Find the Truth

In the Pāli Suttas and Vinaya

settings

{{table.suttaCol}} {{table.readCol}} {{table.titleCol}} {{table.wordsCol}} {{table.countCol}} {{table.mrCol}} {{table.linksCol}} {{table.typeCol}} {{table.quoteCol}}
{{table.wordCol}} {{table.textsCol}} {{table.matchesCol}} {{table.linksCol}}

{{results.variantsForLabel}}

Variants 1/2 columns Dictionary Multi-select Compass Help

Note:Translations, dictionaries and commentaries were not made by the Blessed One.Cross-check with Pali in 4 main nikayas.

  • Aṅguttara Nikāya 4.192Nummerierte Lehrreden 4.192
  • 20. Mahāvagga20. Das große Kapitel

ṬhānasuttaUmstände

“Cattārimāni, bhikkhave, ṭhānāni catūhi ṭhānehi veditabbāni.
cattārimāni → cattārīmāni (sya-all); (pts) | catūhi → catuhi (pts)
„Mönche und Nonnen, diese vier Dinge kann man unter vier Umständen erkennen.
Katamāni cattāri?
cattāri → See Saṁyutta III. 2. 1, p. 78. (pts note)
Welche vier?

Saṁvāsena, bhikkhave, sīlaṁ veditabbaṁ, tañca kho dīghena addhunā, na ittaraṁ; manasikarotā, no amanasikarotā; paññavatā, no duppaññena.
amanasikarotā → amanasikārā (bj, sya-all, pts) | duppaññena → duppaññenā (pts) | tañca → tañ ca (pts) | ittaraṁ → itaraṁ (pts)
Die Tugend eines Menschen kann man erkennen, wenn man mit ihm zusammenlebt – aber nur über einen langen Zeitraum, nicht beiläufig; nur, wenn man den Geist gebraucht, nicht, wenn man ihn nicht gebraucht; und nur die Weisen können es, nicht die Geistlosen.

Saṁvohārena, bhikkhave, soceyyaṁ veditabbaṁ, tañca kho dīghena addhunā, na ittaraṁ; manasikarotā, no amanasikarotā; paññavatā, no duppaññena.
amanasikarotā → amanasikārā (bj, sya-all, pts) | tañca → tañ ca (pts) | ittaraṁ → itaraṁ (pts)
Die Reinheit eines Menschen kann man erkennen, wenn man mit ihm Umgang pflegt …

Āpadāsu, bhikkhave, thāmo veditabbo, so ca kho dīghena addhunā, na ittaraṁ; manasikarotā, no amanasikarotā; paññavatā, no duppaññena.
amanasikarotā → amanasikārā (bj, sya-all) | veditabbo → veditabbaṁ (pts) | ittaraṁ manasikarotā no amanasikarotā paññavatā no → itaraṁ (pts)
Die Widerstandskraft eines Menschen kann man im Unglück erkennen …

Sākacchāya, bhikkhave, paññā veditabbā, sā ca kho dīghena addhunā, na ittaraṁ; manasikarotā, no amanasikarotā; paññavatā, no duppaññenāti.
amanasikarotā → amanasikārā (bj, sya-all, pts) | duppaññenāti → duppaññena (bj, sya-all, pts) | itaraṁ → B. K. ittaraṁ, and SS. occasionally. (pts note) | amanasikārā → B. K. amanasikarotā. (pts note)
Die Weisheit eines Menschen kann man in der Diskussion erkennen – aber nur über einen langen Zeitraum, nicht beiläufig; nur, wenn man den Geist gebraucht, nicht, wenn man ihn nicht gebraucht; und nur die Weisen können es, nicht die Geistlosen.

