- Saṁyutta Nikāya 40.2Verbundene Lehrreden 40.2
- 1. Moggallānavagga1. Das von Moggallāna gesprochene Kapitel
Dutiyajhānapañhāsutta
Dutiyajhānapañhāsutta → avitakkasuttaṁ (bj); avitakka (pts1ed)Frage über die zweite Vertiefung
“‘Dutiyaṁ jhānaṁ, dutiyaṁ jhānan’ti vuccati.
dutiyaṁ jhānaṁ dutiyaṁ jhānanti → dutiyajjhānaṁ dutiyajjhānanti (sya-all)„Man spricht von diesem Ding, das ‚zweite Vertiefung‘ genannt wird.
Katamaṁ nu kho dutiyaṁ jhānanti?
dutiyaṁ jhānanti → dutiyajjhānanti (sya-all)Was ist diese zweite Vertiefung?
Tassa mayhaṁ, āvuso, etadahosi:
mayhaṁ → mayham (pts) | etadahosi → etad ahosi (pts)Da kam mir der Gedanke:
‘idha bhikkhu vitakkavicārānaṁ vūpasamā ajjhattaṁ sampasādanaṁ cetaso ekodibhāvaṁ avitakkaṁ avicāraṁ samādhijaṁ pītisukhaṁ dutiyaṁ jhānaṁ upasampajja viharati.
dutiyaṁ jhānaṁ → dutiyajjhānaṁ (sya-all) | ekodibhāvaṁ avitakkaṁ → ekodibhāvam avitakkam (pts) | samādhijaṁ → samādhijam (pts) | jhānaṁ → jhānam (pts)‚Wenn das Ausrichten und Halten des Geistes sich beruhigt, tritt ein Mönch in die zweite Vertiefung ein und verweilt darin; da gibt es aus Versenkung geborene Ekstase und Seligkeit, mit innerer Klarheit und geeintem Geist, ohne Ausrichten und Halten.
Idaṁ vuccati dutiyaṁ jhānan’ti.
dutiyaṁ jhānanti → dutiyajjhānanti (sya-all) | jhānanti → jhānan ti (pts)Das nennt man die zweite Vertiefung.‘
So khvāhaṁ, āvuso, vitakkavicārānaṁ vūpasamā ajjhattaṁ sampasādanaṁ cetaso ekodibhāvaṁ avitakkaṁ avicāraṁ samādhijaṁ pītisukhaṁ dutiyaṁ jhānaṁ upasampajja viharāmi.
dutiyaṁ jhānaṁ → dutiyajjhānaṁ (sya-all) | khvāhaṁ → khvāham (pts) | ajjhattaṁ → ajjhattam (pts) | ekodibhāvaṁ avitakkaṁ → ekodibhāvam avitakkam (pts) | samādhijaṁ pītisukhaṁ → samādhijam pītisukham (pts) | jhānaṁ → jhānam (pts)Und so … war ich dabei, in die zweite Vertiefung einzutreten und darin zu verweilen.
Tassa mayhaṁ, āvuso, iminā vihārena viharato vitakkasahagatā saññāmanasikārā samudācaranti.
mayhaṁ → mayham (pts) | saññāmanasikārā → saññā manasikārā (pts)Während ich in dieser Meditation verweilte, kamen Wahrnehmungen und ein Gebrauch des Geistes auf, die mit dem Ausrichten des Geistes verbunden waren.
Atha kho maṁ, āvuso, bhagavā iddhiyā upasaṅkamitvā etadavoca:
maṁ → mam (pts) | etadavoca → etad avoca (pts)Da kam der Buddha mithilfe seiner übersinnlichen Kraft zu mir und sagte:
‘moggallāna, moggallāna.
moggallāna moggallāna → moggalāna moggalāna (pts)‚Moggallāna, Moggallāna!
Mā, brāhmaṇa, dutiyaṁ jhānaṁ pamādo, dutiye jhāne cittaṁ saṇṭhapehi, dutiye jhāne cittaṁ ekodiṁ karohi, dutiye jhāne cittaṁ samādahā’ti.
dutiyaṁ jhānaṁ → dutiyajjhānaṁ (sya-all) | dutiye jhāne → dutiyajjhāne (sya-all) | brāhmaṇa → brāhmana (pts) | cittaṁ ekodiṁ karohi → cittam ekodikarohi (pts) | jhānaṁ → jhānam (pts) | samādahāti → samādahā ti (pts)Vernachlässige die zweite Vertiefung nicht, Brahmane! Verankere deinen Geist in der zweiten Vertiefung; bringe deinen Geist zur Einheit und zur Versenkung in der zweiten Vertiefung.‘
So khvāhaṁ, āvuso, aparena samayena vitakkavicārānaṁ vūpasamā ajjhattaṁ sampasādanaṁ cetaso ekodibhāvaṁ avitakkaṁ avicāraṁ samādhijaṁ pītisukhaṁ dutiyaṁ jhānaṁ upasampajja vihāsiṁ.
dutiyaṁ jhānaṁ → dutiyajjhānaṁ (sya-all) | khvāhaṁ → khvāham (pts) | sampasādanaṁ → sampasādanam (pts) | ekodibhāvaṁ avitakkaṁ → ekodibhāvam avitakkam (pts) | samādhijaṁ → samādhijam (pts) | jhānaṁ → jhānam (pts)Und so … trat ich nach einiger Zeit in die zweite Vertiefung ein und verweilte darin.
Yañhi taṁ, āvuso, sammā vadamāno vadeyya:
yañhi → yaṁ hi (bjt, th, pts) | sammā vadamāno → sammāvadamāno (pts)Wenn daher von irgendjemandem zu Recht gesagt werden könnte,
‘satthārānuggahito sāvako mahābhiññataṁ patto’ti, mamaṁ taṁ sammā vadamāno vadeyya:
satthārānuggahito → satthāranuggahīto (pts) | mahābhiññataṁ pattoti → mahābhiññatam patto ti (pts) | sammā vadamāno → sammāvadamāno (pts)er sei ein Schüler, der mit der Hilfe des Lehrers eine große unmittelbare Einsicht erlangte, so bin ich es.“
‘satthārānuggahito sāvako mahābhiññataṁ patto’”ti.
satthārānuggahito → satthārānuggahīto (pts) | mahābhiññataṁ pattoti dutiyaṁ → mahābhiññatam patto ti (pts)