TatiyachaphassāyatanasuttaDie sechs Kontaktfelder (3)
“Yo hi koci, bhikkhave, bhikkhu channaṁ phassāyatanānaṁ samudayañca atthaṅgamañca assādañca ādīnavañca nissaraṇañca yathābhūtaṁ nappajānāti.
atthaṅgamañca → atthagamañca (bj, pts) | channaṁ → channam (pts) | yathābhūtaṁ → yathābhūtam (pts)„Mönche und Nonnen, jeder, der bei den sechs Kontaktfeldern den Ursprung, das Vergehen, die Befriedigung, den Nachteil und das Entrinnen nicht wahrheitsgemäß versteht,
Avusitaṁ tena brahmacariyaṁ, ārakā so imasmā dhammavinayā”ti.
ārakā → ārakāva (bj) | imasmā → imamhā (bj) | avusitaṁ → avusitam (pts) | brahmacariyaṁ → brahmacariyam (pts) | dhammavinayāti → dhammavinayā ti (pts)hat das geistliche Leben nicht erfüllt und ist von dieser Lehre und Schulung weit entfernt.“
Evaṁ vutte, aññataro bhikkhu bhagavantaṁ etadavoca:
bhagavantaṁ etadavoca → bhagavantam etad avoca (pts)Daraufhin sagte einer der Mönche zum Buddha:
“etthāhaṁ, bhante, anassasaṁ panassasaṁ.
anassasaṁ panassasaṁ → panassassaṁ (bj); anassāsiṁ (pts) | anassasaṁ panassasaṁ ahañhi → panassāsaṁ ahaṁ hi (sya-all) | panassāsaṁ → ba. anassassaṁ (sya-all note) | anassāsiṁ → S1 anassātam --pe--; B1-2 add panassassaṁ (pts note) | etthāhaṁ → etthāham (pts)„Herr, hier bin ich verloren, wirklich verloren.
Ahañhi, bhante, channaṁ phassāyatanānaṁ samudayañca atthaṅgamañca assādañca ādīnavañca nissaraṇañca yathābhūtaṁ nappajānāmī”ti.
atthaṅgamañca → atthagamañca (bj, pts) | channaṁ phassāyatanānaṁ → channam phassayātanānaṁ (pts) | ahañhi → ahaṁ hi (th)Denn ich verstehe bei den sechs Kontaktfeldern nicht wahrheitsgemäß den Ursprung, das Vergehen, die Befriedigung, den Nachteil und das Entrinnen.“
“Taṁ kiṁ maññasi, bhikkhu,
kiṁ maññasi → kimmaññasi (bjt) | kiṁ → kim (pts)„Was denkst du, Mönch?
cakkhu niccaṁ vā aniccaṁ vā”ti?
cakkhu → cakkhuṁ (bj, sya-all, pts) | vāti → vā ti (pts)Ist das Auge beständig oder unbeständig?“
“Aniccaṁ, bhante”.
aniccaṁ → aniccam (pts)„Unbeständig, Herr.“
“Yaṁ panāniccaṁ dukkhaṁ vā taṁ sukhaṁ vā”ti?
vāti → vā ti (pts)„Aber wenn es unbeständig ist, ist es Leiden oder Glück?“
“Dukkhaṁ, bhante”.
dukkhaṁ → dukkham (pts)„Leiden, Herr.“
“Yaṁ panāniccaṁ dukkhaṁ vipariṇāmadhammaṁ, kallaṁ nu taṁ samanupassituṁ:
kallaṁ nu → kallannu (bjt) | yaṁ → yam (pts) | kallaṁ → kallan (pts)„Aber wenn es unbeständig und Leiden ist und zugrunde gehen muss, kann man es dann so ansehen:
‘etaṁ mama, esohamasmi, eso me attā’”ti?
etaṁ → etam (pts) | esohamasmi → eso ham asmi (pts)‚Das ist mein, das bin ich, das ist mein Selbst‘?“
“No hetaṁ, bhante”.
