Apārasutta๑ อปารสูตร
“Cattārome, bhikkhave, iddhipādā bhāvitā bahulīkatā apārā pāraṁ gamanāya saṁvattanti.
cattārome → (pts) | apārā pāraṁ → aparāparaṁ (pts) | pāraṁ → aparāparaṁ (bj: sī.pævi, sī.pavi) | + → pañcamabhāge dutiyo kaṇḍo mahāvaggo iddhipādasaṁyuttaṁ cāpālavaggo namo tassa bhagavato arahato sammā sambuddhassa apārasuttaṁ sāvatthiyaṁ (bjt)พระผู้มีพระภาคตรัสว่า “ภิกษุทั้งหลาย อิทธิบาท ๔ ประการนี้ที่ บุคคลเจริญ ทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อถึงฝั่งโน้นจากฝั่งนี้
Katame cattāro?อิทธิบาท ๔ ประการ อะไรบ้าง
Idha, bhikkhave, bhikkhu chandasamādhippadhānasaṅkhārasamannāgataṁ iddhipādaṁ bhāveti,
chandasamādhippadhānasaṅkhārasamannāgataṁ → chandasamādhipadhānasaṅkhārasamannāgataṁ (bjt, th) | chandasamādhippadhānasaṅkhārasamannāgataṁ iddhipādaṁ → chandasamādhipadhānasaṅkhārasamannāgatam iddhipādam (pts)คือ ภิกษุในธรรมวินัยนี้ ๑. เจริญอิทธิบาทที่ประกอบด้วยฉันทสมาธิปธานสังขาร (สมาธิที่ เกิดจากฉันทะและความเพียรที่มุ่งมั่น)
vīriyasamādhippadhānasaṅkhārasamannāgataṁ iddhipādaṁ bhāveti,
vīriyasamādhippadhānasaṅkhārasamannāgataṁ iddhipādaṁ → viriyasamādhipadhānasaṅkharasamannāgatam iddhipādam (pts) | vīriyasamādhippadhānasaṅkhārasamannāgataṁ → viriyasamādhipadhānasaṅkhārasamannāgataṁ (bjt, th)๒. เจริญอิทธิบาทที่ประกอบด้วยวิริยสมาธิปธานสังขาร (สมาธิที่ เกิดจากวิริยะและความเพียรที่มุ่งมั่น)
cittasamādhippadhānasaṅkhārasamannāgataṁ iddhipādaṁ bhāveti,
cittasamādhipadhānasaṅkhārasamannāgatam → S1-3 cittasamādhipadhā (S1 dā) nasamannāgataṁ. (pts note) | cittasamādhippadhānasaṅkhārasamannāgataṁ → cittasamādhipadhānasaṅkhārasamannāgataṁ (bjt) | cittasamādhippadhānasaṅkhārasamannāgataṁ → cittasamādhipadhāna saṅkhārasamannāgataṁ (th) | cittasamādhippadhānasaṅkhārasamannāgataṁ iddhipādaṁ → cittasamādhipadhānasaṅkhārasamannāgatam iddhipādam (pts)๓. เจริญอิทธิบาทที่ประกอบด้วยจิตตสมาธิปธานสังขาร (สมาธิที่ เกิดจากจิตตะและความเพียรที่มุ่งมั่น)
vīmaṁsāsamādhippadhānasaṅkhārasamannāgataṁ iddhipādaṁ bhāveti.
vīmaṁsāsamādhippadhānasaṅkhārasamannāgataṁ iddhipādaṁ → vīmaṁsasamādhipadhānasaṅkhārasamannāgataṁ iddhipādam (pts) | vīmaṁsāsamādhippadhānasaṅkhārasamannāgataṁ → vīmaṁsāsamādhipadhānasaṅkhārasamannāgataṁ (bjt, th)๔. เจริญอิทธิบาทที่ประกอบด้วยวิมังสาสมาธิปธานสังขาร (สมาธิ ที่เกิดจากวิมังสาและความเพียรที่มุ่งมั่น)
Ime kho, bhikkhave, cattāro iddhipādā bhāvitā bahulīkatā apārā pāraṁ gamanāya saṁvattantī”ti.
apārā pāraṁ gamanāya saṁvattantīti → aparāparaṅgamanāya saṁvattantī ti (pts)ภิกษุทั้งหลาย อิทธิบาท ๔ ประการนี้แลที่บุคคลเจริญ ทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อถึงฝั่งโน้นจากฝั่งนี้”