‘Saṁvāsena, bhikkhave, sīlaṁ veditabbaṁ, tañca kho dīghena addhunā, na ittaraṁ; manasikarotā, no amanasikarotā; paññavatā, no duppaññenā’ti,
amanasikarotā → amanasikārā (bj, sya-all) | Saṁvāsena → saṁ. ni. 1.122 (cck note) | tañca → tañ ca (pts) | na ittaraṁ manasikarotā no amanasikarotā paññavatā no duppaññenāti → duppaññenāti--iti pi (pts)
‚Die Tugend eines Menschen kann man erkennen, wenn man mit ihm zusammenlebt – aber nur über einen langen Zeitraum, nicht beiläufig; nur, wenn man den Geist gebraucht, nicht, wenn man ihn nicht gebraucht; und nur die Weisen können es, nicht die Geistlosen.‘
iti kho panetaṁ vuttaṁ. Kiñcetaṁ paṭicca vuttaṁ?
panetaṁ → pan etaṁ (pts) | kiñcetaṁ → kiñc etaṁ (pts)
Das habe ich gesagt, aber inwiefern habe ich es gesagt?
Idha, bhikkhave, puggalo puggalena saddhiṁ saṁvasamāno evaṁ jānāti:
saṁvasamāno → vasamāno (bj); saṁvāsamāno (pts)
Da lebt eine Person mit einer anderen zusammen. Sie findet heraus:
‘dīgharattaṁ kho ayamāyasmā khaṇḍakārī chiddakārī sabalakārī kammāsakārī, na santatakārī na santatavutti;
santatavutti → satatavuttī (sya-all, km) | santatakārī → satatakārī (sya-all) | santatavutti → satatavutti (cck: syā. kaṁ.) | santatakārī → B. K. satatakārī. (pts note) | santatavutti → B. K. santatavuttī; S. Tr. santavuttī. (pts note) | ayamāyasmā → ayaṁ āyasmā (pts)
‚Über einen langen Zeitraum waren die Taten dieses Ehrwürdigen fehlerhaft, unrein, voller Flecken und unlauter. Seine Taten und sein Verhalten sind widersprüchlich.
sīlesu dussīlo ayamāyasmā, nāyamāyasmā sīlavā’ti.
ayamāyasmā nāyamāyasmā sīlavāti → ayaṁ āyasmā nāyaṁ āyasmā sīlavā ti (pts)
Dieser Ehrwürdige ist tugendlos, nicht tugendhaft.‘

Idha pana, bhikkhave, puggalo puggalena saddhiṁ saṁvasamāno evaṁ jānāti:
saṁvasamāno → vasamāno (bj); saṁvāsamāno (pts)
Dann lebt da eine andere Person mit einer anderen zusammen. Sie findet heraus:
‘dīgharattaṁ kho ayamāyasmā akhaṇḍakārī acchiddakārī asabalakārī akammāsakārī santatakārī santatavutti;
santatakārī santatavutti → satatakārī satatavuttī (sya-all) | ayamāyasmā → ayaṁ āyasmā (pts)
‚Über einen langen Zeitraum waren die Taten dieses Ehrwürdigen unversehrt, tadellos, ohne Flecken und rein. Seine Taten und sein Verhalten sind widerspruchsfrei.
sīlesu sīlavā ayamāyasmā, nāyamāyasmā dussīlo’ti.
ayamāyasmā → cāyamāyasmā (bj) | ayamāyasmā nāyamāyasmā dussīloti → ayaṁ āyasmā nāyaṁ āyasmā dussīlo ti (pts)
Dieser Ehrwürdige ist tugendhaft, nicht tugendlos.‘
‘Saṁvāsena, bhikkhave, sīlaṁ veditabbaṁ, tañca kho dīghena addhunā, na ittaraṁ; manasikarotā, no amanasikarotā; paññavatā, no duppaññenā’ti, iti yaṁ taṁ vuttaṁ idametaṁ paṭicca vuttaṁ.
amanasikarotā → amanasikārā (bj, sya-all, pts) | idametaṁ paṭicca → idam etaṁ paticca (pts) | yaṁ taṁ → yantaṁ (bjt, th) | tañca → tañ ca (pts) | ittaraṁ → itaraṁ (pts) | duppaññenāti iti → duppaññenāti--iti (pts)
Insofern habe ich gesagt, dass man die Tugend eines Menschen erkennen kann, wenn man mit ihm zusammenlebt – aber nur über einen langen Zeitraum, nicht beiläufig; nur, wenn man den Geist gebraucht, nicht, wenn man ihn nicht gebraucht; und nur die Weisen können es, nicht die Geistlosen.

