SāriputtasuttaMit Sāriputta
Evaṁ me sutaṁ—
evaṁ me → (sya-all) | evaṁ → evam (pts)So habe ich es gehört:
ekaṁ samayaṁ bhagavā sāvatthiyaṁ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme.Einmal hielt sich der Buddha bei Sāvatthī in Jetas Wäldchen auf, dem Kloster des Anāthapiṇḍika.
Tena kho pana samayena āyasmā sāriputto bhagavato avidūre nisinno hoti pallaṅkaṁ ābhujitvā ujuṁ kāyaṁ paṇidhāya parimukhaṁ satiṁ upaṭṭhapetvā.Zu dieser Zeit saß der Ehrwürdige Sāriputta nicht weit vom Buddha, mit gekreuzten Beinen, den Körper gerade aufgerichtet, die Achtsamkeit bei sich verankert.
Addasā kho bhagavā āyasmantaṁ sāriputtaṁ avidūre nisinnaṁ pallaṅkaṁ ābhujitvā ujuṁ kāyaṁ paṇidhāya parimukhaṁ satiṁ upaṭṭhapetvā.
ābhujitvā → A ābhuñcitvā. (pts note) | upaṭṭhapetvā → A -āpetvā. (pts note)Der Buddha sah ihn dort meditieren.
Atha kho bhagavā etamatthaṁ viditvā tāyaṁ velāyaṁ imaṁ udānaṁ udānesi:
etamatthaṁ → etam atthaṁ (pts)Und da er diese Sache verstand, drückte der Buddha bei dieser Gelegenheit dieses innige Gefühl aus:
“Yathāpi pabbato selo, acalo suppatiṭṭhito;
yathāpi → yathā pi (pts) suppatiṭṭhito → supatiṭṭhito (th)„Ein Felsenberg ist standhaft und fest gegründet; Evaṁ mohakkhayā bhikkhu, pabbatova na vedhatī”ti.
vedhatīti catutthaṁ → vedhatī ti (pts) | pabbatova → pabbato va (pts)wenn die Täuschung endet, zittert ein Mönch daher nicht – wie ein Berg.“
Catutthaṁ.
catutthaṁ → catutthaṁ evamme (sya-all) | catutthaṁ → ti (pts)