Dutiyasambahulasutta
Dutiyasambahulasutta → dutiyaaṭṭhakasuttaṁ (bj); aṭṭhaka 2 (pts1ed)๑๘ ทุติยสัมพหุลสูตร
Atha kho sambahulā bhikkhū yena bhagavā tenupasaṅkamiṁsu …pe…
tenupasaṅkamiṁsu → tenupasaṅkamiṁsu upasaṅkamitvā (sya-all)ครั้งนั้น ภิกษุหลายรูปเข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคถึงที่ประทับ ฯลฯ
ekamantaṁ nisinnā kho te bhikkhū bhagavā etadavoca:
nisinnā → nisinno (bj); nisinne (sya-all) | ekamantaṁ nisinnā → ekam antaṁ nisinno (pts) | nisinno → So all the MSS. (pts note) | te → S1-3 he (pts note) | etadavoca → etad avoca (pts)พระผู้มีพระภาคได้ตรัสถามภิกษุเหล่านั้นดังนี้ว่า
“katamā nu kho, bhikkhave, vedanā, katamo vedanāsamudayo, katamo vedanānirodho, katamā vedanānirodhagāminī paṭipadā?
bhikkhave → bhakkhave (sya-all)“ภิกษุทั้งหลาย เวทนามีเท่าไร ความเกิดแห่งเวทนาเป็นอย่างไร ความดับ แห่งเวทนาเป็นอย่างไร ปฏิปทาที่ให้ถึงความดับแห่งเวทนาเป็นอย่างไร
Ko vedanāya assādo, ko ādīnavo, kiṁ nissaraṇan”ti?
ko → ko vedanāya (sya-all) | kiṁ → kiṁ vedanāya (sya-all) | ādīnavo → ādinavo (pts)อะไรเป็นคุณ แห่งเวทนา อะไรเป็นโทษแห่งเวทนา อะไรเป็นเครื่องสลัดออกจากเวทนา”
“Bhagavaṁmūlakā no, bhante, dhammā …pe…”
bhagavaṁmūlakā → bhagavammūlakā (bjt, pts)ภิกษุทั้งหลายกราบทูลว่า “ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ธรรมของข้าพระองค์ ทั้งหลายมีพระผู้มีพระภาคเป็นหลัก ฯลฯ
“tisso imā, bhikkhave, vedanā—ภิกษุทั้งหลาย เวทนามี ๓ ประการนี้ คือ
sukhā vedanā, dukkhā vedanā, adukkhamasukhā vedanā—๑. สุขเวทนา ๒. ทุกขเวทนา ๓. อทุกขมสุขเวทนา
imā vuccanti, bhikkhave, vedanā …pe… phassasamudayā …pe….
phassasamudayā → phassasamudayā vedanā samudayo (bj) | + → vedanāsamudayo (pts)เหล่านี้เราเรียกว่า เวทนา เพราะผัสสะเกิดขึ้น ฯลฯ
(Yathā purimasuttante, tathā vitthāretabbo.)
purimasuttante → purimasuttanto vitthārito (sya-all) | vitthāretabbo → S1-3 yathāpurimaṁ suttantaṁ evaṁ vitthāretabbaṁ --pe-- (pts note)(ควรขยายความให้พิสดารเหมือนสูตรแรก)”