‘Saṁvohārena, bhikkhave, soceyyaṁ veditabbaṁ, tañca kho dīghena addhunā, na ittaraṁ; manasikarotā, no amanasikarotā; paññavatā, no duppaññenā’ti,
amanasikarotā → amanasikārā (bj, sya-all) | tañca → tañ ca (pts) | na ittaraṁ manasikarotā no amanasikarotā paññavatā no duppaññenāti → duppaññenāti--iti (pts)
‚Die Reinheit eines Menschen kann man erkennen, wenn man mit ihm Umgang pflegt …‘
iti kho panetaṁ vuttaṁ. Kiñcetaṁ paṭicca vuttaṁ?
panetaṁ → pan etaṁ (pts) | kiñcetaṁ → kiñc etaṁ (pts)
Das habe ich gesagt, aber inwiefern habe ich es gesagt?
Idha, bhikkhave, puggalo puggalena saddhiṁ saṁvoharamāno evaṁ jānāti:
saṁvoharamāno → saṁvohāramāno (bj, pts)
Da pflegt eine Person Umgang mit einer anderen. Sie findet heraus:
‘aññathā kho ayamāyasmā ekena eko voharati, aññathā dvīhi, aññathā tīhi, aññathā sambahulehi;
ayamāyasmā → ayaṁ āyasmā (pts)
‚Dieser Ehrwürdige geht mit einem Menschen auf eine Art um. Dann geht er mit zwei, drei oder vielen Menschen jeweils auf eine andere Art um.
vokkamati ayamāyasmā purimavohārā pacchimavohāraṁ;
pacchimavohāraṁ → pacchimavohārā (pts) | ayamāyasmā → ayaṁ āyasmā (pts)
Sein früherer Umgang weicht von seinem späteren ab.
aparisuddhavohāro ayamāyasmā, nāyamāyasmā parisuddhavohāro’ti.
ayamāyasmā nāyamāyasmā parisuddhavohāroti → ayaṁ āyasmā nāyaṁ āyasmā parisuddhavohāro ti (pts)
Der Umgang dieses Ehrwürdigen ist unrein, nicht rein.‘

Idha pana, bhikkhave, puggalo puggalena saddhiṁ saṁvoharamāno evaṁ jānāti:
saṁvoharamāno → saṁvohāramāno (bj, pts)
Dann pflegt da eine andere Person Umgang mit einer anderen. Sie findet heraus:
‘yatheva kho ayamāyasmā ekena eko voharati, tathā dvīhi, tathā tīhi, tathā sambahulehi.
yatheva → yathā (sya-all) | yatheva → yath eva (pts) | ayamāyasmā → ayam āyasmā (pts)
‚Dieser Ehrwürdige geht mit einem Menschen auf eine Art um. Dann geht er mit zwei, drei oder vielen Menschen immer auf die gleiche Art um.
Nāyamāyasmā vokkamati purimavohārā pacchimavohāraṁ;
pacchimavohāraṁ → pacchimavohārā (pts) | nāyamāyasmā → nāyam āyasmā (pts)
Sein früherer Umgang stimmt mit seinem späteren überein.
parisuddhavohāro ayamāyasmā, nāyamāyasmā aparisuddhavohāro’ti.
nāyamāyasmā → na (bj) | ayamāyasmā nāyamāyasmā aparisuddhavohāroti → ayaṁ āyasmā nāyaṁ āyasmā aparisuddhavohāro ti (pts)
Der Umgang dieses Ehrwürdigen ist rein, nicht unrein.‘
‘Saṁvohārena, bhikkhave, soceyyaṁ veditabbaṁ, tañca kho dīghena addhunā, na ittaraṁ; manasikarotā, no amanasikarotā; paññavatā, no duppaññenā’ti, iti yaṁ taṁ vuttaṁ idametaṁ paṭicca vuttaṁ.
amanasikarotā → amanasikārā (bj, sya-all) | yaṁ taṁ → yantaṁ (bjt, th)
Insofern habe ich gesagt, dass man die Reinheit eines Menschen erkennen kann, wenn man mit ihm Umgang pflegt. …

