ĀḷavikāsuttaMit Āḷavikā
Evaṁ me sutaṁ—
evaṁ me → evamme (th) | evaṁ → evam (pts) | sutaṁ → sutam (pts)So habe ich es gehört:
ekaṁ samayaṁ bhagavā sāvatthiyaṁ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme.
sāvatthiyaṁ → sātthiyaṁ (sya-all) | samayaṁ → samayam (pts) | sāvatthiyaṁ → sā vatthiyaṁ (pts)Einmal hielt sich der Buddha bei Sāvatthī in Jetas Wäldchen auf, dem Kloster des Anāthapiṇḍika.
Atha kho āḷavikā bhikkhunī pubbaṇhasamayaṁ nivāsetvā pattacīvaramādāya sāvatthiṁ piṇḍāya pāvisi.
pubbaṇhasamayaṁ → pubbaṇha-samayaṁ (pts) | pattacīvaramādāya → pattacīvaram ādāya (pts)Da kleidete die Nonne Āḷavikā sich am Morgen an, nahm Schale und Robe und betrat Sāvatthī zum Almosengang.
Sāvatthiyaṁ piṇḍāya caritvā pacchābhattaṁ piṇḍapātapaṭikkantā yena andhavanaṁ tenupasaṅkami vivekatthinī.
vivekatthinī → vivekatthikinī (sya-all, pts) | tenupasaṅkami vivekatthinī → ten-upasaṅkami vivekatthikinī (pts)Sie zog um Almosen durch Sāvatthī. Nach dem Essen, als sie vom Almosengang zurückkam, ging sie in den Finsteren Wald, um sich zurückzuziehen.
Atha kho māro pāpimā āḷavikāya bhikkhuniyā bhayaṁ chambhitattaṁ lomahaṁsaṁ uppādetukāmo vivekamhā cāvetukāmo yena āḷavikā bhikkhunī tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā āḷavikaṁ bhikkhuniṁ gāthāya ajjhabhāsi:
āḷavikaṁ bhikkhuniṁ → āḷavikam bhikkhuṇim (pts) | chambhitattaṁ lomahaṁsaṁ uppādetukāmo → chambhitattam lomahaṁsam uppādetu-kāmo (pts) | cāvetukāmo → cāvetu-kāmo (pts) | tenupasaṅkami → ten-upasaṅkami (pts)Und Māra der Böse wollte der Nonne Āḷavikā Furcht und Entsetzen einjagen, dass sich ihr die Haare sträubten, er wollte sie aus der Versenkung reißen; da ging zu ihr und redete sie mit einer Strophe an:
“Natthi nissaraṇaṁ loke, kiṁ vivekena kāhasi;„Es gibt aus der Welt kein Entrinnen, was wird dir deine Zurückgezogenheit da bringen? Bhuñjassu kāmaratiyo, māhu pacchānutāpinī”ti.
māhu → So B. only; SS. bahu. See Therī-gāthā, 57. (pts note)Ergötze dich an erotischer Wonne, damit du es später nicht bereust.“
Atha kho āḷavikāya bhikkhuniyā etadahosi:
āḷavikāya → āḷavikāyā (pts) | etadahosi → etad ahosi (pts)Da dachte die Nonne Āḷavikā:
“ko nu khvāyaṁ manusso vā amanusso vā gāthaṁ bhāsatī”ti?
khvāyaṁ → kho ayaṁ (sya-all) | nukhvāyaṁ → kho ayaṁ (bj: syā) | bhāsatīti → S1-2 abhāsatīti; S2 abhāsitīti. (pts note) | khvāyaṁ → khvāyam (pts)„Wer spricht diese Strophe, ein Mensch oder ein nicht-menschliches Wesen?“
Atha kho āḷavikāya bhikkhuniyā etadahosi:
etadahosi → etad ahosi (pts)Dann dachte sie:
“māro kho ayaṁ pāpimā mama bhayaṁ chambhitattaṁ lomahaṁsaṁ uppādetukāmo vivekamhā cāvetukāmo gāthaṁ bhāsatī”ti.
cāvetukāmo → cāvetu-kāmo (pts)„Das ist Māra der Böse, er will mir Furcht und Entsetzen einjagen, dass sich mir die Haare sträuben, er will mich aus der Versenkung reißen!“
Atha kho āḷavikā bhikkhunī “māro ayaṁ pāpimā” iti viditvā māraṁ pāpimantaṁ gāthāhi paccabhāsi:
paccabhāsi → ajjhabhāsi (sya-all) | gāthāhi → gāthāya (pts) | paccabhāsi → ajjhabhāsi (bj: syā)Und Āḷavikā, in dem Wissen, dass es Māra der Böse war, antwortete ihm mit einer Strophe:
“Atthi nissaraṇaṁ loke, paññāya me suphussitaṁ;
nissaraṇaṁ → nissaraṇam (pts) suphussitaṁ → suphassitaṁ (bj) | suphassitaṁ → suphussitaṁ (bj: machasaṁ, syā, PTS) | suphussitaṁ → suphassitaṁ (cck: sī. pī.) | suphussitaṁ → SS. suphassitaṁ. (pts note)„Es gibt aus der Welt ein Entrinnen, mit meiner Weisheit habe ich es selbst erfahren. Pamattabandhu pāpima, na tvaṁ jānāsi taṁ padaṁ.Oh Böser, Verwandter der Nachlässigen, diesen Zustand kennst du nicht.Sattisūlūpamā kāmā, khandhāsaṁ adhikuṭṭanā;
adhikuṭṭanā → adhikuṭṭhanā (sya-all) | khandhāsam → At Therī-gāthā 58, 141 khandhānaṁ. (pts note)Sinnenfreuden sind wie Schwerter und Lanzen, die Aggregate sind der Hackklotz dazu. Yaṁ tvaṁ kāmaratiṁ brūsi, arati mayha sā ahū”ti.
mayha → mayhaṁ (bj, pts) | mayhaṁ → mayha (bj: machasaṁ, syā, sī.pævi) | ahūti → ahū ti (pts)Was du erotische Wonne nennst, ist nun kein Genuss für mich.“
Atha kho māro pāpimā “jānāti maṁ āḷavikā bhikkhunī”ti dukkhī dummano tatthevantaradhāyīti.
tatthevantaradhāyīti → tatthevantaradhāyīti sāvatthi nidānam (pts) | bhikkhunīti → bhikkhunī ti (pts) | tatthevantaradhāyīti → tatth-ev-antaradhāyīti sāvatthi nidānam (pts)Da dachte Māra der Böse: „Die Nonne Āḷavikā kennt mich!“ Elend und traurig verschwand er eben dort.