hetaṁ → etam (pts)„Nein, Herr.“
“Sotaṁ …
sotaṁ → sotam (pts)„Ist das Ohr …
ghānaṁ …
ghānaṁ → ghānam (pts)Ist die Nase …
jivhā …Ist die Zunge …
kāyo …
kāyo → niccā vā aniccā vāti aniccā bhante (bjt)Ist der Körper …
mano nicco vā anicco vā”ti?
vāti → vā ti (pts)Ist der Geist beständig oder unbeständig?“
“Anicco, bhante”.„Unbeständig, Herr.“
“Yaṁ panāniccaṁ dukkhaṁ vā taṁ sukhaṁ vā”ti?
panāniccaṁ → panāniccaṁ dukkhaṁ (pts) | yaṁ → yam (pts) | vāti → vā ti (pts)„Aber wenn er unbeständig ist, ist er Leiden oder Glück?“
“Dukkhaṁ, bhante”.
dukkhaṁ → dukkham (pts)„Leiden, Herr.“
“Yaṁ panāniccaṁ dukkhaṁ vipariṇāmadhammaṁ, kallaṁ nu taṁ samanupassituṁ:
kallaṁ nu → kallannu (bjt) | yaṁ → yam (pts) | kallaṁ → kallan (pts)„Aber wenn er unbeständig und Leiden ist und zugrunde gehen muss, kann man ihn dann so ansehen:
‘etaṁ mama, esohamasmi, eso me attā’”ti?
etaṁ → etam (pts) | esohamasmi → eso ham asmi (pts)‚Das ist mein, das bin ich, das ist mein Selbst‘?“
“No hetaṁ, bhante”.
hetaṁ → hetam (pts)„Nein, Herr.“
“Evaṁ passaṁ, bhikkhu, sutavā ariyasāvako cakkhusmimpi nibbindati, sotasmimpi nibbindati, ghānasmimpi nibbindati, jivhāyapi nibbindati, kāyasmimpi nibbindati, manasmimpi nibbindati.
sotasmimpi nibbindati ghānasmimpi nibbindati → sotasmiṁpi ghānasmiṁpi (sya-all) | nibbindati kāyasmimpi nibbindati manasmimpi → kāyasmiṁpi manasmiṁpi (sya-all) | cakkhusmimpi → cakkhusmiṁpi (th)„Wenn er das sieht, wird ein gebildeter edler Schüler ernüchtert vom Auge, vom Ohr, von der Nase, von der Zunge, vom Körper und vom Geist.
Nibbindaṁ virajjati; virāgā vimuccati; vimuttasmiṁ vimuttamiti ñāṇaṁ hoti.
vimuttamiti → vimuttam iti (pts)Wenn er ernüchtert ist, schwindet die Leidenschaft. Wenn die Leidenschaft schwindet, ist er befreit. Wenn er befreit ist, weiß er, dass er befreit ist.
‘Khīṇā jāti, vusitaṁ brahmacariyaṁ, kataṁ karaṇīyaṁ, nāparaṁ itthattāyā’ti pajānātī”ti.
karaṇīyaṁ nāparaṁ → karaṇīyam nāparam (pts)Er versteht: ‚Wiedergeburt ist beendet; das geistliche Leben ist erfüllt; was zu tun war, ist getan; es gibt nichts weiter für diesen Ort.‘“
Migajālavaggo dutiyo.
dutiyo → sattamo (bj, cck)
Migajālena dve vuttā, cattāro ca samiddhinā; Upaseno upavāṇo, chaphassāyatanikā tayoti.
upavāṇo → upavāṇo ca (bj, pts) | Upavāṇo → B1 upavāno (pts note) tayoti → tayo ti sāvatthi nidānaṁ (pts) | ti → B1 tatiyo ti (pts note) | nidānaṁ → Missing in S1-3 (pts note)