‘Āpadāsu, bhikkhave, thāmo veditabbo, so ca kho dīghena addhunā, na ittaraṁ; manasikarotā, no amanasikarotā; paññavatā, no duppaññenā’ti,
amanasikarotā → amanasikārā (bj, sya-all)
‚Die Widerstandskraft eines Menschen kann man im Unglück erkennen …‘
iti kho panetaṁ vuttaṁ. Kiñcetaṁ paṭicca vuttaṁ?
panetaṁ → pan etaṁ (pts) | kiñcetaṁ → kiñc etaṁ (pts)
Das habe ich gesagt, aber inwiefern habe ich es gesagt?
Idha, bhikkhave, ekacco ñātibyasanena vā phuṭṭho samāno, bhogabyasanena vā phuṭṭho samāno, rogabyasanena vā phuṭṭho samāno na iti paṭisañcikkhati:
na → (pts) | ñātibyasanena → ñātivyasanena (bjt, pts) | bhogabyasanena → bhogavyasanena (bjt, pts) | rogabyasanena → rogavyasanena (bjt, pts)
Da verliert jemand Familienangehörige, Vermögen oder Gesundheit. Doch er überlegt nicht:
‘tathābhūto kho ayaṁ lokasannivāso tathābhūto ayaṁ attabhāvapaṭilābho yathābhūte lokasannivāse yathābhūte attabhāvapaṭilābhe aṭṭha lokadhammā lokaṁ anuparivattanti loko ca aṭṭha lokadhamme anuparivattati—
ayaṁ → (bj, sya-all, pts)
‚So ist das Leben in der Welt. So ist Verkörperung. Deshalb drehen sich die acht weltlichen Gegebenheiten um die Welt, und die Welt dreht sich um die acht weltlichen Gegebenheiten:
lābho ca, alābho ca, yaso ca, ayaso ca, nindā ca, pasaṁsā ca, sukhañca, dukkhañcā’ti.
+ → ayaso ca (bjt, pts) | sukhañca dukkhañcāti → sukhañ ca dukkhañ cāti (pts)
Gewinn und Verlust, Ruhm und Schande, Tadel und Lob, Glück und Schmerz.‘
So ñātibyasanena vā phuṭṭho samāno bhogabyasanena vā phuṭṭho samāno rogabyasanena vā phuṭṭho samāno socati kilamati paridevati, urattāḷiṁ kandati, sammohaṁ āpajjati.
urattāḷiṁ kandati → urattāḷīkandati (sya-all) | ñātibyasanena → ñātivyasanena (bjt, pts) | rogabyasanena → rogavyasanena (bjt) | bhogabyasanena → rogavyasanena (pts)
Er ist bekümmert und jammert und klagt, schlägt sich an die Brust und stürzt in Verwirrung.

