JantusuttaJantu the Deva’s Son
Evaṁ me sutaṁ—
evaṁ me → evamme (th) | sutaṁ → sutam (pts)I have heard
ekaṁ samayaṁ sambahulā bhikkhū, kosalesu viharanti himavantapasse araññakuṭikāya uddhatā unnaḷā capalā mukharā vikiṇṇavācā muṭṭhassatino asampajānā asamāhitā vibbhantacittā pākatindriyā.
araññakuṭikāya → araññakuṭikāyaṁ (bj, sya-all, pts) | vibbhantacittā → vibbhatacittā (pts) | araññakuṭikāyaṁ → araññakuṭikāya (bj: machasaṁ); kuṭiyaṁ (bj: sīmu3) | vibbhantacittā → vibbhattacittātipi pāṭho (sya-all note) | araññakuṭikāyaṁ → SS. kuṭiyaṁ. (pts note) | unnaḷā → S3 unnalā. (pts note) | pākatindriyā → This list recurs in Pug. III. 12. (pts note) | himavantapasse araññakuṭikāya → himavanta-passe araññakuṭikāyaṁ (pts)that on one occasion many monks were staying among the Kosalans in wilderness huts: high-strung, rowdy, unruly, talkative, of loose words & muddled mindfulness, unalert, unconcentrated, their minds scattered, their faculties left wide open.
Atha kho jantu devaputto tadahuposathe pannarase yena te bhikkhū tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā te bhikkhū gāthāhi ajjhabhāsi:
pannarase → paṇṇarase (bj, sya-all) | paṇṇarase → pannaraseti vā pāṭho (sya-all note) | tenupasaṅkami → ten-upasaṅkami (pts)Then Jantu the deva’s son, on the uposatha of the fifteenth, went to those monks and, on arrival, addressed them in verses.
“Sukhajīvino pure āsuṁ, bhikkhū gotamasāvakā;
gotamasāvakā → gotama-sāvakā (pts)They lived happily in the past, the monks who were Gotama’s disciples. Anicchā piṇḍamesanā, anicchā sayanāsanaṁ;
piṇḍamesanā → piṇḍamesānā (pts2ed) | piṇḍamesanā → piṇḍamesānā (cck: ?) | piṇḍamesanā → piṇḍam esanā (pts)Without wishes, they sought their alms. without wishes, their dwellings. Loke aniccataṁ ñatvā, dukkhassantaṁ akaṁsu te.
akaṁsu → dukkhassantamakasuṁ (bj: syā, PTS) | dukkhassantaṁ akaṁsu → dukkhassantamakaṁsu (th) | dukkhassantaṁ → dukkhass-antam (pts)Knowing inconstancy with regard to the world, they made an end of suffering.Dupposaṁ katvā attānaṁ, gāme gāmaṇikā viya;[But these,] making themselves hard to maintain, like headmen in a village, Bhutvā bhutvā nipajjanti, parāgāresu mucchitā.eating, eating, lie down infatuated in others’ homes.
Saṅghassa añjaliṁ katvā, idhekacce vadāmahaṁ;
saṅghassa → saṁghassa (th, ms2005) vadāmahaṁ → vandāmahaṁ (pts1ed, mr) | vadāmahaṁ → vandāmaham (pts) | vadāmahaṁ → vandāmahaṁ (cck: ka.) | idhekacce vadāmahaṁ → idh-ekacce vandām-aham (pts)Placing my hands over my heart to the Saṅgha, I speak of some, Apaviddhā anāthā te, yathā petā tatheva te.
apaviddhā → apaviṭṭhā (sya-all) | apaviddhā → apaviṭṭhā (bj: syā) | apaviṭṭhā → apaviddhā (sya-all: yu.) | Apaviddhā → B. apaviṭṭhā. (pts note) tatheva te → tatheva ca (bj) | ca → te (bj: machasaṁ, syā, PTS) | te → tatheva ca (cck: sī.) | te → evaṁ. sī. ca (sya-all: yu.) | te → SS. tathevaca. (pts note) | tatheva → tath-eva (pts)hurled down, without protection, like hungry ghosts.Ye kho pamattā viharanti, te me sandhāya bhāsitaṁ;Those who live heedlessly: my words touch on them. Ye appamattā viharanti, namo tesaṁ karomahan”ti.
tesaṁ karomahanti → tesam karom-ahan ti sāvatthiyaṁ viharati ekam antaṁ (pts)Those who live heedfully: I pay them homage.