wiedergeboren wurde, da ist, dann sind da die sechs Sinnesfelder. Die sechs Sinnesfelder sind die Bedingung für Kontakt.‘“
“Ko nu kho, bhante, phusatī”ti?„Aber Herr, wer kontaktiert?“
“No kallo pañho”ti bhagavā avoca:„Das ist keine passende Frage“, sagte der Buddha.
“‘phusatī’ti ahaṁ na vadāmi.
aham → S1-3 haṁ here and further on (pts note)„Ich spreche nicht von jemandem, der kontaktiert.
‘Phusatī’ti cāhaṁ vadeyyaṁ, tatrassa kallo pañho:
cāhaṁ vadeyyaṁ → cāham vadeyyam (pts)Wenn ich von jemandem sprechen würde, der kontaktiert, dann wäre es passend, zu fragen:
‘ko nu kho, bhante, phusatī’ti?‚Wer kontaktiert?‘
Evañcāhaṁ na vadāmi.
evañcāhaṁ → evaṁ cāhaṁ (my, bjt)Aber so spreche ich nicht.
Evaṁ maṁ avadantaṁ yo evaṁ puccheyya:
evaṁ maṁ → evam mam (pts) | evaṁ → evam (pts)Eine passende Frage wäre daher:
‘kiṁpaccayā nu kho, bhante, phasso’ti, esa kallo pañho.
kiṁpaccayā → kimpaccayā (bjt, pts)‚Was ist die Bedingung für Kontakt?‘
Tatra kallaṁ veyyākaraṇaṁ:
Tatra → S3 omits tatra (pts note) | kallaṁ veyyākaraṇaṁ → kallam veyyākaraṇam (pts)Und eine passende Antwort darauf wäre:
‘saḷāyatanapaccayā phasso, phassapaccayā vedanā’”ti.
saḷāyatanapaccayā → saḷāyatana paccayā (pts)‚Die sechs Sinnesfelder sind die Bedingung für Kontakt. Kontakt wiederum ist die Bedingung für Gefühl.‘“
“Ko nu kho, bhante, vedayatī”ti?
vedayatī”ti → vediyatīti (bj, pts1ed, pts2ed, mr) | vedayatīti → vediyatīti (bj, pts) | vediyatīti → vedayatīti (bj: katthaci) | vedayatī’’ti → vediyatīti (cck: sī. pī. ka.)„Aber Herr, wer fühlt?“
“No kallo pañho”ti bhagavā avoca:„Das ist keine passende Frage“, sagte der Buddha.
“‘vedayatī’ti ahaṁ na vadāmi.
vedayatīti → vediyatīti (bj) | vedayatīti ahaṁ → vediyatīti āhaṁ (pts)„Ich spreche nicht von jemandem, der fühlt.
‘Vedayatī’ti cāhaṁ vadeyyaṁ, tatrassa kallo pañho:
vedayatīti → vediyatīti (bj, pts) | vadeyyaṁ → vadeyyam (pts)Wenn ich von jemandem sprechen würde, der fühlt, dann wäre es passend, zu fragen:
‘ko nu kho, bhante, vedayatī’ti?
vedayatīti evañcāhaṁ → vediyatīti evaṁ cāhaṁ (bj); vediyatīti evāñcāhaṁ (pts)‚Wer fühlt?‘
Evañcāhaṁ na vadāmi.
evañcāhaṁ → evaṁ cāhaṁ (my) | evañcāhaṁ → cāhaṁ (bjt) | evañcāhaṁ → evāñcāhaṁ (pts)Aber so spreche ich nicht.
Evaṁ maṁ avadantaṁ yo evaṁ puccheyya:
evaṁ maṁ → evam mam (pts) | evaṁ → evam (pts)Eine passende Frage wäre daher:
‘kiṁpaccayā nu kho, bhante, vedanā’ti, esa kallo pañho.
vedanāti → vedanati (pts) | pañho → paṇho (pts) | kiṁpaccayā → kimpaccayā (bjt) | kiṁpaccayā → kim paccayā (pts)‚Was ist die Bedingung für Gefühl?‘
Tatra kallaṁ veyyākaraṇaṁ:
kallaṁ → kallam (pts)Und eine passende Antwort darauf wäre:
‘phassapaccayā vedanā, vedanāpaccayā taṇhā’”ti.‚Kontakt ist die Bedingung für Gefühl. Gefühl wiederum ist die Bedingung für Verlangen.‘“
“Ko nu kho, bhante, tasatī”ti?
tasatī”ti → taṇhīyatīti (bj, sya-all, km) | tasatīti → taṇhīyatīti (bj, sya-all) | taṇhīyatīti → tasati (bj: machasaṁ) | tasatī’’ti → taṇhīyatīti (cck: sī. syā. kaṁ.)„Aber Herr, wer verlangt?“
“No kallo pañho”ti bhagavā avoca:
pañhoti → pañho ti (pts)„Das ist keine passende Frage“, sagte der Buddha.
