- Saṁyutta Nikāya 22.77Verbundene Lehrreden 22.77
- 8. Khajjanīyavagga8. Das Kapitel über über was gebissen werden kann
DutiyaarahantasuttaDie Vollendeten (2)
Sāvatthinidānaṁ.
sāvatthinidānaṁ → sāvatthiyaṁ (bj); sāvatthī tatra kho (sya-all) | sāvatthinidānaṁ rūpaṁ → rūpam (pts)In Sāvatthī.
“Rūpaṁ, bhikkhave, aniccaṁ.
rūpaṁ → rūpam (pts)„Mönche und Nonnen, Form ist unbeständig.
Yadaniccaṁ taṁ dukkhaṁ;
yadaniccaṁ → yad aniccaṁ (pts)Was unbeständig ist, ist Leiden.
yaṁ dukkhaṁ tadanattā;
tadanattā → tad anattā (pts)Was Leiden ist, ist ohne Selbst.
yadanattā taṁ ‘netaṁ mama, nesohamasmi, na meso attā’ti …pe… evametaṁ yathābhūtaṁ sammappaññāya daṭṭhabbaṁ.
+ → evametaṁ yathābhūtaṁ sammappaññāya daṭṭhabbaṁ vedanā aniccā (bjt) | pe → spelled out in full (bjt) | yadanattā → yad anattā (pts) | nesohamasmi → neso ham asmi (pts) | meso attāti evametaṁ → me so attā ti evam etaṁ (pts)Und was ohne Selbst ist, soll man wahrheitsgemäß mit rechter Weisheit so sehen: ‚Das ist nicht mein, das bin nicht ich, das ist nicht mein Selbst.‘ …
Evaṁ passaṁ, bhikkhave, sutavā ariyasāvako rūpasmimpi nibbindati, vedanāyapi … saññāyapi … saṅkhāresupi … viññāṇasmimpi nibbindati.
vedanāyapi → vedanāyapi nibbindati (bj) | saññāyapi → saññāyapi nibbindati (bj) | saṅkhāresupi → saṅkhāresupi nibbindati (bj) | evaṁ → vedanā daṭṭhabbaṁ evam (pts) | -daṭṭhabbaṁ → As in the preceding; missing in B (pts note) | rūpasmimpi → rūpasmiṁpi (th) | viññāṇasmimpi → viññāṇasmiṁpi (th) | rūpasmimpi → rūpasmim pi (pts) | pe → spelled out in full (pts)Wenn er das sieht, wird ein gebildeter edler Schüler ernüchtert von Form, Gefühl, Wahrnehmung, Willensbildungsprozessen und Bewusstsein.
Nibbindaṁ virajjati; virāgā vimuccati. Vimuttasmiṁ vimuttamiti ñāṇaṁ hoti.
vimuttamiti → vimuttam iti (pts)Wenn er ernüchtert ist, schwindet die Leidenschaft. Wenn die Leidenschaft schwindet, ist er befreit. Wenn er befreit ist, weiß er, dass er befreit ist.
‘Khīṇā jāti, vusitaṁ brahmacariyaṁ, kataṁ karaṇīyaṁ, nāparaṁ itthattāyā’ti pajānāti.
nāparaṁ → nāparam (pts)Er versteht: ‚Wiedergeburt ist beendet; das geistliche Leben ist erfüllt; was zu tun war, ist getan; es gibt nichts weiter für diesen Ort.‘
Yāvatā, bhikkhave, sattāvāsā, yāvatā bhavaggaṁ, ete aggā, ete seṭṭhā lokasmiṁ yadidaṁ arahanto”ti.
ti → S1-3 add the verses of the preceding, the first two being reduced to one in this way: Sukhino vata arahanto mohajālaṁ padālitam || Loko (sic) anupalittā te brahmabhūtā anāsavā || || (pts note) | bhavaggaṁ → bhavaggam (pts) | yadidaṁ arahantoti → yad idam arahanto ti sāvatthi (pts)Soweit es Aufenthalte der Lebewesen gibt, selbst bis hinauf zum Gipfel des Daseins, sind die Vollendeten die Vordersten und die Besten.“