Kaccānagottasutta
Kaccānagottasutta → kaccāyanagotto (pts1ed, pts2ed)Mowa do Kaccānagotty
Sāvatthiyaṁ viharati.
viharati → (bj)Niedaleko miasta Sāvatthi.
Atha kho āyasmā kaccānagotto yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdi. Ekamantaṁ nisinno kho āyasmā kaccānagotto bhagavantaṁ etadavoca:
kaccānagotto → kaccāyanagotto (pts) | ekamantaṁ → ekam antām (pts) | kaccānagotto bhagavantaṁ etadavoca → kaccāyanagotto bhagavantam etad avoca (pts) | Kaccāyanagotto → B kaccāna always (pts note) | ekamantaṁ → ekam antam (pts)W tym czasie Czcigodny Kaccānagotta, przybył do Błogosławionego. Przybliżywszy się do Błogosławionego, złożył z wielkim szacunkiem ukłon, a następnie usiadł z boku. Siedząc obok, Czcigodny Kaccānagotta rzekł do Błogosławionego:
“‘sammādiṭṭhi sammādiṭṭhī’ti, bhante, vuccati.
sammādiṭṭhīti → sammādiṭṭhiti (bj)„Mówi się, Bhante, »Właściwy Pogląd, Właściwy Pogląd«.
Kittāvatā nu kho, bhante, sammādiṭṭhi hotī”ti?Bhante, w jakiej mierze istnieje Właściwy Pogląd?”.
“Dvayanissito khvāyaṁ, kaccāna, loko yebhuyyena—atthitañceva natthitañca.
dvayanissito khvāyaṁ → dvayaṁnissito khoyaṁ (bj) | khvāyaṁ → khoyaṁ (sya-all) | kaccāna → kaccāyana (pts) | dvayaṁnissito → dvaya (bj: machasaṁ, syā) | Dvayanissito → S1-3 dvayaṁ- (pts note) | khvāyaṁ → S1-3 kho yaṁ and further on (pts note) | atthitañceva natthitañca → atthitañ ceva natthitañ ca (pts)„W głównej mierze, Kaccāno, świat polega na dualizmie istnienia i nieistnienia.
Lokasamudayaṁ kho, kaccāna, yathābhūtaṁ sammappaññāya passato yā loke natthitā sā na hoti.
lokasamudayaṁ → lokasamudayañca (bj, sya-all) | kaccāna → kaccāyana (pts) | + → ca (th)Gdy postrzega się, Kaccāno, z właściwą mądrością, zgodnie z rzeczywistością powstawanie świata, nieistnienie tegoż świata nie będzie możliwe.
Lokanirodhaṁ kho, kaccāna, yathābhūtaṁ sammappaññāya passato yā loke atthitā sā na hoti.
kaccāna → kaccāyana (pts)Gdy postrzega się, Kaccāno, z właściwą mądrością, zgodnie z rzeczywistością zanikanie świata, istnienie tegoż świata nie będzie możliwe.
Upayupādānābhinivesavinibandho khvāyaṁ, kaccāna, loko yebhuyyena.
Upayupādānābhinivesavinibandho → upāyupādānābhinivesavinibaddho (bj); upāyupādānābhinivesavinibandho (sya-all, km, pts1ed, pts2ed) | upayupādānābhinivesavinibandho → upāyupādānābhinivesavinibaddho (bj); upāyupādānābhinivesavinibandho (sya-all, pts) | kaccāna → kaccāyana (pts) | upāyupādānābhinivesavinibaddho → vinibandho (bj: machasaṁ, syā, sīmu3) | Upayupādānābhinivesavinibandho → upāyupādānābhinivesavinibandho (cck: sī. syā. kaṁ. pī.) | Upāyupādānābhinivesavinibandho → So B and C S1-3 upāyupādānavinivesañca nibandho (pts note)W głównej mierze, Kaccāno, świat spętany jest przez przywiązania, lgnięcia i skłonności.
Tañcāyaṁ upayupādānaṁ cetaso adhiṭṭhānaṁ abhinivesānusayaṁ na upeti na upādiyati nādhiṭṭhāti: ‘attā me’ti.
tañcāyaṁ upayupādānaṁ → tañca upāyupādānaṁ (bj) | upayupādānaṁ → upāyupādānaṁ (sya-all); upāyupādānām (pts) | upāyupādānām → So B S1-3 tañcāyupādānaṁ C has taṁcāyan-ti tañca upāyupādānaṁ . . . (pts note) | adhiṭṭhānaṁ → adhiṭṭhānam (pts) | meti → na me ti (pts)Ale jeśli - gdy chodzi o te przywiązania, lgnięcia, fiksacje intencji, ukryte tendencje do skłonności - nie przywiązuje się, nie lgnie się i nie fiksuje się na »moje ‘ja’«,
‘Dukkhameva uppajjamānaṁ uppajjati, dukkhaṁ nirujjhamānaṁ nirujjhatī’ti na kaṅkhati na vicikicchati aparapaccayā ñāṇamevassa ettha hoti.
aparapaccayā → aparappaccayā (bjt, th) | dukkhameva uppajjamānaṁ → dukkham eva uppajjamānam (pts) | ñāṇamevassa → ñāṇam evassa (pts)nie ma w kimś takim niepewności, ani wątpliwości: »to, co powstaje to tylko powstająca krzywda, to, co ustaje to tylko ustająca krzywda«, taka wiedza nie jest uzależniona od kogokolwiek innego.
Ettāvatā kho, kaccāna, sammādiṭṭhi hoti.
ettāvatā → ettavatā (pts) | ettāvatā → ettāvatā nu kho (bj: sī.pævi, sī.pavi)W takiej mierze, Kaccāno, istnieje Właściwy Pogląd.
‘Sabbamatthī’ti kho, kaccāna, ayameko anto.
kaccāna ayameko → kaccāyana ayam eko (pts) | sabbamatthīti → sabbaṁ atthīti (my) | sabbamatthīti → sabbam atthīti (pts)»Wszystko istnieje«, Kaccāno, to jest jedna skrajność.
‘Sabbaṁ natthī’ti ayaṁ dutiyo anto.
ayaṁ → ayam (pts)»Wszystko nie istnieje«, to jest druga skrajność.
Ete te, kaccāna, ubho ante anupagamma majjhena tathāgato dhammaṁ deseti:
kaccāna → kaccāyana (pts) | dhammaṁ → dhammam (pts)To, Kaccāno, unikając obu tych skrajności, Tathāgata naucza Dhammy przez to, co pośrodku:
‘avijjāpaccayā saṅkhārā;Zależne od niewiedzy – wytworzenie,
saṅkhārapaccayā viññāṇaṁ …pe…
viññāṇaṁ → viññāṇam (pts)zależna od wytworzenia – świadomość, (…).
evametassa kevalassa dukkhakkhandhassa samudayo hoti.
evametassa → evam etassa (pts)W ten sposób powstają wszystkie te pokłady cierpienia.
Avijjāya tveva asesavirāganirodhā saṅkhāranirodho;Wraz z całkowitym wyczerpaniem i ustaniem niewiedzy, wytworzenie ustaje,
saṅkhāranirodhā viññāṇanirodho …pe…z ustaniem wytworzenia, świadomość ustaje, (…).
evametassa kevalassa dukkhakkhandhassa nirodho hotī’”ti.
evametassa → evam etassa (pts)W ten sposób ustają wszystkie te pokłady cierpienia.