- Saṁyutta Nikāya 55.38Verbundene Lehrreden 55.38
- 4. Puññābhisandavagga4. Das Kapitel über überfließendes Verdienst
VassasuttaRegen
“Seyyathāpi, bhikkhave, uparipabbate thullaphusitake deve vassante taṁ udakaṁ yathāninnaṁ pavattamānaṁ pabbatakandarapadarasākhā paripūreti, pabbatakandarapadarasākhā paripūrā kusobbhe paripūrenti, kusobbhā paripūrā mahāsobbhe paripūrenti, mahāsobbhā paripūrā kunnadiyo paripūrenti, kunnadiyo paripūrā mahānadiyo paripūrenti, mahānadiyo paripūrā mahāsamuddaṁ paripūrenti;
mahāsamuddaṁ → mahāsamuddaṁ sāgaraṁ (bj); mahāsamuddasāgaraṁ (sya-all, pts1ed) | paripūreti → paripūrenti (bj) | kusobbhe → kussubbhe (bj) | kusobbhā → kussubbhā (bj) | kusobbhe paripūrenti kusobbhā → kussubbhe paripūreti kussubbhā (pts) | mahāsamuddaṁ → mahāsamuddasāgaram (pts) | mahāsamuddaṁ → mahāsamuddasāgaraṁ (sabbattha) saṁ. ni. 4.70 (cck note) | deve → S1-3 insert su. (pts note) | pabbatakandarapadarasākhā → so S1; after -kandara S3 has padavarasākhā B1 pasākhā. (pts note) | pabbatakandarapadarasākhā → same readings as before, but S3 has padara (not padavara) and S1 adds ya. (pts note) | kussubbhe → B1 kusombhe -bhā. (pts note) | mahāsobbhe → B1 -sombhe. (pts note) | mahāsobbhā → S1 -subbhā B1 sombhā. (pts note) | kusobbhe → kussobbhe (th) | kusobbhā → kussobbhā (th) | uparipabbate → upari pabbate (pts) | taṁ → tam (pts) | yathāninnaṁ pavattamānaṁ → yathāninnam pavattamānam (pts)„Mönche und Nonnen, wie wenn die Himmel in dicken Tropfen auf einen Berggipfel regnen, und das Wasser fließt bergab und füllt die Hohlräume, Spalten und Bäche. Wenn sie voll werden, füllen sie die Teiche. Die Teiche füllen die Seen, die Seen füllen die Flüsse, und die Flüsse füllen die Ströme. Und wenn die Ströme voll werden, füllen sie das Weltmeer.
evameva kho, bhikkhave, ariyasāvakassa yo ca buddhe aveccappasādo, yo ca dhamme aveccappasādo, yo ca saṅghe aveccappasādo, yāni ca ariyakantāni sīlāni—
aveccappasādo → aveccappapasādo (sya-all) | ariyakantāni → ariyakāntāni (pts) | saṅghe → saṁghe (ms2005) | evameva → evam eva (pts)Ebenso ist es, wenn ein edler Schüler auf Erfahrung gegründete Zuversicht zum Buddha, zur Lehre und zum Saṅgha hat und die Tugend besitzt, die von den Edlen geliebt wird:
ime dhammā sandamānā pāraṁ gantvā āsavānaṁ khayāya saṁvattantī”ti.
sandamānā → saṁsandamānā (sya-all) | saṁvattantīti aṭṭhamaṁ → saṁvattantī ti (pts)Diese Dinge fließen voran, und wenn sie zum anderen Ufer hinübergelangt sind, führen sie zur Auflösung der Befleckungen.“