- Theragāthā 3.15Strophen der altehrwürdigen Mönche 3.15
- TikanipātaDas Dreierbuch
- Paṭhamavagga1. Das erste Kapitel
HāritattheragāthāHārita (2)
“Yo pubbe karaṇīyāni, pacchā so kātumicchati;Jeder, der nachher tun will, was er vorher hätte tun sollen, Sukhā so dhaṁsate ṭhānā, pacchā ca manutappati.
ca manutappati → camanutappati (th)hat die Grundlage für Glück verloren und wird später von Reue geplagt.Yañhi kayirā tañhi vade, yaṁ na kayirā na taṁ vade;Du solltest nur sagen, was du auch tun würdest; du solltest nicht sagen, was du nicht tun würdest. Akarontaṁ bhāsamānaṁ, parijānanti paṇḍitā.
bhāsamānaṁ → bhāsamānaṁ taṁ (bj: a.the)Die Klugen werden einen erkennen, der redet, ohne zu tun.Susukhaṁ vata nibbānaṁ, sammāsambuddhadesitaṁ;
sammāsambuddhadesitaṁ → sammāmbuddhadesitaṁ (bj)Ach! Das Erlöschen ist so überaus selig, wie es vom vollkommen erwachten Buddha gelehrt wird: Asokaṁ virajaṁ khemaṁ, yattha dukkhaṁ nirujjhatī”ti.
nirujjhatīti → nirujjhatīti itthaṁ sudaṁ āyasmā (bj)ohne Kummer, unbefleckt, sicher, dort, wo das Leiden endet.
… Hārito thero ….
thero → thero gāthāyo abhāsitthāti hāritattheragāthā (bj)