- Saṁyutta Nikāya 2.25Verbundene Lehrreden 2.25
- 3. Nānātitthiyavagga3. Das Kapitel über Schüler verschiedener Lehrer anderer Konfessionen
JantusuttaMit Jantu
Evaṁ me sutaṁ—
evaṁ me → evamme (th) | sutaṁ → sutam (pts)So habe ich es gehört:
ekaṁ samayaṁ sambahulā bhikkhū, kosalesu viharanti himavantapasse araññakuṭikāya uddhatā unnaḷā capalā mukharā vikiṇṇavācā muṭṭhassatino asampajānā asamāhitā vibbhantacittā pākatindriyā.
araññakuṭikāya → araññakuṭikāyaṁ (bj, sya-all, pts) | vibbhantacittā → vibbhatacittā (pts) | araññakuṭikāyaṁ → araññakuṭikāya (bj: machasaṁ); kuṭiyaṁ (bj: sīmu3) | vibbhantacittā → vibbhattacittātipi pāṭho (sya-all note) | araññakuṭikāyaṁ → SS. kuṭiyaṁ. (pts note) | unnaḷā → S3 unnalā. (pts note) | pākatindriyā → This list recurs in Pug. III. 12. (pts note) | himavantapasse araññakuṭikāya → himavanta-passe araññakuṭikāyaṁ (pts)Einmal hielten sich einige Mönche im Land der Kosaler auf, in einer Hütte in der Wildnis an den Hängen des Himalaya. Sie waren rastlos, unverschämt, launisch und großmäulig, mit loser Zunge, unachtsam, ohne Situationsbewusstsein, ohne Versenkung, mit schweifendem Geist und unbeherrschten Sinnen.
Atha kho jantu devaputto tadahuposathe pannarase yena te bhikkhū tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā te bhikkhū gāthāhi ajjhabhāsi:
pannarase → paṇṇarase (bj, sya-all) | paṇṇarase → pannaraseti vā pāṭho (sya-all note) | tenupasaṅkami → ten-upasaṅkami (pts)Da kam am fünfzehnten Tag, dem Besinnungstag, der Ortsgott Jantu zu diesen Mönchen und redete sie in Strophen an:
“Sukhajīvino pure āsuṁ, bhikkhū gotamasāvakā;
gotamasāvakā → gotama-sāvakā (pts)„Früher lebten die Mönche glücklich als Schüler von Gotama. Anicchā piṇḍamesanā, anicchā sayanāsanaṁ;
piṇḍamesanā → piṇḍamesānā (pts2ed) | piṇḍamesanā → piṇḍamesānā (cck: ?) | piṇḍamesanā → piṇḍam esanā (pts)Wunschlos suchten sie Almosen, wunschlos benutzten sie ihre Unterkunft. Loke aniccataṁ ñatvā, dukkhassantaṁ akaṁsu te.
akaṁsu → dukkhassantamakasuṁ (bj: syā, PTS) | dukkhassantaṁ akaṁsu → dukkhassantamakaṁsu (th) | dukkhassantaṁ → dukkhass-antam (pts)Im Wissen, dass die Welt unbeständig ist, machten sie dem Leiden ein Ende.Dupposaṁ katvā attānaṁ, gāme gāmaṇikā viya;Sie haben sich verändert und sind schwer zu versorgen, wie Ortsvorsteher im Dorf. Bhutvā bhutvā nipajjanti, parāgāresu mucchitā.Sie essen und essen und legen sich nieder, besinnungslos in den Häusern anderer.
Saṅghassa añjaliṁ katvā, idhekacce vadāmahaṁ;
saṅghassa → saṁghassa (th, ms2005) vadāmahaṁ → vandāmahaṁ (pts1ed, mr) | vadāmahaṁ → vandāmaham (pts) | vadāmahaṁ → vandāmahaṁ (cck: ka.) | idhekacce vadāmahaṁ → idh-ekacce vandām-aham (pts)Nachdem ich meine zusammengelegten Hände zum Saṅgha erhoben habe, spreche ich hier nur über gewisse Leute. Apaviddhā anāthā te, yathā petā tatheva te.
apaviddhā → apaviṭṭhā (sya-all) | apaviddhā → apaviṭṭhā (bj: syā) | apaviṭṭhā → apaviddhā (sya-all: yu.) | Apaviddhā → B. apaviṭṭhā. (pts note) tatheva te → tatheva ca (bj) | ca → te (bj: machasaṁ, syā, PTS) | te → tatheva ca (cck: sī.) | te → evaṁ. sī. ca (sya-all: yu.) | te → SS. tathevaca. (pts note) | tatheva → tath-eva (pts)Sie sind Weggeworfene, haben keinen Beschützer, gerade wie Verstorbene.Ye kho pamattā viharanti, te me sandhāya bhāsitaṁ;Ich spreche von denen, die nachlässig leben. Ye appamattā viharanti, namo tesaṁ karomahan”ti.
tesaṁ karomahanti → tesam karom-ahan ti sāvatthiyaṁ viharati ekam antaṁ (pts)Denen, die beflissen leben, erweise ich Ehrerbietung.“