Idha pana, bhikkhave, ekacco ñātibyasanena vā phuṭṭho samāno bhogabyasanena vā phuṭṭho samāno rogabyasanena vā phuṭṭho samāno iti paṭisañcikkhati:
ñātibyasanena → ñātivyasanena (bjt) | bhogabyasanena → bhogavyasanena (bjt) | rogabyasanena → rogavyasanena (bjt) | ñātibyasanena → ñātivyasanena rogavyasanena (pts)
Dann verliert da jemand anderes Familienangehörige, Vermögen oder Gesundheit. Doch er überlegt:
‘tathābhūto kho ayaṁ lokasannivāso tathābhūto ayaṁ attabhāvapaṭilābho yathābhūte lokasannivāse yathābhūte attabhāvapaṭilābhe aṭṭha lokadhammā lokaṁ anuparivattanti loko ca aṭṭha lokadhamme anuparivattati—
ayaṁ → (bj, sya-all)
‚So ist das Leben in der Welt. So ist Verkörperung. Deshalb drehen sich die acht weltlichen Gegebenheiten um die Welt, und die Welt dreht sich um die acht weltlichen Gegebenheiten:
lābho ca, alābho ca, yaso ca, ayaso ca, nindā ca, pasaṁsā ca, sukhañca, dukkhañcā’ti.
+ → ayaso ca (bjt)
Gewinn und Verlust, Ruhm und Schande, Tadel und Lob, Glück und Schmerz.‘
So ñātibyasanena vā phuṭṭho samāno bhogabyasanena vā phuṭṭho samāno rogabyasanena vā phuṭṭho samāno na socati na kilamati na paridevati, na urattāḷiṁ kandati, na sammohaṁ āpajjati.
urattāḷiṁ → urattāḷī (sya-all) | ñātibyasanena → ñātivyasanena (bjt, pts) | bhogabyasanena → bhogavyasanena (bjt) | rogabyasanena → rogavyasanena (bjt) | bhogabyasanena → rogavyasanena (pts)
Er ist nicht bekümmert, jammert und klagt nicht, schlägt sich nicht an die Brust und stürzt nicht in Verwirrung.
‘Āpadāsu, bhikkhave, thāmo veditabbo, so ca kho dīghena addhunā, na ittaraṁ; manasikarotā, no amanasikarotā; paññavatā, no duppaññenā’ti,
amanasikarotā → amanasikārā (bj, sya-all)
Insofern habe ich gesagt, dass man die Widerstandskraft eines Menschen im Unglück erkennen kann. …
iti yaṁ taṁ vuttaṁ idametaṁ paṭicca vuttaṁ.
yaṁ taṁ → yantaṁ (bjt, th)

