Ajjhattāniccātītānāgatasutta
Ajjhattāniccātītānāgatasutta → dutiyaajjhattāniccasuttaṁ (bj); aniccaṁ 3; ajjhataṁ (pts1ed)Unbeständig innen in den drei Zeiten
“Cakkhuṁ, bhikkhave, aniccaṁ atītānāgataṁ;
+ → sāvatthiyaṁ (bjt) | cakkhuṁ → cakkhum (pts) | aniccaṁ → aniccam (pts)„Mönche und Nonnen, das Auge der Vergangenheit und der Zukunft ist unbeständig,
ko pana vādo paccuppannassa.um wie viel mehr das der Gegenwart.
Evaṁ passaṁ, bhikkhave, sutavā ariyasāvako atītasmiṁ cakkhusmiṁ anapekkho hoti;
atītasmiṁ cakkhusmiṁ anapekkho → atītasmim pi cakkhusmim anapekho (pts) | atītasmiṁ → atītasmimpi (bj: sīmu, sī.pævi, sī.pavi) | anapekho → anapekkho (bj: machasaṁ, syā) | pi → Missing in B1-2 2More complete in B1-2 (pts note) | evaṁ → evam (pts)Wenn er das sieht, sorgt sich ein gebildeter edler Schüler nicht um das vergangene Auge,
anāgataṁ cakkhuṁ nābhinandati;freut sich nicht darauf, das zukünftige Auge zu genießen,
paccuppannassa cakkhussa nibbidāya virāgāya nirodhāya paṭipanno hoti.und übt für das Ziel der Ernüchterung, des Schwindens der Leidenschaft und des Aufhörens in Bezug auf das gegenwärtige Auge.
Sotaṁ aniccaṁ …
sotaṁ → sotam (pts)Das Ohr der Vergangenheit und der Zukunft …
ghānaṁ aniccaṁ …
ghānaṁ → ghānam (pts)Die Nase der Vergangenheit und der Zukunft …
jivhā aniccā atītānāgatā;Die Zunge der Vergangenheit und der Zukunft …
ko pana vādo paccuppannāya.
Evaṁ passaṁ, bhikkhave, sutavā ariyasāvako atītāya jivhāya anapekkho hoti;
anapekkho → anapekho (bjt, pts) | evaṁ passaṁ → evam passam (pts)
anāgataṁ jivhaṁ nābhinandati;
anāgataṁ jivhaṁ → anāgatam jivham (pts)
paccuppannāya jivhāya nibbidāya virāgāya nirodhāya paṭipanno hoti.
paṭipanno hoti → patipanno hotīti (pts)
Kāyo anicco …pe…Der Körper der Vergangenheit und der Zukunft …
mano anicco atītānāgato;Der Geist der Vergangenheit und der Zukunft ist unbeständig,
ko pana vādo paccuppannassa.um wie viel mehr der der Gegenwart.
Evaṁ passaṁ, bhikkhave, sutavā ariyasāvako atītasmiṁ manasmiṁ anapekkho hoti;
anapekkho → anapekho (bjt, pts) | evaṁ passaṁ → evam passam (pts)Wenn er das sieht, sorgt sich ein gebildeter edler Schüler nicht um den vergangenen Geist,
anāgataṁ manaṁ nābhinandati;
anāgataṁ → anāgatam (pts)freut sich nicht darauf, den zukünftigen Geist zu genießen,
paccuppannassa manassa nibbidāya virāgāya nirodhāya paṭipanno hotī”ti.
paṭipanno → patipanno (pts)und übt für das Ziel der Ernüchterung, des Schwindens der Leidenschaft und des Aufhörens in Bezug auf den gegenwärtigen Geist.“