Samudayasutta๑๓๑ สมุทยสูตร
Bārāṇasiyaṁ viharanti isipatane migadāye …pe…เรื่องเกิดขึ้นที่กรุงพาราณสีเหมือนกัน ท่านพระมหาโกฏฐิตะ นั่ง ณ ที่สมควร ได้ถามท่านพระสารีบุตรดังนี้ว่า
“‘avijjā, avijjā’ti, āvuso sāriputta, vuccati.
sāriputta → sārīputta (sya-all)“ท่านสารีบุตร ที่พระผู้มีพระภาคตรัสว่า ‘อวิชชา อวิชชา’
Katamā nu kho, āvuso, avijjā;อวิชชาเป็นอย่างไร
kittāvatā ca avijjāgato hotī”ti?และด้วยเหตุเพียงเท่าไรหนอ บุคคลจึงเป็นผู้ตกอยู่ในอวิชชา”
“Idhāvuso, assutavā puthujjano rūpassa samudayañca atthaṅgamañca assādañca ādīnavañca nissaraṇañca yathābhūtaṁ nappajānāti.
atthaṅgamañca → atthagamañca (bj, pts) | nappajānāti → na pajānāti (pts)ท่านพระสารีบุตรตอบว่า “ท่านผู้มีอายุ ปุถุชนในโลกนี้ผู้ไม่ได้สดับ ไม่รู้ชัดความเกิด ความดับ คุณ โทษ และเครื่องสลัดออกจากรูปตามความเป็นจริง
Vedanāya …pe…...เวทนา ฯลฯ
saññāya …สัญญา ...
saṅkhārānaṁ …
saṅkhārānaṁ → saṅkhārānam (pts)สังขาร ...
viññāṇassa samudayañca atthaṅgamañca assādañca ādīnavañca nissaraṇañca yathābhūtaṁ nappajānāti.
atthaṅgamañca → atthagamañca (bj, pts) | nappajānāti → na pajānāti (pts)ไม่รู้ชัดความเกิด ความดับ คุณ โทษและเครื่องสลัดออกจากวิญญาณตามความเป็นจริง
Ayaṁ vuccatāvuso, avijjā;ท่านผู้มีอายุ นี้พระผู้มีพระภาคตรัสว่า อวิชชา ettāvatā ca avijjāgato hotī”ti.และด้วยเหตุเพียงเท่านี้ บุคคลจึงเป็นผู้ตกอยู่ในอวิชชา”