‘Sākacchāya, bhikkhave, paññā veditabbā, sā ca kho dīghena addhunā, na ittaraṁ; manasikarotā, no amanasikarotā; paññavatā, no duppaññenā’ti,
amanasikarotā → amanasikārā (bj, sya-all)
‚Die Weisheit eines Menschen kann man in der Diskussion erkennen – aber nur über einen langen Zeitraum, nicht beiläufig; nur, wenn man den Geist gebraucht, nicht, wenn man ihn nicht gebraucht; und nur die Weisen können es, nicht die Geistlosen.‘
iti kho panetaṁ vuttaṁ. Kiñcetaṁ paṭicca vuttaṁ?
panetaṁ → pan etaṁ (pts) | kiñcetaṁ → kiñc etaṁ (pts)
Das habe ich gesagt, aber inwiefern habe ich es gesagt?
Idha, bhikkhave, puggalo puggalena saddhiṁ sākacchāyamāno evaṁ jānāti:Da diskutiert eine Person mit einer andere. Sie findet heraus: ‘yathā kho imassa āyasmato ummaggo yathā ca abhinīhāro yathā ca pañhāsamudāhāro, duppañño ayamāyasmā, nāyamāyasmā paññavā.
ummaggo → ummaṅgo (sya-all) | pañhāsamudāhāro → pañhasamudācāro (pts) | ayamāyasmā nāyamāyasmā → ayaṁ āyasmā nāyaṁ āyasmā (pts)
‚Wenn man die Herangehensweise dieses Ehrwürdigen in Betracht zieht, worauf er hinauswill und wie er eine Frage diskutiert, so ist er geistlos, nicht weise.
Taṁ kissa hetu?Warum ist das so? Tathā hi ayamāyasmā na ceva gambhīraṁ atthapadaṁ udāharati santaṁ paṇītaṁ atakkāvacaraṁ nipuṇaṁ paṇḍitavedanīyaṁ.
ayamāyasmā → ayaṁ āyasmā (pts) | ceva → eva (pts)
Dieser Ehrwürdige bringt keinen tiefgründigen und bedeutsamen Ausspruch vor, der friedvoll und erlesen wäre, über den Rahmen der Logik hinausginge, der subtil wäre, für den Klugen nachvollziehbar.
Yañca ayamāyasmā dhammaṁ bhāsati tassa ca nappaṭibalo saṅkhittena vā vitthārena vā atthaṁ ācikkhituṁ desetuṁ paññāpetuṁ paṭṭhapetuṁ vivarituṁ vibhajituṁ uttānīkātuṁ.
saṅkhittena → saṁkhittena (my, ms2005) | nappaṭibalo → na paṭibalo (bjt, pts) | paññāpetuṁ → paññapetuṁ (bjt) | nappaṭibalo saṅkhittena → na paṭibalo saṁkhittena (th) | yañca ayamāyasmā → yañ ca ayaṁ āyasmā (pts)
Wenn dieser Ehrwürdige über den Dhamma spricht, ist er nicht in der Lage, die Bedeutung zu erklären, weder kurz noch ausführlich. Er lehrt sie nicht, stellt sie nicht fest, etabliert sie nicht, stellt sie nicht klar, gliedert sie nicht auf und enthüllt sie nicht.
Duppañño ayamāyasmā, nāyamāyasmā paññavā’ti.
paññavāti → paññavā (bjt)
Dieser Ehrwürdige ist geistlos, nicht weise.‘

Seyyathāpi, bhikkhave, cakkhumā puriso udakarahadassa tīre ṭhito passeyya parittaṁ macchaṁ ummujjamānaṁ.Wie wenn ein Mensch mit klaren Augen am Ufer eines Sees stünde. Er sähe einen kleinen Fisch aufsteigen Tassa evamassa:
tassa evamassa → tass evam assa (pts)
und dächte:
‘yathā kho imassa macchassa ummaggo yathā ca ūmighāto yathā ca vegāyitattaṁ, paritto ayaṁ maccho, nāyaṁ maccho mahanto’ti.
ummaggo → ummaṅgo (th) | mahantoti → mahanto ti evam (pts)
‚Wenn man die Herangehensweise dieses Fisches in Betracht zieht, die Wellen, die er macht, und seine Kraft, so ist es ein kleiner Fisch, kein großer.‘
Evamevaṁ kho, bhikkhave, puggalo puggalena saddhiṁ sākacchāyamāno evaṁ jānāti:
evamevaṁ → evameva (bjt, th) | evamevaṁ → eva (pts) | + → paññavā ti idha bhikkhave puggalo puggalena saddhiṁ sākacchāyamano evaṁ jānāti (pts)
Ebenso findet eine Person, die mit einer anderen diskutiert, heraus:
‘yathā kho imassa āyasmato ummaggo yathā ca abhinīhāro yathā ca pañhāsamudāhāro, duppañño ayamāyasmā, nāyamāyasmā paññavā.
pañhāsamudāhāro → pañhasamudācāro (bjt) | pañhāsamudāhāro duppañño ayamāyasmā nāyamāyasmā → pañhasamudācāro (pts) | + → ayaṁ āyasmā nāyam āyasmā duppaññā (pts)
‚Wenn man die Herangehensweise dieses Ehrwürdigen in Betracht zieht, worauf er hinauswill und wie er eine Frage diskutiert, so ist er geistlos, nicht weise. …‘
Taṁ kissa hetu?
taṁ → tam (pts)
Tathā hi ayamāyasmā na ceva gambhīraṁ atthapadaṁ udāharati santaṁ paṇītaṁ atakkāvacaraṁ nipuṇaṁ paṇḍitavedanīyaṁ.
ayamāyasmā na ceva → ayaṁ āyasmā (pts)
Yañca ayamāyasmā dhammaṁ bhāsati, tassa ca na paṭibalo saṅkhittena vā vitthārena vā atthaṁ ācikkhituṁ desetuṁ paññāpetuṁ paṭṭhapetuṁ vivarituṁ vibhajituṁ uttānīkātuṁ.
saṅkhittena → saṁkhittena (my, bjt, ms2005) | paññāpetuṁ → paññapetuṁ (bjt)
Duppañño ayamāyasmā, nāyamāyasmā paññavā’ti.

