DutiyagilānasuttaKrank (2)
Atha kho aññataro bhikkhu …pe… bhagavantaṁ etadavoca:
bhikkhu → bhikkhu yena bhagavā tenupasaṅkami (bj) | + → ekamantaṁ nisinno kho so bhikkhu (bjt)Da ging ein Mönch zum Buddha … und sagte zu ihm:
“amukasmiṁ, bhante, vihāre aññataro bhikkhu navo appaññāto ābādhiko dukkhito bāḷhagilāno.„Herr, in dem und dem Kloster lebt ein Mönch, der jünger und nicht namhaft ist. Er ist mitgenommen, leidend, schwer krank.
Sādhu, bhante, bhagavā yena so bhikkhu tenupasaṅkamatu anukampaṁ upādāyā”ti.Bitte geh aus Anteilnahme zu ihm.“
Atha kho bhagavā navavādañca sutvā gilānavādañca, “appaññāto bhikkhū”ti iti viditvā yena so bhikkhu tenupasaṅkami.
navavādañca → navatarañca (sya-all) | gilānavādañca → gilānatarañca (sya-all)Als der Buddha hörte, dass der Mönch jünger war, dass er krank war, und als er verstand, dass er nicht namhaft war, ging er zu ihm.
Addasā kho so bhikkhu bhagavantaṁ dūratova āgacchantaṁ.
so → (sya-all) | dūratova → dūrato va (th)Der Mönch sah den Buddha von Weitem kommen
Disvāna mañcake samadhosi.
mañcake samadhosi → mañcena samañcosi (bj) | samadhosi → samatesi (sya-all)und versuchte, sich auf seiner Liege aufzurichten.
Atha kho bhagavā taṁ bhikkhuṁ etadavoca:Der Buddha sagte zu ihm:
“alaṁ, bhikkhu, mā tvaṁ mañcake samadhosi.
mañcake samadhosi → mañcena samañcosi (bj) | samadhosi → samatesi (sya-all)„Es ist gut, Mönch, du brauchst nicht aufzustehen.
Santimāni āsanāni paññattāni, tatthāhaṁ nisīdissāmī”ti.Hier sind Sitze ausgelegt, da werde ich mich hinsetzen.“
Nisīdi bhagavā paññatte āsane. Nisajja kho bhagavā taṁ bhikkhuṁ etadavoca:Er setzte sich auf einen ausgebreiteten Sitz und sagte zu dem Mönch:
“kacci te, bhikkhu, khamanīyaṁ, kacci yāpanīyaṁ, kacci dukkhā vedanā paṭikkamanti no abhikkamanti, paṭikkamosānaṁ paññāyati no abhikkamo”ti?
paṭikkamosānaṁ → paṭikkamo sānaṁ (th)„Ich hoffe, es geht dir leidlich, Mönch, ich hoffe, du kommst zurecht. Und ich hoffe, dass der Schmerz nachlässt und nicht zunimmt, dass ein Nachlassen ersichtlich ist, kein Zunehmen.“
“Na me, bhante, khamanīyaṁ, na yāpanīyaṁ …pe…
pe → spelled out in full (bjt)„Herr, es geht mir nicht leidlich, ich komme nicht zurecht. …
na kho maṁ, bhante, attā sīlato upavadatī”ti.
maṁ → me (sabbattha) | maṁ → me (bj, sya-all) | maṁ → me (cck: sabbattha)Ich habe mir wegen meiner Tugend nichts vorzuwerfen.“
“No ce kira te, bhikkhu, attā sīlato upavadati, atha kiñca te kukkuccaṁ ko ca vippaṭisāro”ti?
te → tvaṁ (bj, sya-all, pts) | kiñca → kismiñca (bj, sya-all) | upavadati → upadavati (sya-all) | kiñca → kismiṁ ca (th)„Was ist es in diesem Fall, Mönch, das du bereust oder bedauerst?“
“Na khvāhaṁ, bhante, sīlavisuddhatthaṁ bhagavatā dhammaṁ desitaṁ ājānāmī”ti.