“‘tasatī’ti ahaṁ na vadāmi.
tasatīti → taṇhīyatīti (bj, sya-all) | ahaṁ na vadāmi → aham navadāmi (pts)„Ich spreche nicht von jemandem, der verlangt.
‘Tasatī’ti cāhaṁ vadeyyaṁ, tatrassa kallo pañho:
tasatīti → taṇhīyatīti (bj, sya-all) | cāhaṁ vadeyyaṁ → cāham vadeyyam (pts)Wenn ich von jemandem sprechen würde, der verlangt, dann wäre es passend, zu fragen:
‘ko nu kho, bhante, tasatī’ti?
tasatīti evañcāhaṁ → taṇhīyatīti evaṁ cāhaṁ (bj) | tasatīti → taṇhīyatīti (sya-all)‚Wer verlangt?‘
Evañcāhaṁ na vadāmi.
evañcāhaṁ → evaṁ cāhaṁ (my) | evañcāhaṁ → cāhaṁ (bjt)Aber so spreche ich nicht.
Evaṁ maṁ avadantaṁ yo evaṁ puccheyya:
evaṁ maṁ → evam mam (pts) | evaṁ → evam (pts)Eine passende Frage wäre daher:
‘kiṁpaccayā nu kho, bhante, taṇhā’ti, esa kallo pañho.
kiṁpaccayā → kimpaccayā (bjt) | kiṁpaccayā → kiṁ paccayā (th) | kiṁpaccayā → kim paccayā (pts)‚Was ist die Bedingung für Verlangen?‘
Tatra kallaṁ veyyākaraṇaṁ:Und eine passende Antwort darauf wäre:
‘vedanāpaccayā taṇhā, taṇhāpaccayā upādānan’”ti.‚Gefühl ist die Bedingung für Verlangen. Verlangen wiederum ist die Bedingung für Ergreifen.‘“
“Ko nu kho, bhante, upādiyatī”ti?„Aber Herr, wer ergreift?“
“No kallo pañho”ti bhagavā avoca:„Das ist keine passende Frage“, sagte der Buddha.
“‘upādiyatī’ti ahaṁ na vadāmi.„Ich spreche nicht von jemandem, der ergreift.
‘Upādiyatī’ti cāhaṁ vadeyyaṁ, tatrassa kallo pañho:
vadeyyaṁ → vadeyyam (pts)Wenn ich von jemandem sprechen würde, der ergreift, dann wäre es passend, zu fragen:
‘ko nu kho, bhante, upādiyatī’ti?‚Wer ergreift?‘
Evañcāhaṁ na vadāmi.
evañcāhaṁ → evaṁ cāhaṁ (my, bjt, pts)Aber so spreche ich nicht.
Evaṁ maṁ avadantaṁ yo evaṁ puccheyya:
evaṁ maṁ → evam mam (pts) | evaṁ → evam (pts)Eine passende Frage wäre daher:
‘kiṁpaccayā nu kho, bhante, upādānan’ti, esa kallo pañho.
kiṁpaccayā → kimpaccayā (bjt) | kiṁpaccayā → kim paccayā (pts)‚Was ist die Bedingung für Ergreifen?‘
Tatra kallaṁ veyyākaraṇaṁ:
kallaṁ veyyākaraṇaṁ → kallam veyyākaraṇam (pts)Und eine passende Antwort darauf wäre:
‘taṇhāpaccayā upādānaṁ;
upādānaṁ → upādanam (pts)‚Verlangen ist die Bedingung für Ergreifen.
upādānapaccayā bhavo’ti …pe…
bhavoti → bhavo (bjt)Ergreifen wiederum ist die Bedingung für fortgesetztes Dasein.‘ …
evametassa kevalassa dukkhakkhandhassa samudayo hoti.
evametassa → evam etassa (pts)So kommt diese ganze Masse des Leidens zustande.
Channaṁ tveva, phagguna, phassāyatanānaṁ asesavirāganirodhā phassanirodho;
Phagguna → Missing in B (pts note) | channaṁ → channam (pts)Wenn die sechs Kontaktfelder schwinden und restlos aufhören, hört Kontakt auf.
phassanirodhā vedanānirodho;Wenn Kontakt aufhört, hört Gefühl auf.
vedanānirodhā taṇhānirodho;Wenn Gefühl aufhört, hört Verlangen auf.
taṇhānirodhā upādānanirodho;Wenn Verlangen aufhört, hört Ergreifen auf.
upādānanirodhā bhavanirodho;Wenn Ergreifen aufhört, hört fortgesetztes Dasein auf.
bhavanirodhā jātinirodho;Wenn fortgesetztes Dasein aufhört, hört Wiedergeburt auf.
jātinirodhā jarāmaraṇaṁ sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā nirujjhanti.
sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā → soka parideva dukkha domanassu pāyāsā (th)Wenn Wiedergeburt aufhört, hören Alter und Tod, Kummer, Klage, Schmerz, Traurigkeit und Bedrängnis auf.
Evametassa kevalassa dukkhakkhandhassa nirodho hotī”ti.
evametassa → evam etassa (pts)So hört diese ganze Masse des Leidens auf.“