Idha pana, bhikkhave, puggalo puggalena saddhiṁ sākacchāyamāno evaṁ jānāti:Dann diskutiert da eine andere Person mit einer andere. Sie findet heraus: ‘yathā kho imassa āyasmato ummaggo yathā ca abhinīhāro yathā ca pañhāsamudāhāro, paññavā ayamāyasmā, nāyamāyasmā duppañño.
pañhāsamudāhāro → pañhasamudācāro (bj, sya-all, pts) | ummaggo → ummaṅgo (sya-all) | abhinīhāro → abhinihāro (sya-all)
‚Wenn man die Herangehensweise dieses Ehrwürdigen in Betracht zieht, worauf er hinauswill und wie er eine Frage diskutiert, so ist er weise, nicht geistlos.
Taṁ kissa hetu?Warum ist das so? Tathā hi ayamāyasmā gambhīrañceva atthapadaṁ udāharati santaṁ paṇītaṁ atakkāvacaraṁ nipuṇaṁ paṇḍitavedanīyaṁ.
udāharati → udārahati (sya-all) | ayamāyasmā gambhīrañceva → ayaṁ āyasmā gambhīraṁ (pts) | gambhīrañceva → gambhīraṁ ceva (bjt)
Dieser Ehrwürdige bringt einen tiefgründigen und bedeutsamen Ausspruch vor, der friedvoll und erlesen ist, der über den Rahmen der Logik hinausgeht, der subtil ist, für den Klugen nachvollziehbar.
Yañca ayamāyasmā dhammaṁ bhāsati, tassa ca paṭibalo saṅkhittena vā vitthārena vā atthaṁ ācikkhituṁ desetuṁ paññāpetuṁ paṭṭhapetuṁ vivarituṁ vibhajituṁ uttānīkātuṁ.
paññāpetuṁ → paññapetuṁ (bj) | saṅkhittena → saṁkhittena (my, th, ms2005) | yañca ayamāyasmā → ayaṁ āyasmā (pts)
Wenn dieser Ehrwürdige über den Dhamma spricht, ist er in der Lage, die Bedeutung zu erklären, sowohl kurz als auch ausführlich. Er lehrt sie, stellt sie fest, etabliert sie, stellt sie klar, gliedert sie auf und enthüllt sie.
Paññavā ayamāyasmā, nāyamāyasmā duppañño’ti.
duppaññoti → duppañño (bjt)
Dieser Ehrwürdige ist weise, nicht geistlos.‘

