JantusuttaIl discorso con Jantu
Evaṁ me sutaṁ—
evaṁ me → evamme (th) | sutaṁ → sutam (pts)Così ho sentito.
ekaṁ samayaṁ sambahulā bhikkhū, kosalesu viharanti himavantapasse araññakuṭikāya uddhatā unnaḷā capalā mukharā vikiṇṇavācā muṭṭhassatino asampajānā asamāhitā vibbhantacittā pākatindriyā.
araññakuṭikāya → araññakuṭikāyaṁ (bj, sya-all, pts) | vibbhantacittā → vibbhatacittā (pts) | araññakuṭikāyaṁ → araññakuṭikāya (bj: machasaṁ); kuṭiyaṁ (bj: sīmu3) | vibbhantacittā → vibbhattacittātipi pāṭho (sya-all note) | araññakuṭikāyaṁ → SS. kuṭiyaṁ. (pts note) | unnaḷā → S3 unnalā. (pts note) | pākatindriyā → This list recurs in Pug. III. 12. (pts note) | himavantapasse araññakuṭikāya → himavanta-passe araññakuṭikāyaṁ (pts)Una volta vari monaci dimoravano nelle terre dei Kosala, in una capanna sui pendii dell’Himalaya. Erano irrequieti, insolenti, volubili, scurrili, dalla lingua sciolta, inconsapevoli, senza presenza mentale e concentrazione, con menti distratte e facoltà indisciplinate.
Atha kho jantu devaputto tadahuposathe pannarase yena te bhikkhū tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā te bhikkhū gāthāhi ajjhabhāsi:
pannarase → paṇṇarase (bj, sya-all) | paṇṇarase → pannaraseti vā pāṭho (sya-all note) | tenupasaṅkami → ten-upasaṅkami (pts)Allora durante il quindicesimo giorno di festa l’angioletto Jantu andò da quei monaci e si rivolse a loro in poesia:
“Sukhajīvino pure āsuṁ, bhikkhū gotamasāvakā;
gotamasāvakā → gotama-sāvakā (pts)“I monaci una volta vivevano felici, da discepoli di Gotama. Anicchā piṇḍamesanā, anicchā sayanāsanaṁ;
piṇḍamesanā → piṇḍamesānā (pts2ed) | piṇḍamesanā → piṇḍamesānā (cck: ?) | piṇḍamesanā → piṇḍam esanā (pts)Cercavano elemosina senza desideri; utilizzavano i propri ripari senza desideri. Loke aniccataṁ ñatvā, dukkhassantaṁ akaṁsu te.
akaṁsu → dukkhassantamakasuṁ (bj: syā, PTS) | dukkhassantaṁ akaṁsu → dukkhassantamakaṁsu (th) | dukkhassantaṁ → dukkhass-antam (pts)Sapendo che il mondo era impermanente posero fine alla sofferenza.Dupposaṁ katvā attānaṁ, gāme gāmaṇikā viya;Ma ora si sono resi difficili da accudire, come dei capi villaggio. Bhutvā bhutvā nipajjanti, parāgāresu mucchitā.Mangiano e mangiano, e poi si sdraiano, svenuti, nelle case altrui.
Saṅghassa añjaliṁ katvā, idhekacce vadāmahaṁ;
saṅghassa → saṁghassa (th, ms2005) vadāmahaṁ → vandāmahaṁ (pts1ed, mr) | vadāmahaṁ → vandāmaham (pts) | vadāmahaṁ → vandāmahaṁ (cck: ka.) | idhekacce vadāmahaṁ → idh-ekacce vandām-aham (pts)Avendo alzato le mani giunte verso la comunità, sto parlando solo di certe persone. Apaviddhā anāthā te, yathā petā tatheva te.
apaviddhā → apaviṭṭhā (sya-all) | apaviddhā → apaviṭṭhā (bj: syā) | apaviṭṭhā → apaviddhā (sya-all: yu.) | Apaviddhā → B. apaviṭṭhā. (pts note) tatheva te → tatheva ca (bj) | ca → te (bj: machasaṁ, syā, PTS) | te → tatheva ca (cck: sī.) | te → evaṁ. sī. ca (sya-all: yu.) | te → SS. tathevaca. (pts note) | tatheva → tath-eva (pts)Sono rifiuti, senza protettore, proprio come chi se ne è andato.Ye kho pamattā viharanti, te me sandhāya bhāsitaṁ;Sto parlando di coloro che vivono con negligenza. Ye appamattā viharanti, namo tesaṁ karomahan”ti.
tesaṁ karomahanti → tesam karom-ahan ti sāvatthiyaṁ viharati ekam antaṁ (pts)A coloro che vivono con diligenza rendo omaggio”.