khvāhaṁ → khohaṁ (bj)„Es ist, dass ich es so verstehe, dass der Buddha den Dhamma nicht nur um der Reinheit der Tugend willen gelehrt hat.“
“No ce kira tvaṁ, bhikkhu, sīlavisuddhatthaṁ mayā dhammaṁ desitaṁ ājānāsi, atha kimatthaṁ carahi tvaṁ, bhikkhu, mayā dhammaṁ desitaṁ ājānāsī”ti?
desitaṁ ājānāsīti anupādāparinibbānatthaṁ khvāhaṁ → desitam ajānāsīti anupādāparinibbāṇatthaṁ khvāham (pts) | tvaṁ → tvam (pts) | sīlavisuddhatthaṁ → sīlavisuddhattham (pts) | dhammaṁ desitaṁ → dhammam desitam (pts)„Wenn das so ist, wie genau verstehst du es, zu welchem Zweck der Dhamma gelehrt wird?“
“Anupādāparinibbānatthaṁ khvāhaṁ, bhante, bhagavatā dhammaṁ desitaṁ ājānāmī”ti.
khvāhaṁ → kho ahaṁ (sya-all) | anupādāparinibbānatthaṁ → anupādā parinibbānatthaṁ (bjt) | anupādāparinibbānatthaṁ khvāhaṁ → anupādāparinibbāṇatthaṁ khvāham (pts)„Ich verstehe es so, dass der Buddha den Dhamma zum Zweck des vollkommenen Erlöschens ohne Nahrung für Ergreifen gelehrt hat.“
“Sādhu sādhu, bhikkhu.„Gut, gut, Mönch!
Sādhu kho tvaṁ, bhikkhu, anupādāparinibbānatthaṁ mayā dhammaṁ desitaṁ ājānāsi.
kho → kho pana (bj) | anupādāparinibbānatthaṁ → anupādāparinibbānatthāya (bj); anupādāparinibbāṇattham (pts) | tvaṁ → pana tvam (pts) | pana → B1-2 omits pana (pts note) | desitaṁ → desitam (pts)Es ist gut, dass du es so verstehst, dass ich den Dhamma zum Zweck des vollkommenen Erlöschens ohne Nahrung für Ergreifen gelehrt habe.
Anupādāparinibbānattho hi, bhikkhu, mayā dhammo desito.
anupādāparinibbānattho → anupādā parinibbānattho (bjt)Denn das ist ja der Zweck.
Taṁ kiṁ maññasi, bhikkhu,Was denkst du, Mönch?
cakkhu niccaṁ vā aniccaṁ vā”ti?
cakkhu → cakkhuṁ (sya-all)Ist das Auge beständig oder unbeständig?“
“Aniccaṁ, bhante”.
+ → yaṁ (my)„Unbeständig, Herr.“ …
“ …pe…
Sotaṁ …
sotaṁ → cakkhusamphasso (bjt)„Ist das Ohr …
ghānaṁ …
ghānaṁ → yampidaṁ cakkhusamphassapaccayā (bjt)Ist die Nase …
jivhā …
jivhā → uppajjati vedayitaṁ (bjt)Ist die Zunge …
kāyo …
kāyo → sukhaṁ vā (bjt)Ist der Körper …
mano …
mano → dukkhaṁ vā (bjt)Ist der Geist …
manoviññāṇaṁ …
manoviññāṇaṁ → adukkhamasukhaṁ vā (bjt)Ist Geistbewusstsein …
manosamphasso …
manosamphasso → tampi (bjt)Ist Geistkontakt …
yampidaṁ manosamphassapaccayā uppajjati vedayitaṁ sukhaṁ vā dukkhaṁ vā adukkhamasukhaṁ vā tampi niccaṁ vā aniccaṁ vā”ti?Ist das angenehme, schmerzhafte oder neutrale Gefühl, das in Abhängigkeit von Geistkontakt entsteht, beständig oder unbeständig?“
“Aniccaṁ, bhante”.„Unbeständig, Herr.“
“Yaṁ panāniccaṁ dukkhaṁ vā taṁ sukhaṁ vā”ti?