Seyyathāpi, bhikkhave, cakkhumā puriso udakarahadassa tīre ṭhito passeyya mahantaṁ macchaṁ ummujjamānaṁ.Wie wenn ein Mensch mit klaren Augen am Ufer eines Sees stünde. Er sähe einen großen Fisch aufsteigen Tassa evamassa:
tassa evamassa → tass evaṁ assa (pts)
und dächte:
‘yathā kho imassa macchassa ummaggo yathā ca ūmighāto yathā ca vegāyitattaṁ, mahanto ayaṁ maccho, nāyaṁ maccho paritto’ti.
ummaggo → ummaṅgo (sya-all) | parittoti → paritto ti evam (pts)
‚Wenn man die Herangehensweise dieses Fisches in Betracht zieht, die Wellen, die er macht, und seine Kraft, so ist es ein großer Fisch, kein kleiner.‘
Evamevaṁ kho, bhikkhave, puggalo puggalena saddhiṁ sākacchāyamāno evaṁ jānāti:
evamevaṁ → evameva (bjt, th) | evamevaṁ → eva (pts)
Ebenso findet eine Person, die mit einer anderen diskutiert, heraus:
‘yathā kho imassa āyasmato ummaggo yathā ca abhinīhāro yathā ca pañhāsamudāhāro, paññavā ayamāyasmā, nāyamāyasmā duppañño.
pañhāsamudāhāro → pañhasamudācāro (bj) | ayamāyasmā nāyamāyasmā duppañño → (pts) | abhinīhāro yathā ca pañhāsamudāhāro → pañhasamudācāro duppañño ayaṁ āyasmā nāyaṁ āyasmā (pts)
‚Wenn man die Herangehensweise dieses Ehrwürdigen in Betracht zieht, worauf er hinauswill und wie er eine Frage diskutiert, so ist er weise, nicht geistlos. …‘
Taṁ kissa hetu? Tathā hi ayamāyasmā gambhīrañceva atthapadaṁ udāharati santaṁ paṇītaṁ atakkāvacaraṁ nipuṇaṁ paṇḍitavedanīyaṁ.
gambhīrañceva → gambhīraṁ ceva (bjt) | ayamāyasmā gambhīrañceva → ayaṁ āyasmā gambhīrañ eva (pts)
Yañca ayamāyasmā dhammaṁ bhāsati, tassa ca paṭibalo saṅkhittena vā vitthārena vā atthaṁ ācikkhituṁ desetuṁ paññāpetuṁ paṭṭhapetuṁ vivarituṁ vibhajituṁ uttānīkātuṁ.
paññāpetuṁ → paññapetuṁ (bj) | uttānīkātuṁ → uttānikātuṁ (pts) | saṅkhittena → saṁkhittena (my, bjt, ms2005) | yañca → yaṁ ca (bjt) | yañca ayamāyasmā → yañ ca ayaṁ āyasmā (pts)
Paññavā ayamāyasmā, nāyamāyasmā duppañño’ti.
ayamāyasmā nāyamāyasmā duppaññoti → ayaṁ āyasmā nāyaṁ āyasmā duppañño ti (pts)

‘Sākacchāya, bhikkhave, paññā veditabbā, sā ca kho dīghena addhunā, na ittaraṁ; manasikarotā, no amanasikarotā; paññavatā, no duppaññenā’ti, iti yaṁ taṁ vuttaṁ idametaṁ paṭicca vuttaṁ.
amanasikarotā → amanasikārā (bj, sya-all, pts) | yaṁ taṁ → yantaṁ (bjt, th) | ittaraṁ → itaram (pts) | duppaññenāti iti → duppaññenāti--iti (pts) | idametaṁ → idam etaṁ (pts)
Insofern habe ich gesagt, dass man die Weisheit eines Menschen in der Diskussion erkennen kann – aber nur über einen langen Zeitraum, nicht beiläufig; nur, wenn man den Geist gebraucht, nicht, wenn man ihn nicht gebraucht; und nur die Weisen können es, nicht die Geistlosen.

Imāni kho, bhikkhave, cattāri ṭhānāni imehi catūhi ṭhānehi veditabbānī”ti.
catūhi → catuhi (pts)
Das sind die vier Dinge, die man unter diesen vier Umständen erkennen kann.“

Dutiyaṁ.

Principles · Rationale · Glossary · 6 Pali editions
MP3: Pali


Translations: English · Русский · Deutsch · Lietuvių · ไทย