yaṁ panāniccaṁ → yampanāniccaṁ (bjt)„Aber wenn es unbeständig ist, ist es Leiden oder Glück?“
“Dukkhaṁ, bhante”.„Leiden, Herr.“
“Yaṁ panāniccaṁ dukkhaṁ vipariṇāmadhammaṁ, kallaṁ nu taṁ samanupassituṁ:
yaṁ panāniccaṁ → yampanāniccaṁ (bjt) | kallaṁ nu → kallannu (bjt)„Aber wenn es unbeständig und Leiden ist und zugrunde gehen muss, kann man es dann so ansehen:
‘etaṁ mama, esohamasmi, eso me attā’”ti?‚Das ist mein, das bin ich, das ist mein Selbst‘?“
“No hetaṁ, bhante”.
no hetaṁ → nohetaṁ (bjt)„Nein, Herr.“
“Evaṁ passaṁ, bhikkhu, sutavā ariyasāvako cakkhusmimpi nibbindati …pe…
bhikkhu → bhikkhave (sya-all) | pe → spelled out in full (bjt) | cakkhusmimpi → cakkhusmiṁpi (th)„Wenn er das sieht, wird ein gebildeter edler Schüler ernüchtert vom Auge … vom Ohr … von der Nase … von der Zunge … vom Körper …
manasmimpi …
manasmimpi manoviññāṇepi manosamphassepi nibbindati → (bj, sya-all)vom Geist …
manoviññāṇepi …vom Geistbewusstsein …
manosamphassepi nibbindati.von Geistkontakt …
Yampidaṁ manosamphassapaccayā uppajjati vedayitaṁ sukhaṁ vā dukkhaṁ vā adukkhamasukhaṁ vā tasmimpi nibbindati.
vedayitaṁ → vedayidaṁ (sya-all) | tasmimpi → tasmiṁpi (th)Er wird ernüchtert von dem angenehmen, schmerzhaften oder neutralen Gefühl, das in Abhängigkeit von Geistkontakt entsteht.
Nibbindaṁ virajjati; virāgā vimuccati; vimuttasmiṁ vimuttamiti ñāṇaṁ hoti.Wenn er ernüchtert ist, schwindet die Leidenschaft. Wenn die Leidenschaft schwindet, ist er befreit. Wenn er befreit ist, weiß er, dass er befreit ist.
‘Khīṇā jāti, vusitaṁ brahmacariyaṁ, kataṁ karaṇīyaṁ, nāparaṁ itthattāyā’ti pajānātī”ti.Er versteht: ‚Wiedergeburt ist beendet; das geistliche Leben ist erfüllt; was zu tun war, ist getan; es gibt nichts weiter für diesen Ort.‘“
Idamavoca bhagavā.
idamavoca → idam avoca (pts)Das sagte der Buddha.
Attamano so bhikkhu bhagavato bhāsitaṁ abhinandi.
Attamano → S3 adds ca (pts note) | bhāsitaṁ → bhāsitam (pts)Erfreut begrüßte dieser Mönch die Worte des Buddha und stimmte ihm zu.
Imasmiñca pana veyyākaraṇasmiṁ bhaññamāne tassa bhikkhussa anupādāya āsavehi cittaṁ vimuccīti.
vimuccīti → vimuccatīti (sya-all, pts1ed) | vimuccīti dutiyaṁ → vimuccatīti (pts) | vimuccīti → vimuccatīti (cck: sabbattha) | bhikkhussa → Missing in S3 (pts note) | imasmiñca → imasmiṁ ca (th) | veyyākaraṇasmiṁ → veyyākaraṇasmim (pts)Und während diese Lehrrede gesprochen wurde, wurde der Geist dieses Mönchs ohne Nahrung für Ergreifen von den Befleckungen befreit.